"เธอคิดว่าการหนีไปจะทำให้ทุกอย่างจบลงอย่างนั้นเหรอ? เธอคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?" เสียงของภาคินดังขึ้นอย่างเยียบเย็น ราวกับน้ำแข็งที่จับตัวเป็นเกล็ดหนาทึบ แสงไฟในห้องทำงานหรูสาดส่องลงบนใบหน้าของเขาที่ฉายแววแห่งอำนาจและความมุ่งมั่น รินยืนอยู่ตรงหน้าเขา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แต่ก็มีความเด็ดเดี่ยวซ่อนอยู่
หลังจากที่ความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากความรักที่เคยมีให้กัน มันแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นและความไม่ไว้วางใจ ภาคินรู้สึกเหมือนถูกทรยศอย่างรุนแรง เขาไม่สามารถให้อภัยรินได้ง่ายๆ และเขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเล่นเกมกับเธอ
"ฉัน... ฉันไม่ได้คิดจะหนีไปไหนค่ะภาคิน" รินตอบเสียงสั่น แต่ก็พยายามรักษาน้ำเสียงให้มั่นคง "ฉันแค่... ฉันแค่ต้องการให้คุณเข้าใจ"
ภาคินหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา "เข้าใจ? เธอคิดว่าฉันยังต้องการให้เธอมาอธิบายอะไรอีกงั้นเหรอ? เธอโกหกฉันมาตลอดหลายปี! เธอปล่อยให้ฉันจมอยู่กับความเจ็บปวด! แล้วตอนนี้เธอกลับมาบอกว่าเธอต้องการให้ฉันเข้าใจ? นี่มันน่าขันสิ้นดี!"
เขาเดินเข้าไปหารินอย่างช้าๆ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยออร่าแห่งอำนาจที่แผ่ซ่านออกมา จนรินรู้สึกเหมือนถูกบดขยี้ "แต่ฉัน... ฉันก็จะให้โอกาสเธอ... โอกาสที่จะได้ชดใช้ในสิ่งที่เธอทำกับฉัน"
"ชดใช้?" รินถามด้วยความสงสัย "คุณต้องการให้ฉันชดใช้อย่างไร?"
ภาคินยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ฉันจะทำให้เธอรู้... ว่าความรักที่เธอเคยมีให้ฉัน... มันมีค่าเท่ากับศูนย์" เขาหยุดชะงักเล็กน้อย มองเข้าไปในดวงตาของรินอย่างพิจารณา "แต่... ถ้าเธอทำให้ฉันมีความสุข... ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ... บางที... ฉันอาจจะ... ใจอ่อนก็ได้"
รินรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต คำพูดของภาคินมันช่างอันตราย และเต็มไปด้วยความหมายที่เธอไม่อาจเข้าใจได้ทั้งหมด "คุณ... คุณหมายความว่ายังไง?"
"ฉันหมายความว่า... เธอจะเป็นของฉัน" ภาคินพูดเสียงเข้ม "เธอจะเป็นของฉัน... ในทุกๆ ด้าน... เธอจะทำทุกอย่างที่ฉันต้องการ... เพื่อที่จะได้ชดใช้ความผิดของเธอ"
รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าภาคินจะคิดแบบนี้ "แต่... แต่ฉัน... ฉันไม่สามารถทำแบบนั้นได้"
"ทำไมจะไม่ได้?" ภาคินก้าวเข้ามาใกล้กว่าเดิม จนรินรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา "เธอจะทำได้... เพราะเธอไม่มีทางเลือกอื่น" เขาจับมือของเธอ บีบเบาๆ "เธอทำลายหัวใจฉัน... แล้วตอนนี้... ฉันก็จะทำลายเธอ... ทีละเล็กทีละน้อย"
รินรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นไปทั่วร่าง เธอรู้ว่าภาคินกำลังจะเล่นเกมกับเธอ เกมที่อันตราย และเธอคือหมากตัวสำคัญ
"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ" รินพูดเสียงสั่น
"เธอจะเข้าใจ... ในไม่ช้า" ภาคินพูด "เธอจะรู้ว่าการทำร้ายฉัน... มันต้องแลกมาด้วยอะไร" เขาปล่อยมือของริน แล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... เธอคือของฉัน... เธอจะทำตามคำสั่งของฉันทุกอย่าง... เธอจะไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ... เธอจะไม่มีสิทธิ์ขัดขืน"
รินยืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถหนีจากภาคินไปได้อีกแล้ว เขาแข็งแกร่งเกินไป เขาอันตรายเกินไป
"ถ้าฉันไม่ยอมล่ะคะ?" รินถามเสียงแผ่วเบา
ภาคินหัวเราะออกมาอย่างเยือกเย็น "ถ้าเธอไม่ยอม... ฉันก็จะทำลายทุกอย่างที่เธอเคยมี... ฉันจะทำให้เธอเสียใจ... เสียใจยิ่งกว่าเดิม... และถ้าเธอยังไม่ยอมอีก... ฉันก็จะเปิดเผยความลับของเธอ... ความลับที่เธอพยายามซ่อนไว้... ความลับที่อาจจะทำให้เธอต้องติดคุกตลอดชีวิต"
คำพูดของภาคินเหมือนดาบที่กรีดลงบนหัวใจของริน เธอรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร ความลับที่เธอซ่อนไว้... มันเป็นความลับที่ดำมืดและอันตรายยิ่งกว่าสิ่งใด
"คุณ... คุณจะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ?" รินถามเสียงสั่น
"เธอคิดว่าฉันพูดเล่นอย่างนั้นเหรอ?" ภาคินตอบกลับอย่างไม่ไยดี "ฉันจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้เธอรู้ว่าการทำให้ฉันเจ็บปวด... มันมีราคาที่ต้องจ่าย"
ภาคินลุกขึ้นยืน แล้วเดินเข้ามาหารินอีกครั้ง เขายื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ แต่สัมผัสนั้นกลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็น "ฉันจะทำให้เธอรักฉัน... และฉันจะทำให้เธอเกลียดฉัน... ในเวลาเดียวกัน"
รินหลับตาลง เธอรู้สึกถึงความขัดแย้งในหัวใจตัวเอง เธอเคยรักภาคินมาก แต่ตอนนี้... ความรู้สึกนั้นกำลังถูกแทนที่ด้วยความกลัว และความแค้น
"ฉัน... ฉันยอมแล้วค่ะ" รินพูดเสียงแผ่วเบา "ฉันจะทำตามที่คุณต้องการ"
ภาคินยิ้มอย่างพอใจ "ดีมาก... ริน" เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอ "ยินดีต้อนรับสู่เกมแห่งอำนาจและความรัก... ที่ฉันจะเป็นผู้ควบคุมทุกอย่าง"
ภาคินอุ้มรินขึ้นมาอย่างแรง แล้วพาเธอเดินออกจากห้องทำงาน เขาไม่รู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรต่อไป แต่เขารู้ว่าเขาต้องการที่จะควบคุมเธอ ต้องการที่จะทำให้เธอเจ็บปวด และต้องการที่จะเห็นเธอทรมาน
รินปล่อยให้ภาคินอุ้มเธอไป เธอรู้ว่าเธอได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาแล้ว เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เธอรู้ว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาล
เขาพาเธอมาที่ห้องนอนของเขา ห้องนอนที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความรัก แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นกรงขังแห่งความแค้น
"เธอจะอยู่ที่นี่... กับฉัน" ภาคินพูดเสียงเข้ม "เธอจะทำตามที่ฉันบอก... และถ้าเธอขัดขืน... เธอจะรู้ว่าฉันจะทำอย่างไร"
รินมองไปรอบๆ ห้อง เธอรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวและความสิ้นหวัง เธอรู้ว่าเธอติดอยู่ในกับดักของภาคินแล้ว กับดักที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันเร่าร้อน และความลับที่จะกัดกินหัวใจจนเจ็บลึก
ภาคินมองหน้ารินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เขารู้ว่าเขากำลังทำร้ายเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ไม่อาจต้านทานได้
"เธอจะไม่มีวันได้หนีไปจากฉันอีกแล้ว... ริน" ภาคินกระซิบ พร้อมกับประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง จูบนี้... ไม่ใช่จูบแห่งความรักอีกต่อไป แต่มันคือจูบแห่งการครอบครอง จูบแห่งอำนาจ และจูบที่กำลังจะเริ่มต้นเกมแห่งความเจ็บปวด
รินตอบสนองต่อจูบนั้นอย่างจำใจ เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว เธอได้ตกเป็นของภาคินแล้ว และจากนี้ไป... เธอจะต้องเผชิญหน้ากับไฟปรารถนาและความลับที่กำลังจะกัดกินหัวใจเธอจนเจ็บลึก... ตลอดไป
ไฟปรารถนาเจ็บลึก
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก