“คุณน้ำ… จำเมษาได้ใช่ไหมคะ?” เสียงหวานที่คุ้นหูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากของเมษา น้ำรู้สึกใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ การปรากฏตัวของเมษาในครั้งนี้ มันไม่ใช่แค่บังเอิญอีกต่อไป
“ค่ะ… เมษา” น้ำตอบรับอย่างสุภาพ พยายามเก็บอาการตกใจเอาไว้ “มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
เมษายกมือขึ้นป้องปากหัวเราะเบาๆ “อุ๊ยตาย… คุณน้ำนี่ก็น่ารักจังเลยค่ะ” เธอพูดพลางเดินเข้ามาใกล้ “เมษาแค่อยากจะทักทายคุณน้ำเฉยๆ ค่ะ เห็นคุณน้ำกำลังจะกลับบ้าน”
“ค่ะ” น้ำตอบรับอย่างสั้นๆ พยายามไม่สบตาเมษา “ถ้าอย่างนั้น น้ำขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณน้ำ” เมษาเอ่ยห้าม “เมษาอยากจะคุยกับคุณน้ำสักหน่อย ไม่ทราบว่าคุณน้ำจะสะดวกไหมคะ?”
น้ำรู้สึกอึดอัดกับการรุกเร้าของเมษา แต่ก็ไม่อยากจะมีเรื่อง “น้ำ… น้ำไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ค่ะ”
“โอ้… ไม่เป็นไรค่ะ” เมษากล่าว พลางกวาดตามองไปที่รถของภาคย์ที่จอดรออยู่ “เมษารู้ค่ะว่าคุณภาคย์เป็นห่วงคุณน้ำมาก”
คำพูดนั้นทำให้น้ำยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ เธอไม่รู้ว่าเมษากำลังจะสื่ออะไร แต่การเอ่ยถึงภาคย์ในลักษณะนั้น มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกจับผิด
“เมษา… เมษาจะบอกอะไรคะ?” น้ำถามเสียงสั่น
เมษาก้มลงกระซิบข้างหูน้ำ “เมษาแค่อยากจะเตือนคุณน้ำน่ะค่ะ ว่าอย่าเข้าใกล้คุณภาคย์มากเกินไป”
คำเตือนนั้นทำให้น้ำขนลุกเกรียว “ทำไมคะ?”
“เพราะ… เมษาคือคนรักเก่าของคุณภาคย์ค่ะ” เมษากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความหมาย “และเมษาก็จะกลับมาทวงทุกอย่างที่เคยเป็นของเมษากลับคืนมา… รวมถึงคุณภาคย์ด้วย”
คำพูดนั้นเหมือนมีใครเอามีดมากรีดหัวใจของน้ำ เธอแทบจะยืนไม่อยู่ คำว่า “คนรักเก่า” และ “ทวงคืน” มันตีวนอยู่ในหัวของเธอ
“คุณ… คุณพูดเรื่องอะไรคะ?” น้ำถามเสียงสั่น
“ก็ความจริงไงคะคุณน้ำ” เมษาหัวเราะเบาๆ “คุณภาคย์กับเมษาเคยรักกันมาก่อน รักกันจนถึงขั้นจะแต่งงานกันเลยทีเดียว แต่แล้ว… คุณภาคย์ก็เปลี่ยนใจ”
น้ำมองเมษาด้วยความไม่เชื่อ “คุณกำลังโกหก”
“เมษาไม่ได้โกหกค่ะ” เมษากล่าว “และเมษาก็จะพิสูจน์ให้คุณเห็น”
เมษากล่าวลาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเหนือกว่า ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้น้ำยืนตัวสั่นเทาอยู่ริมถนน
น้ำรีบขึ้นรถทันที หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อเมษาหรือไม่ แต่สิ่งที่เมษากล่าวมา มันทำให้เธอรู้สึกสั่นคลอนอย่างรุนแรง
ตลอดเวลาที่ทำงานกับภาคย์ เธอก็เคยสงสัยเกี่ยวกับอดีตของเขา แต่ภาคย์ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลยสักครั้ง
เมื่อรถกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ น้ำก็รีบขึ้นไปบนห้อง เธอทรุดตัวลงนั่งบนเตียง พยายามสงบสติอารมณ์
“คนรักเก่า… ของภาคย์?” น้ำพึมพำกับตัวเอง “แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยพูดถึงเลย?”
ความลับที่เมษาเปิดเผยนั้น มันเปรียบเสมือนเงาในอดีตที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในชีวิตของเธอ
วันต่อมา น้ำพยายามทำหน้าที่เลขาของภาคย์ให้ดีที่สุด แต่ใจของเธอกลับไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอคอยแต่จะมองหาเมษาอยู่เสมอ
และแล้ว สิ่งที่เธอคาดไว้ก็เกิดขึ้น
เมษาปรากฏตัวขึ้นที่บริษัทอีกครั้ง เธอสวมชุดที่ดูหรูหราและมีสไตล์มากกว่าเดิม ใบหน้าของเธอดูมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เมษายิ้มให้กับพนักงานทุกคนที่มองมาที่เธอ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของภาคย์
น้ำเห็นดังนั้นก็หน้าซีดเผือด เธอรีบวิ่งตามเมษาไปทันที
“เมษา! คุณจะไปไหน!” น้ำตะโกนเรียก
เมษาหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “อ้าว คุณน้ำ… มาหาคุณภาคย์เหรอคะ?”
“คุณ… คุณอย่าเข้าไปนะคะ!” น้ำพยายามขวางเมษาไว้
“ทำไมคะ? เมษาจะเข้าไปคุยกับแฟนเก่าของเมษาสักหน่อย จะผิดตรงไหน?” เมษากล่าวท้าทาย
“คุณภาคย์… เขาไม่ได้เป็นแฟนเก่าของคุณ!” น้ำพยายามโต้แย้ง
“จริงเหรอคะ?” เมษาหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้น… เราไปถามคุณภาคย์กันดีกว่าเนอะ”
เมษาผลักน้ำออกไปอย่างแรง ทำให้น้ำเสียหลักล้มลงไปที่พื้น
“โอ๊ย!” น้ำร้องด้วยความเจ็บปวด
ภาคย์ที่ได้ยินเสียงเอะอะ ก็เดินออกมาจากห้องทำงานทันที เขาเห็นสภาพของน้ำที่กำลังจะล้มลง และเมษายืนหน้าประตูด้วยท่าทีที่เหนือกว่า
“เกิดอะไรขึ้น?” ภาคย์ถามเสียงเข้ม
“คุณภาคย์คะ!” เมษารีบเดินเข้าไปหาภาคย์ พร้อมกับทำท่าทางเหมือนกำลังจะร้องไห้ “คุณน้ำเขา… เขามาทำร้ายเมษาค่ะ!”
“อะไรนะคะ!” น้ำอุทานด้วยความตกใจ “คุณพูดอะไร! ฉันไม่ได้ทำร้ายคุณ!”
ภาคย์มองน้ำด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขารู้สึกสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“คุณน้ำ… ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?” ภาคย์ถามน้ำเสียงผิดหวัง
“คุณภาคย์… น้ำไม่ได้ทำค่ะ!” น้ำพยายามอธิบาย “เป็นเมษา! เมษาเป็นคน… เขาเป็นคนรักเก่าของคุณ!”
คำพูดของน้ำทำเอาภาคย์ชะงักไป เขามองหน้าเมษาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป
เมษายิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “ใช่ค่ะคุณภาคย์ เมษาคือคนรักเก่าของคุณไงคะ”
ภาคย์มองน้ำด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “น้ำ… คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”
น้ำมองหน้าภาคย์ เธอไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร ความลับที่เมษาเปิดเผย มันกำลังจะนำพาพวกเขาไปสู่จุดที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม
เลขาท้องลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก