"พ่อคะ..." เสียงเล็กๆ ของเตชินดังขึ้นพร้อมกับมือป้อมๆ ที่เอื้อมมาจับชายเสื้อเชิ้ตของภาคิน เขาก้มลงมองลูกชายด้วยแววตาอ่อนโยน สองปีที่ผ่านมาที่เขาได้ใช้ชีวิตอยู่กับเตชินโดยไม่รู้ว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ทำให้ความผูกพันก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และยิ่งกว่านั้นคือความรู้สึกผิดที่เขาไม่มีโอกาสได้ดูแลเด็กน้อยคนนี้อย่างเต็มที่
"ว่าไงครับลูก" ภาคินย่อตัวลงไปพูดกับเตชิน ดวงตาของเขาเหลือบไปมองมินตราที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ ห่างออกไปไม่กี่ก้าว แววตาของเธอดูสับสนและเต็มไปด้วยความกังวล ราวกับกำลังแบกโลกทั้งใบเอาไว้บนบ่า
"พ่อจะไปจริงๆ เหรอคะ" เตชินเงยหน้ามองภาคิน ใบหน้าเล็กๆ ที่ถอดแบบเขามาเป๊ะยิ่งทำให้หัวใจของภาคินบีบรัด เขารู้สึกเหมือนถูกตอกย้ำทุกครั้งที่มองเตชิน ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีมันถาโถมเข้ามาจนแทบจะท่วมท้น
"พ่อต้องไปก่อนนะลูก คืนนี้พ่อจะกลับมา" ภาคินพยายามยิ้มให้เตชิน แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูฝืดเคืองในสายตามินตรา เธอรู้ดีว่าภาคินกำลังพยายามทำหน้าที่ 'พ่อ' อย่างเต็มที่ ทั้งๆ ที่เขาไม่รู้ความจริงทั้งหมด
"แล้วเมื่อไหร่พ่อจะกลับมาบ้านเราคะ" เตชินถามต่ออย่างไม่ลดละ
"พ่อจะพยายามกลับมาเร็วที่สุดนะ" ภาคินตอบ พลางเหลือบมองมินตราอีกครั้ง "แล้วก็... พ่อจะให้เรากลับมาอยู่ด้วยกันที่บ้านนะ"
คำพูดนั้นทำเอามินตราแทบจะสำลักน้ำลาย เธอหันขวับไปมองภาคินทันที ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ
"คุณภาคินหมายความว่ายังไงคะ" มินตราถามเสียงสั่น
ภาคินถอนหายใจยาว ก่อนจะก้าวเข้าไปหาร่างของเธอ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นที่เขาเคยรักเคยหลง จนกระทั่งวันหนึ่งเธอจากไปอย่างไร้ร่องรอย "ผมหมายความว่า... ผมอยากให้คุณมินตราและเตชินมาอยู่ที่บ้านผม"
"ไม่ได้ค่ะ! ฉัน... ฉันทำแบบนั้นไม่ได้" มินตราปฏิเสธทันควัน เธอไม่สามารถเอาลูกเข้ามาอยู่ในอันตรายแบบนี้ได้
"ทำไมจะไม่ได้ครับ" ภาคินถามเสียงเย็นลงเล็กน้อย "ผมจะให้คุณเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของผมอย่างเต็มตัว จะได้ดูแลคุณกับเตชินได้อย่างใกล้ชิด"
"แต่..." มินตราพยายามหาเหตุผลมาต่อรอง แต่ภาคินก็สวนกลับมาอย่างรวดเร็ว
"คุณมินตราครับ ผมรู้ว่าคุณกำลังกลัวอะไรอยู่" ภาคินพูดเสียงเบาลง แต่หนักแน่น "ผมรู้ว่าคุณกำลังปกป้องเตชินอยู่ และผมก็พร้อมจะปกป้องพวกคุณทั้งสองคน"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลคำพูดที่จะพูดต่อไป "ผมรู้ว่าคุณกำลังหนีอะไรบางอย่างอยู่ ผมเห็นแววตาของคุณ ผมเห็นความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้น... ผมจะช่วยคุณเอง"
มินตรามองหน้าภาคิน เธอเห็นความจริงใจในดวงตาของเขา แต่ก็อดที่จะหวาดระแวงไม่ได้ เขาจะช่วยเธอจริงๆ หรือเปล่า? หรือนี่เป็นเพียงกับดักที่เขาตั้งขึ้นเพื่อดึงเธอไปสู่แผนการบางอย่าง?
"คุณภาคินคะ ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าจะตอบคุณยังไง" มินตราพูดเสียงแผ่วเบา
"คุณไม่ต้องตอบผมตอนนี้ก็ได้" ภาคินยื่นมือมาแตะแก้มของเธอเบาๆ "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ผมจะไม่ปล่อยให้คุณกับเตชินต้องตกอยู่ในอันตราย"
เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอ "ถ้าคุณยอมมาอยู่กับผม ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกคุณ"
คำพูดของเขาเหมือนมีมนต์สะกด มินตรารู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ เธอรู้ดีว่าการอยู่ใกล้ภาคินนั้นอันตราย แต่การอยู่ห่างเขาออกไปก็อาจจะอันตรายยิ่งกว่า
"แต่ถ้า... ถ้าคนที่คุณกำลังหนีเขามาเจอคุณที่นี่ล่ะครับ" ภาคินถามต่อ ทำให้มินตราสะดุ้งเล็กน้อย
"คุณรู้ได้ยังไงคะ" มินตราถามเสียงแข็ง
"ผมสังเกตเห็น" ภาคินตอบตรงๆ "ผมเห็นแววตาของคุณทุกครั้งที่เห็นคนแปลกหน้า หรือเมื่อมีคนมองคุณนานๆ คุณดูเหมือนกำลังหวาดระแวงตลอดเวลา"
มินตราหลับตาลง เธอรู้ว่าภาคินพูดถูก ความหวาดระแวงมันเกาะกินใจเธอมาตลอดห้าปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยรู้สึกปลอดภัยเลยแม้แต่วันเดียว
"ถ้าคุณยอมมาอยู่ที่บ้านผม... ผมจะจัดทีมรักษาความปลอดภัยให้คุณอย่างเต็มที่" ภาคินพูดต่อ "ไม่มีใครสามารถเข้ามาทำอันตรายพวกคุณได้"
มินตราเงยหน้าขึ้นมองภาคิน เธอเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และความปรารถนาที่จะปกป้องเธอและเตชิน
"ฉัน... ฉันขอเวลาคิดได้ไหมคะ" มินตราถาม
"แน่นอนครับ" ภาคินตอบ "แต่ผมอยากให้คุณตัดสินใจเร็วที่สุดนะครับ เพราะผมไม่แน่ใจว่าคนที่คุณกำลังหนีเขาอยู่ จะรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่นานแค่ไหน"
น้ำเสียงของภาคินเต็มไปด้วยความจริงจัง เขาดูเหมือนจะรู้ความลับบางอย่างที่เธอซ่อนไว้
"ผมจะรอคำตอบของคุณนะครับ" ภาคินพูด พลางหันไปยิ้มให้เตชิน "คืนนี้พ่อจะกลับมาหาเรานะลูก"
ภาคินเดินจากไป ทิ้งให้มินตรากับเตชินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มินตรามองตามแผ่นหลังของภาคินจนลับสายตา เธอถอนหายใจยาว รู้สึกถึงแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลต่อชีวิตของเธอและลูกชายไปตลอดกาล
"แม่คะ พ่อจะกลับมาจริงๆ เหรอคะ" เตชินถาม ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง
มินตราพยักหน้า "ใช่จ้ะลูก พ่อจะกลับมา" เธอตอบ พร้อมกับกอดลูกชายเอาไว้แน่น เธอต้องยอมรับข้อเสนอของภาคิน เพื่อความปลอดภัยของเตชิน
แต่ในใจของมินตรา เธอก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าภาคินรู้ความลับอะไรของเธออยู่กันแน่ และข้อเสนอของเขาครั้งนี้ มันจะเป็นโอกาส หรือเป็นหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามา...

แฟนเก่าท้องลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก