"พ่อ?" เสียงของพิมพ์สั่นเครือ ราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง ภาพใบหน้าของชายผู้เป็นต้นเหตุแห่งความเจ็บปวดทั้งมวลผุดขึ้นมาในหัวอย่างชัดเจน เธอเคยคิดว่าชีวิตของเธอจะไม่มีวันต้องเผชิญหน้ากับเขาอีก แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ดึงเขาเข้ามาในวันที่ชีวิตของเธอกำลังจะสมบูรณ์
ภาคินจับมือของพิมพ์ไว้แน่น ราวกับจะส่งกำลังใจให้เธอ เขาก้าวออกไปยืนขวางระหว่างพิมพ์กับประตู ยืนเผชิญหน้ากับชายที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
"คุณมันไม่มีสิทธิ์มาที่นี่" ภาคินเอ่ยเสียงเย็นเยียบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอำนาจและความเด็ดขาด ชายชุดดำทั้งสองยืนขนาบข้างภาคิน เตรียมพร้อมที่จะจัดการกับสถานการณ์ที่อาจจะบานปลาย
ชายที่อ้างตัวว่าเป็นพ่อของพิมพ์ หัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "หึ... ฉันไม่มีสิทธิ์? ฉันคือพ่อแท้ๆ ของยัยเด็กคนนี้ ยังไงฉันก็มีสิทธิ์" เขาจ้องมองพิมพ์ด้วยสายตาประเมินค่า ราวกับเธอเป็นสิ่งของที่สามารถซื้อขายได้
"คุณมันก็แค่เศษสวะที่ทิ้งลูกเมียไป คุณไม่มีสิทธิ์เอ่ยคำว่า 'พ่อ' อีกต่อไป" ภาคินสวนกลับทันควัน คำพูดแต่ละคำของเขาเชือดเฉือนราวกับมีดคมกริบ
พิมพ์ยืนนิ่งอยู่ข้างหลังภาคิน เธอรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่คืบคลานเข้ามา แต่ก็มีความโกรธที่ประทุขึ้นในอก เธอไม่ต้องการเห็นหน้าเขาอีกต่อไป ไม่ต้องการให้เขามาทำลายชีวิตที่เธอเพิ่งจะสร้างขึ้นมาใหม่
"ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ" พิมพ์เอ่ยเสียงสั่น "ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ"
"พิมพ์... ลูกรัก" ชายผู้นั้นพยายามจะเข้ามาใกล้ แต่ภาคินรีบยกมือห้าม "อย่าเข้ามา! ถ้าคุณก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะสั่งให้คนของฉันจัดการคุณให้หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล"
คำขู่ของภาคินทำให้ชายผู้นั้นชะงัก เขาประเมินสถานการณ์รอบตัว ก่อนจะถอนหายใจอย่างหัวเสีย
"เอาล่ะ... ถ้าเธอไม่ยอมเจอฉัน ฉันก็จะรอ" เขาพูดพลางมองไปยังภาคินด้วยสายตาอาฆาต "แต่ฉันจะกลับมาอีกครั้ง... และครั้งนี้ แกจะไม่มีที่ให้หลบซ่อนอีกต่อไป"
เมื่อพูดจบ เขาก็หมุนตัวเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดและความไม่สบายใจ พิมพ์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา มือปิดปากตัวเองไว้แน่น เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะอาเจียน
ภาคินรีบเข้ามาประคองเธอ "พิมพ์... เป็นอะไรไหม?"
"หนู... หนูไม่คิดว่าเขาจะกลับมา" พิมพ์เอ่ยเสียงแผ่วเบา น้ำตาเริ่มไหลริน
ภาคินกอดเธอไว้แน่น "ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะอยู่ตรงนี้ ผมจะปกป้องคุณและลูกของเราเอง" เขาผละออกจากอ้อมกอดเล็กน้อย จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคุณได้อีกเด็ดขาด"
พิมพ์มองเข้าไปในดวงตาของภาคิน เธอเห็นความมุ่งมั่นและความจริงใจที่ฉายชัดอยู่ตรงนั้น ความกลัวค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความอบอุ่นและความเชื่อมั่น
"ขอบคุณค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเบา
"คุณพิมพ์ครับ" หนึ่งในชายชุดดำที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยขึ้น "คุณภาคินให้ผมนำเอกสารนี้มาให้คุณครับ"
ภาคินรับเอกสารมาจากชายชุดดำ ก่อนจะยื่นให้พิมพ์ "นี่คือคำมั่นสัญญาของผม"
พิมพ์รับเอกสารมาด้วยความสงสัย เธอเปิดอ่านข้อความที่เขียนด้วยลายมือของภาคินอย่างบรรจง
ถึงพิมพ์ที่รัก
นับจากวันนี้เป็นต้นไป ผมขอให้คำมั่นสัญญาต่อหน้าคุณและลูกของเราว่า ผมจะรักและดูแลคุณตลอดไป ผมจะปกป้องคุณจากอันตรายทั้งปวง จะเป็นร่มเงาให้คุณได้พักพิง จะเป็นมือที่คอยประคองคุณในยามที่คุณอ่อนล้า และจะเป็นหัวใจที่เต้นอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
ผมรู้ว่าคุณเคยเจ็บปวด เคยผิดหวัง แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ผมเลือกคุณ และผมจะทำให้คุณมีความสุขที่สุดในชีวิต
ขอให้คุณเชื่อมั่นในตัวผม และให้โอกาสผมได้พิสูจน์คำมั่นสัญญานี้
รักเสมอ ภาคิน
เมื่ออ่านจบ น้ำตาของพิมพ์ก็ไหลลงมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความสุขและความซาบซึ้ง เธอเงยหน้าขึ้นมองภาคิน ใบหน้าของเธอเปื้อนไปด้วยน้ำตา แต่กลับประดับด้วยรอยยิ้มที่สดใส
"คุณ..." เธอพูดไม่ออก ได้แต่พยักหน้าเบาๆ
ภาคินยื่นมือออกไปเช็ดน้ำตาให้เธอ "คุณเชื่อผมใช่ไหมครับ?"
พิมพ์พยักหน้าอีกครั้ง "เชื่อค่ะ"
"ดีมาก" ภาคินเอ่ยพลางยิ้มกว้าง "เพราะผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเด็ดขาด"
เขากอดเธอไว้แน่นอีกครั้ง "ต่อจากนี้ไป คุณคือโลกทั้งใบของผม และผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องโลกใบนี้"
พิมพ์ซบหน้าลงบนอกของภาคิน สูดดมกลิ่นกายอันคุ้นเคย เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความกลัวที่มีต่อพ่อของเธอเริ่มจางหายไป ราวกับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกปลอดภัยที่ภาคินมอบให้
"คุณภาคินคะ" เธอเงยหน้าขึ้นถาม "ถ้าพ่อหนู... กลับมาอีกจริงๆ คุณจะทำยังไงคะ?"
ภาคินมองลึกเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ "ผมจะไม่ปล่อยให้เขาเข้ามาใกล้คุณได้อีก ผมจะจัดการทุกอย่างให้เด็ดขาดที่สุด" น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและแน่วแน่ "ผมจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย คุณจะไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป"
พิมพ์เชื่อในคำพูดของภาคิน เธอเชื่อในความรักที่เขามีให้ และเชื่อมั่นว่าเขาจะทำในสิ่งที่พูด
"ฉันรักคุณนะคะ ภาคิน" เธอเอ่ยอีกครั้ง คำพูดนี้ออกมาจากใจจริง
"ผมก็รักคุณที่สุดเช่นกัน พิมพ์" ภาคินตอบ ก่อนจะโน้มตัวลงจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยน จูบนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย และคำมั่นสัญญาที่จะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป
ในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกอันหอมหวาน เสียงโทรศัพท์ของภาคินก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงที่ดังกว่าเดิม และเป็นเสียงที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
"คุณภาคินครับ" เสียงของลูกน้องดังขึ้นด้วยความตื่นตระหนก "มีคนบุกเข้ามาในบ้านครับ... พวกเขามากับพ่อของคุณพิมพ์ครับ!"
ภาคินหน้าตึงเครียด เขาผลักพิมพ์ให้ถอยหลังไปยืนข้างหลังเขา "พิมพ์! หลบไป!"
ภาพของชายชุดดำหลายสิบคนบุกเข้ามาในบ้าน พร้อมกับชายชราที่ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา ใบหน้าของเขาทอประกายแห่งความสะใจ
"ในที่สุด... แกก็ไม่มีที่ให้หนีแล้ว!" เสียงตะโกนของพ่อพิมพ์ดังลั่นไปทั่วโถงบ้าน
ถูกซื้อหัวใจพันธนาการแฟนเก่า
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก