"เธอคิดว่าเธอมีทางเลือกอื่นงั้นเหรอ อัญชัน?" เสียงทุ้มเย็นเยียบของภีมดังขึ้นในห้องทำงานส่วนตัวของเขา แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะสะท้อนแววตาคมกริบที่จับจ้องมาที่ใบหน้าซีดเผือดของเธอราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตใจ
อัญชันยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก มือสองข้างบีบกันแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอรู้ดีว่านี่คือการต่อรองครั้งสุดท้าย และมันจะเป็นบทสรุปของทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
"ฉัน... ฉันทำตามข้อตกลงทุกอย่างแล้วค่ะ คุณภีม" เสียงของเธอสั่นเครือ พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง "หนี้สินของครอบครัวฉัน... คุณก็ได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากมันไปแล้ว"
ภีมหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นเย็นชาและไร้ซึ่งความยินดี "ผลประโยชน์? หึ... เธอกำลังพูดถึงอะไรกันแน่ อัญชัน? ตอนนี้เธออยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน ไม่ว่าจะในฐานะภรรยาปลอม หรืออะไรก็ตาม"
เขาเดินเข้ามาใกล้เธอช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเหมือนกำลังเหยียบย่ำลงบนหัวใจของเธอ เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ห่างกันเพียงฝ่ามือเดียว สายตาของเขาฉายแววมุ่งมั่น ราวกับจะบีบคั้นให้เธอต้องยอมจำนน
"ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้รักฉัน" ภีมพูดต่อ เสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย แต่ความกดดันยังคงอยู่ "และฉันก็ไม่ได้รักเธอเช่นกัน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นตอนนี้ ประเด็นคือ... เธอจะอยู่ที่นี่กับฉัน"
อัญชันเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขา ดวงตาของเธอแดงก่ำด้วยน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ "คุณภีม... ฉันขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลย ฉัน... ฉันเหนื่อยแล้ว"
"เหนื่อย? แล้วคิดว่าฉันไม่เหนื่อยเหรอ?" ภีมสวนกลับทันควัน "เธอไม่รู้หรอกว่าการต้องทนอยู่กับภาพของผู้หญิงที่พ่อของเธอเคยทำลายชีวิตครอบครัวของฉัน มันเจ็บปวดแค่ไหน แต่ฉันก็ยังอดทนมาได้"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองลึกลงไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะค้นหาบางสิ่งบางอย่าง "ฉันให้โอกาสเธอ... โอกาสที่จะอยู่ตรงนี้กับฉันในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย และรับผิดชอบทุกอย่างที่จะตามมา"
"ทุกอย่าง... หมายถึงอะไรคะ?" อัญชันถามเสียงเบา
"หมายถึง... การปรากฏตัวในสังคม การเป็นหน้าเป็นตาให้ฉัน การแสดงให้ทุกคนเห็นว่าฉันมีภรรยาที่สมบูรณ์แบบ" ภีมย้ำ "และ... การอยู่เคียงข้างฉัน ในทุกสถานการณ์"
"แต่... คุณภีมคะ ฉันเป็นแค่หมากตัวหนึ่งของคุณเท่านั้น คุณจะทิ้งฉันไปเมื่อไหร่ก็ได้" อัญชันพยายามอธิบาย "เมื่อคุณเบื่อ หรือเมื่อคุณได้ในสิ่งที่ต้องการ คุณก็คงจะปล่อยฉันไป"
"ผิดแล้ว อัญชัน" ภีมส่ายหน้าช้าๆ "เธอคิดผิดไปเยอะเลย"
เขาเอื้อมมือมาประคองใบหน้าของเธอไว้ นิ้วหัวแม่มือค่อยๆ ลูบไล้โหนกแก้มที่เย็นเฉียบของเธอ "ฉันไม่ได้ต้องการแค่หมาก... ฉันต้องการคนที่อยู่เคียงข้างฉันจริงๆ"
หัวใจของอัญชันเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากมือของเขา แม้จะพยายามผลักไส แต่มันกลับรู้สึกแปลกประหลาด ราวกับว่าส่วนลึกในใจของเธอกำลังโหยหาความรู้สึกนี้
"คุณภีม... นี่คุณกำลังพูดจริงเหรอคะ?" เธอถามอย่างไม่เชื่อสายตา
"ฉันไม่เคยพูดเล่นกับเรื่องสำคัญ" ภีมตอบ ดวงตาของเขาสบกับเธออย่างแน่วแน่ "ฉันให้ทางเลือกเธอ... จะกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมที่เต็มไปด้วยหนี้สินและคำดูถูก หรือจะอยู่ที่นี่กับฉัน... ในฐานะภรรยาของฉันจริงๆ"
"แต่... ถ้าคุณรับฉันเป็นภรรยาจริงๆ คุณก็ต้องยอมรับความจริงเกี่ยวกับพ่อของฉัน..." อัญชันเอ่ยขึ้นอย่างลังเล
"ความจริงบางอย่าง... มันก็เป็นเรื่องของเวลา" ภีมพูด ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่อัญชันอ่านไม่ออก "แต่ตอนนี้... ฉันต้องการคำตอบจากเธอ"
อัญชันมองหน้าภีม เธอเห็นความเด็ดเดี่ยวและความมุ่งมั่นในแววตาของเขา เธอรู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้ แต่ขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหวังบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจ
"ถ้า... ถ้าฉันตกลง" อัญชันสูดหายใจลึก "คุณจะ... ให้โอกาสฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ? ไม่ใช่แค่หลอกใช้ฉัน"
"ฉันจะให้โอกาสเธอ... ได้พิสูจน์ตัวเอง" ภีมตอบ "และฉันจะให้โอกาสตัวเอง... ได้ค้นหาความจริงบางอย่าง"
เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้เธอ ใบหูของเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา "เลือกสิ อัญชัน... เธอจะเลือกทางไหน?"
อัญชันหลับตาลงช้าๆ เธอได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระงมอยู่ในหู ภาพชีวิตที่เต็มไปด้วยความหวังและอนาคตที่สดใสปรากฏขึ้นในความคิด ภาพที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้...
"ฉัน... ฉันตกลงค่ะ" เธอตอบเสียงเบา แต่หนักแน่น
รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของภีมอย่างหาได้ยาก "ดีมาก"
เขาปล่อยมือออกจากใบหน้าของเธอ แล้วดึงเธอเข้าไปกอดแนบแน่น อัญชันตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายลงในอ้อมกอดของเขา
"จากนี้ไป... เธอคือภรรยาของฉันอย่างแท้จริง" ภีมกระซิบที่ข้างหูของเธอ
แต่ในขณะที่อัญชันกำลังจะหลอมรวมไปกับความรู้สึกที่ท่วมท้น ปรากฏเงาของใครบางคนกำลังแอบมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้อยู่จากนอกประตูห้องทำงานของภีม สายตาของเขาทอประกายเย็นชา และรอยยิ้มที่ดูบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"ถึงเวลาแล้ว... ที่แผนการจะต้องเริ่มต้นขึ้น" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความมุ่งร้ายนั้น ช่างเป็นสัญญาณอันตรายที่อัญชันและภีมยังไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
แต่งงานปลอมปาฏิหาริย์ลูกหนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก