ตอนที่ 30 — รักที่ไม่มีวันลืม

“ไม่จริงน่า… ป้าสมร… ข่าวนั่นมัน… มันต้องเป็นความเข้าใจผิดแน่ๆ” เสียงของนนท์สั่นเครือ พยายามปัดป้องข่าวร้ายที่ประดังเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนไม่เชื่อ เขาหันไปมองพิมพ์ที่ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ‌ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษ

“ป้า… ป้าเห็นข่าวจากโทรทัศน์เมื่อสักครู่นี้เอง… เขาบอกว่า… มีการฟ้องร้องบริษัทของคุณนนท์… แล้วก็… กำลังจะถูกยึดทรัพย์!” ป้าสมรพูดเสียงสั่นเครือ พลางกุมมือของพิมพ์ไว้แน่น ​ราวกับจะขอพลังใจจากลูกสาว

พิมพ์ได้แต่ส่ายหน้าช้าๆ เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ความหวังที่เพิ่งจะจุดประกายขึ้นมาเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว บัดนี้กำลังจะมอดไหม้ลงไปอย่างรวดเร็ว

“นนท์… มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” พิมพ์ถามเสียงแผ่วเบา เธอค่อยๆ ดึงมือออกจากป้าสมร ‍แล้วเดินเข้าไปหาเขา “ข่าวที่ว่า… ศาลยกฟ้องคดีของคุณ… มัน… มันไม่จริงใช่ไหม?”

นนท์กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เขาไม่รู้จะเริ่มอธิบายอย่างไรดี เขาเองก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้เมื่อสักครู่นี้เองเช่นกัน

“พิมพ์… ฉัน… ‌ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าข่าวนี้มาจากไหน” นนท์กล่าว “เมื่อสักครู่นี้… ทนายของฉันเพิ่งจะแจ้งข่าวดีกับฉัน ว่าศาลยกฟ้องคดีของฉันแล้ว… แต่… แต่พอมาถึงตอนนี้… ‍กลับมีข่าวแบบนี้ออกมา…”

“แล้ว… แล้วเรื่องการฟ้องร้อง… กับการยึดทรัพย์ล่ะ?” ป้าสมรซักถามอย่างร้อนรน

“ผม… ผมกำลังจะติดต่อไปหาคุณวิวัฒน์ เพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ครับ” นนท์กล่าว

พิมพ์มองนนท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความไม่แน่ใจ เธอกำลังจะเชื่อใจเขาอีกครั้ง ​กำลังจะเชื่อมั่นในตัวเขาอีกครั้ง แต่แล้ว… สิ่งนี้ก็เกิดขึ้นจนได้

“นนท์… ถ้ามันเป็นจริง… ฉัน… ฉันจะทำอย่างไร?” พิมพ์ถามเสียงสั่นเครือ

นนท์รีบจับมือของพิมพ์ไว้แน่น “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น… ​พิมพ์… ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ… ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องเผชิญหน้ากับเรื่องยากๆ เพียงลำพังอีกต่อไป”

เขาหันไปกดเบอร์โทรศัพท์ของทนายความทันที เขาต้องการคำอธิบายที่ชัดเจน เขาต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“คุณวิวัฒน์ครับ! เกิดอะไรขึ้น! ทำไมถึงมีข่าวแบบนี้ออกมา!” ​นนท์ถามเสียงเข้ม

ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทนายความจะดังออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน “คุณนนท์ครับ… ผมขอโทษจริงๆ ครับ… เกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่… การแจ้งข่าวเมื่อสักครู่นี้… เป็นเพียงการแจ้งเบื้องต้น… แต่… แต่ในเอกสารฉบับจริง… ศาลยังไม่ได้มีคำพิพากษาออกมาอย่างเป็นทางการ… และ… และมีกลุ่มผู้ถือหุ้นบางส่วน… ได้ยื่นคำร้องขอให้มีการตรวจสอบทรัพย์สินของคุณ… และ… และอาจนำไปสู่การฟ้องล้มละลายได้ครับ”

คำพูดของทนายความเหมือนมีดที่กรีดลึกเข้ามาในหัวใจของนนท์ เขาแทบจะยืนไม่อยู่ เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา

“ไม่จริง… เป็นไปไม่ได้…” นนท์พึมพำ

พิมพ์เองก็รู้สึกชาไปทั้งตัว เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างอ่อนแรง ป้าสมรเข้ามาประคองเธอไว้

“ไม่เป็นไรนะลูก… ไม่เป็นไร” ป้าสมรปลอบ

นนท์วางสายโทรศัพท์ลง เขากลับมามองพิมพ์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและความรู้สึกผิด เขาไม่รู้จะพูดอะไรให้เธอสบายใจได้อีกต่อไป

“พิมพ์… ฉัน… ฉันขอโทษ… ฉันไม่รู้ว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้” นนท์กล่าวเสียงแผ่วเบา

พิมพ์เงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม “แล้ว… แล้วความจริงที่เธอจะบอกฉัน… เรื่องเมื่อสิบปีที่แล้ว… มันจะยังเป็นความจริงอยู่ไหม?”

“แน่นอน… พิมพ์… ความจริงมันก็คือความจริง… ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น… ฉันก็จะบอกเธอ… ทุกอย่าง” นนท์กล่าวเสียงหนักแน่น

“ถ้าอย่างนั้น… บอกฉันมาเถอะ… นนท์… บอกฉันมาทั้งหมด… ฉัน… ฉันพร้อมที่จะรับฟัง” พิมพ์กล่าว

นนท์นั่งลงข้างๆ พิมพ์ เขาค่อยๆ เล่าเรื่องราวในอดีตทั้งหมดให้เธอฟัง ตั้งแต่ความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้น ความรู้สึกผิดบาปที่เขามีต่อเธอ การตัดสินใจที่ผิดพลาดของเขา ที่เลือกที่จะปกป้องตัวเอง แทนที่จะปกป้องเธอ

“ฉัน… ฉันกลัว… พิมพ์… ฉันกลัวว่าจะถูกสังคมประณาม… กลัวว่าจะเสียชื่อเสียง… ฉันเลยเลือกที่จะเงียบ… และปล่อยให้เธอต้องแบกรับทุกสิ่งทุกอย่าง” นนท์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจ “ฉันรู้ดีว่ามันเป็นความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตของฉัน… และฉัน… ฉันเสียใจมาตลอดสิบปีที่ผ่านมา”

พิมพ์ฟังเรื่องราวของนนท์อย่างตั้งใจ เธอเห็นความเจ็บปวด ความสำนึกผิด และความรักที่เขามีให้เธอ น้ำตาของเธอไหลรินออกมามากขึ้นเรื่อยๆ แต่คราวนี้ มันไม่ใช่แค่น้ำตาแห่งความเสียใจ แต่มันคือน้ำตาแห่งความเข้าใจ

“ฉัน… เข้าใจแล้ว… นนท์” พิมพ์กล่าวเสียงแผ่วเบา “ฉันเข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำแบบนั้น… ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวด… แต่ฉันก็เข้าใจ”

เธอเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของนนท์ “ความรักของเรา… มันไม่ได้หายไปไหนเลย… มันแค่ถูกบดบังด้วยความลับ… และความเข้าใจผิด… มานานเกินไป”

นนท์จับมือของพิมพ์ไว้แน่น “พิมพ์… ฉันรักเธอ… รักเธอมาตลอด… และจะรักเธอตลอดไป… ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องอะไรมาพรากเราไปจากกันอีกแล้ว”

“ฉันก็รักเธอ… นนท์… รักเธอมาก” พิมพ์กล่าว

ทั้งสองสบตากันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความหวัง พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่อย่างน้อยที่สุด… พวกเขาก็มีกันและกัน

“ไม่ว่าบริษัทของฉันจะเป็นอย่างไร… ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร… ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ… พิมพ์” นนท์กล่าวอย่างหนักแน่น

“และฉันก็จะอยู่เคียงข้างเธอ… นนท์” พิมพ์ตอบกลับ

ในขณะนั้นเอง เสียงประตูห้องทำงานก็เปิดออกอีกครั้ง เผยให้เห็นร่างของ ‘คุณวิวัฒน์’ ทนายความของนนท์ ที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าท่าทางที่ดูดีขึ้นกว่าเดิม

“คุณนนท์ครับ! ผมมีข่าวดีมาแจ้งครับ!” คุณวิวัฒน์กล่าว “ศาลได้มีคำพิพากษาออกมาแล้วครับ! คดีของคุณนนท์… ศาลพิพากษายกฟ้องทุกข้อกล่าวหาครับ! และ… กลุ่มผู้ถือหุ้นที่ยื่นฟ้อง… ได้ถอนคำร้องทั้งหมดแล้วครับ!”

นนท์และพิมพ์มองหน้ากันด้วยความดีใจปนตกใจ

“จริงหรือครับ! คุณวิวัฒน์! ไม่ได้มีอะไรผิดพลาดอีกใช่ไหมครับ!” นนท์ถามอย่างไม่มั่นใจ

“จริงแน่นอนครับคุณนนท์! ผมยืนยันได้! นี่คือเอกสารคำพิพากษาอย่างเป็นทางการครับ!” คุณวิวัฒน์ยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้กับนนท์

นนท์รับเอกสารมาดูด้วยมือที่สั่นเทา เมื่ออ่านข้อความในเอกสารแล้ว เขาก็ถึงกับน้ำตาไหลออกมาด้วยความโล่งใจ

“เรา… เราเป็นอิสระแล้ว… พิมพ์” นนท์กล่าวเสียงสั่นเครือ

พิมพ์เองก็รู้สึกดีใจจนพูดไม่ออก เธอโผเข้ากอดนนท์อีกครั้ง

“ขอบคุณนะ… นนท์… ขอบคุณที่เข้มแข็ง… และผ่านเรื่องร้ายๆ มาได้”

“ไม่… พิมพ์… ขอบคุณเธอต่างหาก… ที่อยู่เคียงข้างฉัน… และเชื่อมั่นในตัวฉัน” นนท์กล่าว

เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ราวกับจะบอกว่าเขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว

“รักที่ไม่มีวันลืม… มันไม่เคยหายไปไหนเลย… แค่มันถูกซ่อนไว้… รอคอยวันที่จะได้กลับมาเบ่งบานอีกครั้ง” พิมพ์พึมพำ

นนท์เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก “ใช่… พิมพ์… รักของเรา… จะไม่มีวันลืม… ตลอดไป”

ทั้งสองสบตากันด้วยความรักและความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา ความรักที่เคยถูกบดบังด้วยความลับและความเข้าใจผิด ได้กลับมาเบ่งบานอีกครั้งอย่างมั่นคง เป็นรักที่ผ่านกาลเวลาและบททดสอบมาอย่างยาวนาน

แต่ทว่า… ขณะที่ทั้งสองกำลังมีความสุขกับวันเวลาที่กลับคืนมา เสียงโทรศัพท์มือถือของป้าสมร ก็ดังขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนข่าวที่ทำให้ใบหน้าของเธอซีดเผือดอีกครั้ง

“พิมพ์… นนท์… ดูนี่สิ… ข่าว… ข่าวนี่มัน… มันเกี่ยวกับ… ‘อดีต’ ของเธอ… นนท์!”