"ผมมีข้อเสนอดีๆ มาให้คุณแพรนะครับ... ข้อเสนอที่คุณปฏิเสธไม่ได้แน่ๆ" เสียงกระซิบของภาคย์ดังลอดผ่านลมหายใจที่สะดุดของแพร แขนของเขาที่ยังคงกุมข้อมือของเธอไว้แน่น ราวกับกรงเหล็กที่ไม่มีวันหลุดเลื่อน แพรพยายามสะบัดแขนหนีอีกครั้ง แต่ก็ไร้ผล เขายังคงยืนประชิดเธออยู่เช่นนั้น สายตาคมกริบจ้องมองมาที่เธออย่างไม่ลดละ แววตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและความมั่นใจ ราวกับว่าเขารู้ว่าเธอไม่มีทางหนีพ้น
"ปล่อยฉันนะคะ คุณภาคย์!" แพรพยายามส่งเสียงให้ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ยังคงถูกกลบด้วยเสียงเพลงและเสียงพูดคุยของผู้คนรอบข้าง "นี่มันไม่ถูกนะ! คุณกำลังทำอะไรของคุณ!"
ภาคย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "คุณแพร... อย่าทำเป็นเหมือนว่าเราไม่เคยรู้จักกันสิครับ" เขาเอ่ยราวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องธรรมดา "ผมแค่ต้องการจะพูดคุยกับคุณให้รู้เรื่องก็เท่านั้นเอง"
"รู้เรื่องอะไร?" แพรถามกลับอย่างระแวง "คุณอยากจะได้อะไรจากฉันกันแน่?"
"ผมก็แค่อยากจะช่วยคุณ... ในเรื่องที่อัญญารักษ์ กรุ๊ป กำลังต้องการความช่วยเหลือ" ภาคย์เอ่ย พลางหันไปมองมุกดาที่กำลังยืนมองพวกเขาสองคนด้วยความฉงนสนเท่ห์ "ใช่ไหมครับ... ที่รัก"
มุกดาพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ค่ะ คุณภาคย์อยากจะช่วยคุณแพรค่ะ"
แพรรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น เธอรู้ว่าบริษัทของเธอกำลังมีปัญหาทางการเงินอย่างหนัก โปรเจกต์ยักษ์ที่กำลังจะเซ็นสัญญานี้ คือความหวังสุดท้ายของอัญญารักษ์ กรุ๊ป หากการเซ็นสัญญาครั้งนี้ล้มเหลว บริษัทของเธออาจจะต้องล้มละลาย
และภาคย์... เขารู้เรื่องนี้!
"คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" แพรถามเสียงเข้ม
"ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับธุรกิจของคุณแพรนะครับ" ภาคย์ตอบอย่างภาคภูมิ "ผมติดตามความเคลื่อนไหวของอัญญารักษ์ กรุ๊ป มาตลอด"
คำพูดของเขายิ่งเพิ่มความหวาดระแวงให้แพรมากขึ้น เขาติดตามเธอมาตลอดงั้นเหรอ? ทำไม? เพื่ออะไร?
"แล้ว... คุณจะช่วยได้ยังไง?" แพรตัดสินใจถามออกไป เธออยากจะรู้ว่าแผนการของเขาคืออะไร
ภาคย์คลายมือออกจากข้อมือของแพร เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยืนกอดอกมองเธออย่างพิจารณา "ง่ายๆ เลยครับ... ผมจะให้บริษัทของผมเข้ามาร่วมทุนในโปรเจกต์ของคุณ"
แพรเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง "คุณจะ... คุณจะร่วมทุนกับเรา?"
"ใช่ครับ" ภาคย์ตอบ "แต่... มันมีเงื่อนไข"
หัวใจของแพรเต้นแรงอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าเมื่อภาคย์พูดถึงเงื่อนไขเมื่อไหร่ มันมักจะมาพร้อมกับสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้เกิดขึ้น
"เงื่อนไขอะไรคะ" แพรถามอย่างระแวง
"คุณแพร... จะต้องมาทำงานใกล้ชิดกับผม" ภาคย์เอ่ย พลางเดินเข้ามาใกล้แพรอีกครั้ง "คุณจะต้องเข้ามาเป็นที่ปรึกษาพิเศษในโปรเจกต์นี้... ทำงานร่วมกับผมอย่างใกล้ชิด"
คำพูดของภาคย์ทำให้แพรถึงกับหน้าชา เธอไม่คิดว่าเขาจะเสนอข้อเสนอที่น่ารังเกียจแบบนี้ออกมา
ทำงานใกล้ชิดกับเขา? ผู้ชายที่เคยทำลายชีวิตเธอ? ผู้ชายที่ทอดทิ้งเธอไปพร้อมกับลูกน้อยในท้อง?
"คุณ... คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ!" แพรตะคอกกลับ เธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป "คุณคิดว่าฉันจะยอมทำงานกับคุณได้ยังไง!"
"ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ" ภาคย์ย้อนถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อัญญารักษ์ กรุ๊ป กำลังต้องการเงินทุนอย่างมาก... และคุณแพรเองก็คงไม่ต้องการให้บริษัทของคุณล้มละลายใช่ไหมครับ"
คำพูดของภาคย์แทงใจดำของแพรอย่างจัง เธอรู้ว่าเขาพูดถูก แต่การยอมรับข้อเสนอนี้ มันเท่ากับว่าเธอต้องยอมจำนนต่อเขา
"ฉัน... ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาด!" แพรประกาศกร้าว
"แน่ใจเหรอครับ" ภาคย์เลิกคิ้วขึ้น "คุณแพร... คุณเคยบอกผมว่าคุณจะทำทุกอย่างเพื่อลูกของคุณ... และผมรู้ว่าคุณมีลูก"
คำพูดนั้นทำให้แพรตัวแข็งทื่อไปทั้งตัว เขา... เขารู้เรื่องลูกของเธอด้วย!
"คุณ... คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง!" แพรถามเสียงสั่นเครือ
"ผมบอกแล้วไงครับว่าผมรู้ทุกอย่าง" ภาคย์ยิ้มอย่างผู้ชนะ "ผมรู้ว่าคุณมีลูกชายวัยห้าขวบ... ชื่อ 'พายุ'"
ชื่อของลูกชายที่เธอตั้งใจเก็บเป็นความลับสุดยอด ถูกเอ่ยออกมาจากปากของภาคย์ ทำให้แพรแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น
"คุณ... คุณอย่ามายุ่งกับลูกของฉันนะ!" แพรตะโกนลั่น
"ผมไม่ได้จะมายุ่งกับลูกของคุณนะครับ" ภาคย์เอ่ยพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้แพรอีกครั้ง "ผมแค่กำลังจะบอกว่า... ถ้าคุณไม่ยอมรับข้อเสนอของผม... ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะมีใครช่วยดูแลลูกของคุณได้"
แพรรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนแทบจะหายใจไม่ออก นี่มันไม่ใช่แค่ข้อเสนอทางธุรกิจ แต่มันคือการข่มขู่!
"คุณมัน... เลว!" แพรพ่นคำพูดออกมาอย่างเกลียดชัง
"ผมเลว... แต่ผมก็มีอำนาจที่จะช่วยคุณได้นะครับ" ภาคย์เอ่ยอย่างเยือกเย็น "และผมก็มีอำนาจที่จะทำลายคุณก็ได้เหมือนกัน"
แพรเงยหน้ามองภาคย์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความโกรธ และความสิ้นหวัง
เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอไม่สามารถปล่อยให้อัญญารักษ์ กรุ๊ป ล้มละลายได้ และที่สำคัญที่สุด... เธอไม่สามารถปล่อยให้ใครก็ตามมาทำอันตรายลูกชายอันเป็นที่รักของเธอได้
"ฉัน... ฉันยอม" แพรเอ่ยออกมาอย่างอ่อนแรง
ภาคย์ยิ้มอย่างพึงพอใจ "ดีมากครับ... คุณแพร"
เขาโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูของแพรอีกครั้ง "ยินดีต้อนรับกลับสู่วงการของผมนะครับ... ที่รัก"
แพรยืนนิ่ง มองตามหลังภาคย์ที่เดินจากไปพร้อมกับมุกดา หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่ที่แน่ๆ คือ เธอได้ก้าวเข้าสู่เกมแห่งความลับและการแก้แค้นที่เดิมพันด้วยหัวใจของเธอ และลูกชายอันเป็นที่รัก
นี่คือจุดเริ่มต้นของบทละครที่เธอต้องเล่น... และเธอจะไม่มีวันยอมแพ้
แต่ในขณะเดียวกัน... ภาคย์เองก็กำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย เขาไม่รู้เลยว่าการที่แพรกลับมาพร้อมกับความลับที่เขาไม่เคยล่วงรู้ มันกำลังจะสั่นคลอนโลกของเขาไปตลอดกาล
ระบบช่วยฉันชนะทุกอย่าง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก