"นรี...ชื่อนี้ช่างคุ้นหูเหลือเกิน"
ภาคินพึมพำกับตัวเองขณะยืนมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานบนตึกระฟ้าแห่งนั้น แสงไฟนีออนจากเมืองเบื้องล่างสะท้อนระยิบระยับราวกับดวงดาวที่ถูกจับมาประดับประดา ทว่าในใจของเขา กลับมีเพียงความมืดที่ก่อตัวขึ้นอย่างน่าประหลาด เขาไม่เคยเป็นคนชอบจมปลักอยู่กับอดีต หรือเสียเวลาไปกับการสงสัยในสิ่งที่ไม่สำคัญ แต่การปรากฏตัวของหญิงสาวนาม "นรี" และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สร้อยคอเส้นจ้อยที่ห้อยอยู่บนลำคอขาวผ่องของเธอ กลับทำให้ทุกอย่างที่เคยสงบนิ่งในชีวิตเขาปั่นป่วนไปหมด
สร้อยคอเส้นนั้น...มันดูเรียบง่ายเกินไปสำหรับคนที่เขาเคยสัมผัส สัมผัสที่ร้อนแรง เร่าร้อนจนเกือบจะเผาไหม้เขาไปพร้อมกับเธอในคืนวันนั้น แต่กลับทิ้งร่องรอยบางอย่างที่เขาไม่อาจมองข้ามได้ มันเป็นสร้อยคอที่เขาคุ้นเคย เป็นสร้อยคอที่...
"ท่านภาคินมีอะไรให้กระผมรับใช้หรือครับ" เสียงห้าวทุ้มของ "คม" ลูกน้องคนสนิทดังขึ้น ทำลายภวังค์ของภาคิน
ภาคินหันกลับมา ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะฉายแววเย็นชาอยู่เสมอ บัดนี้ยิ่งดูเคร่งขรึม เขาถอนหายใจหนักๆ แล้วเดินไปยังโต๊ะทำงานหนังขัดเงา
"คม...แกไปสืบประวัติผู้หญิงคนหนึ่งมาให้ฉัน" ภาคินเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงที่คมกริบยิ่งกว่าใบมีด "ชื่อ นรี"
คมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปกติแล้วนายเหนือหัวของเขาไม่เคยสนใจเรื่องของผู้หญิงคนไหนเลย นอกเสียจากว่า...มันมีอะไรบางอย่างที่น่าสงสัยเกิดขึ้น
"นรี...ครับท่าน มีรายละเอียดเพิ่มเติมไหมครับ"
"เธอบอกว่าเธอเป็นใคร มาจากไหน ทำงานอะไร" ภาคินเว้นจังหวะ "และที่สำคัญ...ไปดูว่าครอบครัวเธอเป็นใคร มีความเชื่อมโยงอะไรกับ...กับสร้อยคอเส้นนั้น"
คมพยักหน้ารับ เขาพอจะเดาได้ว่าเรื่องนี้คงไม่ธรรมดา นายของเขาไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล และการที่เขามาสนใจผู้หญิงคนเดียวแบบนี้ ย่อมต้องมีอะไรมากกว่าแค่ความใคร่ชั่วข้ามคืนอย่างแน่นอน
"ผมจะจัดการให้เร็วที่สุดครับท่าน" คมกล่าวพลางโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะถอยออกไป
เมื่อคมจากไป ภาคินก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมขมับ เขาพยายามปัดเป่าความคิดฟุ้งซ่านเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น แต่ภาพใบหน้าของเธอยามที่เขาปลุกเร้า สัมผัสที่อ่อนนุ่มราวกับกลีบกุหลาบ และดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวปนสับสน ยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำ
เขาจำได้ว่าคืนนั้นเขาเมา เขาจำได้ว่าเขาต้องการใครสักคนมาบรรเทาความกระหาย และนรีก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับนางฟ้าตกสวรรค์ เธอไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเขา เธอเพียงแต่...ยอมจำนน
แต่สิ่งที่ทำให้เขาสงสัย คือแววตาของเธอในตอนเช้า แววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและผิดหวัง มันไม่ใช่แค่ความเสียใจของผู้หญิงที่เสียพรหมจรรย์ให้กับคนแปลกหน้า แต่มันมีอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น ราวกับว่าเธอถูกบังคับ ถูกหลอกลวง หรือ...
และความเชื่อมโยงกับสร้อยคอเส้นนั้น...มันคืออะไร? เขาเคยเห็นสร้อยคอเส้นนั้นที่ไหนมาก่อน? ในความทรงจำอันเลือนราง เขารู้สึกเหมือนเคยเห็นมันจากใครบางคน...ใครบางคนที่สำคัญ...
"เป็นไปไม่ได้..." ภาคินพึมพำกับตัวเอง เขาพยายามสลัดความคิดที่เริ่มจะพาเขาไปสู่เรื่องราวที่อันตราย เขาถูกสอนมาให้เป็นคนเด็ดขาด เย็นชา ไม่เคยปล่อยให้อารมณ์มาครอบงำการตัดสินใจ แต่กับนรี...มันกลับไม่ใช่เรื่องง่าย
เย็นวันนั้น ภาคินได้รับรายงานจากคม เขาอ่านเอกสารอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเริ่มฉายแววตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ
"นรี...นามสกุล สุวรรณรุ่ง" ภาคินอ่านชื่อนามสกุลที่ปรากฏอยู่บนเอกสาร "พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก...อาศัยอยู่กับป้า...ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่ง...ฐานะทางบ้าน..."
ภาคินหยุดอ่าน เขาแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น ผู้หญิงที่เขาคิดว่าอาจจะมีความลับซ่อนอยู่ กลับเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาๆ ที่มีชีวิตเรียบง่าย ไม่ได้ร่ำรวย หรือมีอำนาจอะไรเลย
"แล้วสร้อยคอนั่นล่ะ?" ภาคินถามคมที่ยังคงยืนรออยู่
คมยื่นภาพถ่ายสร้อยคอเส้นหนึ่งที่ถูกถ่ายมาอย่างละเอียด ภาคินหยิบมาดูอย่างตั้งใจ มันเป็นสร้อยคอทองคำเส้นเล็กๆ มีจี้รูปดอกกุหลาบสีแดงเป็นสัญลักษณ์
"จากการสืบสวนเบื้องต้น ทราบว่าสร้อยคอเส้นนี้เป็นของมารดาของนรี ซึ่งเสียชีวิตไปนานแล้วครับ" คมรายงาน "ส่วนป้าของเธอ...คุณป้าสมร...ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรน่าสงสัยเช่นกันครับ"
ภาคินเงียบไป เขามองภาพสร้อยคอในมือ ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้กำลังก่อตัวขึ้นในใจ เขาจำได้แล้ว...เขาจำได้แล้วว่าเขาเคยเห็นสร้อยคอเส้นนี้ที่ไหน...
มันเป็นสร้อยคอที่ "พัชรา" มารดาของเขา เคยใส่!
ภาพใบหน้าของมารดาที่เขาแทบไม่เคยเห็น ลอยขึ้นมาในความทรงจำอย่างชัดเจน พัชราเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน เรียบร้อย และรักครอบครัวมาก เธอเสียชีวิตไปเมื่อเขายังเด็ก และเขาก็ไม่เคยได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับเธอมากนัก
แต่หากสร้อยคอนั่นเป็นของมารดาเขาจริง...แล้วนรีเป็นใคร? ทำไมเธอถึงได้สร้อยคอนั้นมา? หรือว่า...
"เป็นไปได้ยังไง..." ภาคินพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ความเชื่อมโยงที่เขารู้สึกนั้นไม่ใช่แค่ความบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่ทำให้โลกทั้งใบของเขาสั่นคลอน เขาเคยเชื่อว่าเขาอยู่เหนือทุกสิ่ง มีอำนาจเด็ดขาด และไม่มีใครสามารถหลอกเขาได้ แต่บัดนี้...เขากลับรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกเปิดเผยความลับบางอย่างที่เขาเองก็ไม่เคยล่วงรู้
"คม...ฉันอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมารดาของฉัน" ภาคินออกคำสั่งเสียงเข้ม "ทุกรายละเอียด...ไม่มีอะไรต้องปิดบัง"
คมมองหน้านายเหนือหัวด้วยความประหลาดใจ แต่ก็รับคำสั่งอย่างรวดเร็ว เขาไม่เคยเห็นภาคินดูสับสน และอ่อนไหวเช่นนี้มาก่อน
ภาคินนั่งนิ่งอยู่เพียงลำพังอีกครั้ง เขาพิงพนักเก้าอี้ ปล่อยให้ความคิดแล่นไปอย่างอิสระ สร้อยคอเส้นนั้น...มันคือเบาะแสเดียวที่เขามี เกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อนรี และเกี่ยวกับความลับที่อาจจะเชื่อมโยงเขากับเธออย่างไม่คาดฝัน
เขาจะทำอย่างไรต่อไป? เขาจะเผชิญหน้ากับนรีอีกครั้งหรือไม่? หรือเขาจะเลือกที่จะปิดบังความจริงที่กำลังจะเปิดเผยออกมา?
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของเขาก็สั่นขึ้น ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
"คุณภาคินคะ...ฉันนรีเองค่ะ...ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ"
หัวใจของภาคินเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เขาไม่รู้ว่านรีจะบอกอะไร แต่เขารู้เพียงสิ่งเดียว...ว่าชีวิตของเขากำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
เจ้าพ่อคืนเดียวลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก