"อย่าโง่ไปหน่อยเลย ภาคิน! แกคิดว่าผู้หญิงที่ทิ้งแกไปอย่างเลือดเย็นเมื่อห้าปีก่อน จะกลับมาเพราะความรักจริงๆ งั้นเหรอ?" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นจากเงามืดที่มุมห้อง ยิ่งทำให้ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่างของภาคิน เขาหันขวับไปตามเสียง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้หัวใจของเขาราวกับถูกบีบจนแทบหยุดเต้น ชายร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก แต่แววตาคู่นั้น... มันช่างคุ้นเคยจนน่าขนลุก
"คุณ..." ภาคินเอ่ยเสียงสั่น เขาเคยเจอคนๆ นี้ที่ไหนมาก่อน? ในช่วงเวลาที่มินตราหายไป เขาจมปลักอยู่กับความเจ็บปวดและความแค้นจนแทบไม่ใส่ใจสิ่งรอบข้าง แต่ใบหน้าของชายคนนี้กลับฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ ราวกับเป็นภาพเงาที่คอยตามหลอกหลอน
"ใช่ ฉันเอง" ชายคนนั้นก้าวออกมาจากเงา แสงไฟสลัวของห้องทำงานยามวิกาลสาดกระทบใบหน้าของเขาอย่างเหมาะเจาะ เผยให้เห็นร่องรอยความโหดเ***้ยมที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสุภาพ "ฉันคือคนที่แกควรจะโทษ... หรือบางที อาจเป็นคนที่แกควรจะขอบคุณก็ได้"
ภาคินไม่เข้าใจ เขาขมวดคิ้วแน่น "คุณหมายความว่ายังไง? คุณเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้?"
"เกี่ยวข้องมากเสียจนแกคาดไม่ถึง" ชายคนนั้นยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ย "แกสงสัยมาตลอดว่าทำไมมินตราถึงทิ้งแกไปใช่ไหม? ทำไมเธอถึงตัดสินใจแบกรับภาระทั้งหมดไว้คนเดียว? ความจริงมันซับซ้อนกว่าที่แกคิดเยอะ ภาคิน"
หัวใจของภาคินเต้นระส่ำ เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครรู้เรื่องราวความลับของเขากับมินตรามาก่อน "คุณรู้เรื่องอะไร?"
"ฉันรู้ทุกอย่าง" ชายคนนั้นเดินเข้าไปใกล้ภาคินมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งยืนอยู่ตรงหน้าเขา "ฉันรู้ว่าแกเองก็มีส่วนทำให้เธอเจ็บปวด ฉันรู้ว่าแกไม่เคยให้อภัยเธอ และฉันก็รู้ว่าแกกำลังจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่อีกครั้ง"
"ผิดพลาด?" ภาคินสวนกลับ "ผู้หญิงที่ทำให้ฉันเสียใจที่สุดในชีวิตกลับมาพร้อมลูกของฉัน แล้วคุณบอกว่าฉันกำลังจะผิดพลาด?"
"แกกำลังจะหลงกล" ชายคนนั้นหัวเราะเสียงเบา "แกเชื่อคำหวานของเธอ เชื่อรอยยิ้มของเด็กนั่น แต่แกไม่เคยเห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากพวกนั้น"
"หน้ากากอะไร?" ภาคินเริ่มรู้สึกสับสน และเริ่มสงสัยในตัวชายปริศนาคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ "คุณคือใครกันแน่? แล้วทำไมคุณถึงมาบอกเรื่องพวกนี้กับผม?"
"ฉันมีเหตุผลของฉัน" ชายคนนั้นตอบเสียงเรียบ "และเหตุผลของฉันก็คือ... ฉันเบื่อกับการเห็นคนอย่างแกถูกหลอกใช้"
"หลอกใช้?"
"ใช่" ชายคนนั้นพยักหน้า "แกคิดว่ามินตรากลับมาเพราะรักแกจริงๆ งั้นเหรอ? ผิดแล้ว! เธอไม่ได้กลับมาหาแก แต่เธอกลับมาเพื่อทำลายแกต่างหาก"
คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจภาคิน เขาไม่อยากจะเชื่อ แต่คำพูดของชายคนนี้มันแทงใจดำอย่างน่าประหลาด "ไม่จริง! มินตราไม่มีทางทำแบบนั้น!"
"แกจะรู้ความจริงในไม่ช้า" ชายคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มให้กับภาคิน "นี่คือหลักฐานทั้งหมดที่แกต้องการ แกจะได้เห็นว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมดนี้ และทำไมเขาถึงต้องการทำลายแก"
ภาคินรับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เขามองหน้าชายคนนั้นอีกครั้ง "แล้วคุณล่ะ? คุณไม่กลัวเหรอที่จะมาบอกเรื่องพวกนี้กับผม?"
"ฉันไม่กลัว" ชายคนนั้นตอบอย่างมั่นใจ "เพราะฉันเองก็เป็นเหยื่อของคนๆ เดียวกับแก"
"เหยื่อ?"
"ใช่" ชายคนนั้นถอนหายใจหนักๆ "ฉันคือ... คนที่แกเคยเกลียดมากที่สุด"
ภาคินอึ้ง เขาพยายามนึกย้อนไปถึงศัตรูคู่แค้นในอดีตที่เคยทำลายชีวิตเขา เขาเคยมีศัตรูที่สร้างความเจ็บปวดให้กับเขามากมาย แต่ไม่มีใครที่เขาจะนึกถึงได้ในตอนนี้ "คุณ..."
"แกจะรู้ทุกอย่างเมื่ออ่านเอกสารพวกนี้" ชายคนนั้นพูดจบก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้ภาคินยืนนิ่งกลางความมืด มีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟที่สาดส่องใบหน้าซีดเผือดของเขา มือที่กำซองเอกสารแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
ภาคินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาต้องรู้ความจริง เขาต้องรู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ และทำไมชายปริศนาคนนี้ถึงมาช่วยเหลือเขา
เมื่อเปิดซองเอกสารออก ภาพแรกที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าคือรูปถ่ายของชายคนหนึ่ง ใบหน้าคมคาย ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา ภาคินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะรูปถ่ายนั้นคือ...
"คุณชลธี!"
ชลธีคือคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญของภาคินเมื่อห้าปีก่อน เขาคือคนที่พยายามจะทำลายบริษัทของภาคินทุกวิถีทาง และภาคินก็เชื่อมาตลอดว่าชลธีคือคนที่อยู่เบื้องหลังการล้มละลายของบริษัทเก่าของเขา
แต่เอกสารที่อยู่ตรงหน้ากลับบอกเล่าเรื่องราวที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
เอกสารเหล่านั้นเต็มไปด้วยหลักฐานการติดต่อระหว่างชลธีกับใครบางคน... ใครบางคนที่ภาคินไม่เคยคาดคิดมาก่อน
"มินตรา..." ภาคินพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยความเจ็บปวด
เอกสารฉบับหนึ่งระบุถึงการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากบัญชีของชลธีไปยังบัญชีของมินตรา ก่อนที่เธอจะหายตัวไปเมื่อห้าปีก่อน
อีกฉบับหนึ่งเป็นบันทึกการสนทนาที่ชลธีสั่งให้มินตรา "จัดการ" กับภาคิน เพื่อให้เขาพ้นทางจากธุรกิจของเขา
ความจริงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้โลกของภาคินพลิกคว่ำ
มินตราไม่ได้หนีไปเพราะเขา แต่เธอถูกบีบบังคับ?
แล้วชายปริศนาที่เขาเจอเมื่อครู่นี้คือใคร? เขาคือชลธีจริงๆ อย่างนั้นเหรอ? หรือเป็นคนอื่น?
ความรู้สึกสับสนถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็ว ภาคินไม่รู้จะเชื่อใครดี
แต่สิ่งที่เขาแน่ใจคือ... ความแค้นที่เขาเคยมีต่อชลธี มันดูเลือนรางไปทันที เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่เขาได้รับจากความจริงอันโหดร้ายนี้
ในขณะที่ภาคินกำลังจมดิ่งอยู่กับความจริงอันดำมืดนี้ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
"ฮัลโหล" ภาคินตอบรับเสียงแหบพร่า
"คุณภาคินใช่ไหมครับ?" เสียงปลายสายดังขึ้นอย่างสุภาพ "ผมคือทนายความของ... คุณชลธีครับ"
ภาคินแทบจะทำโทรศัพท์หลุดมือ "คุณชลธี... เขาเป็นอะไรไป?"
"คุณชลธีเสียชีวิตแล้วครับ เมื่อคืนนี้" ทนายความแจ้งข่าวร้าย "และเขาทิ้งจดหมายฉบับสุดท้ายไว้ให้คุณครับ"
โลกทั้งใบของภาคินเหมือนจะหยุดหมุนอีกครั้ง ความแค้นที่เคยมี มันกำลังจะจบลงจริงๆ หรือ? แต่ทำไม? และความลับที่เขาเพิ่งค้นพบ มันจะนำพาเขาไปสู่สิ่งใด?
แฟนเก่าท้องลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก