แฟนเก่าที่ยั่วยวนที่สุด

ตอนที่ 13 — เงาของคนรักเก่า

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 628 คำ

“คุณไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ ภวินท์” เสียงหวานใสแต่แฝงความเย้ยหยันดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ภวินท์ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่ลิฟต์ต้องชะงักกึก ร่างสูงสง่าหันกลับไปอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมกริบแข็งกร้าวขึ้นทันทีเมื่อเห็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าสวยคมที่เคยทำให้เขาทั้งรักทั้งแค้น บัดนี้กลับมาปรากฏกายตรงหน้าเขา ‌ราวกับภาพในความฝันที่อยากลืมเลือนแต่ก็ไม่อาจลบเลือนได้

พาย...

ชื่อนั้นดังก้องอยู่ในหัวของภวินท์ ราวกับเสียงก้องสะท้อนจากอดีตอันแสนเจ็บปวด เธอยังคงสวยสง่าเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแววตาที่ฉายประกายบางอย่างที่เขาอ่านไม่ออก มันไม่ใช่ความอ่อนหวานที่เคยมี ไม่ใช่ความรักที่เคยท่วมท้น แต่เป็นความมั่นใจที่เปล่งประกายออกมาอย่างน่าประหลาด

“พาย...” ภวินท์เอ่ยชื่อเธอออกมาแผ่วเบา ​เสียงของเขามีทั้งความประหลาดใจ ความโกรธ และความสับสนปะปนกันไป เขานึกไม่ถึงจริงๆ ว่าวันหนึ่งเขาจะต้องมาเจอเธออีกครั้งในสถานการณ์เช่นนี้

“ไงคะ... มหาเศรษฐีที่เย็นชาที่สุดในสามโลก” พายยิ้มมุมปาก เดินเข้ามาใกล้เขาอย่างเชื่องช้า ‍ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับกำลังเดินเข้าไปในอาณาเขตของตัวเอง ไม่ใช่สถานที่ที่เธอไม่ควรจะปรากฏตัว

“มาทำอะไรที่นี่?” ภวินท์ถามเสียงเข้ม สายตาของเขาสแกนร่างของเธออย่างรวดเร็ว เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ดูหรูหราและมีราคา แสดงให้เห็นว่าเธอไม่ได้มาในสภาพที่ตกอับอย่างที่เขาเคยคาดหวังเมื่อหลายปีก่อน

“มาหาคนที่เคยทิ้งฉันไปน่ะสิคะ” พายเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ‌สายตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของภวินท์ ราวกับจะค้นหาคำตอบบางอย่างที่ซ่อนอยู่

“ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร” ภวินท์พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนอย่างหนัก เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงกลับมา และทำไมถึงเลือกที่จะปรากฏตัวต่อหน้าเขาในเวลานี้

“ไม่รู้เหรอคะ? หรือแกล้งทำเป็นไม่รู้?” พายหัวเราะเบาๆ ‍ในลำคอ “ภวินท์คะ... เราเคยรักกันมากนะคะ คุณลืมมันไปแล้วจริงๆ เหรอ?”

คำพูดของเธอเหมือนมีดกรีดลงบนบาดแผลเก่าที่เขาพยายามกลบฝังมาตลอดหลายปี ความรักที่เคยมีให้เธอ ความเจ็บปวดที่เธอทิ้งไว้ มันยังคงอยู่ ​ลึกๆ ในใจของเขา

“ความรักของเรามันจบไปแล้ว พาย” ภวินท์พูดเสียงเฉียบขาด “เธอเลือกที่จะทิ้งฉันไปเอง”

“ฉันทิ้งคุณ? หรือคุณเป็นคนเลือกที่จะผลักไสฉันออกไป?” พายถามกลับ สายตาของเธอฉายแววเจ็บปวดเล็กน้อย ​แต่ก็ถูกกลบไว้ด้วยความแข็งกร้าว

“อย่ามาพูดจาให้มันกลับตาลปัตร” ภวินท์เตือน “เธอรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น”

“ฉันรู้อย่างที่คุณอยากให้ฉันรู้ต่างหาก” พายเดินเข้ามาจนเกือบจะประชิดตัวภวินท์ “แต่ตอนนี้... ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกคุณ”

ภวินท์มองพายอย่างระแวง เขาจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เธอพูดแบบนี้ เธอก็ได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ในชีวิตของเขา ​และครั้งนี้... เขาก็รู้สึกได้ถึงอันตรายบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามา

“เรื่องอะไร?” เขาถามเสียงห้วน

“เรื่องที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตคุณไปตลอดกาล” พายยิ้มอย่างมีเลศนัย “หรืออาจจะ... ทำให้คุณได้รู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณเข้าใจผิดมาตลอด”

ภวินท์ยืนนิ่ง เขารู้สึกได้ถึงความอันตรายที่แฝงมากับคำพูดของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน ความอยากรู้อยากเห็นก็ค่อยๆ กัดกินหัวใจของเขา พายกลับมาพร้อมกับความลับอะไรกันแน่? และความลับนั้นจะส่งผลต่อชีวิตของเขาอย่างไร?

“ฉันไม่เล่นเกมกับเธออีกต่อไปแล้ว พาย” ภวินท์พูดเสียงเย็น “ถ้ามีอะไรจะพูด ก็พูดมาตรงๆ”

“ใจเย็นค่ะ... คุณชายภวินท์” พายเอียงคอเล็กน้อย “เรายังมีเวลาอีกเยอะ”

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าของภวินท์ก็ดังขึ้น เขาชะงักเล็กน้อยก่อนจะหยิบมันออกมาดู ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้หัวใจของเขากระตุกวูบ

‘สิริน’

มือของภวินท์แข็งเกร็ง เขามองหน้าพายที่ยืนมองเขาอยู่ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก

“ใครโทรมาคะ? หวานใจคนใหม่ของคุณ?” พายถามอย่างนุ่มนวล แต่ภวินท์สัมผัสได้ถึงความประชดประชันในน้ำเสียงของเธอ

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ” ภวินท์ตอบเสียงแข็ง ก่อนจะกดรับสาย

“ภวินท์! เกิดอะไรขึ้น? ฉันได้ยินข่าวลือว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งบุกเข้ามาในบริษัทของคุณ!” เสียงของสิรินดังขึ้นมาอย่างร้อนรน

“ข่าวลือก็คือข่าวลือสิริน” ภวินท์ตอบ พยายามควบคุมอารมณ์

“แต่... ผู้หญิงคนนั้นใช่พายหรือเปล่า?” สิรินถามเสียงสั่น

ภวินท์เงียบไป เขาไม่รู้จะตอบเธออย่างไรดี

“ภวินท์! เธอเป็นใครกันแน่? และเธอกลับมาทำไม? คุณกำลังจะทำอะไร?” สิรินถามอย่างตัดพ้อ

“ฉันต้องไปแล้วสิริน” ภวินท์พูดตัดบท ก่อนจะวางสายไป

เขาหันกลับไปมองพายอีกครั้ง ใบหน้าของเธอเรียบเฉย แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็น

“คุณมีปัญหาอะไรกับผู้หญิงคนนั้น?” พายถาม

“ไม่เกี่ยวกับเธอ” ภวินท์ตอบ “แล้วเรื่องที่เธอจะบอกฉันล่ะ?”

พายยิ้มเล็กน้อย “เอาไว้ก่อนก็ได้ค่ะ... ตอนนี้ฉันแค่อยากจะมาทักทายคุณเฉยๆ”

เธอเดินหมุนตัว แล้วก้าวเดินออกไปอย่างช้าๆ ทิ้งให้ภวินท์ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกสับสนตีรวนในใจของเขา ภาพของพายในอดีต ภาพของเธอในปัจจุบัน และเงาของสิรินที่กำลังปรากฏขึ้น มันกำลังจะสร้างพายุลูกใหญ่ในชีวิตของเขา

ภวินท์รู้ดีว่าการปรากฏตัวของพายไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และเธอไม่ได้กลับมาเพียงเพื่อทักทาย การกลับมาครั้งนี้ของเธอต้องมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังแน่ๆ และเขาต้องหาคำตอบให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

หน้านิยาย
หน้านิยาย
แฟนเก่าที่ยั่วยวนที่สุด

แฟนเก่าที่ยั่วยวนที่สุด

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!