“คุณพ่อ! อย่าไป!” เสียงเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นมาอีกครั้ง ทำเอาภาคินที่กำลังจะก้าวขาออกจากห้องทำงานต้องชะงักกึกราวกับถูกตรึงไว้กับพื้น
เขาหันกลับไปมอง และสิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้หัวใจของเขาปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิม เตชิน เด็กชายตัวน้อยที่เพิ่งจะเรียกเขาว่า “พ่อ” วิ่งตามเขามาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเล็กๆ ที่เคยเปี่ยมไปด้วยความไร้เดียงสา บัดนี้กลับฉายแววของความไม่เข้าใจและความเสียใจ
“เตชิน…” ภาคินเอ่ยชื่อเด็กชายเบาๆ เสียงของเขาอ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว
มินตราวิ่งตามลูกชายมาติดๆ ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยความกังวล เธอรีบคว้าแขนของเตชินไว้
“เตชิน! อย่าไปค่ะลูก!” มินตราพยายามจะดึงลูกชายกลับไป แต่เตชินกลับดิ้นขัดขืน
“ไม่เอา! เตชินอยากอยู่กับคุณพ่อ!” เตชินยืนกราน เขามองหน้าภาคินด้วยสายตาที่อ้อนวอน “คุณพ่อ… ไปกับหนูนะ…”
ภาคินมองดวงตาคู่นั้นของเตชินอีกครั้ง มันเป็นดวงตาของเขาเอง… ดวงตาที่เขาเคยสบในกระจกเงา… ดวงตาที่เขาเคยเห็นในแววตาของมินตรา… มันคือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
“เตชิน… นี่คือที่ทำงานของคุณพ่อนะลูก” มินตราพยายามอธิบาย “แม่ต้องพากลับบ้านแล้ว”
“ไม่! หนูอยากอยู่กับคุณพ่อ!” เตชินยังคงยืนกราน เขาก้มลงไปหยิบของเล่นชิ้นเล็กๆ ที่อยู่ในกระเป๋าออกมา ยื่นให้ภาคิน
“คุณพ่อ… เอาอันนี้ไปนะ” เตชินพูดเสียงอ้อน “หนูให้คุณพ่อ…”
ภาคินมองของเล่นชิ้นนั้น… มันเป็นตุ๊กตาหมีตัวเล็กๆ ที่ดูเก่า แต่ยังคงสภาพดี เขาไม่เคยเห็นมันมาก่อน แต่กลับรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา
“ทำไม… ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน?” ภาคินหันไปถามมินตรา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น “ทำไมถึงต้องโกหกฉันมาตลอดห้าปี?”
มินตรามองภาคินด้วยสายตาที่เจ็บปวด เธอกลั้นน้ำตาไว้สุดกำลัง
“มัน… มันไม่ใช่การโกหกเสียทีเดียวค่ะคุณภาคิน” มินตราตอบเสียงแผ่ว “แต่มันเป็น… ความจำเป็น”
“ความจำเป็น?” ภาคินแค่นเสียง “ความจำเป็นอะไรที่ทำให้คุณทิ้งฉันไปแบบนั้น? ความจำเป็นอะไรที่ทำให้คุณยอมให้ลูกของฉันเติบโตมาโดยไม่มีพ่อ?”
“คุณภาคินคะ…” มินตราสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ฉันจะเล่าให้คุณฟัง… แต่ไม่ใช่ที่นี่… ไม่ใช่ตอนนี้”
“แล้วเมื่อไหร่?” ภาคินถามกลับ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “คุณคิดว่าฉันจะรอได้อีกนานแค่ไหน?”
“โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้งนะคะ” มินตราอ้อนวอน “ขอให้ฉันได้อธิบายทุกอย่าง… และขอให้ฉันได้ดูแลเตชิน… อย่างน้อยก็จนกว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย”
ภาคินมองเตชินที่ยังคงยืนมองเขาด้วยสายตาที่อ้อนวอน เขาเห็นภาพของตัวเองในดวงตาของเด็กชายคนนี้… เห็นความมุ่งมั่น เห็นความหวัง
เขาเคยคิดว่าหัวใจของเขาด้านชาไปแล้วหลังจากที่มินตราหายไป แต่การปรากฏตัวของเตชิน… และความรู้สึกบางอย่างที่ผูกพันกับเด็กชายคนนี้ กลับทำให้หัวใจที่เคยแข็งกระด้างของเขาเริ่มสั่นคลอน
“ฉันจะให้โอกาสคุณ…” ภาคินพูดเสียงเรียบ “แต่คุณต้องบอกความจริงทั้งหมดกับฉัน… โดยไม่มีการปิดบังอีกต่อไป”
มินตราพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
“ขอบคุณค่ะคุณภาคิน” เธอกล่าว “ฉันจะ… ฉันจะบอกคุณ… ในเร็วๆ นี้”
“แล้วเรื่องนี้… จะเป็นความลับระหว่างเรา…” ภาคินเน้นคำว่า ‘ความลับ’ “จนกว่าฉันจะพร้อม”
มินตรามองภาคิน เธอเห็นความจริงจังในแววตาของเขา เธอรู้ดีว่าเขาต้องการคำตอบที่ชัดเจน และเธอจะต้องหาทางบอกความจริงทั้งหมดให้เขาได้รับรู้
“ตกลงค่ะ” มินตราตอบ “จะเป็นความลับของเรา… จนกว่าฉันจะพร้อม”
ภาคินมองเตชินอีกครั้ง เขาย่อตัวลงไปให้ได้ระดับสายตากับเด็กชาย
“เตชิน…” ภาคินพูด “คุณพ่อ… จะต้องไปทำงานก่อนนะ”
เตชินหน้าเศร้าลงทันที “แต่… คุณพ่อจะกลับมาหาหนูไหม?”
“แน่นอน…” ภาคินตอบ “คุณพ่อจะกลับมาหาเตชิน… แน่นอน”
เขาค่อยๆ ยื่นมือไปลูบผมของเตชินเบาๆ รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา
“คุณแม่จะพาไปเที่ยวเล่นที่สวนสาธารณะนะลูก” มินตราพูด พยายามจะเปลี่ยนบรรยากาศ
เตชินพยักหน้า แต่สายตาของเขาก็ยังคงจับจ้องไปที่ภาคิน
“คุณพ่อ… อย่าลืมนะ” เตชินย้ำ
“คุณพ่อไม่ลืมหรอก” ภาคินตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
หลังจากนั้น มินตราก็จูงมือเตชินเดินออกไปจากห้องทำงานของภาคิน ปล่อยให้ภาคินยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง
เขาเฝ้ามองร่างเล็กๆ ของเตชินที่ค่อยๆ หายลับไปกับตา ความรู้สึกแปลกประหลาดมากมายถาโถมเข้ามา
เขาแน่ใจแล้ว… เตชินคือลูกของเขา… ลูกชายที่เขาไม่เคยรับรู้มาก่อน
แต่ทำไมมินตราถึงโกหกเขา? ทำไมเธอถึงหายไปจากชีวิตเขา? และความลับดำมืดที่เธอพูดถึงคืออะไร?
ภาคินเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานของเขา เขามองไปที่เอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้า แต่จิตใจของเขากลับไม่อยู่กับงานเลย
ความรู้สึกที่เคยมีต่อมินตรา… ความเจ็บปวดที่เคยคิดว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป… บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความสงสัยและความปรารถนาที่จะค้นหาความจริง
เขาต้องรู้… เขาต้องรู้ทุกอย่าง
ภาคินตัดสินใจแน่วแน่ เขาจะต้องหาทางเข้ามาใกล้ชิดมินตราและเตชินให้มากขึ้น เพื่อที่จะไขปริศนาทั้งหมดนี้
เขาจะต้องวางแผน… วางแผนที่จะเข้าใกล้พวกเขาทั้งสองคน โดยที่มินตราไม่ทันได้ระแวง
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของความรักที่สูญเสียไป… แต่นี่คือเรื่องของอนาคต… อนาคตของเขา… และอนาคตของเตชิน
ภาคินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขาเห็นสายที่ไม่ได้รับจากปลายสายที่ทำให้เขาขมวดคิ้ว… สายจาก “ญาดา”… แฟนสาวคนปัจจุบันของเขา
เขาถอนหายใจยาว… ดูเหมือนว่าเรื่องราวของเขากับมินตรา จะซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มาก
แต่ในเมื่อเขาได้ให้สัญญากับเตชินไปแล้ว… ว่าจะกลับมาหา… เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น
เขาจะต้องเดินหน้าต่อไป… โดยไม่สนว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
ภาคินตัดสินใจว่า เขาจะใช้โอกาสนี้… โอกาสที่มินตรากลับมาพร้อมกับลูกชายของเขา… เพื่อหาคำตอบที่เขาตามหามาตลอด… และเพื่อแก้ไขความผิดพลาดในอดีต
เขาจะเริ่มเกมแห่งความลับนี้… และเขาจะไม่มีวันยอมแพ้จนกว่าจะได้ความจริงทั้งหมด
แฟนเก่าท้องลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก