ตอนที่ 12 — แผนการลับ — เงาแห่งการทรยศ หรือการปกป้องที่ซ่อนเร้น?
โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 726 คำ
ความเงียบที่ปกคลุมห้องทำงานของกรณ์ หลังจากการเผชิญหน้าที่จบลงด้วยความเจ็บปวดสำหรับพิมพ์ มันเป็นความเงียบที่หนักอึ้ง และเต็มไปด้วยความตึงเครียด กรณ์ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าหน้าต่าง ดวงตาของเขากวาดมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่งที่ซับซ้อน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาฉายแววครุ่นคิดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
พิมพ์ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ น้ำตายังคงไหลรินอยู่บนใบหน้าซีดเซียว เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมกรณ์ถึงได้เย็นชาขนาดนี้ ทำไมเขาถึงไม่เชื่อเธอ หรือนี่คือการแก้แค้นในแบบของเขา? การที่เธอเคยแอบรักเขา ทำให้เขาต้องทำร้ายเธอแบบนี้?
“คุณกรณ์...” พิมพ์เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวจะทำลายบรรยากาศที่เปราะบาง
กรณ์หันกลับมามองเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย มีประกายบางอย่างที่พิมพ์มองไม่ถนัด “ฉันได้ยินแล้วพิมพ์”
“คุณ... คุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ?” พิมพ์ถามอย่างมีความหวังริบหรี่ “คุณจะเชื่อฉันใช่ไหมคะ?”
กรณ์เดินกลับมาที่โต๊ะทำงานของเขา นั่งลง และหยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมา “ฉันจะทำในสิ่งที่ควรทำ”
“หมายความว่ายังไงคะ?” พิมพ์ถามด้วยความสงสัย
กรณ์วางเอกสารลงบนโต๊ะ “หมายความว่า... ฉันจะจัดการเรื่องนี้”
“แต่คุณ... คุณไม่เชื่อฉัน” พิมพ์พูดเสียงสั่น
กรณ์มองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “ฉันไม่ได้บอกว่าฉันไม่เชื่อเธอ”
“แต่คำพูดของคุณเมื่อกี้...”
“พิมพ์” กรณ์ขัดขึ้น “บางครั้ง... การแสดงออกภายนอก กับสิ่งที่อยู่ข้างใน มันก็ต่างกัน”
คำพูดนั้นทำให้พิมพ์เริ่มสับสน “คุณกำลังจะบอกว่า... คุณเชื่อฉัน?”
กรณ์พยักหน้า “อืม”
ความหวังค่อยๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของพิมพ์อีกครั้ง “แล้ว... แล้วเรื่องลูกในท้องของฉันล่ะคะ? คุณจะทำยังไง?”
กรณ์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “เรื่องนั้น... มันซับซ้อนกว่าที่คิด”
“ซับซ้อนยังไงคะ?”
“ถ้าหากเธอท้องจริงๆ” กรณ์พูดเสียงเรียบ “มันจะทำให้สถานการณ์ของเธออันตรายยิ่งขึ้น”
“อันตราย...”
“ใช่” กรณ์ยืนยัน “คนที่ต้องการทำลายฉัน... ก็อาจจะมองว่าเธอเป็นหมากตัวหนึ่งในการเล่นเกมนี้”
พิมพ์รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ “คุณหมายความว่า... ใครบางคนอาจจะทำร้ายฉัน หรือลูกของฉัน?”
กรณ์มองเธอด้วยสายตาที่จริงจัง “เป็นไปได้”
“แล้ว... แล้วคุณจะปกป้องฉันใช่ไหมคะ?” พิมพ์เอ่ยถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวัง
กรณ์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความลำบากใจ “ฉันจะทำในสิ่งที่ฉันคิดว่าดีที่สุด... เพื่อทุกคน”
“ทุกคน?”
“ใช่” กรณ์ตอบ “รวมถึงตัวเธอ และ... ลูกของเธอ”
พิมพ์มองกรณ์ด้วยความหวังที่เพิ่มขึ้น แต่ก็ยังมีข้อสงสัยบางอย่างในใจ “คุณกรณ์... คุณมีแผนอะไรในใจอยู่ใช่ไหมคะ?”
กรณ์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัย “อาจจะ...”
“คุณจะบอกฉันได้ไหมคะ?” พิมพ์เอ่ยถามอย่างร้อนรน
กรณ์ส่ายหน้า “ยัง... ยังเร็วเกินไป”
“แต่ฉันอยากรู้ค่ะ” พิมพ์อ้อนวอน “ฉันเป็นแม่ของเด็กนะคะ ฉันต้องรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
กรณ์มองพิมพ์ ดวงตาของเขาสะท้อนถึงความขัดแย้งบางอย่าง “พิมพ์... บางครั้ง ความปลอดภัยของเธอ อาจจะขึ้นอยู่กับความลับ”
“ความลับ...” พิมพ์ทวนคำ
“ใช่” กรณ์ยืนยัน “ถ้าเธอรู้ทุกอย่าง... มันอาจจะยิ่งทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย”
พิมพ์อึ้งไป เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนี้ เขาจะปกป้องเธอจริงๆ หรือ? หรือว่าเขาแค่กำลังหลอกใช้เธอ?
“คุณกรณ์... คุณกำลังจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือใช่ไหมคะ?” พิมพ์ถามเสียงสั่น
กรณ์มองเธอด้วยสายตาที่อ่อนลงเล็กน้อย “พิมพ์... ฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกอย่างไร”
“แต่คุณไม่เข้าใจหรอกค่ะ” พิมพ์พูด น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง “คุณไม่เข้าใจเลยว่าฉันกำลังเผชิญหน้ากับอะไร”
“ฉันอาจจะไม่เข้าใจทั้งหมด” กรณ์ยอมรับ “แต่ฉันจะพยายาม”
“พยายามทำอะไรคะ?”
“พยายามหาความจริง” กรณ์ตอบ “และพยายาม... ปกป้องเธอ”
พิมพ์มองเข้าไปในดวงตาของกรณ์ เธอพยายามจะอ่านความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชา แต่ก็ยังคงยากเหลือเกิน
“คุณกรณ์...” พิมพ์เอ่ยขึ้นอย่างลังเล “ถ้ามีใครบางคน... ที่อยากจะทำลายคุณจริงๆ... แล้วคุณกำลังจะใช้ฉันเป็นเหยื่อล่อ... ฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณ”
กรณ์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “ฉันรู้... และฉันก็พร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง”
เขาหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาอีกครั้ง “พิมพ์... ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้ดีที่สุด”
“แล้วฉันล่ะคะ?” พิมพ์ถาม “ฉันควรจะทำอย่างไร?”
กรณ์มองเธอ “เธอ... พักผ่อนให้เพียงพอ ดูแลตัวเอง และ... อย่าไว้ใจใคร”
“อย่าไว้ใจใคร...” พิมพ์ทวนคำ “แม้กระทั่งคุณ?”
กรณ์ยิ้มบางๆ “โดยเฉพาะฉัน”
คำตอบนั้นทำให้พิมพ์ใจหายวาบ เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนี้
“พิมพ์... ฉันจะติดต่อเธอ” กรณ์พูด “แต่ในช่วงเวลานี้... เธอต้องเข้มแข็ง”
พิมพ์พยักหน้าอย่างช้าๆ เธอรู้สึกสับสน หวาดกลัว และไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
เมื่อพิมพ์เดินออกจากห้องทำงานของกรณ์ เธอก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยคำถามมากมาย กรณ์รู้ความจริงเรื่องลูกในท้องของเธอแล้ว แต่ทำไมเขาถึงได้มีท่าทีเช่นนั้น? ทำไมเขาถึงพูดว่าเขาจะปกป้องเธอ แต่กลับบอกให้เธออย่าไว้ใจเขา?
เธอเดินออกจากอาคารบริษัทด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง มองไปยังท้องฟ้าสีครามที่ดูเหมือนจะกลืนกินทุกความหวังของเธอ
ขณะที่พิมพ์กำลังจะเดินไปยังป้ายรถเมล์ จู่ๆ รถลีมูซีนคันหรูคันหนึ่งก็จอดเทียบข้างเธอ ประตูรถเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาของกรณ์
“ขึ้นมาสิ พิมพ์” กรณ์พูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ “ฉันจะไปส่งเธอ”
พิมพ์มองกรณ์ด้วยความสงสัย แต่ด้วยความเหนื่อยล้าและสับสน เธอจึงตัดสินใจขึ้นรถไป
เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไป กรณ์ก็หันมามองพิมพ์ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “พิมพ์... มีเรื่องที่เธอต้องรู้”
พิมพ์เงยหน้ามองเขา “เรื่องอะไรคะ?”
“เรื่องที่... ทำไมฉันถึงต้องทำแบบนี้” กรณ์พูดเสียงเบา “และเรื่องที่... ทำไมฉันถึงต้องโกหกเธอ”
พิมพ์จ้องมองเขาด้วยความคาดหวัง เธออยากรู้ความจริงทั้งหมด
แต่แล้ว... รถก็ขับต่อไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้พิมพ์จมดิ่งอยู่กับความสงสัยและความหวาดกลัวต่อแผนการลับของกรณ์ ที่จะนำพาชีวิตของเธอไปสู่อะไร... ที่เธอเองก็ยังไม่รู้
ความลับถูกหักหลังของประธานบริษัท
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก