สิบปี… สิบปีที่ยาวนานราวกับชั่วกัปชั่วกัลป์ สองปีแรกคือขุมนรกบนดินที่พิมพ์ต้องทนทุกข์ทรมานกับการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งชื่อเสียง เกียรติยศ และคนที่เธอเคยรัก… คนที่เธอเคยเชื่อใจ… แต่สองปีต่อมา คือการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อชีวิตน้อยๆ ที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ ชีวิตของ "แพรวา" ลูกสาวที่เกิดมาโดยไร้เงาของบิดา
วันนี้… หญิงสาวผู้เคยบอบช้ำจากการถูกใส่ร้ายจนแทบสิ้นสติ ได้กลับมายืนอย่างสง่าผ่าเผยอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย แต่ในฐานะนักธุรกิจหญิงผู้ประสบความสำเร็จ ผู้ที่ก้าวผ่านทุกอุปสรรคด้วยความแข็งแกร่งที่ถูกหล่อหลอมจากหยาดน้ำตาและความมุ่งมั่น
"คุณแม่ขา วันนี้เราจะไปไหนกันคะ?" เสียงใสๆ ของแพรวาถามขึ้น ขณะที่เธอกำลังผูกโบว์ที่ผมสีดำขลับของลูกสาว ดวงตาของเด็กหญิงเป็นประกายระยิบระยับ สะท้อนแววตาของแม่ได้เป็นอย่างดี
พิมพ์ยิ้มให้กับลูกสาว "วันนี้เราจะไปงานเลี้ยงสำคัญค่ะ แพรวาจะได้เจอคนเยอะๆ"
"งานเลี้ยงของบริษัทคุณแม่เหรอคะ?"
"ใช่จ้ะ" พิมพ์ตอบพร้อมกับลูบแก้มลูกสาวเบาๆ "บริษัทของคุณแม่ไง ที่เราช่วยกันสร้างมาไง"
คำพูดนั้นทำให้แพรวายิ้มกว้าง เธอภูมิใจในตัวแม่ของเธอเสมอ แพรวาไม่เคยรู้เรื่องราวในอดีตของแม่เลย พิมพ์เลือกที่จะปกป้องลูกสาวจากความเจ็บปวดเหล่านั้น เธอเล่าให้ลูกฟังเพียงว่า แม่เคยเจอเรื่องยากลำบาก แต่แม่ก็สู้มาได้เพื่อลูก
หลังจากการคลอดที่เกือบเอาชีวิตไม่รอด พิมพ์ก็ใช้เวลาอีกหลายเดือนในการฟื้นฟูร่างกายและจิตใจ เธอไม่เคยคิดจะกลับไปเหยียบที่นั่นอีกเลย แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเธอได้รับความช่วยเหลือจากชายแปลกหน้าที่เข้ามาในชีวิตในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุด ชายคนนั้น… ชายที่เธอไม่เคยรู้จักชื่อ… เขาเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ
เขาเป็นเจ้าของธุรกิจเล็กๆ ที่กำลังจะเจ๊ง เขาเห็นแววตาของพิมพ์ และเห็นถึงความมุ่งมั่นที่จะมีชีวิตรอด เขาจึงยื่นข้อเสนอให้เธอเข้ามาช่วยงาน โดยแลกกับการดูแลเธอและลูกน้อยในช่วงแรก
พิมพ์ทำงานอย่างหนัก เธอนำความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ทั้งหมดที่เธอเคยมีมาใช้ เธอพลิกฟื้นธุรกิจที่กำลังจะล้มละลายให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ด้วยไหวพริบที่เฉียบคมและความตั้งใจจริง
สิบปีต่อมา… ธุรกิจเล็กๆ นั้น ได้กลายเป็นบริษัทที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม "บริษัท อารยา คอร์ปอเรชั่น" ชื่อนี้คือสิ่งที่พิมพ์สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง แพรวาเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่อบอุ่น และได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดเท่าที่พิมพ์จะมอบให้ได้
วันนี้ คือวันครบรอบ 10 ปีของการก่อตั้งบริษัทอารยา คอร์ปอเรชั่น งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในโรงแรมหรูใจกลางเมือง พิมพ์ในชุดราตรีสีดำที่ขับเน้นเรือนร่างที่สง่างาม ยืนต้อนรับแขกเหรื่อด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น แต่ในดวงตาคู่นั้น… ยังคงมีประกายแห่งความแค้นที่ซ่อนอยู่
"คุณพิมพ์คะ ยินดีด้วยนะคะ บริษัทของคุณประสบความสำเร็จมากจริงๆ" หญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาทักทาย
"ขอบคุณค่ะ คุณอรุณี" พิมพ์ตอบรับอย่างสุภาพ
"ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ว่าคุณพิมพ์จะสามารถพลิกฟื้นธุรกิจจากจุดที่เกือบจะล้มละลายได้" อรุณีพูดพลางมองไปรอบๆ งานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา
"ทุกอย่างอยู่ที่ความตั้งใจค่ะ" พิมพ์ตอบเรียบๆ
ขณะที่เธอกำลังพูดคุยกับแขกคนอื่นๆ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นใครบางคน… ใครบางคนที่คุ้นเคย… ใครบางคนที่เธอพยายามจะลืมเลือนมาตลอดสิบปี…
กรณ์…
ประธานบริษัท "นภา กรุ๊ป" ชายผู้เย็นชา ผู้ที่เคยทำให้ชีวิตเธอตกต่ำ… บัดนี้ เขายืนอยู่ตรงนั้น ในงานเลี้ยงของเธอ… เขาดูเปลี่ยนไป… ดูโตขึ้น… ดูมีอำนาจมากขึ้น… ใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่แววตาที่เคยเย่อหยิ่ง กลับดูสุขุมและนิ่งสงบกว่าเดิม
หัวใจของพิมพ์เต้นแรงผิดปกติ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมาที่นี่… เขาจะรู้ได้อย่างไรว่ามีงานนี้? หรือเขาแค่บังเอิญผ่านมา?
เธอพยายามเก็บอาการ แต่ริมฝีปากของเธอกลับสั่นเล็กน้อย แพรวาที่ยืนอยู่ข้างๆ สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของแม่
"คุณแม่คะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" แพรวาถามด้วยความเป็นห่วง
พิมพ์รีบก้มลงไปมองลูกสาว "แม่ไม่เป็นอะไรจ้ะ" เธอพยายามยิ้ม
แต่สายตาของเธอก็ยังคงจ้องมองไปที่กรณ์ เขากำลังมองมาที่เธอ… สายตาของเขาคมกริบ ราวกับกำลังพยายามมองทะลุเข้าไปในตัวเธอ
ความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามาในหัวใจของพิมพ์… ความเจ็บปวดในอดีต ความโกรธแค้นที่สะสมมานาน และความรู้สึกประหลาดใจที่ปะปนเข้ามา
นี่อาจจะเป็นโอกาส… โอกาสที่เธอจะแก้แค้น… โอกาสที่จะทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อน
เธอหันกลับมามองแพรวาอีกครั้ง "แพรวา... มานี่ลูก"
เธอจูงมือลูกสาวเดินเข้าไปในงานอย่างสง่าผ่าเผย เธอตั้งใจจะเดินตรงไปเผชิญหน้ากับกรณ์ แต่แล้ว…
"คุณพิมพ์ครับ!" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง
พิมพ์ชะงัก เธอรู้ว่าเสียงนี้เป็นของใคร
เธอค่อยๆ หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา… กรณ์…
เขาเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาปราศจากรอยยิ้ม แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา
"คุณ… มาที่นี่ได้อย่างไร?" พิมพ์ถามเสียงสั่น
กรณ์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เขามองแพรวาที่ยืนอยู่ข้างๆ พิมพ์อย่างพิจารณา "ผม... ผมได้รับเชิญมา" เขาตอบ
"ใครเชิญคุณมา?" พิมพ์ถามอย่างไม่ลดละ
กรณ์เงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาสบกับดวงตาของเธอ "ผม... ผมเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทนี้"
คำพูดนั้นทำให้พิมพ์แทบจะยืนไม่อยู่… ผู้ถือหุ้นรายใหญ่? เป็นไปได้อย่างไร?
เธอจำได้ว่าตอนที่เธอเริ่มก่อตั้งบริษัท เธอไม่มีเงินทุนมากนัก เธอได้รับเงินสนับสนุนเล็กน้อยจาก… จากชายคนนั้น… ชายแปลกหน้าที่ช่วยเหลือเธอ… หรือว่า…
"คุณ... คุณคือ...?" พิมพ์ถามด้วยความไม่แน่ใจ
กรณ์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่พิมพ์ไม่เคยเห็นมาก่อน "ใช่... ผมคือคนที่คุณกำลังคิดถึง"
พิมพ์มองเขาอย่างตะลึงงัน… สิบปี… สิบปีที่เธอคิดว่าเขาหายไปจากชีวิตเธอแล้ว… ชายแปลกหน้าผู้นั้น… คือกรณ์…
"ไม่จริง... เป็นไปไม่ได้!" พิมพ์อุทานออกมา
"เป็นไปได้เสมอแหละครับ คุณพิมพ์" กรณ์ตอบเสียงเรียบ "โดยเฉพาะกับคนที่รู้ความลับของคุณ... คุณพิมพ์"
คำพูดสุดท้ายนั้น ทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นระรัว… ความลับ… ความลับที่เธอคิดว่าไม่มีใครรู้นอกจากเธอ…
ความลับถูกหักหลังของประธานบริษัท
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก