ตอนที่ 1 — ค่ำคืนที่เปลี่ยนชีวิต

เสียงกรีดร้องของความกลัวและความอัปยศอดสูนั้น ถูกกลืนหายไปในความมืดมิดของค่ำคืนที่อันตรายที่สุดในชีวิตของ 'นรี'

หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ราวกับผ้าขาวบริสุทธิ์ ได้พบกับจุดจบของความไร้เดียงสาในคืนนั้น ค่ำคืนที่โชคชะตาเล่นตลกพาเธอไปสู่บ่วงแห่งอำนาจมืดที่เธอไม่มีวันคาดคิดมาก่อน นรีจำได้ดีถึงเหตุการณ์ที่นำพามาสู่หายนะครั้งนี้ เธอถูกหลอกลวงให้มายังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยภายใต้ข้ออ้างที่ฟังดูไร้พิษภัย จากนั้นทุกอย่างก็เหมือนกับความฝันร้ายที่ค่อยๆ ‌คืบคลานเข้ามา

เธออยู่ที่ไหน? ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่? คำถามนับพันผุดขึ้นในหัวสมองที่พร่ามัวของนรี ภาพใบหน้าของชายหนุ่มที่เธอเคยหลงรักมานาน 'ชานนท์' ชายหนุ่มที่สัญญาว่าจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต ผุดขึ้นมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน ความไว้วางใจที่เธอมีให้เขามันช่างเปราะบางเสียเหลือเกิน

"นรี... ​มานี่สิ" เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยอำนาจและเย็นชาดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดที่สับสนของเธอ นรีเบิกตากว้างเมื่อร่างสูงใหญ่ของชายแปลกหน้าปรากฏขึ้นจากเงา เขาสวมชุดสูทสีดำสนิท เนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว ใบหน้าคมคาย ทว่าแฝงไว้ด้วยความโหดเ***้ยม ‍ดวงตาคมกริบราวกับจะเจาะทะลวงเข้าไปในจิตวิญญาณของเธอ

"คุณ... คุณเป็นใครคะ?" เสียงของนรีสั่นเครือ เธอพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง แต่มันยากเหลือเกิน ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังสูบเลือดสูบเนื้อของเธอไป

ชายผู้นั้นก้าวเข้ามาใกล้ นรีพยายามถอยหนี แต่ร่างกายของเธอกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง ‌ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยพลังงานบางอย่าง "ฉันคือคนที่กำลังจะทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล" เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก ซึ่งไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความยินดี หากแต่เป็นรอยยิ้มของผู้ล่าที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ

"ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ฉัน... ฉันมาผิดที่" นรีอ้อนวอน ‍น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง เธอไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมากขนาดนี้มาก่อน

"ผิดที่? หรือว่าถูกที่?" เขาถามเสียงเรียบ ก่อนที่มือแกร่งจะเอื้อมมาจับที่คางของเธอ บังคับให้นรีต้องเงยหน้าสบตาเขา "เธอคงรู้ดีว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่"

นรีส่ายหน้าอย่างแรง เธอไม่อยากจะยอมรับความจริงอันโหดร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น ​"ไม่ค่ะ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย ชานนท์... เขาหลอกฉันมา!"

"ชานนท์? อ้อ... ไอ้หนุ่มน้อยคนนั้นนี่เอง" ชายหนุ่มพยักหน้าราวกับเพิ่งนึกออก "เขาคงได้รับค่าตอบแทนอย่างงามสินะ ​ถึงได้ยอมเอาเธอมาแลก"

คำพูดของเขาเหมือนคมมีดที่กรีดแทงหัวใจของนรี เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนที่เธอรักจะสามารถทำร้ายเธอได้ถึงขนาดนี้ "ไม่จริง... คุณโกหก!"

"ฉันไม่เคยโกหกใคร โดยเฉพาะกับผู้หญิงอย่างเธอ" เขาพูดพลางก้มลงมากระซิบข้างหูของนรี ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาทำให้เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ​"คืนนี้... เธอจะเป็นของฉัน"

นรีกรีดร้องอย่างสุดเสียง เธอพยายามดิ้นรนและต่อสู้ แต่ทุกการกระทำของเธอกลับไร้ความหมายต่อหน้าอำนาจที่เหนือกว่า ชายผู้นั้นแข็งแกร่งราวกับหินผา ไม่สะทกสะท้านต่อการขัดขืนของเธอเลยแม้แต่น้อย

"ปล่อยฉันนะ!"

"เธอจะไม่มีวันได้อิสระอีกต่อไป" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ราวกับกำลังเล่นสนุกกับเหยื่อที่อ่อนแอ

ความทรงจำสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบไป คือภาพดวงตาที่เย็นชาของชายผู้นั้น ที่จ้องมองมาที่เธอราวกับเธอเป็นเพียงวัตถุชิ้นหนึ่งที่เขาต้องการครอบครอง

...

เมื่อนรีลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ เธอรู้สึกถึงความปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างกาย ความว่างเปล่าและความสับสนถาโถมเข้ามา ราวกับว่าเธอเพิ่งจะตื่นจากฝันร้ายอันยาวนาน

ห้องที่เธออยู่นั้นหรูหราโอ่อ่าอย่างไม่น่าเชื่อ เตียงนอนขนาดคิงไซส์ ปูด้วยผ้านวมเนื้อดี เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูมีราคาแพง และที่สำคัญ... เธออยู่เพียงลำพัง

นรีทรุดตัวลงจากเตียงอย่างอ่อนแรง ร่างกายของเธอสั่นเทาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เธอถูกข่มขืน... โดยชายที่เธอไม่รู้จัก เขาคือใคร? ทำไมเขาถึงทำกับเธอแบบนี้? และชานนท์... ชายคนรักของเธออยู่ที่ไหน? เขาปล่อยให้เธอเผชิญหน้ากับฝันร้ายนี้เพียงลำพังได้อย่างไร?

น้ำตาแห่งความอัปยศและความเจ็บปวดไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นรีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบได้พังทลายลงตรงหน้า เธอไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหน ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป ชีวิตที่เคยมีความหวัง บัดนี้กลับมืดมนและสิ้นหวังเสียเหลือเกิน

เธอหยิบเสื้อผ้าที่ถูกโยนทิ้งไว้อย่างไม่เป็นระเบียบขึ้นมาสวมอย่างลวกๆ ขณะที่หัวใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยคำถามที่ไร้คำตอบ

เมื่อเธอเปิดประตูห้องออกไป สิ่งแรกที่เธอเห็นคือหญิงวัยกลางคนในชุดแม่บ้านที่กำลังยืนรออยู่ ใบหน้าของเธอดูเรียบเฉย ไร้อารมณ์

"คุณผู้หญิง... คุณภาคินให้ดิฉันมาดูแลคุณค่ะ" หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"คุณภาคิน? ใครคือคุณภาคิน?" นรีถามอย่างร้อนรน

"ท่านคือเจ้าของสถานที่แห่งนี้ค่ะ"

"เขาอยู่ที่ไหน? ฉันอยากพบเขา!"

"ท่านออกไปแล้วค่ะ"

หัวใจของนรีแทบจะหล่นลงไปกองอยู่ตาตุ่ม ออกไปแล้ว? ทิ้งเธอไว้เพียงลำพังอย่างนั้นหรือ? ราวกับว่าค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นเพียงเรื่องตลกสำหรับเขา

นรีเดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ออกมาด้วยความสับสนและความหวาดหวั่น เธอรู้เพียงว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาลในคืนนั้น และเธอจะต้องเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ของมันเพียงลำพัง

ในขณะที่นรีกำลังเดินไปตามทางเดินอันยาวเหยียดของคฤหาสน์ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะตัวหนึ่ง รูปนั้นเป็นภาพของชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมคาย ดวงตาที่เย็นชา... ใบหน้าเดียวกับชายที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเธอเมื่อคืนนี้!

"ภาคิน..." นรีพึมพำชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา ความเกลียดชังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจของเธอ มันรุนแรงและดำมืดกว่าที่เธอเคยรู้สึก

เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ชัดคือ เธอจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายเธอได้อีกต่อไป แม้ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม