"คุณภาคย์คะ... ฉัน... ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ" เสียงของแพรที่ดังผ่านโทรศัพท์นั้นสั่นเครือเล็กน้อย แต่ภาคย์ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ "มีอะไรแพร? เสียงคุณดูไม่ค่อยดีนะ" ภาคย์เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เขาคุ้นเคยกับเสียงของแพรดี เสียงที่ปกติจะเต็มไปด้วยความมั่นใจและความเด็ดเดี่ยว แต่วันนี้มันกลับแฝงไว้ด้วยความกังวล
"คือ... เมื่อวานนี้... มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาฉันที่ออฟฟิศค่ะ" แพรเริ่มต้นเล่าเรื่องราวอย่างตะกุกตะกัก "เธอ... เธอชื่อพิมพ์ชนกค่ะ"
เมื่อได้ยินชื่อ "พิมพ์ชนก" ใบหน้าของภาคย์ก็พลันเคร่งขรึมขึ้นทันที เขารู้ดีว่าพิมพ์ชนกคือใคร หญิงสาวที่เขาเคยรักมากในอดีต แต่สุดท้ายก็ต้องแยกทางกันไป "พิมพ์ชนก? เธอมาทำอะไร?"
"เธอ... เธอพูดเหมือนจะรู้เรื่องของเราสองคนค่ะ" แพรเอ่ยต่ออย่างลังเล "เธอพูดถึง... ถึงอธิป... แล้วก็บอกว่า... ฉันกำลังหลอกลวงคุณค่ะ"
เมื่อได้ยินดังนั้น ภาคย์ก็รู้สึกประหลาดใจระคนสับสน "หลอกลวง? เธอพูดอะไรของคุณแพร? มันเป็นไปไม่ได้"
"แต่... แต่เธอพูดเหมือนรู้ทุกอย่างค่ะภาคย์" แพรตัดพ้อ "เธอพูดเหมือนว่า... อธิปเป็นลูกของเรา... และฉันกำลังปิดบังคุณอยู่"
คำพูดของแพรทำให้ภาคย์ยิ่งสับสนมากขึ้น เขารู้ว่าแพรไม่เคยโกหกเขา และเขาก็ไม่เคยมีอะไรกับแพรจนมีลูกด้วยกันจริงๆ มันเป็นไปไม่ได้... แต่ทำไมพิมพ์ชนกถึงพูดแบบนั้น? และทำไมแพรถึงดูหวาดกลัวขนาดนี้?
"ใจเย็นๆ นะแพร" ภาคย์พยายามปลอบ "ผมไม่เชื่อเรื่องที่พิมพ์ชนกพูดหรอก ผมเชื่อคุณ"
แต่คำพูดปลอบประโลมของภาคย์กลับไม่สามารถทำให้แพรสบายใจขึ้นได้เลย เธอรู้ดีว่าคำโกหกที่พิมพ์ชนกปล่อยออกมานั้น มันร้ายกาจเพียงใด มันกำลังแทรกซึมเข้าไปในความสัมพันธ์ของเธอและภาคย์อย่างช้าๆ
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ที่อีกมุมหนึ่งของเมือง พิมพ์ชนกกำลังนั่งจิบชาอยู่ในร้านกาแฟหรู เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดูรูปถ่ายของแพรและอธิปที่เธอแอบถ่ายไว้เมื่อครั้งที่ทั้งคู่ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ
"แพร... เธอกล้ามากที่กลับมา" พิมพ์ชนกพึมพำกับตัวเอง "แต่เธอไม่รู้เหรอว่า... อดีต... มักจะตามมาหลอกหลอนเสมอ"
พิมพ์ชนกวางแผนการของเธออย่างแยบยล เธอเริ่มปล่อยข่าวลือเล็กๆ น้อยๆ ออกไปในแวดวงสังคมที่เธอและภาคย์รู้จัก เริ่มจากคำพูดที่ว่า "แพรดูเหมือนจะมีอะไรปิดบังภาคย์อยู่" หรือ "อธิป... เด็กคนนั้น หน้าเหมือนภาคย์มากเลยนะ" คำพูดเหล่านี้ค่อยๆ แพร่กระจายออกไปอย่างเงียบเชียบ แต่ทรงพลัง
ข่าวลือเหล่านี้ไปถึงหูของภาคย์ในที่สุด เขาเริ่มได้ยินคนพูดถึงแพรในแง่มุมที่ไม่น่าไว้ใจ มีคนแอบกระซิบกระซาบถึงความสัมพันธ์ที่น่าสงสัยระหว่างแพรกับอธิป และมีคนพยายามชี้ให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกันระหว่างอธิปกับตัวเขา
ภาคย์เริ่มรู้สึกสับสน เขาพยายามไม่ใส่ใจกับข่าวลือเหล่านั้น แต่เมื่อข่าวลือเริ่มหนาหูขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เริ่มอดสงสัยไม่ได้ เขาจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เขาเจอแพร เขาได้ขอให้เธอช่วยดูเรื่องงานบางอย่างให้ และแพรก็ตอบตกลง แต่หลังจากนั้น เขาก็ไม่ค่อยได้คุยกับเธอเท่าไหร่นัก
"แพร... เธอแน่ใจเหรอว่าเธอไม่ได้ปิดบังอะไรผม?" ภาคย์เอ่ยถามแพรอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น เขาพยายามทำเสียงให้ปกติที่สุด แต่ความกังวลเริ่มฉายชัดในน้ำเสียงของเขา
แพรตกใจที่ภาคย์ถามคำถามนี้ เธอรู้ว่าคำโกหกของพิมพ์ชนกเริ่มส่งผลกระทบแล้ว "ภาคย์... ฉัน... ฉันไม่มีอะไรจะปิดบังคุณค่ะ" เธอตอบอย่างหนักแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้
"แต่คนอื่นเขาพูดกันนะแพร" ภาคย์เอ่ยอย่างอึดอัด "เขาบอกว่า... อธิป... เป็นลูกของคุณกับผม"
เมื่อได้ยินดังนั้น แพรแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น เธอรู้ว่าพิมพ์ชนกได้ทำในสิ่งที่เธอได้ขู่ไว้จริงๆ เธอได้ปล่อยข่าวลือที่ร้ายกาจที่สุดออกมา
"ภาคย์... เรื่องนั้น... เรื่องนั้นมันไม่จริงค่ะ" แพรพยายามอธิบาย "อธิป... อธิปเป็นลูกของฉัน... แต่เขาไม่ใช่ลูกของคุณ"
"ถ้าอย่างนั้น... ใครคือพ่อของเขาแพร?" ภาคย์ถามเสียงแข็ง เขาเริ่มรู้สึกไม่พอใจ "คุณบอกผมได้ไหม? คุณบอกความจริงผมได้ไหม?"
"ฉัน... ฉันบอกคุณไม่ได้ค่ะ" แพรตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "มันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน... และฉัน... ฉันไม่ต้องการให้ใครต้องเดือดร้อน"
คำตอบของแพรยิ่งทำให้ภาคย์สับสนและไม่แน่ใจในตัวเธอ เขาเริ่มรู้สึกว่าแพรอาจจะกำลังปิดบังอะไรบางอย่างจริงๆ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแพรถึงไม่ยอมบอกความจริงกับเขา ทำไมเธอถึงต้องโกหก?
พิมพ์ชนกสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวภาคย์ เธอเห็นเขาเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องของแพร เธอรู้ว่าแผนการของเธอกำลังจะสำเร็จ
"เธอคิดว่าเธอจะหลอกผมได้ตลอดไปเหรอแพร?" ภาคย์พึมพำกับตัวเองขณะเดินไปตามทางเดินในออฟฟิศของเขา "ความจริง... ย่อมเป็นความจริงเสมอ"
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์ข้อความหาพิมพ์ชนก "เย็นนี้... เจอกัน"
พิมพ์ชนกยิ้มอย่างพอใจ เธอรู้ว่าภาคย์กำลังจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง และการตัดสินใจนั้น... จะต้องทำให้ชีวิตของแพรพลิกผันไปตลอดกาล
ความสัมพันธ์ระหว่างแพรกับภาคย์เริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรง คำโกหกที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมา กำลังค่อยๆ บ่อนทำลายความเชื่อใจที่มีให้กันทีละน้อย แพรพยายามอธิบาย แต่ภาคย์กลับยิ่งสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ
และในขณะที่ภาคย์กำลังจะตัดสินใจครั้งใหญ่... แพรเองก็กำลังเผชิญหน้ากับความจริงที่น่ากลัวที่สุด
ระบบช่วยฉันชนะทุกอย่าง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก