"เลือด...เลือดที่ไหลออกจากบาดแผลนั้น คือสัญลักษณ์ของการต่อสู้ที่กำลังจะดุเดือดที่สุด"
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วโกดังร้างที่เคยเป็นที่หลบซ่อนของพวกเขา พลุไฟสีแดงฉานถูกจุดขึ้นตามจุดต่างๆ สาดแสงสว่างจ้าตัดกับความมืดมิดของค่ำคืน เผยให้เห็นภาพความโกลาหลที่กำลังปะทุขึ้น ภาคินผลักนรีหลบไปข้างหลัง ลำตัวแกร่งกำยำของเขาเป็นเกราะกำบังให้เธอจากคมกระสุนที่พุ่งเข้าใส่ เสียงโห่ร้องกึกก้องของเหล่านักเลงที่ถูกส่งมา บ่งบอกว่านี่ไม่ใช่การซุ่มโจมตีธรรมดา แต่คือการกวาดล้างครั้งใหญ่ ศัตรูที่แท้จริงของภาคินปรากฏตัวแล้ว!
"แกคิดว่าหนีพ้นเหรอ ภาคิน!" เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจของ 'เสี่ยทรงยศ' ดังมาจากมุมหนึ่งของโกดัง ร่างท้วมใหญ่ของเขาปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับลูกสมุนนับสิบนาย ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความอาฆาตแค้น ฉายแววชิงชังรุนแรงเมื่อมองมาที่ภาคิน
"เสี่ยทรงยศ... ในที่สุดคุณก็เผยไต๋" ภาคินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่แววตาฉายประกายแห่งความเด็ดเดี่ยว เขากระชับปืนในมือแน่น รู้ดีว่านี่คือเดิมพันครั้งสุดท้ายที่เขาต้องสู้เพื่อทุกสิ่งที่มี
"แกมันก็แค่หมาข้างถนนที่บังเอิญปีนขึ้นมาสูง แต่สุดท้ายก็ต้องถูกเหยียบจมดิน!" เสี่ยทรงยศหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "แกทำธุรกิจของข้าเสียหายไปมาก ภาคิน! คืนนี้คือวันตายของแก!"
นรีตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว แต่สายตาของเธอก็มุ่งมั่น เธอไม่สามารถยืนเฉยได้อีกต่อไป ความปลอดภัยของภาคิน และอนาคตของลูกในท้อง คือสิ่งสำคัญที่สุดที่เธอต้องปกป้อง
"คุณภาคินคะ... ปล่อยฉันไว้ตรงนี้เถอะค่ะ" นรีเอ่ยเสียงแผ่ว แต่หนักแน่น "ฉัน... ฉันจะช่วยคุณเอง"
ภาคินหันมามองนรี แววตาของเขามีทั้งความห่วงใยและความประหลาดใจ "ไม่! นรี นี่อันตรายเกินไป คุณต้องไปจากที่นี่"
"ไม่ค่ะ! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแออีกต่อไปแล้ว" นรีประกาศกร้าว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายแห่งความกล้าหาญ "ฉันจะสู้เคียงข้างคุณ!"
ก่อนที่ภาคินจะได้ตอบอะไร เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากทิศทางที่ใกล้เข้ามา นรีไม่รอช้า หยิบปืนพกที่ภาคินเตรียมไว้ให้ ซ่อนอยู่ในกระเป๋าใบเล็ก พุ่งเข้าหาทิศทางที่เสียงปืนดังขึ้น
"ระวังตัวด้วยนะ! ฉันจะจัดการพวกมันเอง!" ภาคินตะโกนไล่หลัง ขณะที่ตัวเองก็ยิงตอบโต้อย่างดุเดือด เขารู้ดีว่าศัตรูไม่ได้มีแค่เสี่ยทรงยศคนเดียว การบุกเข้ามาอย่างอุกอาจเช่นนี้ แสดงว่าต้องมีคนอยู่เบื้องหลังที่วางแผนอย่างแยบยล!
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงปืนดังไม่ขาดสาย ฝุ่นควันจากการยิงปะทุ ฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ภาคินใช้ความคล่องแคล่วและประสบการณ์ที่สั่งสมมา หลบหลีกการโจมตี และยิงตอบโต้ได้อย่างแม่นยำ เขาเห็นลูกน้องของเสี่ยทรงยศเริ่มล้มลงทีละคน แต่ฝ่ายศัตรูก็ยังมีจำนวนมากกว่า
ขณะเดียวกัน นรีก็พิสูจน์ให้ภาคินเห็นว่าเธอไม่ใช่ภาระ เธอซุ่มยิงจากที่กำบัง ใช้สัญชาตญาณที่เฉียบคม และความกล้าหาญที่เกินตัว พุ่งเป้าไปที่เหล่านักเลงที่พยายามจะเข้าประชิดตัวภาคิน แม้จะเป็นครั้งแรกที่เธอได้จับปืน แต่เธอทำได้อย่างน่าทึ่ง
"เธอทำได้ดีมาก นรี!" ภาคินตะโกนให้กำลังใจ ขณะที่เขากระโดดหลบลูกกระสุนที่เฉียดผ่านใบหน้าไป "แต่ต้องระวังหลัง!"
จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ทั่วทั้งโกดังถูกสว่างวาบด้วยแสงไฟสีแดงฉานที่กระพริบถี่ๆ ภาคินหันไปมองอย่างรวดเร็ว เขาเห็นกลุ่มควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากท่อระบายอากาศบางจุด
"ระเบิด!" ภาคินร้องออกมาด้วยความตระหนก เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าศัตรูจะใช้วิธีการสกปรกถึงขนาดนี้!
"หนีเร็ว! นรี!" ภาคินตะโกน เขารีบวิ่งไปหานรีที่กำลังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แต่ก็สายเกินไป เสียงระเบิดดังตูมใหญ่ รุนแรงจนพื้นดินสั่นสะเทือน แรงอัดมหาศาลซัดร่างของภาคินและนรีให้กระเด็นไปคนละทิศละทาง เศษซากอาคาร กลิ้งเกลือกไปทั่ว
"ภาคิน!" เสียงนรีร้องอย่างเจ็บปวด เธอพยายามขยับตัว แต่พบว่าขาของเธอถูกเศษปูนทับอยู่
ท่ามกลางความมืดมิดและเสียงหวีดหวิวของลมที่พัดผ่านซากปรักหักพัง ภาคินพยายามลุกขึ้น เขาสำรวจร่างกายตัวเอง พบว่ามีบาดแผลหลายแห่ง แต่ที่สำคัญที่สุดคือเขาต้องหานรีให้เจอ!
"นรี! คุณอยู่ไหน!" เสียงของเขาตะโกนดังลั่น ท่ามกลางเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ยังคงดังไม่หยุด
เขามองไปรอบๆ เห็นเพียงฝุ่นควัน และซากปรักหักพังที่เกลื่อนกลาด หัวใจของเขาบีบรัดด้วยความกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ทันใดนั้นเอง เขาเห็นร่างของนรีที่ถูกเศษปูนทับอยู่ ร่างกายของเธอซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวด
"ภาคิน... ฉัน... ฉันเจ็บ" นรีพยายามเปล่งเสียง
ภาคินรีบวิ่งเข้าไปหานรี ท่ามกลางอันตรายที่ยังคงคุกคาม เขาค่อยๆ ใช้กำลังทั้งหมดที่มี ยกเศษปูนที่ทับร่างของเธอออก
"อดทนนะนรี! ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่!" ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะควบคุมให้มั่นคง
ขณะที่เขากำลังจะพยุงนรีขึ้น เสียงของเสี่ยทรงยศก็ดังขึ้นอีกครั้ง "แกคิดว่าจบแค่นี้เหรอ ภาคิน! แผนการของแกมันยังไม่จบ!"
ภาคินหันไปมอง เขาเห็นเสี่ยทรงยศกำลังเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับลูกสมุนที่เหลืออยู่ไม่มากนัก แต่ในมือของเสี่ยทรงยศถือปืนพกกระบอกหนึ่ง
"แกจะทำอะไรอีก!" ภาคินตะคอก
"แกมันก็แค่หมากตัวหนึ่ง! หมากที่โง่เขลาเกินไป!" เสี่ยทรงยศหัวเราะเยาะ "แกไม่เคยรู้เลยว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง! คนที่ชักใยแกมาตลอด!"
ใบหน้าของภาคินเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เขาก็ยังคงยืนกรานที่จะปกป้องนรี
"เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วย! ปล่อยเธอไป!" ภาคินพยายามจะดันนรีไปข้างหลัง
"ปล่อยเหรอ! ไม่มีทาง!" เสี่ยทรงยศยกปืนขึ้นเล็งไปที่ภาคิน "คืนนี้... แกต้องชดใช้ในทุกสิ่งที่แกทำกับครอบครัวของฉัน!"
ภาคินรู้ดีว่าเขาไม่สามารถสู้กับเสี่ยทรงยศได้ในสภาพนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องปกป้องนรีที่บาดเจ็บ
"ถ้าแกจะยิง ก็ยิงมาที่ฉัน!" ภาคินตะโกน "อย่าทำร้ายผู้หญิงคนนี้!"
เสี่ยทรงยศลังเลไปเล็กน้อย แต่แววตาของเขาก็กลับมาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"ได้! ถ้าแกอยากตายนัก ฉันก็จะจัดให้!"
ขณะที่เสี่ยทรงยศกำลังจะเหนี่ยวไก ทันใดนั้นเอง เสียงปืนอีกนัดก็ดังขึ้น!
ปัง!
กระสุนพุ่งเข้าใส่ร่างของเสี่ยทรงยศ! เขาเซล้มลงไปกองกับพื้น ปืนในมือหล่นลงบนพื้น!
ภาคินและนรีตะลึงไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขามองไปที่ต้นเสียง และพบกับร่างของใครบางคน... ร่างที่ภาคินไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบเจอในสถานการณ์เช่นนี้!
เจ้าพ่อคืนเดียวลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก