ลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านกระจกบานใหญ่ของคอนโดหรู ชายหนุ่มร่างสูงยืนนิ่ง จ้องมองออกไปยังแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวง ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยความขัดแย้ง เขาคือธีร์ ชายหนุ่มผู้เติบโตมาอย่างแข็งแกร่ง แต่กลับอ่อนไหวอย่างไม่น่าเชื่อในยามนี้
ภาพของพิมพ์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา จูบเมื่อครู่… มันไม่ใช่เพียงแค่จูบ แต่เป็นการปลุกเร้าความรู้สึกที่หลับใหลมานานห้าปี ความรู้สึกที่เขาพยายามจะกดข่มไว้ภายใต้เกราะแห่งความแค้น
“ทำไม… ทำไมเธอถึงกลับมา” ธีร์พึมพำกับตัวเอง “ทำไมต้องกลับมาในสภาพแบบนี้… และทำไม… หัวใจของผมถึงยังสั่นไหวทุกครั้งที่เห็นเธอ”
เขาจำได้ดีถึงความสุขในวันวาน วันที่เขามีพิมพ์อยู่เคียงข้าง วันที่เสียงหัวเราะของเธอเติมเต็มชีวิตของเขา วันที่เขามั่นใจว่าเธอคือผู้หญิงที่จะร่วมสร้างอนาคตด้วยกัน
แต่แล้ว… ทุกอย่างก็พังทลายลง เธอหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งเขาไว้กับความเจ็บปวด ความผิดหวัง และความโกรธแค้น เขาใช้เวลาห้าปีเพื่อสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่ เพื่อลบภาพของเธอออกจากหัวใจ แต่เมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้ง… ทุกอย่างกลับย้อนคืนมา
ธีร์เดินไปหยิบรูปถ่ายของแก้มที่พิมพ์ทิ้งไว้บนโต๊ะทำงานของเขา เขาจ้องมองใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยอย่างพิจารณา ดวงตากลมโตที่คล้ายกับดวงตาของพิมพ์ รอยยิ้มที่สดใสราวกับแสงแดด
“แก้ม… ลูกของเรา…” ธีร์พึมพำชื่อนั้นอีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา มันไม่ใช่ความแค้นอีกต่อไป แต่เป็น… ความรู้สึกของความเป็นพ่อ
เขาจำได้ถึงวันแรกที่พิมพ์หายไป เขาทุ่มเททุกอย่างเพื่อตามหาเธอ เขาสืบหาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ แต่กลับไม่พบร่องรอยใดๆ เลย สุดท้ายเขาก็ยอมแพ้ ปล่อยให้ความแค้นเข้าครอบงำ
“ผม… ผมคิดว่าผมเกลียดคุณ… แต่ผมผิดหรือเปล่า…” ธีร์มองรูปถ่ายของแก้ม “ผม… ผมไม่อยากเกลียดคุณ… ผมแค่อยากเข้าใจ… ว่าทำไม…”
ความคิดของธีร์ย้อนกลับไปเมื่อห้าปีก่อน ภาพพิมพ์ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ดวงตากลมโตเป็นประกาย รอยยิ้มหวานที่ทำให้ใจของเขาละลาย
“ธีร์… ฉันรักคุณนะ”
เสียงของพิมพ์ในวันนั้น ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเขา เขาจำได้ถึงความสุขที่เขามีในตอนนั้น ความสุขที่เขาคิดว่าจะคงอยู่ตลอดไป
แต่แล้ว… ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปในวันที่พิมพ์หายไป เธอหายไปพร้อมกับความลับที่เขาไม่เคยล่วงรู้
ธีร์เดินไปหยิบรูปถ่ายใบอื่นที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน มันเป็นรูปของเขาและพิมพ์ในวันวาน ภาพของทั้งคู่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข ริมฝีปากของเขากำลังจะจรดลงบนแก้มของเธอ
“เรา… เคยมีความสุขมากแค่ไหน…” ธีร์พึมพำกับตัวเอง น้ำตาเริ่มไหลรินอาบแก้ม
เขาจำได้ถึงความรักที่เขามีให้พิมพ์ มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์และไม่เคยมีเงื่อนไข เขาเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ และเขาไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะทรยศเขา
แต่ในวันนี้… ความจริงทั้งหมดกำลังถูกเปิดเผย
ธีร์หลับตาลง พยายามจะปัดเป่าภาพความทรงจำอันเจ็บปวดเหล่านั้นออกไป แต่ยิ่งเขาพยายามมากเท่าไหร่ ภาพเหล่านั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
เขาจำได้ถึงวันที่เขาเจอพิมพ์อีกครั้งในฐานะลูกหนี้ของเขา ภาพใบหน้าที่ซีดเผือดและเต็มไปด้วยความสิ้นหวังของเธอ มันทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง
“ผม… ผมไม่เข้าใจ…” ธีร์พึมพำกับตัวเอง “ทำไมผมถึงยังรู้สึกเจ็บปวด… ทั้งๆ ที่ผมเกลียดคุณ…”
เขาตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องนอนของเขา เขาเปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา มันเป็นรูปของเขาและพิมพ์ในวันครบรอบห้าปีที่คบกัน พิมพ์กำลังสวมแหวนที่เขาให้เป็นของขวัญ
“ผม… ผมเคยให้สัญญากับคุณ… ว่าจะดูแลคุณตลอดไป…” ธีร์พูดเสียงสั่นเครือ “แต่ผม… กลับปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับทุกอย่างเพียงลำพัง…”
ความทรงจำเกี่ยวกับพิมพ์ยังคงตามหลอกหลอนธีร์ไม่เคยหยุดหย่อน เขาพยายามจะลืมเธอ แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ ภาพของเธอก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
เขาจำได้ถึงคำพูดของพิมพ์ในคืนที่เธอหายไป…
“ธีร์… ฉันรักคุณนะ… แต่… ฉันต้องไป…”
“ไปไหน! คุณจะไปไหน!”
“ฉัน… ฉันขอโทษ…”
แล้วเธอก็จากไป ทิ้งเขาไว้กับความสับสนและความเจ็บปวด
“ผม… ผมจะยอมให้คุณไปอีกครั้งไม่ได้…” ธีร์พึมพำกับตัวเอง เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เขาต้องหาความจริงให้ได้ เขาต้องรู้ว่าทำไมพิมพ์ถึงทำแบบนั้น
ธีร์ลุกขึ้นยืน เขาเดินไปที่หน้าต่างอีกครั้ง จ้องมองออกไปยังแสงไฟของเมืองหลวง เขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เขารู้เพียงสิ่งเดียว… เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ความลับนี้ผ่านไปโดยง่าย
“พิมพ์… เรา… เราจะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง”
ในขณะเดียวกัน พิมพ์เองก็กำลังนั่งอยู่เพียงลำพังในห้องพักเล็กๆ ของเธอ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและหมดหวัง
“ทำไม… ทำไมฉันถึงต้องเจอเรื่องแบบนี้…” พิมพ์พึมพำกับตัวเอง น้ำตาไหลรินอาบแก้ม
เธอหยิบรูปถ่ายของแก้มขึ้นมาแนบอุรา “แก้ม… ลูกรักของแม่… แม่จะปกป้องหนูเอง… แม่จะทำทุกอย่าง… เพื่อให้หนูได้มีชีวิตที่ดี…”
พิมพ์หลับตาลง นึกถึงใบหน้าของธีร์ในตอนที่เขาจูบเธอ ความรู้สึกที่สับสนและตีบตันในใจของเขา
“ธีร์… ฉัน… ฉันก็ยังรักคุณนะ…” พิมพ์พึมพำกับตัวเอง “แต่… ฉันก็ยังกลัว… กลัวว่าคุณจะเกลียดฉัน… กลัวว่าคุณจะรู้ความจริง… แล้วทุกอย่างจะยิ่งแย่ลง…”
ความลับที่เธอแบกรับไว้ มันหนักหน่วงเกินกว่าที่เธอจะรับไหว เธอไม่รู้ว่าเธอจะสามารถผ่านพ้นเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปได้อย่างไร
“ฉัน… ฉันต้องเข้มแข็ง…” พิมพ์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ “เพื่อแก้ม… ฉันต้องเข้มแข็ง…”
ในคืนนั้น ทั้งธีร์และพิมพ์ต่างก็จมอยู่กับความทรงจำอันขมขื่น และความสับสนในใจ อดีตที่เคยสวยงาม กำลังตามหลอกหลอนพวกเขา และอนาคตที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน กำลังรอคอยพวกเขาอยู่เบื้องหน้า
ถูกทิ้งเกมรักลูกหนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก