ตอนที่ 27 — ความรักที่กลับมา

"ความลับของฉัน... มันกำลังจะถูกเปิดเผยอีกครั้ง!" เสียงเย็นเยียบและอันตรายนั้นยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพิมพ์ มันไม่ใช่แค่เสียงที่น่าสะพรึงกลัว แต่ยังแฝงไปด้วยความหมายที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความกังวล กรณ์ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าของเขาซีดเผือดกว่าที่เคย ราวกับได้พบเจอภูตผีปีศาจที่เขาหวังว่าจะไม่ต้องพบเจออีก

"ใคร... ‌ใครพูดคะ?" พิมพ์ถามเสียงสั่น เธอมองเข้าไปในดวงตาของกรณ์ หวังจะได้คำตอบ แต่เขากลับเพียงส่ายหน้าช้าๆ ราวกับพยายามจะประมวลผลสิ่งที่ได้ยิน

"ผม... ผมไม่รู้" กรณ์ตอบเสียงแหบพร่า ​"แต่เสียงนี้... ผมเคยได้ยินมาก่อน"

ความสับสนและความกลัวเริ่มเข้าครอบงำพิมพ์ เธอเพิ่งจะเริ่มต้นที่จะเยียวยาจิตใจของตัวเอง เพิ่งจะตัดสินใจที่จะให้อภัยกรณ์ และมองไปข้างหน้าด้วยความหวัง แต่แล้ว... อุปสรรคใหม่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

"คุณกรณ์คะ... เกิดอะไรขึ้น?" ‍พิมพ์เอ่ยถามอีกครั้ง เธอพยายามจะควบคุมอารมณ์ แต่ความรู้สึกไม่ปลอดภัยมันถาโถมเข้ามา

กรณ์มองไปที่พิมพ์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ "ผมขอโทษครับคุณพิมพ์ ที่ต้องทำให้คุณกังวลอีกครั้ง"

"ไม่เป็นไรค่ะ" พิมพ์ตอบอย่างอ่อนแรง "แต่... ‌ความลับอะไรคะ? มันเกี่ยวกับอะไร?"

กรณ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูด "มันเป็นเรื่องในอดีตของผม... เป็นเรื่องที่ผมพยายามจะลืมมันไปให้ได้"

"แต่เขาบอกว่ามันกำลังจะถูกเปิดเผย" พิมพ์ย้ำ "แล้วถ้ามันกระทบกับคุณพิมพ์ล่ะคะ?"

คำพูดของพิมพ์ทำให้กรณ์รู้สึกผิดอย่างรุนแรง เขาจำได้ว่าพิมพ์เพิ่งจะผ่านเรื่องร้ายๆ ‍มามากมาย และเขาไม่ต้องการให้เธอต้องมาเผชิญหน้ากับปัญหาของเขาอีก

"คุณพิมพ์ครับ ผมขอโทษจริงๆ" กรณ์กล่าว "ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง ผมจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องนี้มาทำร้ายคุณเด็ดขาด"

พิมพ์มองไปที่ท้องของเธอที่ตอนนี้เริ่มเห็นเค้าโครงชัดเจนขึ้น เธอไม่สามารถยอมให้ใครมาทำร้ายลูกของเธอได้ "ไม่ค่ะคุณกรณ์ ​เราจะจัดการมันไปด้วยกัน"

คำพูดของพิมพ์ ทำให้กรณ์ชะงัก เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะยังยืนเคียงข้างเขา หลังจากทุกสิ่งที่เขาทำผิดพลาดไป

"คุณพิมพ์..."

"ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าฉันให้อภัยคุณ" พิมพ์ยิ้มบางๆ "และฉันก็เชื่อใจคุณ"

รอยยิ้มของพิมพ์ ราวกับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาในความมืดมิดของจิตใจกรณ์ ​เขาไม่เคยรู้สึกถึงความอบอุ่นและความมั่นคงเช่นนี้มาก่อน

"ขอบคุณครับคุณพิมพ์" กรณ์กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง"

หลังจากวันนั้น กรณ์ก็เริ่มสืบหาต้นตอของเสียงปริศนา เขาใช้ทุกวิถีทางที่มี ทั้งการตรวจสอบบันทึกการโทร การวิเคราะห์เสียง และการสอบถามคนใกล้ชิด ​แต่กลับไม่พบเบาะแสใดๆ เลย ราวกับว่าผู้ที่โทรมานั้นเป็นเงาที่หายตัวไปในอากาศ

ในขณะเดียวกัน พิมพ์ก็พยายามกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ เธอเข้าคอร์สเตรียมคลอด เข้ารับการตรวจครรภ์อย่างสม่ำเสมอ และเธอก็เริ่มรู้สึกผูกพันกับลูกน้อยในท้องมากขึ้นเรื่อยๆ กรณ์เองก็คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิด พาเธอไปหาหมอ ซื้อของใช้สำหรับเด็กอ่อน และคอยรับฟังทุกความกังวลของเธอ

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมาอีกครั้ง มันไม่ใช่ความรักที่ร้อนแรงเหมือนในอดีต แต่มันเป็นความรักที่เติบโตขึ้นจากความเข้าใจ การให้อภัย และความรับผิดชอบ ทั้งคู่ต่างเรียนรู้ที่จะมองข้ามความผิดพลาดในอดีต และสร้างอนาคตที่แข็งแกร่งขึ้นไปด้วยกัน

วันหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่นั่งเล่นอยู่ริมทะเล พิมพ์ก็หันไปมองกรณ์

"คุณกรณ์คะ"

"ครับคุณพิมพ์"

"ฉัน... ฉันดีใจนะคะ ที่เราได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง"

กรณ์ยิ้ม เขาจับมือของพิมพ์ไว้แน่น "ผมก็ดีใจครับคุณพิมพ์ ผมจะดูแลคุณและลูกของเราให้ดีที่สุด"

พิมพ์ซบหน้าลงบนไหล่ของกรณ์ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและความปลอดภัยที่แผ่ซ่านเข้ามา "ฉันรักคุณนะคะ"

กรณ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกอดพิมพ์ไว้แน่น "ผมก็รักคุณครับคุณพิมพ์"

ความรักที่เคยแตกสลาย บัดนี้ได้กลับมาผลิบานอีกครั้ง แต่ในขณะที่ทั้งคู่กำลังดื่มด่ำกับความสุขที่เพิ่งจะค้นพบ จู่ๆ พิมพ์ก็รู้สึกถึงแรงกระตุกที่ท้องของเธอ

"อุ๊ย!" เธออุทาน "ลูกดิ้นแล้วค่ะ!"

กรณ์รีบก้มลงมองท้องของพิมพ์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "จริงเหรอครับ?"

พิมพ์พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "ใช่ค่ะ เขาคงอยากทักทายคุณพ่อแล้ว"

กรณ์วางมือลงบนท้องของพิมพ์ เขารู้สึกได้ถึงแรงดิ้นเบาๆ ของลูก เขาหลับตาลงด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น "สวัสดีครับลูกรัก... พ่อรักลูกนะ"

ในขณะที่ความสุขกำลังจะบรรลุมหาศาล เบื้องหลังของรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาที่ทั้งคู่ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

"แกคิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอ กรณ์?" เสียงนั้นกระซิบแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ความลับของแก... มันกำลังจะถูกเปิดเผย และครั้งนี้... มันจะไม่มีใครช่วยแกได้อีก!"

ชายปริศนาในรถยนต์ กดสตาร์ทเครื่องยนต์ และขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดและความน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะคืบคลานเข้ามา พิมพ์และกรณ์ยังคงนั่งดื่มด่ำกับความสุขของพวกเขา โดยไม่รู้เลยว่า อันตรายครั้งใหม่ กำลังจะมาถึง!