“หา! ไม่พบ… ยังคงหาไม่พบอีกเหรอ!” เสียงตะคอกของธามดังลั่นไปทั่วห้องทำงานที่เคยสงบสุข บัดนี้มันเต็มไปด้วยความโกรทแค้นและความสิ้นหวัง ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท ยืนเท้าสะเอว จ้องมองรายงานที่ลูกน้องยื่นให้ด้วยแววตาแข็งกร้าว
“ขออภัยครับคุณธาม… เราตามหาคุณลลิลมาหลายเดือนแล้ว… แต่ก็ยังไร้ร่องรอย… เหมือนเธอหายไปจากโลกนี้เลยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งตอบเสียงสั่น
รอยยิ้มเหยียดหยามปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธาม “หายไป… หายไปจากโลกนี้… ใช่… เธอหายไป… แต่คนที่ทำให้เธอหายไป… ไม่ใช่ใครอื่น… มันคือคน… ที่เป็นต้นเหตุของทุกสิ่งทุกอย่าง”
คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความหมายแฝง ธามไม่ได้หมายถึงตัวเอง แต่เขาหมายถึงบุคคลอีกคนหนึ่ง… บุคคลที่เขาไม่เคยปักใจเชื่อ แต่บัดนี้… หลักฐานทุกอย่างกำลังชี้ไปที่เขา… “ไอ้คนสารเลว… แกมันก็แค่หนอนแมลง… ที่กล้ามายุ่งกับครอบครัวของฉัน!”
ความแค้นที่คุกรุ่นอยู่ในอกของธามมาตลอดหลายเดือน เริ่มปะทุขึ้นอย่างรุนแรง การที่ลลิลหายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย มันยิ่งตอกย้ำให้เขาเชื่อว่าเธอถูกใครบางคนบีบบังคับ… ใครบางคนที่มีอำนาจ… และต้องการทำลายเขา
“ฉันจะตามหาแก… แกคนนั้น… แกคนที่ทำให้ครอบครัวฉันแตกแยก… แกคนที่ทำให้ลลิลต้องหนีหายไป… ฉันจะตามหาแกให้เจอ… แล้วแกจะต้องชดใช้!”
ธามเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามเย็นที่เริ่มมืดครึ้ม ราวกับจะสะท้อนความมืดในใจของเขา… ความผิดพลาดในอดีต… ความเข้าใจผิดที่มีต่อลลิล… ทั้งหมดนั้นมันทำให้เขาเจ็บปวด… แต่ตอนนี้… ความเจ็บปวดนั้นได้แปรเปลี่ยนเป็นความแค้น… ความแค้นที่จะนำพาเขาไปสู่การแก้แค้น…
“ลลิล… เธออยู่ที่ไหน… ตอนนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง…” ความคิดถึงลลิลยังคงวนเวียนอยู่ในใจของเขา… แม้ว่าความแค้นจะเข้าครอบงำ… แต่ส่วนลึกในใจของเขาก็ยังคงเป็นห่วงเธอ…
เขาได้มอบหมายให้ทีมงานที่ไว้ใจที่สุดตามหาลลิลอย่างเงียบๆ… เขาต้องการรู้ว่าเธอปลอดภัยหรือไม่… และ… เขาต้องการจะบอกความจริงกับเธอ… ความจริงที่เขาเพิ่งจะค้นพบ…
“ความจริง… ว่าฉันมันโง่… โง่ที่หลงเชื่อคำลวง… โง่ที่ทำร้ายผู้หญิงที่รักฉัน…” ธามพึมพำกับตัวเอง
เขาได้รู้ความจริงจากการสืบสวนเพิ่มเติม… เขาได้รู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด… ใครคือคนที่คอยบงการ… และใครคือคนที่พยายามจะทำลายเขา…
“คนๆ นั้น… คือคนที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะเป็น…” ธามกัดฟันแน่น…
บุคคลที่เขาพูดถึง… คือคนที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุด… คนที่เขาไว้ใจมาตลอด… แต่บัดนี้… เขาได้กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ…
“ฉันจะต้องทำลายแก… แกที่กล้าทำร้ายคนที่ฉันรัก… ฉันจะทำให้แกเสียใจ… เสียใจไปตลอดชีวิต!”
ธามตัดสินใจที่จะเริ่มแผนการแก้แค้นอันยิ่งใหญ่… เขาจะไม่ปล่อยให้คนที่ทำลายครอบครัวของเขา… และทำให้ลลิลต้องหนีหายไป… ลอยนวลไปได้
เขาเริ่มรวบรวมหลักฐาน… เตรียมการทุกอย่าง… เพื่อที่จะเปิดโปงความจริง… และกำจัดศัตรูตัวฉกาจออกไปจากชีวิตของเขา…
“ฉันจะทำให้แกได้รู้… ว่าการทำร้ายคนที่ฉันรัก… มันต้องแลกมาด้วยอะไร…”
ในขณะเดียวกัน… ณ เมืองเล็กๆ ทางภาคเหนือ… ลลิลได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข… เธอได้ให้กำเนิดลูกชายที่น่ารัก… ชื่อว่า “กันต์”…
“กันต์… ลูกรัก… มานี่มา…” ลลิลอุ้มลูกน้อยขึ้นมาแนบอก… ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุข…
เธอมีความสุขกับการเลี้ยงดู ‘กันต์’… ถึงแม้ว่าชีวิตจะลำบาก… แต่เธอก็ไม่เคยรู้สึกเสียใจ… เธอมีลูกชายที่น่ารัก… และเธอก็มีความสุขในแบบของเธอ…
แต่… ความสงบสุขนั้น… กำลังจะถูกทำลาย…
วันหนึ่ง… ขณะที่ลลิลกำลังพา ‘กันต์’ ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ… เธอสังเกตเห็นรถยนต์คันหนึ่ง… ที่ดูคุ้นตา… จอดอยู่ไม่ไกลจากเธอ…
หัวใจของเธอเต้นแรง… เธอรู้สึกได้ถึงอันตราย…
“กันต์… ลูก… มานี่มา…” เธอรีบอุ้มลูกน้อยขึ้นมาแนบอก…
เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้รถคันนั้น… และเมื่อเธอเห็นคนขับ… หัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น…
“ธาม…”
ธามมองมาที่เธอ… ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย… ความดีใจ… ความเสียใจ… และ… ความแค้น…
“ลลิล… ในที่สุด… ฉันก็หาเธอเจอจนได้…” ธามพูดด้วยน้ำเสียงที่ยากจะอธิบาย…
ลลิลตกใจ… เธอมองธามด้วยความไม่แน่ใจ… เธอไม่รู้ว่าเขามาทำไม… และเขามาพร้อมกับความรู้สึกแบบไหน…
“คุณ… คุณมาทำไมคะ…” เธอถามเสียงสั่น…
ธามมองไปที่ ‘กันต์’… เด็กน้อยที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาไร้เดียงสา…
“นี่… นี่คือลูกของเราใช่ไหม… ลลิล…” ธามถามเสียงเบา…
ลลิลพยักหน้า… น้ำตาเริ่มคลอเบ้า…
“ใช่ค่ะ… เขาคือลูกของเรา…”
ธามมอง ‘กันต์’ ด้วยความรัก… เขาไม่เคยคิดเลยว่า… เขาจะมีลูก…
“ฉัน… ฉันขอโทษ… ลลิล…” ธามกล่าวคำขอโทษ… “ฉันมันโง่… โง่ที่ทำร้ายเธอ… โง่ที่เข้าใจผิดเธอ…”
ลลิลมองธามด้วยความสับสน… เธอยังคงไม่เข้าใจ… ว่าทำไมเขาถึงมา… และทำไมเขาถึงพูดแบบนี้…
“ฉัน… ฉันรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว… ลลิล…” ธามพูดต่อ… “ฉันรู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด… และฉันจะแก้แค้นเขา… ฉันจะแก้แค้นคนที่ทำลายครอบครัวของเรา…”
ธามมองไปที่ ‘กันต์’… “แล้ว… ฉัน… ฉันขอโอกาส… ได้ดูแลพวกเธอ… ทั้งแม่… และลูก…”
ลลิลมองธามด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย… เธอยังคงไม่แน่ใจ… ว่าจะเชื่อใจเขาได้อีกครั้งหรือไม่…
แต่เมื่อเธอมองไปที่ ‘กันต์’… เด็กน้อยที่กำลังยิ้มให้เธอ… เธอก็เริ่มมีความหวัง…
“บางที… บางที… เรื่องราวทั้งหมด… อาจจะยังไม่จบสิ้น…”
ธามก้าวลงจากรถ… เขาเดินตรงมาหาลลิล… และ ‘กันต์’…
“ฉัน… จะไม่ปล่อยให้พวกเธอต้องเจ็บปวดอีกต่อไป…”
แต่… ในขณะที่ธามกำลังจะเอื้อมมือไปอุ้ม ‘กันต์’… เสียงปืนดังขึ้น…
“เปรี้ยง!”
ธามผงะ… เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากหน้าอกของเขา…
“ธาม!” ลลิลร้องเสียงหลง…
เธอหันไปมอง… และพบว่า… คนที่ยิงธาม… คือ…
เกมรักCEOฟิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก