โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 693 คำ
"คุณพิมพ์ครับ คุณมีญาติมาเยี่ยม" เสียงของเจ้าหน้าที่เรือนจำดังขึ้น ทำให้พิมพ์สะดุ้งตื่นจากภวังค์แห่งความสิ้นหวัง หวังเล็กๆ ก่อตัวขึ้นในใจ เธอรีบผุดลุกขึ้น ก้าวเดินไปหาประตูห้องขังอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นระรัวด้วยความคาดหวัง... หวังว่าจะเป็นป้ามาลีที่มาเยี่ยมเธอ หวังว่าป้าจะนำข่าวดี หรืออย่างน้อยก็การปลอบโยนมาให้
แต่เมื่อประตูห้องขังถูกเปิดออก สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาของพิมพ์ ไม่ใช่ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของป้ามาลีที่เธอคุ้นเคย แต่เป็นใบหน้าของชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ผมสีดำเข้ม ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยว จ้องมองมาที่เธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก เขาไม่ใช่คนในบริษัท และเธอก็ไม่เคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน
"ใคร... ใครคือคุณ?" พิมพ์ถามเสียงสั่น น้ำเสียงที่เคยเต็มไปด้วยความหวัง บัดนี้กลับเจือไปด้วยความผิดหวังและความระแวง
ชายหนุ่มก้าวเข้ามาในห้องขังอย่างรวดเร็ว ยื่นมือข้างหนึ่งออกไปเหมือนจะสัมผัสเธอ แต่ชะงักไปเมื่อเห็นสภาพของเธอ รอยฟกช้ำบนใบหน้า เสื้อผ้าที่ขาดวิ่น และแววตาที่อ่อนล้า
"ผมชื่อ 'ชล' ครับ" เขาแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว "ผมมาเพื่อช่วยคุณ"
พิมพ์เบิกตากว้าง "ช่วย? คุณจะช่วยผมได้อย่างไร? ผมถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมยนะครับ"
ชลยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ผมรู้ครับ... และผมก็รู้ว่าคุณไม่ได้ทำ"
คำพูดของเขาทำให้พิมพ์แทบไม่เชื่อหูตัวเอง "คุณ... คุณรู้ได้ยังไง?"
"ผมมีความสามารถบางอย่างในการค้นหาความจริงครับ" ชลตอบอย่างอ้อมค้อม "และผมได้สืบเรื่องนี้มาสักพักแล้ว"
"คุณสืบเรื่องของผม? ทำไม?" พิมพ์ถามด้วยความสงสัยระคนตื่นเต้น
"เพราะผมไม่ชอบความอยุติธรรม" ชลตอบตรงๆ "และผมไม่ชอบเห็นใครสักคนถูกใส่ร้าย" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น "ผมได้ข้อมูลบางอย่างมา... ข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์กับคุณ"
พิมพ์แทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอรู้สึกเหมือนมีใครสักคนกำลังยื่นมือเข้ามาดึงเธอออกจากหลุมดำแห่งความสิ้นหวัง
"ข้อมูลอะไรครับ?" เธอถามอย่างกระวนกระวาย
ชลหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และยื่นให้พิมพ์
"นี่คือบันทึกการเข้าออกของพนักงานในแผนกบัญชี ในช่วงเวลาที่คุณถูกกล่าวหาว่าขโมยเอกสาร" ชลอธิบาย "ลองดูตรงนี้สิครับ"
พิมพ์รับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอค่อยๆ เปิดมันออก และกวาดสายตาอ่านบันทึกที่อยู่ภายใน
"ผมได้สังเกตการณ์กล้องวงจรปิดบางส่วนที่ไม่ได้ถูกนำมาแสดงต่อสาธารณะ" ชลพูดต่อ "และผมพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ..."
พิมพ์เงยหน้าขึ้นมองชล ดวงตาเต็มไปด้วยคำถาม
"ในวันที่เกิดเหตุ..." ชลชี้ไปที่บันทึก "มีบุคคลที่สามเข้ามาในห้องเก็บเอกสารหลังจากที่คุณออกไปแล้ว และบุคคลนั้น... ดูเหมือนจะกำลังนำบางอย่างออกไป"
พิมพ์อึ้งไป เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ความหวังที่เคยริบหรี่ บัดนี้กลับลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
"คุณแน่ใจเหรอครับ?" พิมพ์ถามด้วยเสียงที่สั่นเครือ
"ผมแน่ใจครับ" ชลพยักหน้า "และผมได้เก็บหลักฐานบางอย่างไว้ด้วย"
ชลหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดภาพถ่ายบางภาพให้พิมพ์ดู เป็นภาพถ่ายจากมุมที่แตกต่างจากกล้องวงจรปิดที่เธอเคยเห็น เป็นภาพที่เห็นใบหน้าของใครบางคนอย่างชัดเจน... ใบหน้าของป้ามาลี!
พิมพ์แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อเห็นภาพนั้น "ไม่... เป็นไปไม่ได้! ป้า... ป้ามาลีเหรอ?"
"ใช่ครับ" ชลตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "และผมยังมีหลักฐานอีกชิ้นหนึ่ง ที่จะทำให้คุณเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด"
ชลหยิบแท็บเล็ตออกมา เปิดวิดีโอสั้นๆ ให้พิมพ์ดู เป็นวิดีโอที่เขาแอบถ่ายไว้ได้ขณะที่ป้ามาลีพูดคุยกับใครบางคนอยู่ลับๆ ในวิดีโอ ป้ามาลีพูดถึง "แผนการ" ที่กำลังจะสำเร็จ และกล่าวถึง "เงินก้อนใหญ่" ที่เธอจะได้รับ
"นี่มัน... นี่มันเรื่องอะไรกัน?" พิมพ์พึมพำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวด
"ผมคิดว่าป้ามาลีของคุณ... ถูกจ้างวานให้ใส่ร้ายคุณครับ" ชลกล่าว "และคนที่จ้างวานป้ามาลี... น่าจะเป็นคนที่เสียผลประโยชน์มากที่สุดจากการที่คุณไม่ถูกไล่ออก"
พิมพ์คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอคิดถึงกรณ์... ประธานบริษัทผู้เย็นชาผู้ที่เคยบอกว่า "ผมรู้ว่าคุณไม่ผิด"
"คุณกรณ์... เขา... เขาอาจจะรู้เรื่องนี้?" พิมพ์ถามอย่างมีความหวัง
"ผมไม่แน่ใจครับ" ชลตอบ "แต่ผมคิดว่าคุณควรจะรีบนำหลักฐานนี้ไปให้เขาดู"
พิมพ์มองไปที่ชลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ "ขอบคุณมากครับคุณชล... คุณช่วยชีวิตผมไว้จริงๆ"
"ผมแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องครับ" ชลยิ้ม "ตอนนี้ เราต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป"
ชลได้บอกแผนการของเขาให้พิมพ์ฟัง เขาจะช่วยพิมพ์แอบออกจากเรือนจำชั่วคราว เพื่อไปเผชิญหน้ากับกรณ์ และนำหลักฐานทั้งหมดไปให้เขาดู
"แต่... ผมจะออกไปได้อย่างไร?" พิมพ์ถามด้วยความกังวล
"ผมมีวิธีครับ" ชลตอบอย่างมั่นใจ "คุณแค่ต้องไว้ใจผม"
พิมพ์มองเข้าไปในดวงตาของชล เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจและความมุ่งมั่นในตัวเขา เธอรู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของเธอ
"ผมจะไว้ใจคุณครับ" พิมพ์ตอบ
ในคืนนั้น ภายใต้ความมืดมิดของค่ำคืน ชลก็ได้ทำให้พิมพ์ประหลาดใจอีกครั้ง เขาไม่ได้พาเธอหนีออกไปแบบธรรมดา แต่เขามีแผนการที่ซับซ้อนกว่านั้น เขาได้ใช้ "เส้นสาย" บางอย่างของเขา เพื่อให้พิมพ์สามารถ "ออกไปทำธุระสำคัญ" ได้ชั่วคราว โดยมีเงื่อนไขที่เข้มงวด
"คุณต้องกลับมาก่อนรุ่งสางนะครับคุณพิมพ์" เจ้าหน้าที่เรือนจำเตือน "ไม่อย่างนั้น... ทุกอย่างจะยิ่งแย่ลงไปอีก"
พิมพ์พยักหน้า เธอรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหวังที่แท้จริงเป็นครั้งแรก
เธอเชื่อว่าชลคือพันธมิตรที่ไม่คาดฝันที่จะนำพาเธอไปสู่ความจริง และเปิดโปงคนที่หักหลังเธอ...
แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่า... ชลเอง มีเบื้องหลังอะไรซ่อนอยู่? และทำไมเขาถึงยอมช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่เช่นนี้?
ความลับกำลังจะถูกเปิดเผย... และการเดินทางครั้งนี้จะนำพาเธอไปสู่อะไร?

ความลับถูกหักหลังของประธานบริษัท
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก