ตอนที่ 11 — ความจริงที่ซ่อนเร้น
โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 504 คำ
"หลุดพ้นจากวงกตแห่งความเจ็บปวด... หรือจะจมดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งหายนะกันแน่" คำพูดของชายปริศนาในชุดสูทสีเข้มดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพิมพ์ หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความหวังระคนหวาดระแวง เธอมองใบหน้าของเขาอย่างพิจารณา พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ ยื่นมือมาช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นยืน "ไม่ต้องกลัวครับ คุณพิมพ์ ผมไม่ได้มาทำร้ายคุณ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย แต่ความเย็นชาในแววตายังคงไม่จางหาย "ผมมาเพื่อมอบสิ่งที่คุณตามหามาตลอด... ความจริง"
พิมพ์ยังคงนิ่งเงียบ เธอไม่ไว้ใจใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่ปรากฏตัวขึ้นในเวลาที่เธออ่อนแอที่สุด "คุณรู้เรื่องอะไร?" เธอถามเสียงสั่น
ชายคนนั้นยกยิ้ม "ผมรู้ทุกอย่างครับ... ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ขโมยเพชรของแม่คุณนนท์... ผมรู้ว่าใครคือคนร้ายตัวจริง... และผมรู้ว่าทำไมเรื่องถึงได้บานปลายมาถึงจุดนี้"
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอัลบั้มรูปภาพ ก่อนจะยื่นให้พิมพ์ดู ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้พิมพ์แทบหยุดหายใจ เธอเห็นภาพถ่ายที่ถูกซ่อนเร้นมานานหลายปี ภาพที่พิสูจน์ว่าคำกล่าวหาเมื่อครั้งอดีตนั้นเป็นเพียงเรื่องโกหก
"นี่มัน..." พิมพ์เอ่ยเสียงแผ่วเบา น้ำตาเริ่มไหลรินอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความโล่งใจและความขมขื่นระคนกัน
"ใช่ครับ" ชายคนนั้นพยักหน้า "นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญ ที่จะทำให้คุณนนท์ได้รู้ว่าเขาเข้าใจผิดมาตลอด" เขายื่นโทรศัพท์ให้พิมพ์ "ผมได้รวบรวมทุกอย่างไว้แล้ว... ข้อความแชท... บันทึกการสนทนา... และพยานบุคคล"
พิมพ์รับโทรศัพท์มาอย่างสั่นเทา เธอไล้นิ้วไปบนรูปภาพเหล่านั้น ภาพของบุคคลที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน ภาพที่บ่งชี้ถึงแผนการอันชั่วร้ายที่ถูกวางซ้อนกันมาเป็นเวลานาน
"ใคร... ใครกันแน่ที่ทำเรื่องทั้งหมดนี้?" พิมพ์ถามเสียงกระซิบ
"คนที่คุณรัก... และคนที่คุณไว้ใจที่สุด... ในเวลานั้น" ชายคนนั้นตอบ ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนจะสมเพช "ผมหมายถึง... ตัวคุณเองไงครับ... คุณพิมพ์"
คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางใจของพิมพ์ เธอเงยหน้าขึ้นมองชายคนนั้นด้วยความตกใจระคนไม่เชื่อ "คุณพูดอะไรของคุณ! ฉันไม่ได้ทำ!"
"คุณอาจจะจำไม่ได้" ชายคนนั้นเสริม "หรืออาจจะถูกบังคับให้ลืม... แต่ความจริงก็คือความจริง... คุณพิมพ์" เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเชิ้ต ดึงเอกสารแผ่นหนึ่งออกมา ยื่นให้เธอ "นี่คือคำสั่ง... จากคุณ"
พิมพ์รับเอกสารมาอ่านอย่างช้าๆ ตัวอักษรที่ปรากฏบนกระดาษนั้นคมกริบราวกับจะบาดมือเธอ ข้อความที่เธอเคยเขียนไว้เองในอดีต บันทึกคำสั่งที่ทำให้เธอเข้าใจผิด และนำไปสู่การใส่ร้ายตัวเอง
"ไม่จริง... นี่มันเป็นไปไม่ได้..." พิมพ์พึมพำ เธอส่ายหน้าไปมาอย่างไม่ยอมรับ
"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะครับ?" ชายคนนั้นถาม "คุณถูกหลอกใช้... และคุณก็ยอมทำตาม... เพียงเพราะความรัก... และความไว้เนื้อเชื่อใจ... ที่คุณมีให้กับใครบางคน"
เขายกมือขึ้นลูบไล้ผมของพิมพ์เบาๆ "ผมเข้าใจดีครับ... ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน... ที่ต้องมาค้นพบความจริงอันโหดร้ายแบบนี้"
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรง นนท์ยืนอยู่ที่ประตู ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างมองภาพตรงหน้า
"พิมพ์! เกิดอะไรขึ้น?" เขาก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ชายคนนั้นหันไปมองนนท์ ยิ้มอย่างมุมปาก "ยินดีต้อนรับครับ คุณนนท์... ผมกำลังจะบอกคุณพิมพ์... ถึงความจริงทั้งหมด"
นนท์มองไปที่เอกสารในมือของพิมพ์ และโทรศัพท์ที่เธอถืออยู่ "นี่มันอะไรกัน?"
"ความจริง... ที่คุณไม่เคยรู้... ความจริง... ที่ผม... ผม... ผมทำลงไป..." เสียงของพิมพ์ขาดห้วง เธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอีกครั้ง น้ำตาไหลพรากอย่างไม่อาจห้าม
นนท์มองพิมพ์อย่างไม่เข้าใจ เขาเดินเข้ามาใกล้ พยายามจะคว้ามือเธอ แต่พิมพ์สะบัดมือออก
"อย่า... อย่ามาจับฉัน!" เธอตะโกนเสียงดัง "เธอ... เธอไม่รู้เลย... ว่าเธอทำอะไรลงไป!"
นนท์มองไปที่ชายคนนั้นอย่างสงสัย "คุณเป็นใคร? คุณมาทำอะไรที่นี่?"
ชายคนนั้นยิ้มอย่างเยือกเย็น "ผม... คือคนที่เปิดเผยความจริงครับ... คุณนนท์... และผมกำลังจะทำให้คุณได้รู้... ว่าคุณเข้าใจผิดมาตลอด"
เขาหันกลับมามองพิมพ์ "คุณพิมพ์... คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอีกต่อไป... เพราะนี่คือจุดเริ่มต้น... ของการแก้แค้น... ที่คุณรอคอย"
เพื่อนสนิทกลับมาเจออีกครั้งที่ไม่มีวันลืม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก