"เธอต้องพักผ่อนนะพิมพ์" เสียงของหมอภาคอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ เขาประคองเธอเบาๆ ให้เอนกายลงบนโซฟาในห้องพักของเขาที่โรงพยาบาล แสงไฟสีส้มนวลสาดส่องลงมา ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและผ่อนคลายกว่าห้องทำงานของเธอหลายเท่า
"ฉันไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ" หมอพิมพ์พยายามจะลุกขึ้น แต่แรงของเธอก็ดูเหมือนจะหมดไปตั้งแต่เมื่อวานนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนพ การเผชิญหน้ากับนายแพทย์ใหญ่ และการที่หมอภาคเข้ามาช่วยเธออย่างไม่คาดฝัน มันทำให้เธออ่อนล้าทั้งกายและใจ
"เธอพูดเหมือนคนที่ไม่เพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมาทั้งวัน" หมอภาคพูดพลางยื่นแก้วน้ำเย็นที่เขาเพิ่งไปหยิบมาจากตู้เย็นให้เธอ "ดื่มน้ำนี่ซะ แล้วก็... ผ่อนคลาย"
หมอพิมพ์รับแก้วน้ำมา จิบน้ำเย็นๆ ลงคอ รู้สึกได้ถึงความสดชื่นที่ค่อยๆ กลับคืนมา เธอมองสำรวจรอบๆ ห้องพักของเขา ทุกอย่างดูเรียบร้อย สะอาด และเป็นระเบียบ ราวกับสะท้อนถึงตัวตนของเขา
"คุณ... คุณพักอยู่ที่นี่เหรอคะ?" เธอถาม
"ใช่" หมอภาคตอบ "ช่วงนี้... ฉันต้องคอยดูแลเธอ"
คำพูดนั้นทำให้หมอพิมพ์ใจสั่น เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ดูแลฉัน? ทำไมคุณต้องดูแลฉัน?"
"เพราะเธอเป็นคนสำคัญสำหรับฉัน" หมอภาคตอบตรงๆ โดยไม่ลังเล "และฉันก็ไม่อยากให้เธอต้องเผชิญหน้ากับปัญหาเพียงลำพังอีกต่อไป"
ความจริงใจที่ฉายชัดในแววตาของเขา ทำให้หมอพิมพ์เริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงภายในใจ เธอรู้ดีว่าเมื่อวานนี้ เขาได้พิสูจน์ตัวเองแล้วว่าไม่ใช่คนที่เธอเคยรู้จักอีกต่อไป แต่การที่เขาแสดงความห่วงใยและเอาใจใส่เธออย่างใกล้ชิดเช่นนี้... มันทำให้เธอยากที่จะปฏิเสธ
"แต่... นพล่ะคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?" เธอถามถึงผู้ช่วยที่เธอเคยไว้วางใจ
"นพปลอดภัยดี" หมอภาคตอบ "เขาได้รับการปล่อยตัวแล้ว และเรากำลังสืบหาตัวคนร้ายที่แท้จริงอยู่"
หมอพิมพ์ถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็มีข่าวดีอยู่บ้าง
"แล้ว... เรื่องพ่อของเด็ก..." เธอเริ่มพูด แต่ก็ลังเล
หมอภาคเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ เธอ เขาไม่ได้แตะต้องเธอ แต่ก็อยู่ใกล้พอที่จะสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากกายของเขา
"พิมพ์... ฉันอยากจะอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "แต่ฉันขอเวลาหน่อยได้ไหม? ขอเวลาให้เธอได้พักผ่อนก่อน"
หมอพิมพ์มองหน้าเขา เธอเห็นความตั้งใจจริงในแววตาของเขา ราวกับว่าเขาพร้อมที่จะแบกรับทุกอย่างเพื่อเธอ
"ค่ะ" เธอตอบรับเบาๆ
หมอภาคยิ้ม เขาเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตอย่างละเอียด ตั้งแต่วันที่เขาต้องตัดสินใจจากไป จนถึงวันที่เขาตัดสินใจกลับมา เขาเล่าถึงความลับที่เขาต้องเก็บงำไว้ และเหตุผลที่เขาต้องทำเช่นนั้น
หมอพิมพ์ฟังเรื่องราวของเขาอย่างตั้งใจ เธอได้รู้ความจริงบางอย่างที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน ความจริงที่ทำให้เธอเข้าใจการกระทำของเขามากขึ้น
"ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย" เธอกล่าวหลังจากที่เขาเล่าจบ "ฉัน... ฉันขอโทษที่เคยตัดสินนายผิดไป"
"ไม่เป็นไร" หมอภาคตอบ "ฉันเองก็มีส่วนผิด... ที่ไม่เคยอธิบายให้เธอฟัง"
บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนเริ่มผ่อนคลายลง ความตึงเครียดที่เคยมีเริ่มจางหายไป แทนที่ด้วยความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจ
หลายวันต่อมา หมอภาคก็ยังคงดูแลหมอพิมพ์และลูกของเธออย่างใกล้ชิด เขาพาเธอไปตรวจสุขภาพ พาไปทานอาหารนอกบ้าน และใช้เวลากับลูกของเธออย่างเต็มที่
วันหนึ่ง ขณะที่หมอภาคกำลังเล่นกับลูกของเธอในสวนสาธารณะ หมอพิมพ์ก็นั่งมองดูภาพนั้นด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
เธอเห็นภาพของชายหนุ่มที่เคยเย็นชาและห่างเหิน บัดนี้กลับกลายเป็นพ่อที่อบอุ่นและอ่อนโยน เขากำลังอุ้มลูกของเธอ หัวเราะคิกคัก และใช้เวลาอย่างมีความสุข
"ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะเข้ากับเด็กได้ดีขนาดนี้" หมอพิมพ์พูดขึ้นขณะที่เดินเข้าไปหา
หมอภาคหันมามองเธอ ใบหน้าของเขาเปื้อนยิ้ม "ก็... ใครว่าหมอผ่าตัดจะใจร้ายเสมอไปล่ะ"
หมอพิมพ์หัวเราะเบาๆ เธอเดินเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ยืนเคียงข้างเขา มองไปยังภาพลูกของเธอที่กำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน
"ฉัน... ฉันคิดว่าฉันเริ่มเข้าใจคุณแล้วนะภาค" เธอพูดอย่างนุ่มนวล
"เข้าใจอะไร?" หมอภาคถาม
"เข้าใจว่า... คุณไม่ได้เป็นคนใจร้ายอย่างที่ฉันเคยคิด" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา "และ... เข้าใจว่าความลับที่คุณเก็บไว้... มันมีเหตุผล"
หมอภาคยื่นมือมาลูบผมเธอเบาๆ "ฉันดีใจนะที่เธอเข้าใจ"
"แล้ว... ความลับนั้น... มันเกี่ยวกับอะไรกันแน่คะ?" หมอพิมพ์ถามอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้ถามด้วยความสงสัย แต่ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หมอภาคยิ้ม ดวงตาของเขาเป็นประกาย "ความลับนั้น... คือความจริงที่ว่า... ฉันคือพ่อของเด็กคนนี้"
คำพูดนั้นทำให้หมอพิมพ์แทบจะหยุดหายใจ เธอหันไปมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา
"คุณ... คุณพูดจริงเหรอ?"
"จริงสิ" หมอภาคตอบ "ฉันเก็บความลับนี้ไว้มาตลอด... เพราะฉันอยากจะพิสูจน์ตัวเองให้เธอเห็นก่อน... ก่อนที่จะบอกความจริงทั้งหมด"
หมอพิมพ์มองเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลายประดังประเดเข้ามาในใจ ทั้งความประหลาดใจ ความโล่งใจ และความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ในขณะนี้... เธอรู้สึกได้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับหมอภาค กำลังจะเริ่มต้นบทใหม่... บทแห่งความเข้าใจและความรักที่แท้จริง
หมอผ่าตัดที่ดราม่าที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก