ตอนที่ 15 — จุดแตกหักของเกมรัก

"เมื่อความจริงที่ถูกปิดบังมานาน ถูกเปิดโปงจนหมดสิ้น... หัวใจที่บอบช้ำก็ถึงคราวแตกสลาย... และเกมรักที่เคยเร่าร้อน ก็ถึงเวลาจบลงด้วยน้ำตา"

อากาศในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หรูอบอวลไปด้วยความตึงเครียด ราวกับพายุที่กำลังจะก่อตัวขึ้น มินตรามองวิศรุตด้วยสายตาที่ว่างเปล่า แต่เจือไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวที่ไม่สามารถซ่อนเร้นได้อีกต่อไป ‌คำพูดของเขาเมื่อคืนนี้ ยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ ราวกับมีดที่กรีดแทงหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"คุณจะให้ฉันเชื่ออย่างนั้นเหรอคะ?" เธอถามเสียงสั่นเครือ พยายามบังคับให้น้ำเสียงของตัวเองมั่นคง "ว่าทั้งหมดที่คุณทำ... เป็นเพราะพ่อของฉันสั่ง?"

วิศรุตยืนอยู่ตรงหน้าเธอ แสงไฟสลัวสาดส่องให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ​ทั้งความเสียใจ ความผิดหวัง และความรู้สึกผิด "ฉันรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ มินตรา" เขาพูดเสียงเบา "แต่ความจริงมันก็คือความจริง"

"ความจริง... ที่คุณสร้างขึ้นมาเอง!" ‍มินตราตะคอก น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม "คุณหลอกลวงฉันมาตลอด! คุณใช้ความรู้สึกของฉัน... คุณใช้ความเจ็บปวดของฉัน... เพื่อผลประโยชน์ของคุณ! คุณมันปีศาจ!"

เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา มองเขาด้วยสายตาที่ราวกับจะแหลกสลาย ‌"คุณบอกว่าคุณต้องการปกป้องฉัน... แต่จริงๆ แล้วคุณกำลังทำลายฉัน! ทำลายหัวใจของฉัน! ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเคยเชื่อ!"

วิศรุตเดินเข้ามาใกล้ พยายามจะสัมผัสแขนของเธอ แต่มินตราผละออกไปอย่างรวดเร็ว "อย่าแตะต้องฉัน!" ‍เธอร้องเสียงหลง "ฉันเกลียดคุณ! ฉันเกลียดคุณที่สุดในโลก!"

"มินตรา... ได้โปรดฟังฉันก่อน" วิศรุตอ้อนวอน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดไปมาก... แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ"

"ไม่ได้ตั้งใจ? ​แล้วที่คุณทำลายชีวิตฉัน... ที่คุณทำให้พ่อของฉันต้องตาย... ที่คุณทำให้ฉันต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่น่ารังเกียจแบบนี้... มันคืออะไรคะ? มันคือความรักอย่างนั้นเหรอ?" มินตราถามอย่างตัดพ้อ

"ฉัน... ฉันรักเธอ มินตรา" ​วิศรุตพูดออกมาอย่างยากลำบาก ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความจริงใจ "ฉันรักเธอมาตลอด... ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน"

คำพูดนั้นฟังดูเหมือนคำโกหกที่น่าขยะแขยงที่สุดในโลกสำหรับมินตรา "รัก? คุณกล้าพูดคำว่ารักออกมาได้ยังไงคะ?" เธอหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาไหลไม่หยุด ​"คุณมันน่าขยะแขยง! คุณมันหลอกลวง! คุณไม่เคยรักฉันเลย!"

"ฉันรักเธอ!" วิศรุตย้ำเสียงหนักแน่น "แต่ฉันก็ต้องทำตามข้อตกลงกับพ่อของเธอ... ฉันต้องทำให้ทุกอย่างดูสมจริง... เพื่อปกป้องเธอจากศัตรูของพ่อ"

"ปกป้องฉัน? ด้วยการทำให้ฉันเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมอย่างนั้นเหรอคะ?" มินตราถามเสียงสั่น "คุณรู้ไหมว่ามันทรมานแค่ไหน... ที่ต้องเห็นคนที่คุณรัก... ทำลายชีวิตคุณไปต่อหน้าต่อตา?"

วิศรุตเงียบไป เขาไม่สามารถปฏิเสธความจริงได้อีกต่อไป ทุกสิ่งที่มินตราพูดมา ถูกต้องทั้งหมด เขาได้ทำร้ายเธอ... และความรักของเขา... อาจจะกลายเป็นเพียงสิ่งลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องเธอ

"ฉัน... ฉันขอโทษ" เขาพูดเสียงแผ่วเบา "ฉันผิดไปแล้ว... ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรทำแบบนั้น... แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่น"

"ไม่มีทางเลือกอื่น... งั้นเหรอคะ?" มินตราลุกขึ้นยืน มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "แล้วตอนนี้... คุณก็กำลังจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือในแผนการของคุณต่อไป... โดยไม่สนใจหัวใจของฉันเลยอย่างนั้นเหรอคะ?"

"ไม่! ไม่ใช่แบบนั้น มินตรา" วิศรุตรีบแก้ต่าง "ฉันต้องการให้เธอมาอยู่ข้างๆ ฉัน... ต้องการให้เราผ่านเรื่องร้ายๆ นี้ไปด้วยกัน"

"ไปด้วยกัน? ด้วยการที่คุณยังคงหลอกลวงฉันต่อไปอย่างนั้นเหรอคะ?" มินตราถามด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด "ฉันไม่สามารถทนกับความเจ็บปวดแบบนี้ได้อีกต่อไปแล้วค่ะ คุณวิศรุต"

เธอเดินไปที่ประตูห้องอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง "ฉัน... ฉันไปจากที่นี่นะ"

"เธอจะไปไหน?" วิศรุตถามเสียงดัง ร่างกายของเขากระตุกเล็กน้อยราวกับคนเสียหลัก

"ฉันไม่รู้" มินตราตอบเสียงเบา "แต่ฉันไปจากคุณแน่ๆ"

เธอเปิดประตูออกไปข้างนอก ทิ้งให้วิศรุตยืนนิ่งอยู่เพียงลำพังในห้องที่เคยอบอุ่น แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความเสียใจ

"มินตรา! ได้โปรดอย่าไป!" เสียงของวิศรุตดังขึ้นจากด้านหลัง แต่ก็สายเกินไปแล้ว

มินตราหยุดยืนอยู่หน้าประตู ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน เมื่อได้ยินเสียงของเขา น้ำตาที่เคยไหลริน บัดนี้ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

"ฉัน... ฉันไม่สามารถทำแบบนี้ต่อไปได้อีกแล้วค่ะ" เธอพูดเสียงแผ่วเบา ก่อนจะก้าวออกไปจากคฤหาสน์หรูแห่งนั้น ทิ้งให้หัวใจที่แตกสลายของเธอไว้เบื้องหลัง

วิศรุตยืนมองประตูที่ปิดลงอย่างช้าๆ ความจริงอันโหดร้ายได้พรากทุกสิ่งไปจากเขาอีกครั้ง... ไม่ใช่เพียงแค่โอกาสที่จะได้รัก... แต่เป็นโอกาสที่จะได้แก้ไขความผิดพลาดทั้งหมดที่เขาได้ก่อขึ้น

ในคืนนั้น... บนถนนที่มืดมิด... มินตราได้ก้าวเดินจากไป พร้อมกับหัวใจที่แหลกสลาย... และความลับของมาเฟียที่เธอไม่มีวันลืมเลือน... แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ... นี่อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม... และเกมรักอันตรายนี้... ยังคงดำเนินต่อไป... โดยที่เธอไม่รู้ตัว...