"สัญญาได้ไหม… ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป… ไม่มีวันแยกจากกัน" เสียงกระซิบแผ่วเบาของอริน ดังก้องไปกับเสียงคลื่นที่ซัดสาดหาดทรายยามค่ำคืน แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำทะเลราวกับม่านแพรระยิบระยับ เป็นพยานรักให้กับสองดวงใจที่กำลังเบ่งบาน อรินซบหน้ากับแผงอกอุ่นของกวิน รู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่มั่นคงราวกับเป็นเสียงเพลงกล่อมให้เธอหลับใหล
"สัญญา… และจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง" กวินตอบรับ พร้อมกับรัดแขนรอบเอวของอรินแน่นขึ้น เขายกมือขึ้นลูบเส้นผมยาวสลวยของเธออย่างอ่อนโยน ดวงตาคู่คมทอประกายรักระคนชื่นชมมองคนรักที่อยู่ตรงหน้า อริน… หญิงสาวผู้เป็นเหมือนแสงสว่างในชีวิตเขา เป็นคนที่ทำให้โลกที่เคยดูมืดมนของเขากลับมามีสีสันอีกครั้ง
"ฉันรักคุณนะ กวิน" อรินเอ่ยขึ้น พลางเงยหน้าขึ้นมองดวงตาของเขาอย่างลออ
"ผมก็รักคุณ… รักจนหมดหัวใจ" กวินโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่ม ความหวานล้ำที่ส่งผ่านริมฝีปาก ทำให้โลกทั้งใบของอรินหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงหัวใจสองดวงที่ดังระรัวประสานกันเป็นท่วงทำนองแห่งความสุข
ชีวิตของอริน ณ เวลานั้น สมบูรณ์แบบอย่างที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน เธอเป็นนักออกแบบรุ่นใหม่ไฟแรงที่มีผลงานโดดเด่นเป็นที่ยอมรับในวงการ มีครอบครัวที่อบอุ่น และที่สำคัญที่สุด เธอมีกวิน ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมไปด้วยรูปลักษณ์ สติปัญญา และความอบอุ่น เขาเป็นทั้งคนรัก เพื่อนสนิท และที่ปรึกษาที่ดีที่สุดของเธอ
ทุกเย็นหลังเลิกงาน อรินมักจะตรงไปพบกวินที่ร้านกาแฟเล็กๆ อันเป็นที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรก กวินเป็นเจ้าของร้านกาแฟแห่งนี้ เขาตกหลุมรักอรินตั้งแต่แรกเห็นในวันที่เธอเดินเข้ามาในร้านด้วยชุดสีขาวราวกับนางฟ้า และนับแต่นั้นมา ร้านกาแฟแห่งนี้ก็กลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของความรักของพวกเขา
"วันนี้เป็นไงบ้างที่รัก" กวินถาม เมื่อเห็นอรินเดินเข้ามาในร้านด้วยรอยยิ้มสดใส
"ก็ดีค่ะ มีไอเดียใหม่ๆ เกี่ยวกับคอลเลคชั่นชุดแต่งงานที่กำลังจะออก แล้วก็… ดรีมโปรเจกต์ของเราใกล้จะเป็นจริงแล้วนะคะ" อรินตอบอย่างตื่นเต้น เธอกระโดดเข้ามากอดกวินอย่างรวดเร็ว
"เยี่ยมไปเลย!" กวินอุ้มอรินหมุนไปมาอย่างดีใจ "ฉันรู้ว่าคุณทำได้แน่นอน"
"ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่กล้าฝันใหญ่ขนาดนี้" อรินอิงแอบกับอกเขา "ขอบคุณนะคะที่คอยสนับสนุนฉันเสมอ"
"คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม อริน" กวินกระชับอ้อมกอด "เราจะสร้างอนาคตที่สวยงามด้วยกันนะ"
ทั้งสองมีความฝันร่วมกันที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือการเปิดสตูดิโอออกแบบแฟชั่นของตัวเองที่ทันสมัยและครบวงจร พวกเขาจะสร้างแบรนด์ที่สะท้อนถึงความรัก ความฝัน และความเป็นตัวตนของพวกเขา อรินจะรับหน้าที่ออกแบบ ส่วนกวินจะดูแลในส่วนของการบริหารจัดการและการตลาด พวกเขาใช้เวลาหลายคืนในการวางแผน พูดคุยถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ด้วยความหวังและความมุ่งมั่น
"นี่ดูสิ กวิน" อรินยื่นแบล็คเพนท์ที่เธอวาดไว้ให้กวินดู เป็นภาพร่างของอาคารดีไซน์เก๋ที่เธอจินตนาการไว้ "นี่จะเป็นสตูดิโอของเรา เป็นที่ที่เราจะสร้างสรรค์ผลงานชิ้นโบว์แดงของเรา"
กวินมองภาพนั้นด้วยความทึ่ง "สวยงามมากเลยอริน ผมเห็นภาพแล้วเลยว่ามันจะเป็นจริง"
"แน่นอนค่ะ เพราะเราจะทำมันด้วยกัน" อรินยิ้มให้เขาอย่างมั่นใจ
บางครั้ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งดื่มกาแฟและคุยกันเรื่องธุรกิจ กวินก็จะยกมือขึ้นมาจับมือของอรินไว้แน่น "ผมโชคดีที่สุดเลยนะ ที่มีคุณอยู่ข้างๆ"
"ฉันก็เหมือนกันค่ะ" อรินตอบรับ
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เต็มไปด้วยความสุขและความหวัง อรินรู้สึกว่าชีวิตของเธอกำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างสวยงาม เธอเชื่อมั่นในตัวกวิน เชื่อมั่นในความรักของพวกเขา และเชื่อมั่นในอนาคตที่กำลังจะมาถึง
คืนนั้นเป็นคืนก่อนที่อรินจะต้องเดินทางไปประชุมสำคัญที่ต่างประเทศ เธอและกวินมานั่งเล่นริมทะเลสาบใกล้บ้านพักของเธอ แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบผิวน้ำ ทำให้เกิดประกายสีเงินระยิบระยับ บรรยากาศโรแมนติกอบอวลไปทั่ว
"ฉันจะคิดถึงคุณมากนะ กวิน" อรินเอ่ยเสียงอ่อย
"ผมก็จะคิดถึงคุณเหมือนกัน" กวินตอบ พลางกุมมือของเธอไว้แน่น "เดินทางปลอดภัยนะครับ แล้วรีบกลับมาหาผมนะ"
"แน่นอนค่ะ" อรินพยักหน้า "กลับมาเราจะได้เริ่มวางแผนเรื่องสตูดิโอของเราอย่างเต็มตัว"
"ใช่แล้ว… ฝันของเรากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว" กวินพูด พลางกอดอรินไว้แนบแน่น "จำไว้นะอริน… ผมรักคุณ… และเราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน… ตลอดไป"
คำพูดของกวิน ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของอริน ราวกับเป็นคำสาบานที่จะตราตรึงอยู่ในใจเธอตลอดไป เธอเชื่อมั่นในทุกคำพูดของเขา และหัวใจของเธอก็เต้นแรงด้วยความสุขและความตื่นเต้นกับอนาคตอันสดใสที่กำลังรออยู่เบื้องหน้า
อรินเอนศีรษะซบไหล่กวิน สูดกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาอย่างชื่นใจ เธอหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกอบอุ่นและความรักโอบล้อมเธอไว้ ราวกับว่าโลกทั้งใบมีเพียงเธอและกวินเท่านั้น
แต่แล้ว… เสียงโทรศัพท์มือถือของกวินก็ดังขึ้น เป็นเสียงเพลงที่อรินไม่คุ้นเคย กวินทำท่าทีสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะปลีกตัวออกไปรับสาย
"ฮัลโหล… ครับ… ตอนนี้ผมอยู่กับอริน… ครับ… ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้… ครับ… ครับ… เข้าใจแล้ว"
เมื่อกวินกลับมา สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าเดิม
"ใครโทรมาคะ?" อรินถามด้วยความเป็นห่วง
"เอ่อ… เป็นเรื่องงานนิดหน่อยครับ พอดีมีปัญหาที่ต้องรีบแก้ไข" กวินพยายามยิ้มให้เธอ แต่รอยยิ้มนั้นดูไม่เป็นธรรมชาติ
"มีอะไรเหรอคะ? ถ้าอรินช่วยอะไรได้บอกได้นะคะ"
"ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการเองได้… คุณพักผ่อนเถอะครับ พรุ่งนี้จะได้สดชื่น" กวินลูบแก้มของเธอเบาๆ "ผมต้องไปแล้วนะ… คิดถึงคุณนะครับ"
ก่อนที่อรินจะได้เอ่ยลา กวินก็รีบเดินจากไป ทิ้งให้อรินนั่งอยู่ริมทะเลสาบเพียงลำพัง ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ยังคงสาดส่อง แต่ความรู้สึกอบอุ่นในใจกลับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้… ความรู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ…
บาดแผลหักมุม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก