ตอนที่ 6 — สัญญาณอันตราย

หัวใจของพิมพ์เต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก สร้อยคอเส้นเล็กที่อยู่ในมือสั่นระริก ราวกับจะสะท้อนความตื่นตระหนกของเธอ จี้รูปหัวใจที่คุ้นตา... มันคือของลดา คนรักเก่าของกรณ์ ผู้หญิงที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนด้วย "อุบัติเหตุ" ‌คำว่า "อุบัติเหตุ" นั้น ผุดขึ้นมาในหัวของพิมพ์อีกครั้ง พร้อมกับภาพใบหน้าของกรณ์ที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวดเมื่อครู่

"มัน... มันเป็นของลดาจริงๆ หรือคะ" พิมพ์ถามกรณ์เสียงสั่น ​พลางยื่นสร้อยคอให้เขาดู

กรณ์มองสร้อยคอในมือของเธอ นัยน์ตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างเชื่องช้า "ใช่... มันเป็นของเธอ"

"คุณ... คุณทำมันหล่นไว้ที่นี่หรือคะ" พิมพ์ถามต่อ พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะ

กรณ์ส่ายหน้า ‍"ฉันไม่แน่ใจ... บางทีอาจจะใช่" เขาตอบอย่างอึดอัด "แต่... มันควรจะอยู่ที่ห้องของฉันนะ"

คำตอบของกรณ์ทำให้พิมพ์รู้สึกแปลกใจระคนหวาดระแวง สร้อยคอเส้นนี้ควรจะอยู่ที่ไหน? และทำไมมันถึงมาอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา? ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของพิมพ์

"คุณ... ‌คุณแน่ใจนะคะว่าลดาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ" พิมพ์เอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา เธออยากจะรู้ความจริงทั้งหมด แม้ว่าความจริงนั้นอาจจะเจ็บปวดก็ตาม

กรณ์นิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "ฉัน... เคยคิดแบบนั้น" เขาตอบเสียงแผ่วเบา ‍"แต่บางที... ความจริงอาจจะซับซ้อนกว่านั้นก็ได้"

พิมพ์ตัวชาไปทั้งตัว เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ความสงสัยในตัวกรณ์เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง การกระทำบางอย่างของเขา การที่เขาเลือกแต่งงานกับเธอเพียงเพราะเธอหน้าเหมือนลดา มันไม่ใช่เรื่องปกติแน่ๆ

"คุณกำลังปกปิดอะไรบางอย่างอยู่หรือเปล่าคะ" พิมพ์ถามเสียงแข็ง ​เธอไม่ต้องการเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมของเขาอีกต่อไป

กรณ์มองพิมพ์ ดวงตาของเขาสั่นไหว ราวกับกำลังพยายามตัดสินใจบางอย่าง "พิมพ์... เธอไม่ควรจะยุ่งเรื่องนี้" เขาเตือนเสียงเข้ม "มันอันตรายเกินไปสำหรับเธอ"

"อันตราย? อันตรายจากใครคะ" ​พิมพ์ถามสวนกลับ "จากคุณ... หรือจากใครอื่น"

กรณ์ถอนหายใจยาว เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปเบื้องนอก ราวกับกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก "ฉัน... กำลังพยายามปกป้องเธอ" ​เขาพูดในที่สุด "และฉันก็กำลังพยายามปกป้องความลับบางอย่าง... ความลับที่อาจจะทำลายทุกอย่างที่เรามี"

"ทุกอย่างที่เรามี... มันคืออะไรคะ" พิมพ์ถาม พลางเดินเข้าไปใกล้เขา "คุณกับฉัน... เรามีอะไรกันจริงๆ คะ"

กรณ์หันกลับมามองเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด "เรา... มีพันธนาการที่มองไม่เห็น" เขาตอบเสียงเบา "พันธนาการที่ถูกสร้างขึ้นจากความเข้าใจผิด... และความลับ"

พิมพ์ยืนนิ่ง เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมดิ่งลงไปในห้วงแห่งความสับสนและความไม่แน่นอน ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกรณ์มันช่างซับซ้อนเสียเหลือเกิน

ในวันต่อมา พิมพ์ตัดสินใจที่จะสืบหาความจริงด้วยตัวเอง เธอเริ่มจากการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับลดาในอินเทอร์เน็ต แต่กลับพบเพียงข้อมูลอันน้อยนิดเกี่ยวกับชีวิตของเธอ มีเพียงข่าวสั้นๆ เกี่ยวกับการเสียชีวิตของเธอด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์

เธอพยายามจะเข้าไปสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมจากพนักงานเก่าแก่ของบริษัท แต่ทุกคนก็ดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงลดา พวกเขาจะเพียงแค่ส่ายหน้า หรือบอกว่าไม่ทราบ

ขณะที่พิมพ์กำลังค้นคว้าข้อมูลในห้องสมุดของบ้าน เธอได้พบกับกล่องไม้เก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นหนังสือ เมื่อเปิดกล่องออก เธอก็พบกับรูปถ่าย ใบจดหมาย และบันทึกส่วนตัวของลดา

เมื่ออ่านบันทึกของลดา พิมพ์ก็ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้น ลดาเขียนถึงความรักที่มีต่อกรณ์ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความหวาดกลัวบางอย่าง เธอเขียนถึง "ความผิดพลาด" ที่เธอได้ทำ และ "คนที่อันตราย" ที่เธอกลัว

ในบันทึกฉบับหนึ่ง ลดาเขียนถึงการพบกันกับกรณ์ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอเขียนว่ากรณ์ดูเป็นห่วงเธอมาก และพยายามจะเตือนเธอให้ระวังตัว

"เขาบอกว่า... 'ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน... อย่าเชื่อสิ่งที่คนอื่นบอก... ให้เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง'" พิมพ์อ่านบันทึกนั้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

คำพูดของลดาทำให้พิมพ์รู้สึกประหลาดใจ มันเป็นคำเตือนที่ชัดเจนยิ่งนัก

ในขณะเดียวกัน พิมพ์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติเกี่ยวกับการทำงานของกรณ์ เขาใช้เวลาอยู่กับเอกสารลับบางอย่างเป็นเวลานาน และมักจะแสดงท่าทีหงุดหงิดเมื่อมีใครเข้ามาใกล้

วันหนึ่ง พิมพ์บังเอิญเห็นกรณ์กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

"ฉันบอกแล้วไงว่า... เราต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด... ก่อนที่มันจะสายเกินไป... ถ้าความจริงถูกเปิดเผย... ทุกอย่างจะพังหมด"

คำพูดของกรณ์ทำให้พิมพ์ขนลุกซู่ เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคุกคามชีวิตเธอ และชีวิตของกรณ์เอง

พิมพ์เริ่มสงสัยในตัวกรณ์มากขึ้นเรื่อยๆ การกระทำบางอย่างของเขา การที่เขาต้องการให้เธอแต่งงานกับเขา การที่เขาพยายามปกป้องเธอ... มันล้วนแต่สะท้อนถึงความลับบางอย่างที่กำลังคุกคามชีวิตเธอ

เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไปได้ เธอต้องหาความจริงให้ได้ ว่าอะไรคือความลับที่กรณ์กำลังซ่อนอยู่ และทำไมลดาถึงเสียชีวิตไปอย่างน่าสงสัย

ในคืนนั้น ขณะที่พิมพ์กำลังจะเข้าห้องนอน เธอได้ยินเสียงดังมาจากห้องทำงานของกรณ์ เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ และเห็นกรณ์กำลังยืนอยู่หน้ากระจก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น และในมือของเขา... ถือปืนอยู่!