"เขาจะไม่มีวันได้ครอบครองเธอ... ไม่มีวัน!" เสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นดังขึ้นในความมืด เงาของเจมส์ทาบทับไปกับผนังห้องที่มืดมิด ดวงตาของเขาฉายแววอำมหิตราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ
เจมส์ยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงันของคฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยอำนาจและความลับ เขากำลังเฝ้ามองดูความสุขของราเชน และพิม อย่างเจ็บปวด หัวใจของเขาบีบรัดทุกครั้งที่เห็นทั้งคู่ใกล้ชิดกัน ราวกับถูกบีบคั้นด้วยเหล็กแหลม
เขาแอบรัก 'พิม' มาตลอด... รักมาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นเธอ ดวงตาที่สดใส รอยยิ้มที่อ่อนหวาน และจิตใจที่บริสุทธิ์ของเธอ คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาปรารถนา
แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ราเชน พี่ชายผู้มีอำนาจและเป็นที่นับถือ กลับเข้ามาในชีวิตของพิม และพรากเธอไปจากเขา
เมื่อราเชนแต่งงานกับ 'พิมพ์' แทน 'พิม' ที่หายตัวไป เจมส์ก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเขากำลังจะพังทลาย เขาไม่สามารถทนเห็นราเชนมีความสุขกับผู้หญิงที่เขาเคยรัก และยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่อยากให้พิมต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของมาเฟียผู้เย็นชาและโหดเ***้ยมเช่นราเชน
เขาพยายามอดทน อดกลั้น รอคอยเวลาที่เหมาะสม เขาได้ยินข่าวลือต่างๆ นานา เกี่ยวกับการแต่งงานของราเชนและพิม รวมถึงแผนการร้ายๆ ที่ราเชนมีต่อครอบครัวของพิม
วันนี้... วันที่เขาได้รับรู้ความจริงบางอย่างจากปากของราเชนเอง ยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดในใจของเขา
ราเชนยอมรับว่าเขาแอบชอบ 'พิม' มานานแล้ว และวางแผนทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจเธอและครอบครัวเธอ จนกระทั่ง 'พิม' หายตัวไป เขาจึงจับ 'พิมพ์' มาแทนเพื่อบรรลุแผนการของเขา
คำสารภาพนั้น... มันเหมือนเป็นเชื้อเพลิงที่ทำให้เปลวไฟแห่งความแค้นในตัวเจมส์ลุกโชนยิ่งขึ้น
"แกมันก็แค่สัตว์ป่าที่รอวันสูบเลือด" เจมส์พึมพำกับตัวเอง "แกไม่เคยรักใครจริงๆ เลย... แกแค่ต้องการครอบครอง"
เขาตัดสินใจแล้ว... เขาจะทำทุกวิถีทาง เพื่อเปิดโปงความจริงทั้งหมดให้พิมได้รับรู้ เขาจะทำให้เธอเกลียดราเชน และเมื่อถึงเวลานั้น... เขาจะยื่นมือไปคว้าเธอมาไว้ในอ้อมกอดของเขา
เจมส์เริ่มวางแผนอย่างรอบคอบ เขาใช้เครือข่ายสายลับของเขาที่กระจายอยู่ทั่วทุกมุมเมือง เพื่อรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการของราเชน และความลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของพิม
เขาพบว่าแผนการของราเชนนั้นซับซ้อนและเ***้ยมโหดกว่าที่คิด ราเชนไม่ได้ต้องการแค่ครอบครองบริษัทของครอบครัวพิม แต่เขากำลังจะทำลายทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตระกูลนั้น เพื่อแก้แค้นใครบางคนในอดีต
และสิ่งที่ทำให้เจมส์ตกใจยิ่งกว่า คือเขาพบเบาะแสที่บ่งชี้ว่า การหายตัวไปของพิม อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... แต่อาจมีเงาของใครบางคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง
"แกกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินไป ราเชน" เจมส์กล่าวอย่างเย้ยหยัน "แกไม่รู้เลยว่า... แกกำลังปลุกปีศาจที่น่ากลัวกว่าตัวเองขึ้นมา"
คืนนั้น เจมส์แอบเข้าไปในห้องทำงานของราเชนอีกครั้ง เขาไม่ได้มาเพื่อค้นหาเอกสารลับอีกต่อไป แต่มาเพื่อหาหลักฐานที่จะใช้ทำลายราเชน
เขาพบจดหมายฉบับหนึ่ง ถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด เป็นจดหมายที่เขียนโดยพิม พี่สาวของพิม ถึงราเชน จดหมายนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความหวัง และคำขอร้อง...
แต่สิ่งที่ทำให้เจมส์ตาแดงก่ำ คือข้อความในตอนท้ายของจดหมาย ที่พิมกล่าวถึง 'สัญญา' บางอย่างที่เธอมีต่อราเชน และ 'ความลับ' ที่เธอต้องเก็บงำไว้
"สัญญาอะไร? ความลับอะไร?" เจมส์ขมวดคิ้ว
เขารู้สึกได้ทันทีว่า นี่คือจุดที่จะทำให้พิมยอมรับความจริงทั้งหมด และมองราเชนด้วยสายตาที่แตกต่างออกไป
เจมส์ตัดสินใจที่จะใช้จดหมายฉบับนี้เป็นเครื่องมือ เขาจะเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้พิมรู้... ไม่ใช่เพื่อทำลายราเชน แต่เพื่อทำลายความเชื่อใจที่พิมมีต่อเขา
ในวันรุ่งขึ้น พิมกำลังนั่งอ่านเอกสารที่เธอค้นพบในห้องทำงานของราเชนอีกครั้ง ความสับสนและความไม่ไว้วางใจยังคงกัดกินจิตใจของเธอ
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา เจมส์ยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียด แต่แววตาฉายประกายแห่งชัยชนะ
"คุณพิมพ์..." เขาเรียกชื่อเธอ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวลใจ "ผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องบอกคุณ"
พิมเงยหน้าขึ้นมองเขา "มีอะไรคะ คุณเจมส์?"
เจมส์เดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ ยื่นซองจดหมายสีขาวที่เขาถือมาให้ "นี่... คือจดหมายจากพี่พิม"
พิมรับซองจดหมายมาด้วยมือที่สั่นเทา เมื่อเปิดออก เธอก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น
มันคือจดหมายที่เขียนโดยพิม พี่สาวของเธอ... ถึงราเชน
น้ำตาเริ่มคลอหน่วย เมื่อเธออ่านข้อความในจดหมายทีละบรรทัด
"ที่รักราเชน..."
"ฉันขอโทษที่ต้องทำแบบนี้..."
"ฉันมีสัญญาบางอย่างที่ต้องรักษา..."
"ความลับของฉัน... จะไม่มีวันถูกเปิดเผย..."
"ฉันหวังว่า... คุณจะเข้าใจ..."
"รักเสมอ... พิม"
พิมอ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมา น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอไม่เข้าใจ... พี่พิมรักราเชน? มีสัญญาอะไร? และความลับอะไรที่เธอต้องเก็บงำไว้?
เจมส์มองดูพิมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร "ผมรู้ว่ามันยากที่จะรับ... แต่ผมคิดว่าคุณควรจะรู้ความจริงทั้งหมด"
"คุณรู้เรื่องอะไรบ้างคะ คุณเจมส์?" พิมถามเสียงสั่น
"ผมรู้ว่า... ราเชนไม่ได้รักคุณเลย" เจมส์กล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่แสร้งทำ "เขากำลังหลอกใช้คุณ... เพื่อแก้แค้นครอบครัวของคุณ... และเพื่อครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง"
"แล้ว... แล้วพี่พิมล่ะคะ?" พิมถาม
"พี่พิม... อาจจะ... รู้เรื่องทั้งหมด" เจมส์พูดอย่างจงใจ "เธออาจจะ... เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของราเชน"
คำพูดของเจมส์ราวกับมีดที่กรีดลงบนบาดแผลในใจของพิม เธอไม่สามารถทนฟังได้อีกต่อไป
"ไม่! เป็นไปไม่ได้!" พิมตะโกนออกมา "พี่พิมไม่ทำแบบนั้นแน่!"
"คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ คุณพิมพ์?" เจมส์ก้าวเข้ามาใกล้เธอ ยื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา "ราเชน... เขาคือปีศาจ"
พิมมองเจมส์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความสิ้นหวังปะปนกัน เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อใครอีกต่อไป
"ผมจะปกป้องคุณ... จากเขา" เจมส์กล่าว "ผมจะทำให้คุณ... หลุดพ้นจากเงื้อมมือของเขา"
ขณะที่พิมกำลังจะตอบรับคำพูดของเจมส์ จู่ๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง
ราเชนยืนอยู่ที่หน้าประตู แววตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธจัด เมื่อเห็นภาพของเจมส์ที่กำลังกอดปลอบพิมอยู่
"แก!" ราเชนตะโกนเสียงดัง "แกกำลังทำอะไร!"
เจมส์หันไปมองราเชนอย่างท้าทาย "ผมกำลังช่วยเธอ... จากแก!"
บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียด ราวกับพายุที่กำลังจะก่อตัวขึ้น...
มาเฟียถูกทิ้ง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก