ถูกทิ้งเกมรักลูกหนี้

ตอนที่ 3 — เงื่อนไขของปีศาจ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 682 คำ

เสียงนาฬิกาปลุกดิจิทัลดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พิมพ์ลืมตาขึ้นมาช้าๆ ดวงตาแดงก่ำจากการอดนอนและความเครียด แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องพักเล็กๆ ที่เธอเช่าไว้ ทำให้เห็นภาพความโทรมของห้องได้ชัดเจน

ห้าปีที่ผ่านมา เธอพยายามสร้างชีวิตใหม่ที่เรียบง่าย ปลอดภัย ‌แต่แล้ว… ทุกอย่างก็พังทลายลงในพริบตา การกลับมาครั้งนี้ นำพาเธอมาสู่จุดที่อันตรายที่สุดในชีวิต

เธอค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง สัมผัสได้ถึงความเหนื่อยล้าที่เกาะกินไปทั่วร่างกาย แต่ก็ต้องกัดฟันรวบรวมสติ เพื่อเตรียมตัวเผชิญหน้ากับ ​‘ปีศาจ’ ที่กำลังรอเธออยู่

พิมพ์แต่งตัวด้วยชุดทำงานสีดำสนิทที่ดูสุภาพเรียบร้อย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความกังวล มือเรียวสั่นเล็กน้อยขณะที่ติดกระดุมเม็ดสุดท้าย เธอหยิบกระเป๋าถือใบเก่าขึ้นมา มองดูใบหน้าของตัวเองในกระจกเงาที่สะท้อนภาพของหญิงสาวที่ดูอ่อนล้าและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“พิมพ์… สู้ๆ นะ” ‍เธอพึมพำกับตัวเอง “เพื่อต้นกล้า… สู้ๆ”

เมื่อเดินออกมาจากอาคารที่พัก พิมพ์ก็พบว่ามีรถยนต์สีดำสนิทคันหรูจอดรออยู่แล้ว รถคันเดียวกับที่เธอเคยเห็นเมื่อวาน เธอสูดหายใจลึก และก้าวเข้าไปในรถอย่างช้าๆ

ภายในรถ… ธีร์นั่งรอเธออยู่แล้ว ‌เขาแต่งกายด้วยสูทสีเทาเข้ม ดูภูมิฐานและทรงอำนาจอย่างที่เคยเป็น แววตาของเขาเต็มไปด้วยประกายบางอย่างที่อ่านไม่ออก

“มาแล้วเหรอ… พิมพ์” ธีร์พูด น้ำเสียงของเขาเย็นชา

พิมพ์ไม่ได้ตอบ เพียงแค่พยักหน้าเบาๆ เธอเลือกที่จะนั่งนิ่งๆ ‍และมองออกไปนอกหน้าต่าง

“คุณต้องจำให้ขึ้นใจนะ… พิมพ์” ธีร์พูดขึ้นอีกครั้ง “ตั้งแต่ตอนนี้ไป… เราคือเจ้านายกับลูกน้อง”

พิมพ์หันกลับมามองเขา “ผม… เข้าใจ”

“ดี” ธีร์ยิ้มมุมปาก ​“คุณจะเป็นเลขานุการส่วนตัวของผม… ทำหน้าที่ทุกอย่างที่ผมสั่ง… และห้าม… ย้ำว่าห้าม… เปิดเผยความสัมพันธ์ที่แท้จริงของเราเด็ดขาด”

“ความสัมพันธ์ที่แท้จริง… คืออะไรครับ” พิมพ์ถามอย่างจงใจ

ธีร์หันมาสบตาเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งอำนาจ ​“ก็… ความสัมพันธ์ของเรา… ในอดีต… และ… ความสัมพันธ์ของเรา… ในอนาคต… คุณเข้าใจใช่ไหม”

พิมพ์รู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนหายใจไม่ออก คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความหมายแฝงที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้

“คุณ… ​มีอะไรจะบอกผมอีกไหม” พิมพ์ถาม พยายามบังคับเสียงให้มั่นคง

“มี… คุณต้องทำทุกอย่าง… เพื่อบริษัทของผม… และ… เพื่อตัวผม” ธีร์พูด น้ำเสียงของเขาเน้นคำว่า ‘ตัวผม’ อย่างชัดเจน

“ถ้าผม… ไม่ทำตาม” พิมพ์ถาม

ธีร์หัวเราะเบาๆ “คุณรู้ดี… ว่าจะเกิดอะไรขึ้น… กับต้นกล้า”

คำขู่ที่ชัดเจนทำให้พิมพ์ตัวสั่น เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

“ผม… จะทำทุกอย่างครับ” เธอตอบเสียงแผ่วเบา

“ดี” ธีร์ยิ้ม “ผมชอบความเฉลียวฉลาดของคุณ… พิมพ์”

รถยนต์คันหรูพาพิมพ์มาถึงตึกระฟ้าสูงตระหง่านของบริษัทธีร์ เธอเดินตามเขาเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวที่พาขึ้นไปยังชั้นสูงสุด

เมื่อก้าวเข้ามาในห้องทำงานที่หรูหราและกว้างขวาง พิมพ์ก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เต็มไปด้วยอำนาจและความเย็นชา

“นี่คือออฟฟิศของคุณ… พิมพ์” ธีร์พูด พลางชี้ไปยังโต๊ะทำงานที่อยู่ไม่ไกลจากเขาเท่าไหร่นัก “คุณจะทำงานที่นี่… และดูแลทุกอย่าง… ที่เกี่ยวกับผม”

พิมพ์มองไปยังโต๊ะทำงานที่ดูว่างเปล่า “ผม… จะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุดครับ”

“ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” ธีร์พูด “เพราะถ้าคุณทำผิดพลาด… ผลที่ตามมา… มันจะหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่คุณจะรับไหว”

พิมพ์ก้มหน้าลง เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้ไป จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

“ผม… มีคำถามครับ” พิมพ์พูดขึ้น “เรื่อง… ต้นกล้า…”

ธีร์หันมามองเธอ “ต้นกล้า… คุณอยากรู้ว่าต้นกล้าอยู่ที่ไหนใช่ไหม”

พิมพ์พยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ใช่ครับ… ผมอยากรู้ว่าลูกชายของผมปลอดภัยดีหรือเปล่า”

ธีร์ยิ้มเย็น “ต้นกล้า… ปลอดภัยดี… และอยู่ในการดูแลของผม… ตลอดเวลา”

คำพูดนั้นทำให้พิมพ์รู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาหมายถึงอะไร

“ผม… ขอไปเยี่ยมต้นกล้าได้ไหมครับ” พิมพ์ถาม

ธีร์ส่ายหน้า “ยัง… ยังไม่ถึงเวลา”

“แต่…”

“ไม่มีแต่… พิมพ์” ธีร์ขัดขึ้น “คุณต้องพิสูจน์ตัวเองก่อน… ว่าคุณจะทำตามข้อตกลงของผมได้”

พิมพ์กัดฟันแน่น เธอรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงทอง

“คุณ… ต้องการให้ผมทำอะไรบ้างครับ” เธอถาม

“คุณแค่ต้องทำหน้าที่ของคุณ… ให้ดีที่สุด” ธีร์พูด “และ… คอยจับตาดูผม… ให้ดี”

“จับตาดู… คุณ” พิมพ์ทวนคำอย่างงุนงง “ทำไมครับ”

ธีร์เดินเข้ามาใกล้เธอ ใบหน้าของเขาดูจริงจัง “เพราะ… ผมอาจจะกำลังตกอยู่ในอันตราย… พิมพ์”

คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ยิ่งรู้สึกสับสน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงพูดเช่นนั้น

“อันตราย… จากใครครับ” เธอถาม

ธีร์เงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาดูเหมือนจะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ “ผม… ยังบอกคุณไม่ได้… แต่… ผมต้องการให้คุณ… เป็นคนเดียว… ที่ผมไว้ใจ… ในเรื่องนี้”

พิมพ์มองใบหน้าของธีร์อย่างพิจารณา เธอไม่เคยเห็นเขาดูอ่อนแอเช่นนี้มาก่อน

“ผม… จะทำทุกอย่าง… เพื่อช่วยคุณครับ” เธอพูดอย่างตั้งใจ

ธีร์ยิ้มบางๆ “ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น… พิมพ์”

ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของห้องทำงาน หญิงสาวคนหนึ่งก็ยืนมองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความไม่พอใจ

“โง่เง่า… คิดว่าตัวเองสำคัญมากนักรึไง” เธอพึมพำกับตัวเอง “ฉันจะไม่ยอมให้เธอ… มาแย่งธีร์ไปจากฉันเด็ดขาด”

พิมพ์หันกลับไปมองโต๊ะทำงานของเธอ เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้ไป จะเต็มไปด้วยความอันตรายและความซับซ้อน

“สวัสดี… เลขานุการคนใหม่ของผม” ธีร์พูด พลางเปิดประตูห้องทำงานของเขาออก “ขอให้โชคดี… พิมพ์”

พิมพ์สูดหายใจลึก และก้าวเข้าไปในห้องทำงานของเธอ เธอรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และเธอจะต้องเผชิญหน้ากับอดีต ความลับ และความรักที่ถูกฝังกลบมานาน… และบางที… อาจจะต้องต่อสู้กับ ‘ปีศาจ’ ที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจของเขา… และในใจของเธอเอง

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ถูกทิ้งเกมรักลูกหนี้

ถูกทิ้งเกมรักลูกหนี้

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!