“ภาคย์! เกิดอะไรขึ้น! ฉันได้ยินข่าวลือว่าบริษัทของคุณกำลังจะล้มละลาย!” น้ำเอ่ยเสียงสั่นเครือเมื่อเผชิญหน้ากับภาคย์ในห้องทำงานที่เคยเป็นเหมือนปราสาทที่ปลอดภัยของเขา แต่บัดนี้กลับดูอึมครึมไปด้วยบรรยากาศของความสิ้นหวัง
ภาคย์มองน้ำด้วยสายตาที่อ่อนล้า ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาที่เคยฉายแววเด็ดเดี่ยว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความกังวล “มัน… มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน น้ำ… ผมกำลังพยายามแก้ไขอยู่”
“แต่… มันจริงหรือคะ” น้ำถามต่อ เสียงของเธอสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า “ถ้าบริษัทของคุณล้ม… แล้วเรา… แล้วลูกของเรา… เราจะอยู่ยังไง”
ภาคย์รีบดึงน้ำเข้ามากอดแน่น “ไม่ต้องห่วงนะ น้ำ… ผมจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด… ผมจะปกป้องคุณและลูกของเราให้ถึงที่สุด”
คำพูดของภาคย์ทำให้หัวใจของน้ำอุ่นขึ้นมาบ้าง แต่ในใจเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยความกังวล ภาพของลูกชายลอยเข้ามาในความคิด เธอจะปล่อยให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเธอไม่ได้เด็ดขาด
“ใครทำแบบนี้กับคุณภาคย์” น้ำถามเสียงเข้มขึ้น “ฉันจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเรา!”
ภาคย์มองน้ำด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความห่วงใย “ผมรู้ว่าคุณเข้มแข็ง… แต่มันอันตรายเกินไปสำหรับคุณ น้ำ… ผมไม่อยากให้คุณต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้”
“แต่คุณภาคย์…” น้ำพยายามจะพูดต่อ แต่ภาคย์ก็รีบสวมกอดเธอแน่นขึ้น “ผมบอกแล้วไง… ผมจะจัดการเอง… คุณแค่ดูแลตัวเองกับลูกของเราก็พอ”
ขณะที่น้ำกำลังจะเถียงต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เป็นเสียงเคาะที่ดังและหนักแน่น ราวกับผู้มาเยือนกำลังต้องการจะเข้ามาอย่างเร่งด่วน
“ใครน่ะ!” ภาคย์ตะโกนถาม
“ผมเองครับคุณภาคย์… ผู้กองทัศน์ครับ” เสียงตอบกลับมา
ภาคย์และน้ำมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ ผู้กองทัศน์… ตำรวจที่เคยเข้ามาสืบสวนเรื่องราวของอดีตคนรักของภาคย์…
ภาคย์รีบเดินไปเปิดประตู และทันทีที่ประตูก็เปิดออก ร่างของชายในเครื่องแบบก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับลูกทีมอีกสองสามคน
“คุณภาคย์ครับ” ผู้กองทัศน์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมมีข่าวดีมาแจ้ง และอาจจะมีข่าวร้ายด้วยครับ”
“ข่าวดีอะไรครับผู้กอง” ภาคย์ถาม
“เราได้หลักฐานสำคัญเพิ่มเติมเกี่ยวกับการทุจริตครั้งใหญ่ในวงการธุรกิจครับ” ผู้กองทัศน์กล่าว “และหลักฐานนั้น… นำไปสู่การจับกุมผู้ต้องหาคนสำคัญ… ซึ่งก็คือ… อดีตคนรักของคุณนั่นเองครับ… คุณปรายฟ้า”
คำว่า “ปรายฟ้า” ทำให้น้ำสะดุ้งเฮือก เธอมองภาคย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ปรายฟ้า… โดนจับแล้วเหรอครับ” ภาคย์ถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อหูตัวเอง
“ใช่ครับคุณภาคย์” ผู้กองทัศน์พยักหน้า “และที่น่าตกใจกว่านั้น… คือเราพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่า… เธอวางแผนที่จะทำลายบริษัทของคุณมาโดยตลอด… โดยการปล่อยข่าวลือเรื่องการล้มละลาย… เพื่อให้คุณเสียความเชื่อมั่นจากนักลงทุน… และทำให้หุ้นของบริษัทตกต่ำลง… ซึ่งทั้งหมดนี้… เป็นส่วนหนึ่งของแผนการแก้แค้นของเธอ… ที่มีต่อครอบครัวของคุณ… และครอบครัวของน้ำ… ด้วยครับ”
น้ำยืนนิ่งราวกับถูกสาป หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ความจริงที่ถูกเปิดเผยในครั้งนี้ มันยิ่งกว่าที่เธอจะจินตนาการได้
“เธอ… เธอทำแบบนี้จริงๆ เหรอคะ” น้ำเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
“ใช่ครับคุณน้ำ” ผู้กองทัศน์ตอบ “เราพบเอกสารและบันทึกต่างๆ ที่ปรายฟ้าเป็นคนเขียนเอง… ซึ่งระบุรายละเอียดของแผนการทั้งหมด… รวมถึงการใช้ประโยชน์จากข้อมูลส่วนตัวของคุณน้ำ… เพื่อบีบบังคับคุณภาคย์… และยังพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่า… เธอคือผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณน้ำในอดีต… ทั้งหมด… เป็นเพราะความแค้นที่เธอมีต่อครอบครัวของคุณ… และครอบครัวของคุณภาคย์… จากเหตุการณ์ในอดีต”
น้ำมองภาคย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ โกรธ และเสียใจที่เธอเคยเข้าใจผิดเขา
“แล้ว… หลักฐานที่ว่า… มันอยู่ไหนคะ” น้ำถาม
“เราได้ยึดเอกสารทั้งหมดมาแล้วครับคุณน้ำ” ผู้กองทัศน์กล่าว “และเราจะนำเสนอต่อศาล… เพื่อให้ความยุติธรรมบังเกิด…”
หลังจากที่ผู้กองทัศน์และทีมงานได้ออกจากห้องไปแล้ว บรรยากาศในห้องทำงานก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง น้ำมองหน้าภาคย์ ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความเข้าใจที่มากขึ้น
“ฉัน… ฉันขอโทษนะภาคย์” น้ำเอ่ยเสียงแผ่ว “ฉัน… ฉันเคยคิดว่าคุณ…”
ภาคย์รีบดึงน้ำเข้ามากอด “ไม่เป็นไรนะ น้ำ… ผมเข้าใจ… ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว… และตอนนี้… ความจริงก็ปรากฏแล้ว”
“แล้ว… เรื่องการแก้แค้นของเธอ… ที่ว่าเกี่ยวกับครอบครัวของฉันด้วย… มันคืออะไรคะ” น้ำถาม
ภาคย์ถอนหายใจ “มันเป็นเรื่องยาว… เกี่ยวกับธุรกิจของพ่อผมในอดีต… ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อครอบครัวคุณ… และปรายฟ้า… เธอใช้เรื่องนี้เป็นเหตุผลในการแก้แค้น… เธอคิดว่าครอบครัวของคุณ… และครอบครัวผม… คือต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวของเธอต้องสูญเสีย”
น้ำพยักหน้าช้าๆ เธอเริ่มเข้าใจทุกอย่างแล้ว ความลับที่เคยปกปิดไว้… ความเข้าใจผิดที่เคยเกิดขึ้น… บัดนี้ทุกอย่างได้คลี่คลายลง
“ฉัน… ฉันดีใจนะภาคย์” น้ำเอ่ย “ดีใจที่ความจริงถูกเปิดเผย… ดีใจที่เราได้เริ่มต้นใหม่จริงๆ”
ภาคย์ยิ้ม “ผมก็ดีใจเหมือนกัน น้ำ… ขอบคุณนะ… ที่คุณเชื่อใจผม… และไม่ยอมแพ้”
ขณะที่ทั้งคู่กำลังโอบกอดกันด้วยความรักและความเข้าใจ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของภาคย์ก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
ภาคย์รับโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความสงสัย “ฮัลโหลครับ”
เสียงปลายสายดังขึ้นมาอย่างหงุดหงิด “คุณภาคย์คะ! นี่มันเกิดอะไรขึ้น! ฉันได้ยินว่าฉันโดนจับ! แล้วหลักฐานพวกนั้น… มันมาจากไหน!”
ภาคย์ขมวดคิ้ว “คุณปรายฟ้า…”
“อย่ามาเรียกชื่อฉันแบบนั้นนะ!” เสียงปลายสายแผดเสียงดัง “คุณมันก็แค่ไอ้คนโง่! คุณอย่าคิดว่าจะมาหลอกฉันได้!”
น้ำมองภาคย์ด้วยความประหลาดใจ “ใครคะ”
ภาคย์ส่ายหน้า “ไม่มีอะไรครับ… เป็นแค่… สายจากบริษัทคู่แข่ง…”
แต่แล้ว… ทันใดนั้นเอง… เสียงของปรายฟ้าจากปลายสายก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง… แต่คราวนี้… น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความอำมหิต…
“คุณคิดว่าจบแค่นี้หรือไงภาคย์!” เสียงปรายฟ้าแผดลั่น “ฉันมีแผนสำรองเสมอ… และครั้งนี้… ฉันจะทำให้คุณ… เสียใจยิ่งกว่าเดิม!”
ภาคย์หน้าซีดเผือด เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เสียงปลายสายก็ถูกตัดไปแล้ว…
น้ำมองภาคย์ด้วยความสงสัย “ภาคย์… เกิดอะไรขึ้น”
ภาคย์มองน้ำด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “ผม… ผมไม่แน่ใจ… แต่มันอาจจะ… ยังไม่จบแค่นี้…”
และทันใดนั้นเอง… ไฟในห้องทำงานก็ดับวูบลง… ความมืดเข้าครอบงำ… เสียงกรีดร้องของน้ำดังขึ้น…
“ภาคย์!”
เลขาท้องลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก