ตอนที่ 24 — การเปลี่ยนแปลงของหัวใจ

"ฮัลโหล..." เสียงของพิมพ์สั่นเครือ มือที่กำลังถือโทรศัพท์เริ่มมีเหงื่อซึมออกมาอีกครั้ง ปลายสายเป็นเบอร์เดิม เสียงของผู้หญิงคนเดิมที่โทรมาแจ้งข่าวร้ายเรื่องคุณพ่อเมื่อวานนี้ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความกังวล ความกลัว และความหวังเล็กๆ ‌ว่ามันจะไม่ใช่ข่าวร้ายอีก

"คุณพิมพ์คะ... ฉันโทรมาแจ้งข่าวค่ะ... คุณพ่อของคุณ... อาการดีขึ้นมากแล้วค่ะ... คุณหมอบอกว่าท่านตอบสนองต่อยาได้ดี... และสามารถย้ายออกจากห้องไอซียูได้แล้วค่ะ..."

สิ้นเสียงปลายสาย พิมพ์ถึงกับปล่อยโฮออกมาด้วยความโล่งอก เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ​นนท์ที่ยืนมองเธออยู่ด้วยแววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย

"พ่อของฉัน... พ่อของฉันดีขึ้นแล้ว..." พิมพ์พูดทั้งน้ำตา

นนท์รีบเข้ามาประคองพิมพ์ไว้ "ดีใจด้วยนะพิมพ์... ฉันดีใจจริงๆ ที่คุณพ่อของคุณอาการดีขึ้น..."

บรรยากาศรอบตัวค่อยๆ ผ่อนคลายลง ความตึงเครียดที่เคยมีมาตลอดหลายวันเริ่มจางหายไป ‍เหลือเพียงความรู้สึกโล่งใจและความหวัง

นนท์มองพิมพ์ด้วยสายตาที่อ่อนโยน เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พิมพ์ก็รีบเอ่ยขึ้นก่อน

"ขอบคุณนะ... ขอบคุณที่ทำทุกอย่างให้นะนนท์..." พิมพ์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ "ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ... นาย... ‌นายเปลี่ยนไปมากเลย..."

"ฉัน... ฉันแค่อยากจะแก้ไขความผิดพลาดที่ผ่านมา..." นนท์ตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "ฉันไม่เคยคิดเลยว่า... การตัดสินใจที่ผิดพลาดเพียงครั้งเดียว... จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของคนอื่นได้มากขนาดนี้... ฉัน... ฉันเสียใจจริงๆ ‍ที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวด..."

"ฉันเข้าใจ..." พิมพ์พยักหน้าช้าๆ "ฉันรู้ว่านายไม่ได้ตั้งใจ... และฉันก็เห็นว่านายพยายามชดใช้ทุกอย่างแล้ว..."

ความจริงที่ถูกเปิดเผยได้ชะล้างความขุ่นมัวในใจของพิมพ์ไปได้มาก การได้เห็นคุณหญิงอรยาได้รับผลกรรมจากการกระทำของเธอ ก็เป็นเหมือนการเยียวยาบาดแผลในใจของเธอเช่นกัน

"แล้ว... หลังจากนี้... เราจะเป็นยังไงกันต่อ?" ​พิมพ์ถามเสียงเบา เธอรู้สึกถึงความอึดอัดเล็กน้อยที่คืบคลานเข้ามาในบรรยากาศ

นนท์มองเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ ลมหายใจของเขาติดขัด เขาไม่รู้ว่าพิมพ์จะยังคงรู้สึกอย่างไรกับเขา หลังจากที่เขาทิ้งเธอไว้เพียงลำพังมานานถึงสิบปี

"ฉัน... ฉันอยากจะพิสูจน์ตัวเองนะพิมพ์..." นนท์พูดเสียงหนักแน่น "ฉันอยากจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า... ​ฉันสำนึกผิดจริงๆ... และฉันพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อแก้ไขความผิดพลาดที่ผ่านมา... ฉัน... ฉันอยากให้โอกาสเรา... ให้โอกาสความสัมพันธ์ของเรา... อีกครั้ง..."

พิมพ์เงียบไป เธอพิจารณาคำพูดของนนท์อย่างรอบคอบ สิบปีที่ผ่านมา ​เธอเคยคิดว่าตัวเองจะไม่มีวันให้อภัยเขาได้เลย แต่เมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของเขา การกระทำของเขาที่พิสูจน์ความรู้สึกผิดและความตั้งใจของเขา... มันทำให้หัวใจของเธอเริ่มสั่นไหว

"โอกาส... นายหมายถึงโอกาสอะไร?" พิมพ์ถามเสียงแผ่วเบา

"โอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่... โอกาสที่เราจะสร้างความสัมพันธ์ของเราขึ้นมาใหม่... โดยไม่ต้องมีอดีตมาเป็นอุปสรรค..." นนท์ตอบ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ ราวกับจะสื่อสารความในใจทั้งหมดผ่านสายตาคู่นั้น

พิมพ์หลับตาลงช้าๆ เธอพยายามรวบรวมสติและทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ความรักที่เคยมีให้เขามันยังคงอยู่ลึกๆ ในใจ แม้จะถูกปกคลุมด้วยความเจ็บปวดและผิดหวังมานาน

"ฉัน... ฉันไม่รู้... ฉันยังสับสนอยู่..." พิมพ์พูดเสียงเบา

"ฉันเข้าใจ..." นนท์พยักหน้า "ฉันจะไม่เร่งรัดเธอ... ฉันจะรอ... รอจนกว่าเธอจะพร้อม... แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่า... ฉันจะอยู่ที่นี่... เพื่อเธอเสมอ..."

นนท์ค่อยๆ ปล่อยมือออกจากพิมพ์ แต่เขายังคงยืนอยู่ใกล้ๆ ราวกับเป็นเงาที่คอยปกป้อง

พิมพ์ลืมตาขึ้นมามองนนท์อีกครั้ง เธอเห็นประกายแห่งความหวังในดวงตาของเขา และเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจของเธอ

"นนท์..." พิมพ์เอ่ยชื่อเขาออกมาเบาๆ

"ครับ... พิมพ์..." นนท์ตอบรับ

"ฉัน... ฉันอยากจะ... ลองดู..." พิมพ์พูดด้วยเสียงที่สั่นเครือ

นนท์มองพิมพ์ด้วยความประหลาดใจ ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความหวัง

"เธอ... เธอหมายความว่ายังไง... พิมพ์?"

"ฉันหมายความว่า... ฉันอยากจะให้โอกาสเรา... ลองเริ่มต้นใหม่... อย่างที่นายว่า..." พิมพ์พูดพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "แต่... มันคงไม่ง่าย... เราต้องใช้เวลา... และเราต้องค่อยๆ เรียนรู้ที่จะเชื่อใจกันอีกครั้ง..."

รอยยิ้มของนนท์กว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความยินดีและความโล่งใจฉายชัดในแววตาของเขา "ขอบคุณนะพิมพ์... ขอบคุณจริงๆ... ฉันสัญญา... ฉันจะไม่มีวันทำให้เธอผิดหวังอีก..."

นนท์ค่อยๆ ยื่นมือออกไปหาพิมพ์ พิมพ์มองมือนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะค่อยๆ ยื่นมือของเธอออกไปสัมผัสมือของเขา

สัมผัสที่อบอุ่นและคุ้นเคย สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหวังและการเริ่มต้นใหม่ การเปลี่ยนแปลงของหัวใจได้เกิดขึ้นแล้ว ความรักที่เคยร้าวฉาน กำลังค่อยๆ ถูกเยียวยาด้วยความเข้าใจและการให้อภัย

แต่ในขณะที่พิมพ์และนนท์กำลังจะได้เริ่มต้นบทใหม่ของชีวิต เรื่องราวของพวกเขายังคงมีบางอย่างที่ค้างคาใจ

ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของพิมพ์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์ที่คุ้นเคยดี... เป็นเบอร์ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เธอทำงานอยู่

"ฮัลโหล..." พิมพ์รับสายด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายขึ้น

"คุณพิมพ์คะ... พอดีมีเรื่องสำคัญที่ต้องแจ้งให้ทราบค่ะ... เกี่ยวกับคดีของคุณหญิงอรยา..." เสียงปลายสายดังขึ้นอย่างเร่งรีบ "มีหลักฐานใหม่ปรากฏขึ้นมาค่ะ... ซึ่งอาจจะ... อาจจะส่งผลกระทบต่อคดีนี้ได้..."

พิมพ์และนนท์มองหน้ากันด้วยความตกใจ... หลักฐานใหม่? อะไรคือหลักฐานใหม่? และมันจะส่งผลกระทบต่อคดีอย่างไร? เรื่องราวของพวกเขายังคงมีอุปสรรคที่ต้องเผชิญอีกหรือไม่?