"ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกเธอ..." คำพูดของกวินดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัดราวกับเสียงกระซิบของโชคชะตาที่กำลังจะตัดสินชะตากรรมของทั้งคู่ เมขลายืนนิ่ง หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก เธอจ้องมองใบหน้าของกวินที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะกำบังถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวดและความผิดอันท่วมท้น
"คุณจะบอกอะไรคะ?" เธอถาม เสียงสั่นเครือ แม้ว่าในใจจะคาดเดาได้แล้วว่าคำตอบนั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับเอกสารลับที่เธอเพิ่งค้นพบ
กวินสูดหายใจลึกราวกับจะรวบรวมกำลัง เขาเดินเข้ามาใกล้เมขลาทีละก้าว แต่ระยะห่างระหว่างพวกเขายังคงเหมือนกำแพงที่มองไม่เห็น “ฉันรู้ว่าเธอเจออะไรมา” เขาพูด เสียงของเขาแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น “ฉันขอโทษ... ที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด”
เมขลาเม้มปากแน่น พยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหล “ทำไมคะ? ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?”
“มันซับซ้อน เมขลา...” กวินถอนหายใจ “เรื่องมันเริ่มขึ้นเมื่อหลายปีก่อน... ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะได้รู้จักเธอเสียอีก”
เขาเริ่มเล่าเรื่องราวที่ค่อยๆ เปิดเผยความจริงอันดำมืดที่ผูกมัดชะตากรรมของทั้งสองครอบครัวเข้าไว้ด้วยกัน “พ่อของฉัน... นายพลศักดิ์สิทธิ์... เขาเป็นคนทะเยอทะยานมาก เขาต้องการขยายอิทธิพลของตระกูลเรา และเขาเห็นว่าการแต่งงานกับลูกสาวของครอบครัวเธอ... คือโอกาสที่ดีที่สุด”
เมขลาฟังอย่างตั้งใจ ทุกคำพูดของกวินเหมือนมีดที่กรีดลงบนหัวใจเธอ “แต่พ่อของฉัน... พ่อของเธอ... ท่านมีหนี้สินจำนวนมากกับพ่อของฉัน” เขาพูดต่อ “หนี้สินที่มองไม่เห็นทางใช้คืน... พ่อของฉันจึงยื่นข้อเสนอ... การแต่งงานของลูกสาวตระกูลเธอ... เพื่อแลกกับการยกหนี้ทั้งหมด”
“แล้ว... แล้วเจ้าสาวตัวจริงล่ะคะ?” เมขลาถาม เสียงสั่นเครือ เธอจำได้ว่ามีข่าวลือเกี่ยวกับเจ้าสาวคนก่อนของกวิน
ดวงตาของกวินฉายแววเจ็บปวด “นั่นแหละคือความลับที่ฉันไม่เคยบอกใคร” เขาพูด “เจ้าสาวตัวจริง... เป็นคนที่ฉันรักมาก”
เมขลาชะงักไป เธอไม่เคยคิดว่ากวินจะเคยรักใครมาก่อน “คุณ... รักเธอ?”
“รักมาก” กวินเน้นย้ำ “เธอชื่อ ‘อรทัย’ เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน ใจดี และสวยงาม เธอเป็นทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับฉัน เราหมั้นกันแล้ว... กำลังจะแต่งงานกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า”
น้ำตาของเมขลาเริ่มไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกบดขยี้ “แล้ว... เกิดอะไรขึ้นกับเธอคะ?”
กวินหลับตาลงช้าๆ ราวกับไม่อยากจะนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต “ก่อนวันแต่งงานเพียงไม่กี่วัน... เกิดอุบัติเหตุขึ้น... อุบัติเหตุที่พรากอรทัยไปจากฉันตลอดกาล”
“อุบัติเหตุ?” เมขลาทวนคำ “อุบัติเหตุอะไรคะ?”
“เป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์... รถของเธอพลิกคว่ำ... เธอเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ” กวินพูด เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก “ตอนนั้นฉันเสียใจมาก... โลกทั้งใบของฉันพังทลายลง”
เมขลาเงยหน้ามองกวิน น้ำตาไหลอาบแก้ม “แล้ว... ทำไมคุณถึงแต่งงานกับฉันคะ? ถ้าคุณรักเธอมากขนาดนั้น?”
กวินมองเข้าไปในดวงตาของเมขลา “พ่อของฉัน... เขาไม่ยอมยกเลิกการแต่งงาน” เขาพูด “เขายืนกรานว่าสัญญาต้องเป็นสัญญา... และถ้าฉันไม่แต่งงานกับเธอ... เขาก็จะบังคับให้พ่อของเธอใช้หนี้ทั้งหมด... ซึ่งฉันรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้... พ่อของเธอจะล้มละลาย... ครอบครัวของเธอจะลำบากไปตลอดชีวิต”
“เขาบังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอ... เพื่อรักษาชื่อเสียงของตระกูล... และเพื่อปิดปากครอบครัวของเธอ” กวินพูด น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น “ฉันรู้ว่ามันไม่ยุติธรรมกับเธอเลย... แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่น”
“คุณ... คุณถูกบังคับ?” เมขลาถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“ใช่” กวินตอบ “ฉันทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ... และเพื่อปกป้องครอบครัวของเธอ”
เมขลาพิงหลังกับผนัง เธอรู้สึกว่าขาของเธออ่อนแรงราวกับจะทรุดตัวลงกับพื้น เรื่องราวทั้งหมดมันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะรับไหว
“แล้ว... พ่อของฉัน... เขาเสียใจมากใช่ไหมคะ?” เธอถาม
“มาก” กวินพยักหน้า “หลังจากเหตุการณ์นั้น พ่อของเธอก็ล้มป่วย... และเสียชีวิตในเวลาต่อมา... เขาไม่สามารถทนรับความกดดันและความรู้สึกผิดได้”
คำพูดของกวินยิ่งทำให้เมขลารู้สึกผิดมากขึ้น เธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อของเธอต้องแบกรับภาระหนักขนาดนี้
“แล้ว... เรื่องที่เกิดขึ้นกับฉัน... ที่ทำให้ฉันต้องแต่งงานกับคุณ... มันเกี่ยวกันด้วยไหมคะ?” เมขลาถามอย่างระแวง
กวินลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบ “เรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ... มันก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาด”
“หมายความว่ายังไงคะ?”
“หลังจากอรทัยเสียชีวิต... พ่อของฉันก็ยังคงกดดันให้ฉันแต่งงานกับเธอ” กวินพูด “แต่ฉันปฏิเสธ... ฉันไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่... และฉันก็ไม่อยากให้ใครมาแทนที่อรทัย”
“แล้วคุณทำยังไง?”
“ฉัน... ฉันหาทางที่จะไม่แต่งงานกับเธอ” กวินพูด “ฉันใช้ประโยชน์จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเธอ... เพื่อให้พ่อของฉันยอมยกเลิกการแต่งงานกับเธอ”
หัวใจของเมขลาเต้นแรง เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลังอีกครั้ง “คุณ... คุณใช้ฉันเป็นข้ออ้าง?”
“ฉันขอโทษ เมขลา” กวินพูด น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำลง “ฉันรู้ว่ามันฟังดูโหดร้าย... แต่ตอนนั้นฉันสิ้นหวังจริงๆ”
“คุณจะสิ้นหวังแค่ไหนก็ตาม...” เมขลาพูด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “แต่คุณไม่ควรทำแบบนี้กับฉัน! คุณไม่ควรหลอกลวงฉัน!”
“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงเธอ” กวินพยายามอธิบาย “ฉันแค่... ต้องการเวลา... เพื่อจะหาทางออกที่ดีกว่านี้”
“ทางออกที่ดีกว่านี้?” เมขลาหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “นี่คือทางออกที่ดีกว่านี้ของคุณเหรอคะ? การให้ฉันแต่งงานกับคุณ... ทั้งๆ ที่คุณไม่ได้รักฉัน... และยังคงรักผู้หญิงคนอื่นอยู่?”
“ฉันไม่ได้บอกว่าฉันไม่รักเธอ” กวินพูดขึ้นทันที “มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกัน...”
“แตกต่างกันยังไงคะ?” เมขลาถามอย่างเยาะเย้ย “ความรักแบบไหนที่ต้องคอยโกหกและหลอกลวงกัน?”
“เมขลา...” กวินพยายามจะจับมือเธอ แต่เธอสะบัดออก “ฉันรู้ว่ามันยาก... แต่ฉันอยากให้เธอเข้าใจ”
“เข้าใจอะไรคะ?” เมขลาถาม น้ำตาไหลอาบแก้ม “เข้าใจว่าฉันเป็นแค่ตัวหมากในเกมของคุณ? เข้าใจว่าชีวิตของฉันถูกกำหนดโดยคนอื่นมาตลอด?”
“ไม่ใช่แบบนั้น” กวินรีบปฏิเสธ “ฉัน... ฉันเริ่มรักเธอจริงๆ เมขลา”
คำสารภาพนั้นทำให้เมขลาอึ้งไป เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อเขาหรือไม่ แต่แววตาของเขากลับจริงจังอย่างน่าประหลาด
“คุณพูดแบบนี้เพราะคุณรู้สึกผิดใช่ไหมคะ?” เมขลาถาม “เพราะคุณสงสารฉัน?”
“ไม่” กวินส่ายหน้า “ฉันรู้สึกผิด... แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอ... มันมากกว่านั้น”
เมขลาจ้องมองกวิน เขายังคงมีท่าทีเย็นชาอยู่บ้าง แต่ในดวงตาของเขามีความรู้สึกบางอย่างที่อ่อนโยนลงกว่าเดิม
“ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดยังไง” เมขลาพูด “ทุกอย่างมัน... มันมากเกินไป”
“ฉันรู้” กวินพยักหน้า “แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่า... ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปไหน”
ขณะที่กวินกำลังจะพูดอะไรบางอย่างต่อ ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรง หญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและความหวาดกลัว
“ท่านประธานคะ!” เธอร้องเสียงหลง “มีคนบุกเข้ามาในคฤหาสน์ของเราค่ะ! เขา... เขาต้องการจะพบคุณ!”
กวินหันไปมองหญิงสาวคนนั้นอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นความระแวง “ใคร?”
“เขา... เขาบอกว่าชื่อ ‘วิชัย’ ค่ะ!”
ชื่อนั้นทำให้เมขลาสะดุ้งเฮือก วิชัย... ชายที่เธอเคยพบเจอเมื่อครั้งที่พ่อของเธอเสียชีวิต... ชายที่เกี่ยวข้องกับหนี้สินของครอบครัวเธอ...
ดวงตาของกวินฉายแววเย็นชาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความอันตราย “วิชัย... เขามาทำอะไรที่นี่?”
ก่อนที่กวินจะได้ทันพูดอะไรไปมากกว่านี้ เสียงปืนก็ดังสนั่นขึ้นจากภายนอก!
เมียลับของมาเฟีย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก