ตอนที่ 20 — การเผชิญหน้ากลางสายฝน

"เตรียมตัวให้พร้อม... เราอาจจะต้องหนี" คำพูดของกฤชยังคงก้องอยู่ในหูของลลิตา ขณะที่เธอยืนมองเงาหลังของเขาที่หายลับไปในความมืด บรรยากาศรอบตัวราวกับจะถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกแห่งอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว "นายอำนาจ" บุคคลที่กฤชกล่าวถึง ชายผู้เป็นเจ้าหนี้ของพ่อเธอ ‌และศัตรูของกฤชในเวลาเดียวกัน เขาคือใครกันแน่? และการปรากฏตัวของเขาในคืนนี้จะนำพาหายนะมาสู่ชีวิตของเธอและกฤชมากเพียงใด?

ลลิตารีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องทำงานเก่าของพ่อ มือของเธอสั่นเทาขณะที่หยิบสมุดบันทึกสีน้ำตาลเล่มนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เธอเปิดไปที่หน้าสุดท้ายที่พ่อของเธอเขียนไว้ ตัวอักษรที่ถูกขีดฆ่าอย่างรุนแรงนั้นยังคงซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ แต่คำบอกเล่าจากกฤชเรื่อง "นายอำนาจ" ​ทำให้เธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้บ้าง

"คนที่พ่อเธอติดหนี้... และคนที่ฉันกำลังตามล่า" กฤชบอกแบบนั้น

ถ้าพ่อของเธอติดหนี้ "นายอำนาจ" และกฤชกำลังตามล่า "นายอำนาจ" แสดงว่า "นายอำนาจ" ‍คนนี้คือคนที่ทำลายครอบครัวของกฤชในอดีต ใช่หรือไม่? แล้วทำไมพ่อของเธอถึงต้องสร้างหนี้สินให้เธอเพื่อไปใช้หนี้ให้กับ "นายอำนาจ" คนนี้? มันยิ่งทำให้เธอสับสนไปกันใหญ่

ทันใดนั้นเอง เสียงฝนก็เริ่มโปรยปรายลงมาอย่างหนักหน่วง ฟ้าคะนองครืนครั่นราวกับจะเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง ‌ลลิตารู้ดีว่าเธอไม่สามารถอยู่ที่นี่ต่อไปได้อีกแล้ว เธอต้องหาทางติดต่อกฤชให้เร็วที่สุด

เธอรีบคว้ากระเป๋าเงินและโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะวิ่งออกจากบ้านไปท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ เธอขับรถไปยังที่อยู่ของกฤชที่เธอพอจะจำได้ หวังเพียงว่าจะเจอเขาและร่วมมือกันหาทางออก

เมื่อมาถึงคฤหาสน์ของกฤช เธอก็พบว่าที่นี่กำลังวุ่นวายกว่าที่คิด บอดี้การ์ดหลายคนกำลังเตรียมอาวุธ และมีรถยนต์สีดำคันหรูจอดเรียงรายอยู่หน้าบ้าน ‍บ่งบอกว่าสถานการณ์กำลังตึงเครียด

ลลิตาจอดรถของเธอไว้ที่หน้าประตูรั้ว และเดินลงไปท่ามกลางสายฝนที่สาดกระเซ็น ใบหน้าของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน แต่ความมุ่งมั่นในดวงตาของเธอกลับแข็งแกร่งขึ้น

"คุณกฤชคะ!" เธอตะโกนเรียกชื่อเขา ท่ามกลางเสียงลมและฝน

ไม่นานนัก กฤชก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู เขาอยู่ในชุดสูทสีเข้มที่เปียกชุ่ม ​แต่แววตาของเขาก็ยังคงดุดันและเต็มไปด้วยความกังวล

"เธอมาทำไม? ฉันบอกให้เธอเตรียมตัวอยู่ที่บ้าน" กฤชพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงความไม่พอใจ

"ฉัน... ฉันอ่านสมุดบันทึกของพ่อเจอค่ะ" ลลิตาพูดอย่างตรงไปตรงมา "ฉันคิดว่าฉันพอจะเข้าใจบางอย่างแล้ว"

กฤชเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เธอเจออะไร?"

"พ่อ... พ่อของฉันติดหนี้ ​'นายอำนาจ' คนนั้นค่ะ และดูเหมือนว่า 'นายอำนาจ' คนนั้น... คือคนที่ทำร้ายครอบครัวของคุณ" ลลิตาพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือ

กฤชเงียบไปชั่วครู่ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมยิ่งกว่าเดิม ​"เธอแน่ใจเหรอ?"

"ค่ะ... แต่... มันมีบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจค่ะ" ลลิตาพูดต่อ "ถ้าพ่อของฉันติดหนี้ 'นายอำนาจ' แล้วทำไมพ่อถึงต้องสร้างหนี้สินให้ฉัน... เพื่อไปใช้หนี้กับคุณ?"

คำถามของลลิตาทำให้กฤชถึงกับชะงักไป เขาจ้องมองเธออย่างพิจารณา ราวกับจะประเมินความจริงในคำพูดของเธอ

"เธอแน่ใจนะว่าสมุดบันทึกนั้นบอกว่าพ่อเธอติดหนี้ 'นายอำนาจ' และ 'นายอำนาจ' คือคนที่ทำร้ายครอบครัวฉัน?" กฤชถามย้ำ

"ค่ะ... แต่... พ่อของฉันไม่ได้เขียนชื่อ 'นายอำนาจ' ไว้ตรงๆ ค่ะ แค่บอกว่าเป็นคนที่ทำลายครอบครัวของคุณ แล้วก็เป็นคนที่พ่อติดหนี้... แล้วก็... เขาเป็นคนที่ทำให้ฉันต้องมาอยู่ที่นี่กับคุณ" ลลิตาอธิบาย

กฤชเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความโกรธแค้นที่ประทุขึ้นมาอีกครั้ง

"เป็นไปไม่ได้... ถ้าพ่อเธอเป็นคนที่ทำลายครอบครัวฉันจริง... ทำไมเขาถึงต้องสร้างหนี้สินให้เธอ... เพื่อมาใช้กับฉัน? มันไม่สมเหตุสมผลเลย" กฤชพึมพำกับตัวเอง

"นั่นแหละค่ะที่ฉันไม่เข้าใจ... หรือว่า... พ่อของฉันไม่ได้เป็นคนทำร้ายครอบครัวของคุณจริงๆ?" ลลิตาถามอย่างมีความหวัง

"ถ้าไม่ใช่พ่อเธอ... แล้วใครล่ะ?" กฤชถามกลับ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยคำถาม

ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมาจากระยะไกล และค่อยๆ ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

"แย่แล้ว!" กฤชอุทาน "พวกมันมาถึงแล้ว!"

"ใครคะ? ตำรวจ?" ลลิตาถามด้วยความตกใจ

"ไม่ใช่... ตำรวจอาจจะมาทีหลัง... แต่คนที่มาก่อน... คือพวกของ 'นายอำนาจ' ... เขามาเพื่อจัดการเรื่องที่ค้างคา" กฤชพูดด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด

"จัดการเรื่องอะไรคะ?" ลลิตาถาม

"เรื่องหนี้สิน... และเรื่องที่ทำให้เขาเสียหน้า... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เรื่องที่เธอรู้ความลับของเขา" กฤชตอบ ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความขัดแย้ง

"คุณหมายความว่า... เขาต้องการจะปิดปากฉัน?" ลลิตาถามด้วยความหวาดกลัว

"อาจจะ... หรือเขาอาจจะต้องการตัวเธอ... เพื่อบีบให้ฉันทำตามที่เขาต้องการ" กฤชพูด

"แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงดีคะ?" ลลิตาถาม

"เราไม่มีเวลาแล้ว... เราต้องออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!" กฤชคว้าแขนของลลิตา และดึงเธอเข้าไปในคฤหาสน์

พวกเขาเร่งรีบเดินผ่านโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยบอดี้การ์ดที่กำลังเตรียมพร้อม กฤชออกคำสั่งให้ลูกน้องเตรียมรถที่เร็วที่สุด และวางแผนการหลบหนี

"เราจะไปไหนคะ?" ลลิตาถามขณะที่กฤชพาเธอขึ้นรถ

"ที่ที่ปลอดภัยที่สุด... ที่ที่พวกเขาจะตามหาเราไม่เจอ... อย่างน้อยก็สักพัก" กฤชตอบ

รถยนต์สีดำคันหรูพุ่งทะยานออกไปท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกหนัก กฤชขับรถด้วยความเร็วสูงราวกับกำลังหนีตาย

"คุณแน่ใจเหรอคะว่าเราจะหนีรอด?" ลลิตาถามด้วยเสียงที่สั่นเครือ

"ฉันไม่เคยรับประกันอะไร... แต่เราจะสู้จนถึงที่สุด" กฤชตอบ ดวงตาของเขามองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่

ขณะที่รถกำลังแล่นผ่านถนนที่มืดมิด ทันใดนั้นเอง ไฟหน้ารถยนต์คันหนึ่งก็สาดส่องเข้ามาอย่างจ้า พวกเขากำลังถูกตามล่า!

"บ้าเอ๊ย!" กฤชสบถ พวงมาลัยรถถูกหักอย่างรวดเร็ว เพื่อหลบเลี่ยงการชน

รถยนต์คันนั้นพุ่งเข้ามาประชิดราวกับจะชนรถของพวกเขาให้ตกถนน

"พวกมันตามมาเร็วมาก!" กฤชพูดด้วยน้ำเสียงที่ตึงเครียด

"ใครคือ 'พวกมัน' คะ?" ลลิตาถาม

"ก็พวกของ 'นายอำนาจ' นั่นแหละ! พวกมันคงรู้แล้วว่าเธอรู้ความจริงบางอย่าง" กฤชตอบ

รถยนต์ทั้งสองคันขับไล่ล่ากันไปท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ เสียงยางบดถนนดังสนั่นหวั่นไหว

"เราต้องทำอะไรสักอย่าง!" ลลิตาตะโกน

"ฉันกำลังคิดอยู่!" กฤชตอบ

ทันใดนั้นเอง กฤชก็หักพวงมาลัยรถอย่างกะทันหัน เลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบๆ ที่มืดมิด

"คุณจะทำอะไรคะ?" ลลิตาถามด้วยความตกใจ

"หลอกพวกมัน!" กฤชตอบ

รถยนต์คันไล่ตามมาติดๆ แต่เนื่องจากตรอกแคบเกินไป รถคันนั้นจึงไม่สามารถเลี้ยวตามเข้ามาได้ทันที

"สำเร็จ!" กฤชพูดด้วยน้ำเสียงที่โล่งอก

แต่แล้ว... เมื่อรถของพวกเขากำลังจะพ้นตรอกออกไปสู่ถนนอีกสายหนึ่ง ทันใดนั้นเอง รถยนต์คันมหึมาสีดำก็พุ่งเข้ามาขวางทางไว้!

"ไม่จริง!" กฤชอุทาน

นั่นคือรถของ "นายอำนาจ" อย่างแน่นอน!

ลลิตาหันไปมองกฤชด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"เราติดกับแล้ว" กฤชพูดเสียงเย็นเยียบ

ขณะที่ประตูรถของ "นายอำนาจ" ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ ใบหน้าอันน่าเกรงขาม และรอยยิ้มที่เย็นชา

"ยินดีต้อนรับ... ลลิตา" เสียงทุ้มต่ำของ "นายอำนาจ" ดังขึ้นราวกับเสียงกระซิบจากนรก "ฉันรอคอยที่จะได้พบเธอ... และพูดคุยเรื่อง 'หนี้สิน' ของพ่อเธออยู่เสมอ"