"ทั้งหมดที่เกิดขึ้น... ฉันต้องบอกคุณ" น้ำเสียงของมินตราสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำสะท้อนภาพใบหน้าซีดเผือดของวิศรุตที่ยืนตะลึงอยู่ตรงหน้า เสียงไซเรนรถพยาบาลดังแหวกอากาศเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงช่วงเวลาที่กำลังจะบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก
วิศรุตไม่เคยคิดว่าชีวิตของเขาจะพลิกผันได้ถึงเพียงนี้ เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อน ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามครรลองที่เขากำลังจะคว้าชัยชนะเหนือธุรกิจของคู่แข่ง แต่ตอนนี้... ภาพของมินตราที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น และคำพูดประหลาดที่หลุดออกจากปากเธอ มันกำลังฉีกกระชากทุกสิ่งที่เขารู้สึก
"คุณกำลังพูดเรื่องอะไร มินตรา?" วิศรุตพยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แม้หัวใจจะเต้นระส่ำราวกับจะหลุดออกมาจากอก เขามองไปยังเด็กชายตัวน้อยที่ยืนเกาะขากางเกงของเขาอยู่ ใบหน้าของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่ดวงตาคู่นั้น... มันช่างคุ้นเคยจนน่าใจหาย
"ฉัน... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำลายคุณค่ะ" มินตราพยายามขยับตัว แต่ทุกการเคลื่อนไหวกลับยิ่งทำให้เธอเจ็บปวด "แต่คุณ... คุณบีบฉันจนไม่มีทางไปแล้ว"
"บีบคุณ?" วิศรุตทวนคำอย่างไม่เข้าใจ "ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร ผมแค่กำลังทำธุรกิจของผม"
"ธุรกิจของคุณ... หรือคุณกำลังต้องการจะทำลายฉันจริงๆ?" มินตรากัดริมฝีปากแน่น พยายามรวบรวมสติ ภาพเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่เคยเลือนหาย การจากไปอย่างกะทันหัน การถูกบีบคั้นจากครอบครัว การไร้หนทาง... และการปรากฏตัวของวิศรุตในฐานะผู้ที่พร้อมจะเหยียบย่ำเธอให้จมดิน
"ฉันต้องหนีไป... เพราะฉันท้อง" คำสารภาพหลุดออกมาจากปากของเธออย่างแผ่วเบา ราวกับจะกลัวว่าจะมีใครมาได้ยิน "ท้องกับคุณ วิศรุต... ฉันท้องกับคุณ"
วิศรุตยืนนิ่งราวกับถูกสาป คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจเขา เขาจำได้... จำได้ดีถึงคืนนั้น คืนที่เขาและมินตรา... แต่เขาคิดว่ามันเป็นเพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่เขาพยายามจะลืมมันไปเสีย
"คุณ... หมายความว่ายังไง?" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าจนแทบฟังไม่ได้
"น้องแพท... ลูกชายของฉัน... เขาคือลูกของคุณค่ะ" มินตรามองไปยังเด็กชายที่ตอนนี้กำลังซบหน้ากับขาของวิศรุตด้วยความหวาดกลัว
วินาทีนั้น โลกทั้งใบของวิศรุตเหมือนหยุดหมุน เขาก้มลงมองเด็กชายตัวน้อยที่เขาเพิ่งจะเริ่มผูกพันอย่างไม่น่าเชื่อ ใบหน้า ดวงตา... มันเหมือนสำเนาของเขาไม่มีผิด นี่คือลูกของเขาจริงๆ หรือ?
"เป็นไปไม่ได้..." วิศรุตพึมพำอย่างไม่อยากจะเชื่อ
"เป็นไปได้ค่ะ" มินตราพยายามลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก "เมื่อห้าปีก่อน ฉันตั้งท้อง... คุณรู้ไหมว่าครอบครัวของฉันรังเกียจฉันแค่ไหน... และคุณ... คุณก็หายไป"
"ผม... ผมไม่รู้" วิศรุตเสียงสั่น "ถ้าผมรู้... ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นแบบนี้"
"ตอนแรกฉันคิดว่าฉันจะดูแลลูกเองได้" มินตราเล่าต่ออย่างเจ็บปวด "แต่... มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น... ฉันถูกบีบให้ต้อง... ขายบริษัทที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้... ฉันเป็นหนี้... และคนที่มาซื้อบริษัทนั้น... ก็คือคุณ... คุณรู้ไหมว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน... ที่เห็นคุณ... กำลังจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉันอีกครั้ง"
"ผม... ผมไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลย" วิศรุตอึ้งไป เขามองไปยังใบหน้าของมินตราที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน เขาเคยเชื่อว่าเธอเป็นคนเจ้าเล่ห์ เป็นคนทรยศ แต่ตอนนี้... ความจริงที่เธอเปิดเผย มันทำให้เขาแทบจะทลายลง
"คุณกำลังจะทำลายฉัน... คุณกำลังจะทำให้ฉันไม่มีที่ไป... เหมือนที่เคยทำ" มินตราพูดเสียงขาดห้วง น้ำตาไหลอาบแก้ม
"ไม่! ผมไม่ได้ตั้งใจ!" วิศรุตตะโกนเสียงดัง "ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นหนี้ ผมไม่รู้ว่าคุณขายบริษัทให้ผม... ผมแค่เห็นว่ามันเป็นโอกาสที่ดีในการขยายธุรกิจ... ผมขอโทษ... มินตรา... ผมขอโทษจริงๆ"
ท่ามกลางความสับสนและความเจ็บปวด วิศรุตมองไปยังมินตราที่กำลังทรุดตัวลงอีกครั้ง เสียงไซเรนรถพยาบาลดังใกล้เข้ามา พยาบาลและเจ้าหน้าที่กู้ภัยรีบเข้ามาประคองมินตรา
"คุณ... คุณจะทำอะไรกับลูกชายของฉัน?" มินตราถามเสียงแผ่วเบา พยายามไขว่คว้าแขนของวิศรุต
"ผม... ผมจะดูแลพวกเขา" วิศรุตตอบเสียงหนักแน่น "ผมจะไม่ปล่อยให้คุณต้องเจออะไรแบบนี้อีกแล้ว"
แต่วิศรุตไม่รู้เลยว่า ความจริงที่มินตราเพิ่งจะเปิดเผยไปนั้น ยังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภูเขาน้ำแข็งที่กำลังจะกลืนกินชีวิตของเขาไปตลอดกาล... ความลับที่ดำมืดยิ่งกว่ารอคอยเขาอยู่เบื้องหน้า
แฟนเก่าท้องลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก