"บริษัทวายุพัฒน์…" เสียงของกวินขาดห้วงไป มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษ เขาแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง… เอกสารที่เกี่ยวกับบริษัทนั้น… มันมาถึงออฟฟิศของเขาได้อย่างไร? ใครเป็นคนส่ง? และที่สำคัญที่สุด… มันจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับอะไร?
แพรวานั่งนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจ ราวกับเธอเองก็รับรู้ถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา แววตาของเธอที่มองมาที่เขาในตอนนี้ มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่… หรือนี่จะเป็นสัญญาณ? สัญญาณว่าเธอรู้… รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น?
"คุณกวินคะ… เกิดอะไรขึ้นคะ?" แพรวาถามเสียงสั่น เธอเอื้อมมือมาแตะแขนของเขาเบาๆ แต่กวินสะบัดมือออกอย่างรวดเร็ว ราวกับโดนไฟลวก
"ผมต้องไปที่ออฟฟิศเดี๋ยวนี้!" กวินพูดเสียงห้วน เขาจะทนรอต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ความสงสัยที่กัดกินหัวใจเขามาตลอด มันกำลังจะได้รับการคลี่คลาย… หรืออาจจะยิ่งทำให้เขายิ่งจมดิ่งลงไปในหลุมแห่งความเจ็บปวด
เขาแทบจะไม่ได้แตะต้องอาหารเช้าที่แพรวาเตรียมไว้ให้เลย กวินรีบลุกขึ้น คว้ากุญแจรถ และพุ่งออกจากบ้านไปทันที ทิ้งแพรวาไว้เพียงลำพังกับความรู้สึกที่ตีบตันในอก
ระหว่างทางไปออฟฟิศ กวินขับรถด้วยความเร็วสูง หัวใจของเขาสงสัย ตื่นเต้น และหวาดหวั่นไปพร้อมๆ กัน ความทรงจำเกี่ยวกับอดีตที่พ่อของเขาเคยเล่าอย่างคลุมเครือ… เรื่องราวของธุรกิจที่ล้มเหลว… และความรู้สึกที่เหมือนถูกหักหลัง… ทั้งหมดนี้มันกำลังจะถูกเปิดเผย… และเขาเชื่อว่า… แพรวา… จะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน
เมื่อมาถึงออฟฟิศ กวินตรงไปยังห้องทำงานของตนเองทันที เขาเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลวางอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างเด่นชัด ซองนั้นไม่มีตราประทับใดๆ มีเพียงที่อยู่ของผู้ส่ง… เป็นที่อยู่ของบริษัททนายความแห่งหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
"ใครเป็นคนเอามาส่ง?" กวินถามเลขาฯ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบ
"มีบุรุษไปรษณีย์มาส่งเมื่อประมาณครึ่งชั่วโมงที่แล้วครับคุณกวิน เขาบอกว่าเป็นเอกสารสำคัญจากสำนักงานทนายความ…" เลขายังคงตอบด้วยน้ำเสียงที่ประหม่า
กวินแทบจะรอไม่ไหว เขาหยิบมีดกรีดซองเอกสารอย่างรวดเร็ว ข้างในมีเอกสารหลายฉบับที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ… เขาหยิบเอกสารฉบับแรกขึ้นมาอ่าน… มันคือจดหมายจากสำนักงานทนายความ…
"เรียน คุณกวิน ฤทธิ์วัฒนา… ตามที่ท่านได้สืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับคดีความในอดีตของบิดาท่าน… ทางเราได้รวบรวมเอกสารสำคัญบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับบริษัทวายุพัฒน์ และการล้มละลายของบริษัท ฤทธิ์วัฒนา กรุ๊ป…"
เลือดในกายของกวินเย็นเฉียบ ข้อความในจดหมายนั้นยืนยันความกังวลของเขา… เขาไม่ได้กำลังคิดไปเอง… เรื่องนี้มันมีอยู่จริง… และเอกสารชุดนี้… จะเฉลยทุกอย่าง
กวินค่อยๆ หยิบเอกสารแต่ละฉบับขึ้นมาอ่าน… มันคือบันทึกการประชุม… เอกสารการโอนเงิน… และที่สำคัญที่สุด… คือพยานหลักฐานที่ชี้ชัดว่า… บิดาของแพรวา… นายวิชัย… เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังการล้มละลายของบริษัทพ่อเขา!
เอกสารเหล่านั้นระบุอย่างชัดเจนว่า… นายวิชัยได้ใช้ประโยชน์จากความไว้เนื้อเชื่อใจของพ่อเขา… หลอกลวงให้ร่วมลงทุนในโครงการที่ไม่มีอยู่จริง… และเมื่อถึงเวลา… ก็ชิงทรัพย์สินทั้งหมดไป… ทิ้งให้บริษัทของพ่อเขาต้องล้มละลาย… และทำให้ครอบครัวของกวินต้องสูญเสียทุกอย่าง!
"เป็นไปไม่ได้! ไม่จริง!" กวินพึมพำ เขาส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับความจริง ภาพใบหน้าของนายวิชัย… ชายผู้ที่เขาเคยรู้จักในฐานะเพื่อนสนิทของพ่อ… ชายผู้ที่เคยยิ้มแย้มและดูอบอุ่น… ตอนนี้กลับกลายเป็นปีศาจร้ายในสายตาของเขา
เขาหยิบเอกสารฉบับสุดท้ายขึ้นมา… มันคือสำเนาคำให้การของพยาน… พยานคนสำคัญที่จะยืนยันความบริสุทธิ์ของพ่อเขา… และความผิดของนายวิชัย… แต่สิ่งที่ทำให้กวินแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น… คือลายเซ็นที่ปรากฏอยู่ด้านล่างสุดของเอกสารนั้น…
มันคือลายเซ็นของ… แพรวา…
"แพรวา…?" กวินเรียกชื่อเธอออกมาอย่างยากลำบาก หัวใจของเขาบีบรัดแน่นราวกับถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น เขาพยายามเพ่งมองลายเซ็นนั้นอีกครั้ง… มันคือลายเซ็นของเธอจริงๆ!
ทำไม? ทำไมแพรวาถึงต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้? เธอเป็นพยาน… หรือเธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด? หรือ… หรือเธอถูกบังคับ?
กวินนึกถึงคำพูดของพ่อเขาในบันทึกประจำวัน… "เธอคนนั้น… เธอมีอำนาจเหนือผม… เธอขู่…"
"เธอคนนั้น…" กวินพึมพำ เขาค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราว… พ่อของเขา… การล้มละลาย… นายวิชัย… และตอนนี้… แพรวา…
เขาหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ที่เจอในแฟ้มของพ่อขึ้นมาดูอีกครั้ง… รูปถ่ายงานเลี้ยงรุ่น… พ่อของเขา… นายวิชัย… และตัวเขาเองในวัยเด็ก… และข้อความที่เขียนไว้ด้านหลังรูป… "เพื่อนรัก… เราจะไม่มีวันลืมบุญคุณที่เธอทำกับฉัน… แม้ว่ามันจะแลกมาด้วยอะไรก็ตาม…"
"อะไรก็ตาม…" กวินทวนคำ คำนั้นมันมีความหมายที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้…
ทันใดนั้นเอง… เขาก็นึกถึงคำพูดของแพรวาเมื่อคืน… "คืนนี้… คุณกวินจะเข้าไปในห้องทำงานของคุณพ่ออีกไหมคะ?"… "ห้องทำงานนั้น… มีความทรงจำบางอย่างที่อาจจะทำให้คุณกวินเจ็บปวด"
เธอรู้… เธอรู้ทุกอย่าง… ตั้งแต่แรก…
กวินรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์โทรหาแพรวา… แต่เสียงที่ตอบกลับมา… ไม่ใช่เสียงของเธอ…
"สวัสดีครับ… คุณกวิน…" เป็นเสียงทุ้มต่ำของผู้ชาย… เสียงที่เขาคุ้นเคย… เสียงของนายวิชัย… พ่อของแพรวา…
"คุณวิชัย! เกิดอะไรขึ้นกับแพรวา? ทำไมคุณถึงรับโทรศัพท์ของเธอ?" กวินถามเสียงแข็ง
"แพรวา… ตอนนี้เธอปลอดภัยดีครับ… แต่อาจจะต้องไปพักผ่อนที่อื่นสักพัก… เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง…" เสียงของนายวิชัยฟังดูใจเย็น… เกินกว่าที่จะเป็นจริง…
"คุณทำอะไรกับเธอ?" กวินถามเสียงกร้าว
"ผมไม่ได้ทำอะไรครับ… ผมเพียงแค่… จัดการเรื่องบางอย่างให้มันเรียบร้อย… เหมือนกับที่ผมเคยจัดการเรื่องอื่นๆ มาตลอด…" นายวิชัยหัวเราะเบาๆ ในลำคอ… เป็นเสียงหัวเราะที่เย็นยะเยือก… "คุณกวิน… ผมรู้ว่าคุณกำลังสงสัย… คุณกำลังจะได้รู้ความจริงทั้งหมด… ความจริงที่ว่า… ผมคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง… และแพรวา… ก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมของผม… เช่นเดียวกับคุณ…"
"คุณมันบ้า!" กวินตะคอก
"คุณกวิน… คุณอาจจะเกลียดผม… เกลียดครอบครัวของผม… แต่คุณต้องยอมรับความจริง… ความจริงที่ว่า… ผมมีทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมต้องการ… และคุณ… ก็กำลังจะสูญเสียทุกอย่างไปอีกครั้ง…"
"คุณหมายความว่ายังไง?" กวินถามด้วยความหวาดหวั่น
"เอกสารที่คุณเพิ่งได้รับ… มันเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของแผนเท่านั้นเองครับ… คุณกวิน… คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้คุณมาขุดคุ้ยความลับของผมง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?" น้ำเสียงของนายวิชัยเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "คุณกำลังจะเจอกับเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่านี้อีก… สิ่งที่รอคุณอยู่… จะทำให้คุณรู้ว่า… โลกทั้งใบของคุณ… มันกำลังจะพังทลายลง… อย่างแท้จริง…"
"คุณจะทำอะไร?" กวินถามเสียงสั่น
"ผมเพียงแค่… จะรักษาความลับของผมไว้… และทำให้แน่ใจว่า… คุณจะไม่มีวันได้รู้ความจริงทั้งหมด… หรอกครับ… คุณกวิน… ขอให้สนุกกับการค้นหา… สิ่งที่จะทำให้คุณ… สิ้นหวัง… อย่างแท้จริง…"
นายวิชัยตัดสายไป ทิ้งให้กวินยืนนิ่งราวกับถูกสาป แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ดูเหมือนจะมืดมิดลงไปทันที
เขาคือผู้บงการ… บิดาของแพรวา… คือคนที่ทำลายครอบครัวของเขา… และแพรวา… เธอคือเหยื่อ… หรือผู้สมรู้ร่วมคิด?
แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรก็ตาม… สิ่งที่เขารู้แน่ชัดคือ… ความจริงที่เขาเพิ่งค้นพบ… มันได้ฉีกกระชากโลกทั้งใบของเขาให้แหลกสลายไปแล้ว… และสิ่งที่นายวิชัยพูด… "สิ่งที่จะทำให้คุณสิ้นหวังอย่างแท้จริง"… มันคืออะไรกันแน่?
กวินมองไปยังเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ… ความจริงที่น่าตกใจได้ถูกเปิดเผยแล้ว… แต่กลับมีบางอย่างที่ยังคงซ่อนเร้นอยู่… บางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่า… และเขากำลังจะก้าวเข้าไปในวังวนแห่งความสิ้นหวังนั้น… โดยไม่รู้ตัว…
รอยแผลยั่วยวน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก