"เกิดอะไรขึ้น ภีม!" เสียงของอัญชันตะโกนไล่หลังภีมที่วิ่งหายไปในความมืด ทิ้งให้เธอได้แต่ยืนสับสนและกังวลใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขา เขาดูหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา
แต่สิ่งที่ยิ่งทำให้เธอสับสนยิ่งกว่าคือคำพูดสุดท้ายของเขา "ผมขอโทษนะอัญชัน" คำขอโทษที่ดูเหมือนจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ
หลายวันผ่านไป ภีมหายตัวไปอีกครั้งราวกับไม่เคยปรากฏตัว เขาไม่โทรหา ไม่ส่งข้อความใดๆ ทิ้งให้อัญชันต้องกลับไปเผชิญกับความลำบากในชีวิตประจำวันเช่นเดิม แต่ครั้งนี้ หัวใจของเธอไม่ได้ว่างเปล่าเสียทีเดียว ภาพของภีมในวันที่คุกเข่าอ้อนวอน น้ำตาที่ไหลอาบแก้ม และคำว่า "รัก" ที่เขาเอ่ยออกมา ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ
บางครั้ง เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่าสิ่งที่เธอเห็นในวันนั้นเป็นความจริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดจากความกดดันและอารมณ์ชั่ววูบ แต่ทุกครั้งที่นึกถึงแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจของเขา เธอก็จะสั่นคลอน
แล้วในวันที่ความสิ้นหวังเริ่มเข้ามาเกาะกุมหัวใจอีกครั้ง จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องพักของเธอ เสียงเคาะที่หนักแน่นแต่ก็ดูประหม่า
เมื่ออัญชันเปิดประตูออกไป เธอก็แทบจะยืนไม่ไหว นี่มันเรื่องจริงหรือฝันไป! ภีมยืนอยู่ตรงหน้าเธอจริงๆ ในชุดที่ดูเรียบง่ายกว่าปกติ แต่ยังคงมาดของมหาเศรษฐีที่ยากจะปฏิเสธ มือของเขาถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่ที่ดูเหมือนจะซื้อมาจากร้านที่ดีที่สุดในเมือง
"อัญชัน..." ภีมเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ผมขอโทษที่หายไป ผมมีเรื่องที่ต้องจัดการ... เรื่องที่สำคัญมากๆ"
อัญชันมองเขาด้วยความสงสัย แต่ก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้ เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูอิดโรยและเคร่งเครียดของเขา
"คุณ... คุณมาทำไม?" เธอถามเสียงแผ่ว
"ผมมาขอโอกาสคุณอีกครั้ง" ภีมตอบ เขาพยายามส่งช่อดอกไม้ให้เธอ แต่อัญชันก็ยังคงลังเลที่จะรับ
"คุณจะพิสูจน์ตัวเองยังไง? คุณบอกว่าจะพิสูจน์... แล้วตอนนี้คุณมาพร้อมกับดอกไม้เนี่ยนะ?" อัญชันถามพลางกอดอก
ภีมถอนหายใจยาว เขาเข้าใจดีว่าความเชื่อใจนั้นเป็นสิ่งที่สร้างยากยิ่งกว่าการสร้างตึกระฟ้าเสียอีก "ผมรู้ว่าดอกไม้เพียงอย่างเดียวไม่สามารถลบล้างความผิดของผมได้" เขาเอ่ย "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมจริงจังนะ อัญชัน ผมไม่ได้มาเล่นๆ"
จากนั้น ภีมก็เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง เขาบอกว่าในวันที่เขามาหาเธอที่ตลาด มีข่าวร้ายเกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัวที่กำลังจะล่มสลาย เขาได้รับแจ้งว่ามีบุคคลภายนอกพยายามเข้ามาแทรกแซงและทำลายทุกอย่างที่พ่อของเขาสร้างมา และบุคคลนั้นก็คือคนที่เกี่ยวข้องกับอดีตของครอบครัวอัญชัน
"คุณกำลังจะบอกว่า... ศัตรูของครอบครัวคุณ... เกี่ยวข้องกับครอบครัวฉัน?" อัญชันถามเสียงสั่น
"ผมไม่แน่ใจ... แต่มันมีเบาะแสที่บ่งชี้ไปทางนั้น" ภีมตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ผมต้องรีบจัดการเรื่องนี้ให้จบก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป และก่อนที่ผมจะสามารถพิสูจน์ตัวเองให้คุณเห็นได้อย่างเต็มที่"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกุมมือของอัญชันไว้แน่น "อัญชัน... ผมรู้ว่าคุณคงไม่เชื่อใจผมอีกแล้ว แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณและลูกของเรา ผมพร้อมที่จะทุ่มเททุกอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าผมรักคุณจริงๆ"
ภีมเล่าถึงแผนการของเขาที่จะเข้าไปสืบหาความจริงเกี่ยวกับผู้ที่พยายามทำลายธุรกิจของเขา และเขาได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว เขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายเพื่อความปลอดภัยของครอบครัว
"ผมจะใช้โอกาสนี้... เปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" ภีมกล่าวอย่างมุ่งมั่น "และผมจะใช้โอกาสนี้... พิสูจน์ความรักของผมที่มีต่อคุณ"
อัญชันมองภีมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความกลัว ความไม่แน่ใจ และความหวังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ เธอมองเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเขา และสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่แผ่ซ่านออกมา
"แล้ว... แล้วถ้าคุณทำไม่สำเร็จล่ะ?" อัญชันถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"ผมจะทำสำเร็จ" ภีมตอบอย่างหนักแน่น "ผมสัญญา"
ภีมดึงอัญชันเข้ามากอดอย่างแผ่วเบา "ผมรู้ว่าผมอาจจะไม่ได้มีสิทธิ์ขอโทษคุณอย่างเต็มปากเต็มคำ... แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมพร้อมที่จะทุ่มเททุกอย่างเพื่อคุณและลูกของเรา"
เขาปล่อยอัญชันออก ก่อนจะหยิบซองเอกสารบางอย่างออกมาให้เธอ "นี่คือข้อเสนอของผม... ผมจะจัดการเรื่องหนี้สินของคุณทั้งหมด และผมจะสร้างอนาคตที่ดีที่สุดให้กับคุณและลูกของเรา... แต่ผมขอเพียงสิ่งเดียว... คือโอกาสที่จะได้พิสูจน์ตัวเอง"
อัญชันรับซองเอกสารมาเปิดดู ตัวเลขที่ปรากฏในนั้นทำให้เธอแทบจะลมจับ มันมากเกินกว่าที่เธอจะเคยฝันถึง!
"คุณ... คุณทำขนาดนี้เลยเหรอ?" อัญชันถามด้วยความตกตะลึง
"ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อคุณ" ภีมตอบ "แต่ทั้งหมดนี้... ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณ"
ภีมจ้องมองอัญชันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "ผมจะรอคำตอบของคุณนะ อัญชัน"
ก่อนที่อัญชันจะได้เอ่ยคำใดๆ ออกไป จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของภีมก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงที่ดังและเร่งรีบกว่าเดิม ภีมรับสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอีกครั้ง
"อะไรนะ! เกิดอะไรขึ้น!?" เขาตะโกนถามปลายสาย ก่อนจะหันมามองอัญชันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ผมขอโทษนะอัญชัน... ผมต้องไปเดี๋ยวนี้!"
ภีมรีบหมุนตัววิ่งออกไปอีกครั้ง ทิ้งให้อัญชันยืนนิ่งงันอยู่กับซองเอกสารในมือ และคำถามที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
"เกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว?" เธอพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องของเธอก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง!
แต่งงานปลอมปาฏิหาริย์ลูกหนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก