“ความจริงที่แกพยายามซ่อนไว้ไงล่ะ… และมันกำลังจะเปิดเผยออกมา… เร็วๆ นี้” เสียงนั้นยังคงสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของกวิน ราวกับคำสาปที่ตามหลอกหลอนเขาไม่เคยเลิกรา เขาหันกลับไปมองเมขลาที่ยืนรอคำตอบด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความกังวล
“คุณกวินคะ… บอกฉันเถอะค่ะ” เมขลาเอ่ยเสียงสั่น น้ำตาคลอหน่วย “ไม่ว่าความจริงนั้นจะเป็นอะไร ฉันพร้อมจะรับฟัง”
กวินสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่สามารถทนเห็นความเจ็บปวดในดวงตาของเธอได้อีกต่อไป เขาตัดสินใจแล้วว่า ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร เขาก็จะปกป้องเธอให้ถึงที่สุด
“เมขลา… สิ่งที่ปริศนาพูดถึง… คือความลับจริงๆ” กวินเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ตอนที่ข้ายังเด็ก ข้าเคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่… ความผิดพลาดที่ทำให้ข้าต้องเข้าสู่โลกของ ‘เงามืด’ และ ‘ปริศนา’ คือคนที่เข้ามาในชีวิตข้าในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของเราสองคน… เราเคย… มีข้อตกลงบางอย่าง”
กวินเล่าเรื่องราวในอดีตทั้งหมดที่เขาเคยปิดบังเมขลา ความผิดพลาดในวัยเยาว์ การถูกบีบบังคับให้เข้าสู่วงการมาเฟีย การใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยอันตราย และข้อตกลงสุดท้ายกับปริศนาที่แลกมาด้วยอิสรภาพของเขา
เมขลาฟังเรื่องราวของกวินด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่กวินต้องแบกรับมาตลอด แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความรักอันยิ่งใหญ่ที่เขามีให้กับเธอ
“แล้ว… คุณกวินกำลังจะทำตามข้อตกลงของปริศนาใช่ไหมคะ?” เมขลาถามด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด
กวินส่ายหน้า “ไม่… ข้าจะไม่ยอมให้ปริศนามาบงการชีวิตข้าอีกต่อไป”
“แต่… ถ้าปริศนาเปิดเผยความลับ…”
“ความลับนั่น… ไม่ใช่สิ่งที่น่ารังเกียจที่สุดในชีวิตข้า” กวินพูดพลางมองลึกเข้าไปในดวงตาของเมขลา “สิ่งที่น่ารังเกียจที่สุด คือการที่ข้าเคยคิดจะหลอกลวงเธอ… แต่เมขลา… ข้าไม่เคยรักใครเท่าเธอ”
กวินเดินเข้าไปประคองใบหน้าของเมขลาไว้ในมือ “ความรักของเธอ… คือสิ่งที่ทำให้ข้าเข้มแข็งขึ้นมาได้ ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาพรากเธอไปจากข้าเด็ดขาด”
ขณะที่กวินกำลังปลอบโยนเมขลา โทรศัพท์ของเขาก็สั่นอีกครั้ง เป็นเบอร์ที่คุ้นเคย เสียงนั้นดังขึ้น “กวิน… แกทำตามข้อตกลงแล้วใช่ไหม?”
“ข้าไม่ทำตามข้อตกลงของแก” กวินตอบเสียงแข็ง “และข้าจะไม่ยอมให้แกมายุ่งกับเมขลาอีกต่อไป”
“แกกล้ามากนะ! แกจะเสียใจ!” เสียงนั้นตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด
“ข้าไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ข้าทำเพื่อคนที่ข้ารัก” กวินพูดพลางมองเมขลาที่กำลังมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเชื่อมั่น
ทันใดนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว!
“ว้าย!” เมขลาร้องเสียงหลง กวินรีบดึงเธอเข้ามากอดแน่น
“อยู่ที่นี่นะเมขลา!” กวินตะโกน ก่อนจะรีบวิ่งออกไปนอกคฤหาสน์
เมขลาหัวใจเต้นแรงด้วยความกลัว เธอวิ่งตามออกไป เห็นภาพที่ทำให้เธอแทบทรุด... กวินกำลังต่อสู้กับกลุ่มคนร้ายที่บุกเข้ามาในคฤหาสน์ของเธอ
“ปริศนา!” กวินตะโกนขณะที่เขากำลังป้องกันตัวเอง “แกทำอะไร!”
“ฉันจะเอาทุกอย่างที่แกเคยมีกลับคืนมา!” ปริศนาตะโกนตอบ เธอยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มลูกสมุน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความแค้น
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด กวินต่อสู้ด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี เพื่อปกป้องเมขลา และเพื่อปกป้องความรักของพวกเขา
แต่แล้ว… ปริศนาก็ชักปืนเล็งไปที่เมขลา
“ถ้าแกไม่ยอม… ฉันจะฆ่าเธอ!”
กวินชะงักไป เขาไม่สามารถปล่อยให้เมขลาต้องเจ็บปวดได้ เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
“หยุดนะปริศนา! ข้าจะยอมทำตามข้อตกลงของแก!”
ปริศนายิ้มอย่างพอใจ “ดีมาก… ฉลาดที่สุดแล้ว”
แต่ในจังหวะที่ปริศนากำลังจะลดปืนลง ทันใดนั้น!
“ไม่!” เสียงของเมขลาดังขึ้น เธอวิ่งพุ่งเข้าหาปริศนาอย่างไม่คิดชีวิต
“เมขลา!” กวินตะโกนด้วยความตกใจ
ปริศนาตกใจเล็กน้อย แต่ก็พยายามจะยิงเมขลา แต่ก่อนที่เธอจะได้เหนี่ยวไก…
“ปัง!”
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง! แต่ครั้งนี้… เป็นเสียงปืนที่ดังมาจากด้านหลังของปริศนา
ปริศนาทรุดตัวลง ใบหน้าซีดเผือด เธอหันกลับไปมอง…
“เสือ!” กวินอุทานด้วยความประหลาดใจ
เสือปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับลูกน้องคนสนิทอีกหลายคน พวกเขาเข้ามาช่วยเหลืออย่างทันท่วงที
“ขอโทษครับท่านประธาน… ผมมาสายไปหน่อย” เสือพูดพลางยิ้ม
ปริศนาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เลือดกลับไหลออกมาจากปากของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
“แก… แกจะเสียใจ…” ปริศนาพูดขาดคำ ก่อนที่ลมหายใจของเธอจะขาดห้วงไป
ทุกอย่างเงียบสงบลงอีกครั้ง ท่ามกลางคราบเลือดและซากความแค้น
กวินรีบวิ่งเข้าไปหาเมขลา “เมขลา! เธอเป็นอะไรไหม?”
เมขลามองกวินด้วยรอยยิ้มที่อ่อนแรง “ฉัน… ฉันไม่เป็นไรค่ะ”
กวินกอดเธอไว้แน่น “ขอบคุณนะ… ที่รัก”
หลังจากเหตุการณ์นั้น การสอบสวนและการจัดการกับกลุ่มของปริศนาก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว ธุรกิจสีเทาถูกปิดตัวลงอย่างถาวร และกวินก็สามารถปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการในอดีตได้อย่างแท้จริง
เขาตัดสินใจมอบธุรกิจที่ถูกกฎหมายทั้งหมดให้กับเสือและทีมที่ไว้ใจดูแลต่อ ส่วนตัวเขาเอง… เขาก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่แท้จริง
ไม่กี่เดือนต่อมา…
ในคฤหาสน์หลังเล็กที่อบอวลไปด้วยความสุข เสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังก้องไปทั่วบริเวณ
“คุณกวินคะ! น้องภูร้องไห้ค่ะ!” เมขลาอุ้มลูกชายตัวน้อยที่กำลังร้องไห้ปวดหัว
กวินเดินเข้ามาอุ้มลูกชายของเขา “ไม่เป็นไรนะครับลูกพ่อ”
“ครอบครัวของเรา… สมบูรณ์แล้วนะคะ” เมขลาพูดพลางมองกวินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก
กวินจูบหน้าผากของเมขลา “ใช่แล้ว… ครอบครัวของเรา… จะมีความสุขตลอดไป”
เขาได้เรียนรู้ว่า ความรักที่แท้จริง… คือสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่ว่าอดีตจะมืดมิดแค่ไหน ความรักก็สามารถนำพาเขาไปสู่วันใหม่ที่สดใสกว่าเดิมได้เสมอ
และเรื่องราวของ ‘เมียลับของมาเฟีย’ ก็จบลงด้วยความสุขสมหวัง… บทพิสูจน์แห่งรักแท้ที่ผ่านพ้นทุกบททดสอบ และความรักที่ไม่มีวันจางหายไปจากหัวใจของกวินและเมขลา ตลอดไป…
เมียลับของมาเฟีย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก