แสงจันทร์สาดส่องผ่านม่านเมฆหนาทึบ เผยให้เห็นความเงียบงันอันน่าอึดอัดที่ปกคลุมคฤหาสน์หลังใหญ่ อรินยืนอยู่เพียงลำพังกลางสวนที่เคยเป็นสมรภูมิแห่งน้ำตาและความจริงอันโหดร้าย เสียงไซเรนรถตำรวจที่ดังขึ้นเมื่อครู่ ได้จางหายไปกับความมืด เหลือเพียงเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านใบไม้แห้ง
หัวใจของเธอเต้นระรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัวอีกต่อไป แต่เป็นความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความโล่งใจ ความสับสน และความมุ่งมั่น
นาวิน ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเธอเคยไว้ใจและมองว่าเป็นพี่ชายที่แสนดี บัดนี้ได้เผยธาตุแท้ที่น่าสะพรึงกลัวออกมา เขาคือผู้อยู่เบื้องหลังความทุกข์ยากทั้งหมดของเธอ เป็นคนที่พรากทุกสิ่งไปจากครอบครัวของเธอ
"อริน..." เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้น กวินเดินเข้ามาหาเธอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตายังคงมีความห่วงใย
อรินหันไปมองกวิน เธอเห็นรอยฟกช้ำจากการต่อสู้ แต่ในสายตาของเธอ มันกลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเข้มแข็ง
"เขารับสารภาพทั้งหมดแล้วใช่ไหม?" อรินถาม
กวินพยักหน้า "ใช่... ตำรวจมาถึงพอดี... เขาไม่สามารถหนีไปได้"
"แล้ว... วิมลล่ะ?"
"เธอ... เสียชีวิตแล้ว" กวินตอบเสียงเบา "อุบัติเหตุ... ศีรษะกระแทกพื้น"
อรินหลับตาลง เธอรู้สึกถึงความสูญเสียที่ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง วิมล... แม้ว่าเธอจะเป็นคนร้าย แต่การจากไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ ก็ยังคงเป็นสิ่งที่น่าเศร้า
"ฉันไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดี" อรินพูดเสียงแผ่ว "ฉันควรจะดีใจที่ความจริงถูกเปิดเผย... หรือควรจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น..."
"เธอไม่ต้องรู้สึกอะไรทั้งนั้น" กวินเดินเข้าไปประคองร่างอรินไว้ "สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือ... เราจะก้าวต่อไปยังไง"
อรินเงยหน้ามองกวิน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยคำถาม "กวิน... ฉัน... ฉันยังไม่แน่ใจ... ว่าฉันจะกลับไปเชื่อใจนายได้อีกครั้งรึเปล่า"
"ฉันรู้" กวินตอบ "ฉันทำผิดกับเธอไว้มาก... แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้... ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า... ความรักของฉันมันมีค่ามากกว่าที่เธอเคยคิด"
เขาค่อยๆ ดึงร่างอรินเข้ามากอด "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะอริน... เราจะแก้ไขทุกอย่าง... เราจะสร้างอนาคตใหม่ไปด้วยกัน"
อรินซบหน้าลงกับอกของกวิน สัมผัสที่คุ้นเคยทำให้ความรู้สึกสับสนค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงความอบอุ่นที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
"แต่นายก็รู้... ว่าเรื่องนี้ยังไม่จบแค่นี้" อรินพูดขึ้น
กวินผละออกเล็กน้อย มองหน้าอริน "หมายความว่าไง?"
"นาวินอาจจะรับสารภาพ... แต่เขาไม่ได้สารภาพทุกอย่าง" อรินพูดอย่างจริงจัง "ยังมีบางอย่าง... ที่เขาปิดบังไว้... บางอย่างที่สำคัญมาก..."
"เธอหมายถึงอะไร?" กวินถาม
"เรื่องของพ่อฉัน..." อรินพูดเสียงเครียด "การล้มละลายของพ่อฉัน... มันมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น... นาวินแค่ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์... แต่คนที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ... คนที่วางแผนทุกอย่าง... คนนั้นยังคงลอยนวลอยู่"
กวินนิ่งไป เขามองอรินอย่างตั้งใจ "เธอแน่ใจเหรอ?"
"แน่ใจ" อรินพยักหน้า "ฉันรู้สึกได้... ฉันจำได้ว่า... ก่อนที่พ่อจะล้มละลาย... มีคนพยายามจะซื้อกิจการของพ่อในราคาถูกมาก... เป็นข้อเสนอที่น่าสงสัย... และพ่อก็ปฏิเสธ... หลังจากนั้นไม่นาน... ทุกอย่างก็พังทลายลง"
"ใคร?" กวินถาม
"ฉันไม่แน่ใจ... แต่ฉันมีเบาะแส" อรินตอบ "ฉันเชื่อว่า... คนๆ นั้น... คือคนที่อยู่เบื้องหลังนาวิน... และเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังความแค้นทั้งหมดของวิมลด้วย"
กวินมองอรินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม "เธอเก่งมากอริน... ฉันไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะยังคงเข้มแข็งได้ขนาดนี้"
"ฉันต้องเข้มแข็ง" อรินตอบ "เพื่อพ่อ... และเพื่อตัวฉันเอง"
"แล้ว... เธอจะทำยังไงต่อไป?" กวินถาม
"เราจะสู้" อรินพูดเสียงหนักแน่น "เราจะสู้เพื่อเปิดโปงความจริง... เราจะสู้เพื่อทวงความยุติธรรมคืนมา"
"เรา?" กวินย้ำ
"ใช่... เรา" อรินยิ้มให้กวิน "ฉันรู้ว่าฉันยังไม่สามารถเชื่อใจนายได้ทั้งหมด... แต่ฉันก็รู้ว่า... เรากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูคนเดียวกัน"
กวินยิ้มตอบ เขาจับมือของอรินไว้แน่น "ตกลง... เราจะสู้ไปด้วยกัน"
เขาหันไปมองบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขของเขาและอริน บัดนี้มันกลับกลายเป็นสมรภูมิแห่งการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
"เราต้องหาหลักฐาน... ที่จะสาวไปถึงตัวการที่แท้จริง" กวินพูด "ฉันมีข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์... เกี่ยวกับการเงินของนาวิน... อาจจะเชื่อมโยงไปถึงใครบางคนได้"
"ฉันก็เหมือนกัน" อรินเสริม "ฉันจะลองกลับไปดูเอกสารเก่าๆ ของพ่อ... อาจจะมีเบาะแสบางอย่างที่ฉันมองข้ามไป"
ทั้งสองคนยืนมองหน้ากัน ความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตาของพวกเขา แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความอันตราย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้า
"เราจะทำให้มันจบ" อรินพูด
"ใช่... เราจะทำให้มันจบ" กวินตอบ
ทันใดนั้นเอง... เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือของอรินก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
"ระวังตัวให้ดี... พวกมันรู้แล้วว่าพวกเธอสองคนกำลังจะทำอะไร"
อรินหน้าซีดเผือด เธอมองกวินด้วยความกังวล
"ใครส่งมา?" กวินถาม
"ไม่รู้... แต่... ดูเหมือนว่า... พวกมันจะรู้ตัวแล้ว" อรินตอบ
ก่อนที่กวินจะได้เอ่ยอะไรออกไป... เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว! รถยนต์คันหนึ่งพุ่งเข้ามาจอดเทียบข้างพวกเขาอย่างกะทันหัน! ประตูรถเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายคนหนึ่งที่อรินจำได้ดี...
"ท่านประธาน?" อรินอุทานออกมาด้วยความตกใจ
ชายคนนั้นคือ 'คุณสมชาย' เจ้าของบริษัทคู่แข่งรายใหญ่ของพ่อเธอ และเป็นคนที่เธอเคยสงสัยมาตลอด!
คุณสมชายยิ้มอย่างเย็นชา "อริน... ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะยังดื้อด้านอยู่... และกวิน... ไม่คิดว่านายจะกลับมาวุ่นวายกับเรื่องนี้อีก"
"นาย... นายคือคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด?" กวินถามเสียงลอดไรฟัน
"แน่นอน" คุณสมชายตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในความชั่วร้ายของตนเอง "ฉันคือคนที่วางแผนทุกอย่าง... ฉันคือคนที่ทำให้พ่อของเธอต้องล้มละลาย... และฉันก็คือคนที่ทำให้นาวินและวิมลกลายเป็นแบบนี้"
"ทำไมนายถึงทำแบบนี้?" อรินถาม
"ทำไมเหรอ?" คุณสมชายหัวเราะ "ก็เพราะฉันต้องการทุกอย่างที่พ่อของเธอมี... และฉันก็เกลียดนาย... กวิน... ฉันเกลียดที่นายมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ"
เขามองไปที่อรินและกวินด้วยสายตาอาฆาต "แต่ตอนนี้... พวกเธอสองคนกำลังจะเข้ามาขวางทางฉัน... ฉันจะปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้"
ทันใดนั้นเอง... คุณสมชายก็หยิบปืนขึ้นมา!
"เตรียมตัวให้พร้อม... สำหรับการต่อสู้ครั้งสุดท้าย" คุณสมชายพูด ก่อนจะยกปืนขึ้นเล็งมาที่อรินและกวิน!
บาดแผลหักมุม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก