ลมหนาวที่พัดโกรกเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ของคฤหาสน์หรู ราวกับจะตอกย้ำความเย็นเยียบที่เกาะกุมหัวใจของหญิงสาวร่างบางที่กำลังยืนนิ่งอยู่กลางห้องนอนที่เคยอบอุ่น สุคนธา ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามผ้าคลุมเตียงที่ยังคงมีกลิ่นอายของเขาอยู่จางๆ น้ำตาเม็ดใสหลุดร่วงลงมาอย่างไม่อาจห้าม บัดนี้ ก้อนเนื้อที่เต้นตุบๆ อยู่ในท้องของเธอคือพยานรักเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ เป็นสิ่งที่เชื่อมโยงเธอกับชายผู้เป็นที่รัก แต่ขณะเดียวกันก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องตัดสินใจเลือกหนทางที่เจ็บปวดที่สุด
“ขอโทษค่ะ… ภาคิน” เสียงกระซิบแผ่วเบาแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลมที่หวีดหวิว เธอค่อยๆ หยิบกระเป๋าเดินทางใบเล็กที่จัดเตรียมไว้แล้ว สองปีที่เธอทุ่มเททั้งหัวใจและกายให้กับเขา สองปีที่เธอเชื่อมั่นในความรักของเขา แต่แล้วความจริงที่โหดร้ายก็ปรากฏขึ้น ภาพของเขาและผู้หญิงอีกคนในอ้อมแขนที่เขาเคยโอบกอดเธอ มันไม่ใช่แค่ความหึงหวง มันคือการหักหลังที่รุนแรงจนเธอแทบยืนไม่อยู่
เธอไม่รู้ว่าต้องแบกรับความเจ็บปวดนี้ไปอีกนานแค่ไหน และยิ่งไม่รู้ว่าต้องปกป้องลูกในท้องที่ยังเป็นเพียงไข่ใบเล็กๆ นี้อย่างไร เธอสูญเสียทุกอย่างไปแล้ว ชื่อเสียง เกียรติยศ และที่สำคัญที่สุด… ความรักของเขา
“ฉันไปก่อนนะคะ… หวังว่าคุณจะมีความสุข” เธอทิ้งประโยคนั้นไว้บนโต๊ะข้างเตียง พร้อมกับแหวนแต่งงานที่เธอเคยภูมิใจนักหนา บัดนี้มันกลับกลายเป็นภาระที่หนักอึ้งเกินกว่าจะแบกรับ เธอไม่ต้องการอะไรจากเขาอีกแล้ว นอกจากชีวิตใหม่ที่ปลอดภัยสำหรับเธอและลูก
การก้าวเท้าออกจากคฤหาสน์ที่เคยเป็นเหมือนสวรรค์ของเธอในวันนี้ มันช่างหนักหน่วงราวกับก้าวลงสู่ขุมนรก สองปีที่ผ่านมา ทุกอย่างดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ เขาคือชายในฝันที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และที่สำคัญที่สุด… ความรักที่เขาแสดงออกให้เธอเห็นเสมอมา เธอเชื่อมั่นในแววตาของเขา เชื่อมั่นในทุกคำพูดของเขา จนกระทั่งวันที่ภาพความจริงอันโหดร้ายฉายชัดต่อหน้าต่อตา
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนในใจ การจากไปโดยไม่บอกกล่าวแบบนี้ มันคือการหนีปัญหาหรือเปล่า? แต่ในเมื่อเธอไม่สามารถเผชิญหน้ากับความจริงที่เจ็บปวดนี้ได้ การหลบหนีจึงเป็นทางออกเดียวที่เธอพอจะนึกออกในขณะนั้น
เธอเดินออกมาจากประตูรั้วบ้านหลังใหญ่ ทิ้งไว้เพียงแสงไฟสลัวๆ ที่ลอดออกมาจากหน้าต่างบานเดิม ความเย็นยะเยือกของค่ำคืนนั้นไม่ได้ทำให้ร่างกายเธอหนาวสั่นเท่ากับความเดียวดายที่กัดกินหัวใจ เธอเหลือเพียงเงินจำนวนหนึ่งที่เก็บออมไว้ และความหวังเล็กๆ ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไหนสักแห่งที่ห่างไกลจากที่นี่
“ขอให้ลูกของแม่แข็งแรงนะ” เธอพึมพำกับตัวเอง พลางลูบท้องที่เริ่มนูนขึ้นเล็กน้อย น้ำตายังคงไหลริน แต่ครั้งนี้มีความมุ่งมั่นฉายแววในดวงตา เธอจะเข้มแข็งเพื่อลูก เธอจะสู้เพื่อลูก
รถแท็กซี่สีซีดจอดรออยู่ริมถนน สุคนธาเปิดประตูขึ้นนั่ง ใบหน้าของเธอที่เปื้อนน้ำตาเริ่มซีดเผือดเมื่อนึกถึงใบหน้าของภาคินในวันสุดท้ายที่ได้พบกัน แววตาที่เคยมีแต่ความรักและห่วงใย บัดนี้มันกลับกลายเป็นความเย็นชาและผิดหวัง เธอรู้ดีว่าการกระทำของเธอในวันนี้ จะทิ้งรอยแผลเป็นให้กับเขาไม่น้อย แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น
“ไปสถานีขนส่งค่ะ” เสียงของเธอแหบพร่า คนขับรถแท็กซี่พยักหน้ารับ ก่อนจะค่อยๆ ขับรถเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งให้คฤหาสน์หรูและเงาของความทรงจำที่เจ็บปวดค่อยๆ เลือนหายไปกับความมืด
เธอหลับตาลง พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ตีรวนอยู่ภายใน ห้าปีที่ผ่านมา เธอต้องเผชิญกับอะไรบ้าง? เธอจะใช้ชีวิตอย่างไรกับลูกน้อยในท้อง? คำถามเหล่านี้ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน แต่คำตอบเดียวที่เธอมีในตอนนี้ คือเธอต้องไปต่อ ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อลูก
ในอีกมุมหนึ่งของเมือง ภาคินนั่งจมอยู่ในความมืดของห้องทำงาน เขาเพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยง เมื่อเปิดประตูห้องนอนก็พบเพียงความว่างเปล่า และกระดาษแผ่นเล็กๆ วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง
“สุคนธา… ที่รัก… เธอไปไหน!?” เขาตะโกนเรียกชื่อเธอเสียงดัง แต่กลับมีเพียงความเงียบงันตอบรับ เขาหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน ข้อความสั้นๆ เพียงไม่กี่คำ ทำให้โลกทั้งใบของเขาสั่นสะเทือน
“ขอโทษค่ะ”
แค่นั้น! แค่คำขอโทษ? เขาทำอะไรผิด? เขาให้ความรัก ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับเธอ แล้วทำไมเธอถึงจากไปแบบนี้? ความโกรธ ความสับสน และความรู้สึกสูญเสียถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาโยนกระดาษแผ่นนั้นลงบนพื้นอย่างแรง หัวใจของเขาแตกสลายไปพร้อมกับเสียงของมัน
“สุคนธา… ทำไม!?” เขาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นห้องนอนที่เคยอบอุ่น หัวใจเต้นรัวด้วยความเจ็บปวดและสับสน เขาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนที่เขารักที่สุดถึงเลือกที่จะจากไปโดยไม่บอกกล่าวอะไรเลย
ค่ำคืนนั้น ยาวนานและเหน็บหนาวสำหรับทั้งสองคน สุคนธาหลบหนีไปพร้อมกับความลับที่เธอแบกรับ ส่วนภาคินก็จมปลักอยู่กับความเจ็บปวดและคำถามที่ไม่มีวันได้รับคำตอบ ราวกับว่าโชคชะตาได้เล่นตลกกับชีวิตของพวกเขาอย่างโหดร้าย
หากแต่ในความมืดมิดนั้น มีบางสิ่งบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น สิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล…
แฟนเก่าท้องลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก