“อย่าคิดว่าหนีพ้นไปได้นะ ฟ้าใส…” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู ราวกับความเย็นเยียบที่แทรกซึมไปถึงกระดูกสันหลัง ฟ้าใสสะดุ้งเฮือก คว้าผ้าห่มมาห่มคลุมร่างจนถึงคาง ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบห้องนอนหรูที่เธออาศัยอยู่ภายใต้เงาของชาญวิทย์ แสงจันทร์ลอดผ่านม่านลูกไม้โปร่ง เผยให้เห็นเงาตะคุ่มที่ยืนนิ่งอยู่มุมห้อง
หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ใครกัน? ชาญวิทย์กลับบ้านดึกดื่นเช่นนี้เสมอ แต่นั่นไม่ใช่เสียงของเขา คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น… ใบหน้าของเขาค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นเมื่อเงาเคลื่อนเข้ามาใกล้ แสงจันทร์จับเส้นผมสีเข้ม ดวงตาที่เคยเจิดจ้าด้วยความรัก บัดนี้กลับฉายแววบางอย่างที่เธอไม่คุ้นเคย… ความมุ่งมั่น? หรือความแค้น?
“อาร์ม…” ชื่อนั้นหลุดออกจากริมฝีปากอย่างแผ่วเบา ร่างสูงโปร่งของอาร์ม คนรักเก่าของเธอ คนที่ทิ้งเธอไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อหลายปีก่อน ยืนอยู่ตรงหน้าเธอในห้องนอนของชาญวิทย์… ชีวิตของเธอช่างน่าขัน
“ตกใจเหรอครับ… ที่เห็นผม?” อาร์มเดินเข้ามาใกล้ ช้าๆ ก้าวเท้าแต่ละก้าวราวกับจะย่ำลงบนความหวังสุดท้ายของเธอ “ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ ผมตามหาคุณมาตลอด”
“คุณ… คุณมาทำไม?” ฟ้าใสพยายามรวบรวมสติ เสียงสั่นเครือ “ออกไปนะ! ถ้าชาญวิทย์รู้…”
“ชาญวิทย์…” อาร์มหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นเย็นยะเยือก “เขาซื้อคุณไปใช่ไหม? ซื้อชีวิตคุณไป… แต่เขาซื้อความจริงไม่ได้หรอกนะ ฟ้าใส”
อาร์มยื่นมือข้างหนึ่งออกมา ชูซองเอกสารสีน้ำตาลขึ้น “ผมมีบางอย่างที่อยากให้คุณดู… หลักฐานที่สามารถพลิกทุกอย่างได้”
ฟ้าใสจ้องมองซองเอกสารนั้นอย่างไม่ไว้ใจ ความทรงจำเก่าๆ วิ่งพล่านเข้ามาในหัว ภาพวันวานที่เคยมีความสุขกับอาร์ม ภาพที่เขาจากไปโดยไม่ร่ำลา ภาพที่เธอต้องเผชิญกับความอัปยศเพียงลำพัง
“คุณอยากทำอะไร?” เธอถามเสียงแข็งขึ้น พยายามควบคุมอารมณ์
“ผมแค่อยากเปิดเผยความจริง… ความจริงที่ถูกฝังกลบ ความจริงที่ว่าคุณไม่ได้ท้องกับใครอื่น… ความจริงที่ว่าใครบางคนพยายามทำลายคุณ” อาร์มก้าวเข้ามาอีกก้าว จนยืนอยู่ข้างเตียง “จำได้ไหม ฟ้าใส? ก่อนที่คุณจะเจอเขา… ก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย… เราเคยคุยกันเรื่องอนาคตของเรา”
“นั่นมันอดีตไปแล้ว” ฟ้าใสตัดบท มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของอาร์ม “ตอนนี้ฉัน… ฉันมีชีวิตของฉัน”
“ชีวิตที่คุณถูกบังคับให้เป็นใช่ไหม?” อาร์มโน้มตัวลงมาเล็กน้อย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ผมรู้ว่าคุณกำลังเสียใจ… ผมรู้ว่าคุณถูกหลอกใช้ ผมไม่เคยลืมคุณเลย ฟ้าใส… และผมก็ไม่เคยให้อภัยคนที่ทำลายคุณ”
“คุณจะพูดถึงใคร?” ฟ้าใสถามอย่างระแวง
“คนที่เราเคยรู้จัก… คนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง” อาร์มเว้นจังหวะ “ผมได้ข้อมูลมา… ข้อมูลที่จะทำให้ทุกคนได้เห็นธาตุแท้ของเขา”
เขาวางซองเอกสารลงบนโต๊ะหัวเตียง “ผมจะให้เวลาคุณคิด… พรุ่งนี้ ผมจะมาหาคุณอีกครั้ง… พร้อมกับคุณชาญวิทย์ด้วย”
“อะไรนะ?” ฟ้าใสเบิกตากว้าง “คุณจะบอกเขาทำไม?”
“เพราะเขาคือคนที่เกี่ยวข้อง… และเพราะผมอยากให้ความยุติธรรมกับคุณ” อาร์มยิ้มบางๆ “ผมรู้ว่าคุณกลัว… แต่ผมอยู่ที่นี่แล้วนะ ฟ้าใส… ผมจะไม่ปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้เพียงลำพังอีกต่อไป”
เขาก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว ดวงตาของเขากวาดมองไปทั่วห้องนอน ก่อนจะหยุดอยู่ที่รูปถ่ายใบหนึ่งบนชั้นวางของ รูปที่ถ่ายคู่ระหว่างเธอกับชาญวิทย์… รอยยิ้มของเธอดูฝืนๆ ในรูปนั้น
“ดูเหมือนคุณจะมีความสุขดีนะครับ” เขาพูดประชดประชัน
“คุณออกไปได้แล้ว!” ฟ้าใสตะโกนเสียงดัง น้ำตาเริ่มคลอ “ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก!”
อาร์มมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ ทิ้งไว้เพียงความสับสน ความหวัง และความหวาดกลัวในหัวใจของฟ้าใส
เมื่อเสียงประตูห้องปิดลง ฟ้าใสก็ทิ้งตัวลงบนเตียง กอดหมอนแน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอเหลือบมองซองเอกสารบนโต๊ะหัวเตียง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ความหวังอันริบหรี่กำลังถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง แต่พร้อมกันนั้น ความอันตรายก็กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
ชาญวิทย์… ถ้าเขารู้ว่าอาร์มกลับมา เขาจะทำอย่างไร? และหลักฐานที่อาร์มพูดถึง… มันคืออะไร? ความจริงที่ถูกฝังกลบ… ความจริงที่เกี่ยวกับใคร?
เธอหลับตาลง พยายามนึกย้อนไปถึงอดีต วันที่เธอและอาร์มเคยมีอนาคตร่วมกัน ก่อนที่ชีวิตจะพลิกผันอย่างไม่คาดฝัน ก่อนที่เธอจะพบกับมหาเศรษฐีผู้เย็นชา ชาญวิทย์… และก่อนที่เธอจะถูกตราหน้าว่าท้องกับผู้ชายที่ไม่ต้องการ
เมื่อแสงแรกของรุ่งอรุณสาดส่องเข้ามา ฟ้าใสก็ลืมตาขึ้น เธอตัดสินใจแล้ว… เธอจะเผชิญหน้ากับความจริงที่กำลังจะเปิดเผย ไม่ว่ามันจะนำพาเธอไปสู่ที่ใดก็ตาม
ที่ลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก