ตอนที่ 29 — อนาคตที่สดใส...บทเพลงแห่งครอบครัวที่สมบูรณ์

"คุณพ่อ...คุณแม่" เสียงเล็กๆ ของแก้มที่ดังขึ้นมานั้น ราวกับเป็นบทเพลงสวรรค์ที่ธีร์และพิมพ์โหยหามาตลอดห้าปี ร่างเล็กๆ ของลูกชาย วิ่งเข้ามาสวมกอดธีร์อย่างรวดเร็ว ใบหน้ากลมเล็กซุกซบเข้าที่อกของเขาอย่างคุ้นเคย ‌ราวกับว่าเขาจากไปเพียงชั่วครู่

ธีร์อุ้มแก้มขึ้นมาแนบอก เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ความบริสุทธิ์ และความรักที่ลูกชายมอบให้ ความรู้สึกผิดที่เคยกัดกินใจเขามาตลอด หายวับไปในทันที เหลือเพียงความสุขที่ท่วมท้น เขาได้กลับมาแล้ว ​ได้กลับมาเป็นพ่อของแก้มอีกครั้ง

พิมพ์ยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา เธอไม่เคยเห็นธีร์มีความสุขขนาดนี้มาก่อน และเธอก็มีความสุขเหลือเกินที่ได้เห็นเขาอยู่เคียงข้างลูกชายของพวกเขา

"แก้ม...นี่คุณพ่อของแก้มนะ" พิมพ์พูดเสียงสั่นเครือ

แก้มเงยหน้าขึ้นมองธีร์ ดวงตาคู่โตเป็นประกาย "คุณพ่อจริงๆ ด้วย! แก้มคิดถึงคุณพ่อจังเลย"

ธีร์ก้มลงจูบหน้าผากของแก้มอย่างแผ่วเบา ‍"พ่อก็คิดถึงแก้มที่สุดเหมือนกันครับลูก" เขาหันไปมองพิมพ์ "ขอบคุณนะพิมพ์...ขอบคุณที่ให้โอกาสพ่อ"

พิมพ์ส่ายหน้า "ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ...ที่กลับมา"

ในตอนนั้นเอง ธีร์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่อยู่ข้างเตียงของแก้ม...เป็นรูปถ่ายเก่าๆ ที่พิมพ์เก็บเอาไว้ มีรูปของธีร์ รูปของพิมพ์ ‌และรูปของแก้มตอนเป็นทารก รูปเหล่านั้นคือหลักฐานที่บอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวที่สมบูรณ์แบบที่เคยมีอยู่

ธีร์หยิบรูปถ่ายนั้นขึ้นมาดู รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "นี่...นี่เราเคยมีความสุขกันมากแค่ไหน"

พิมพ์เดินเข้ามาใกล้ ยืนเคียงข้างธีร์ "ใช่ค่ะ...เราเคยมีความสุขมาก"

"ฉันจะไม่มีวันยอมปล่อยให้ความสุขนี้หลุดลอยไปอีกแล้ว" ธีร์พูดด้วยความมุ่งมั่น เขากระชับอ้อมแขนที่โอบอุ้มแก้มไว้แน่น

หลังจากนั้น ‍ธีร์และพิมพ์ก็ใช้เวลาพูดคุยกันอย่างเปิดอก พวกเขาเล่าเรื่องราวของกันและกันตลอดห้าปีที่ผ่านมา พิมพ์เล่าถึงความหวาดกลัวและความโดดเดี่ยวที่เธอต้องเผชิญ การต้องปกป้องแก้มเพียงลำพัง ธีร์เล่าถึงความแค้น ความเจ็บปวด และการตามหาพิมพ์มาตลอด

ทั้งคู่ยอมรับว่ามีหลายครั้งที่ความเข้าใจผิดทำให้พวกเขาห่างเหินกันไป แต่สุดท้ายแล้ว ​ความรักที่พวกเขามีให้กันและกัน และความรักที่พวกเขามีให้แก้ม ก็เป็นสะพานเชื่อมที่ทำให้พวกเขากลับมาหากันได้อีกครั้ง

ธีร์ตัดสินใจที่จะดูแลพิมพ์และแก้มอย่างดีที่สุด เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเขาอีกต่อไป เขาจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อมอบความสุขให้กับพวกเขา

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ธีร์และพิมพ์ได้เริ่มต้นชีวิตครอบครัวใหม่อย่างแท้จริง พวกเขาจดทะเบียนสมรสกันอย่างเป็นทางการ จัดงานแต่งงานเล็กๆ ​ที่อบอุ่น ท่ามกลางญาติสนิทมิตรสหายที่มาร่วมยินดี

แก้มมีความสุขมากที่ได้เห็นพ่อแม่ของเขารักกัน เขาไม่เคยรู้สึกขาดความรักอีกต่อไป ธีร์และพิมพ์คอยดูแลเอาใจใส่แก้มอย่างดีที่สุด พาเขาไปเที่ยว ไปทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน

ธีร์ยังคงทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างอนาคตที่มั่นคงให้กับครอบครัว เขาปรับปรุงธุรกิจของเขาให้แข็งแกร่งขึ้น ​และเริ่มวางแผนสำหรับอนาคตของแก้ม

พิมพ์เองก็มีความสุขกับการได้เป็นแม่บ้านเต็มตัว เธอคอยดูแลบ้านเรือน ทำอาหารอร่อยๆ ให้สามีและลูกชาย เธอมีความสุขกับการได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เธอรัก

มีบางครั้งที่ความทรงจำในอดีตยังคงปรากฏขึ้นมา แต่ไม่ใช่อย่างที่เคยเป็น มันกลายเป็นเพียงบทเรียนที่สอนให้พวกเขารู้คุณค่าของความรัก ความเข้าใจ และการให้อภัย

ธีร์ไม่เคยโทษพิมพ์อีกต่อไป เขารู้ว่าเธอต้องผ่านอะไรมามาก เขาภูมิใจในตัวเธอ ภูมิใจในความเข้มแข็งของเธอ

พิมพ์เองก็รู้สึกขอบคุณโชคชะตาที่นำพาธีร์กลับมาหาเธออีกครั้ง เธอรู้ว่าเธอโชคดีแค่ไหนที่ได้พบเจอชายที่รักเธออย่างแท้จริง

วันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งทานอาหารเย็นด้วยกัน แก้มก็พูดขึ้นมา

"คุณแม่คะ คุณพ่อคะ แก้มอยากมีน้อง"

ธีร์และพิมพ์มองหน้ากัน พวกเขาเห็นประกายแห่งความสุขในดวงตาของกันและกัน

"แก้มอยากมีน้องชายหรือน้องสาวคะ" พิมพ์ถาม

"อยากมีน้องสาวครับ" แก้มตอบอย่างรวดเร็ว

ธีร์หัวเราะเบาๆ เขาลูบผมของแก้ม "ได้เลยลูก พ่อกับแม่จะทำให้แก้มมีน้องสาวแน่นอน"

พิมพ์ยิ้มอย่างมีความสุข เธอมีความฝันที่จะเห็นครอบครัวของเธอเติบโตขึ้นไปอีก

เมื่อมองไปรอบๆ บ้านที่อบอุ่น เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของลูกชาย และรอยยิ้มของสามี พิมพ์ก็อดที่จะขอบคุณโชคชะตาไม่ได้

"ธีร์" พิมพ์เรียกสามีของเธอ

"ครับที่รัก" ธีร์ตอบ

"ขอบคุณนะคะ"

"ขอบคุณสำหรับอะไรครับ"

"ขอบคุณที่รักฉัน...ขอบคุณที่กลับมา...ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีความสุข"

ธีร์ยิ้ม เขาจับมือของพิมพ์ไว้แน่น "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ...ที่ทำให้ชีวิตผมมีความหมาย"

แก้มมองพ่อแม่ของเขาด้วยความรัก เขาดีใจที่ได้เห็นพวกเขารักกัน

คืนนั้น ขณะที่ธีร์และพิมพ์กำลังจะเข้านอน ธีร์ก็โอบกอดพิมพ์ไว้แน่น

"ผมรักคุณนะพิมพ์"

"ฉันก็รักคุณค่ะ ธีร์"

พวกเขาจูบกันอย่างอ่อนหวาน ราวกับจะเติมเต็มความรักที่เคยขาดหายไปตลอดห้าปี

เช้าวันต่อมา ธีร์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาตื่นไปปลุกแก้ม พาไปอาบน้ำ แต่งตัว และเตรียมไปโรงเรียน

ขณะที่เขากำลังจะออกไปจากบ้าน เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากเลขาของเขา

"คุณธีร์ครับ มีเรื่องสำคัญมากที่ต้องเรียนให้ทราบครับ"

ธีร์ขมวดคิ้ว "มีอะไรครับ"

"บริษัทคู่แข่งของเรา...กำลังจะยื่นข้อเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทเราครับ"

ใบหน้าของธีร์ซีดเผือด "อะไรนะ! ใครเป็นคนยื่นข้อเสนอ"

"เป็นบริษัทของ 'คุณชานนท์' ครับ"

ชื่อนั้นทำให้ธีร์แทบจะยืนไม่อยู่ ชานนท์...อดีตคู่แข่งทางธุรกิจที่เคยสร้างปัญหาให้กับเขาไม่น้อย

"เป็นไปไม่ได้! เขาจะทำแบบนี้ทำไม" ธีร์ถามเสียงดัง

"ผมก็ไม่ทราบครับ แต่ข้อเสนอของเขาสูงมาก และดูเหมือนว่าเขาจะจริงจังมากครับ"

ธีร์หลับตาลง เขาพยายามตั้งสติ เขาต้องหาทางจัดการกับเรื่องนี้ให้ได้

แต่แล้ว...เมื่อเขากำลังจะก้าวขึ้นรถ ก็มีจดหมายฉบับหนึ่งถูกยื่นเข้ามาในมือเขา เป็นจดหมายที่ส่งมาจากสำนักงานทนายความ

เมื่อเขาเปิดอ่าน...หน้าของเขาก็ซีดเผือดลงไปอีก

"นี่มันอะไรกัน!"