"เธอจะอยู่กับฉัน มินตรา" เสียงของวิศรุตยังคงก้องอยู่ในหูของมินตรา ราวกับเสียงระฆังแห่งความตายที่ดังเตือนถึงชะตากรรมอันโหดร้ายที่เธอต้องเผชิญ เธอรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงทองที่สวยงาม แต่กลับไร้ซึ่งอิสรภาพใดๆ
วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า มินตราใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การจับตาดูของวิศรุตอย่างเข้มงวด เธอพยายามหาทางติดต่อโลกภายนอก แต่ทุกครั้งก็ถูกวิศรุตขัดขวาง หรือไม่ก็ถูกคนของเขาคอยจับตาดูอย่างใกล้ชิด เธอเริ่มรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง
กระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนอันกว้างใหญ่ของคฤหาสน์ เธอก็ได้พบกับบุคคลที่ไม่คาดคิด
"คุณมินตรา ใช่ไหมคะ" เสียงหวานใส แต่กลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่างดังขึ้นจากด้านหลัง มินตราหันไปมอง เธอพบกับหญิงสาวนางหนึ่ง สวมชุดเดรสสีขาวสะอาดตา ดูงดงามราวกับนางฟ้า ดวงตาของเธอสุกสกาวด้วยแววตาที่อบอุ่น แต่ก็ซ่อนเร้นบางอย่างไว้
"ใช่ค่ะ ฉันมินตรา แล้วคุณล่ะคะ" มินตราตอบอย่างระแวง
"ฉันชื่ออรัญญาค่ะ ฉันเป็น... เพื่อนของคุณวิศรุต" หญิงสาวแนะนำตัวด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูไม่จริงใจเท่าที่ควร
มินตรามองอรัญญาด้วยความสงสัย เธอไม่เคยเห็นอรัญญามาก่อน และไม่เคยได้ยินชื่อนี้จากวิศรุตเลย "คุณอรัญญา... มาที่นี่ได้อย่างไรคะ"
"ฉันแวะมาเยี่ยมคุณวิศรุตน่ะค่ะ เห็นคุณอยู่ในสวน เลยแวะเข้ามาทักทาย" อรัญญาตอบ ใบหน้าของเธอยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม "ฉันได้ยินว่าคุณกำลังตั้งครรภ์ ยินดีด้วยนะคะ"
มินตราอึ้งไปชั่วขณะ การที่อรัญญาพูดถึงเรื่องการตั้งครรภ์ของเธออย่างเปิดเผย ทำให้เธอสงสัยว่าวิศรุตเป็นคนบอกอรัญญา หรืออรัญญาเองก็รู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว
"ขอบคุณค่ะ" มินตราตอบเสียงเบา "แต่ฉัน... ฉันไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่"
"ฉันเข้าใจค่ะ" อรัญญาพยักหน้า "การอยู่ที่นี่คงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคุณ"
คำพูดของอรัญญาทำให้มินตรารู้สึกประหลาดใจ เธอไม่คิดว่าจะมีใครเข้าใจสถานการณ์ของเธอได้มากขนาดนี้ "คุณ... คุณเข้าใจจริงๆ เหรอคะ"
"ค่ะ" อรัญญาตอบ ดวงตาของเธอทอประกายบางอย่างที่ทำให้มินตรารู้สึกว่าเธออาจจะเป็นมิตร "คุณวิศรุต... เขาก็เป็นคนซับซ้อนนะคะ"
"ซับซ้อน?" มินตราถาม "คุณหมายความว่ายังไงคะ"
"บางครั้ง... สิ่งที่เขาแสดงออกมา อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาเป็นจริงๆ ก็ได้ค่ะ" อรัญญาพูดพลางมองไปรอบๆ สวน ราวกับกำลังระแวงว่าจะมีใครได้ยินบทสนทนาของพวกเธอ
"คุณรู้จักคุณวิศรุตดีแค่ไหนคะ" มินตราถามอย่างตรงไปตรงมา
อรัญญาหัวเราะเบาๆ "ฉันรู้จักเขามานานพอสมควรค่ะ พอที่จะรู้ว่าภายใต้เปลือกนอกที่แข็งกร้าวของเขา... เขาก็มีความอ่อนแอซ่อนอยู่"
มินตรามองอรัญญาด้วยความไม่ไว้ใจ คำพูดของอรัญญาดูเหมือนจะพยายามจะเข้าข้างเธอ แต่ก็ยังมีความคลุมเครือบางอย่างที่ทำให้เธอไม่สามารถเชื่อใจได้ทั้งหมด "คุณ... คุณกำลังจะบอกอะไรฉันคะ"
"ฉันแค่อยากจะบอกว่า... ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ ฉันยินดีที่จะช่วยค่ะ" อรัญญาพูด ดวงตาของเธอสบประสานกับดวงตาของมินตราอย่างแน่วแน่ "ฉันก็มี... ความลับบางอย่างเกี่ยวกับคุณวิศรุตเหมือนกัน"
ความลับ? คำนี้ทำให้มินตราหูผึ่ง เธอรู้ดีว่าวิศรุตเป็นมาเฟีย และเขามีความลับมากมายที่เขาพยายามปิดบัง แต่การที่อรัญญาอ้างว่าเธอเองก็มีความลับเกี่ยวกับวิศรุตด้วย มันทำให้เธอรู้สึกสนใจ
"ความลับอะไรคะ" มินตราถามด้วยความสงสัย
"บางที... เราอาจจะเป็นพันธมิตรที่ไม่น่าเป็นไปได้ก็ได้นะคะ" อรัญญาพูดพลางยิ้มบางๆ "เราอาจจะช่วยกันเปิดเผยความจริงบางอย่างได้"
มินตรามองอรัญญาด้วยความลังเล ความรู้สึกไม่ไว้วางใจยังคงมีอยู่ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกว่านี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่เธอจะมีในการหลุดพ้นจากเงื้อมมือของวิศรุต
"ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อคุณได้หรือเปล่า" มินตราสารภาพ "คุณวิศรุต... เขาอันตรายมาก"
"ฉันรู้ค่ะ" อรัญญาตอบ "แต่บางครั้ง... คนที่อันตรายที่สุด ก็อาจจะมีจุดอ่อนที่คาดไม่ถึงก็ได้"
เธอเอื้อมมือมาแตะแขนของมินตราเบาๆ "ลองให้โอกาสฉันดูนะคะ คุณมินตรา คุณมีอะไรจะเสียอีกแล้วล่ะคะ"
คำพูดของอรญากระตุ้นให้มินตราคิด เธอไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วจริงๆ ชีวิตของเธอกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย และลูกในท้องของเธอก็ต้องการแม่ที่เข้มแข็ง
"ก็ได้ค่ะ" มินตราตัดสินใจ "ฉันจะลองเชื่อคุณ"
อรัญญายิ้มกว้างขึ้น "ดีมากค่ะ" เธอพูด "พรุ่งนี้... ฉันจะมาหาคุณอีกครั้ง เราจะได้คุยกันให้มากกว่านี้"
เมื่ออรัญญาจากไป มินตราก็ยืนนิ่งอยู่กลางสวน เธอรู้สึกสับสนปนเปไปหมด ความหวังริบหรี่เริ่มกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ มันมาพร้อมกับความไม่แน่นอนและความอันตรายที่อาจจะซ่อนเร้นอยู่
ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความไม่ไว้วางใจนี้ จะนำพาเธอไปสู่หนทางใด? อรัญญาคือมิตรแท้ หรือเป็นเพียงอีกหนึ่งเครื่องมือของวิศรุต? และความลับที่อรัญญากล่าวถึง มันจะช่วยให้เธอหลุดพ้น หรือจะพาเธอไปสู่หายนะที่ยิ่งกว่าเดิม?
ทันใดนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากด้านหลังต้นไม้ใหญ่ มินตราเบิกตากว้าง เธอเห็นวิศรุตยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์ แต่ดวงตาคมกริบของเขากลับสาดประกายเย็นเยียบราวกับจะแผดเผาเธอ
"เธอคุยกับใครอยู่ มินตรา" เสียงของวิศรุตดังขึ้น ราวกับพายุที่กำลังจะก่อตัว
มินตราตัวแข็งทื่อ หัวใจของเธอเต้นระรัว เธอรู้ดีว่าเธอได้ทำสิ่งที่เสี่ยงอันตรายที่สุดไปแล้ว และบัดนี้ เธอกำลังจะต้องเผชิญหน้ากับผลที่ตามมา
เกมรักมาเฟียอันตราย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก