"คุณสุทธิ์... คุณเคยรักฉันบ้างไหมคะ?" เสียงกระซิบของเมษาดังแผ่วเบาขณะที่เธอกำลังยืนอยู่หน้าหลุมศพของบิดา แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงมาต้องใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเธอ น้ำตาที่ไหลไม่หยุดตั้งแต่เช้า ราวกับจะชะล้างความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาจนแทบจะหายใจไม่ออก
คำพูดของพิมพ์ชนกยังคงก้องอยู่ในหัว "พ่อของเธอ... คุณสุทธิ์... เป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของพ่อคิรากร... และเมื่อพ่อของเธอเสียชีวิตไปอย่างกะทันหัน... หนี้ก้อนนั้นก็ตกเป็นของคิรากร... และเพื่อชำระหนี้... พ่อของเธอเลยบังคับให้คิรากรแต่งงานกับเธอไงล่ะ... เพื่อให้หนี้หมดไป... และเพื่อควบคุมทุกอย่างในบริษัทของพ่อคิรากร..."
ความจริงที่โหดร้ายนี้ทำให้โลกของเมษาสั่นคลอน เธอคิดมาตลอดว่าการแต่งงานครั้งนี้คือโชคชะตา การที่เธอได้แต่งงานกับคิรากร ผู้ชายที่เธอแอบรักมาตั้งแต่สมัยเรียน คือความสุขที่เธอไขว่คว้า แต่บัดนี้... ความสุขนั้นกลับกลายเป็นภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาเพื่อหลอกใช้เธอ
"ทำไมคะ... พ่อ... ทำไมพ่อถึงทำกับหนูแบบนี้" เมษาก้มลงไปสัมผัสผืนดินเย็นเฉียบ ราวกับต้องการจะสัมผัสถึงตัวตนของพ่อที่จากไป "พ่อรู้ใช่ไหม... ว่าหนูรักพี่คิรากร... พ่อรู้ใช่ไหม... ว่าหนูมีความสุขแค่ไหน... แล้วทำไม... ทำไมพ่อถึงต้องทำลายทุกอย่างของหนู"
ความรู้สึกผิดหวังและเสียใจถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น แต่แล้ว... เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา "คุณเมษาคะ... คุณยังสบายดีนะคะ"
เมษารู้สึกตัวอีกครั้ง หันไปมองเจ้าของเสียง เป็น "คุณป้ามาลี" แม่บ้านที่ทำงานกับครอบครัวเธอมานานหลายสิบปี ใบหน้าของป้ามาลีเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
"ป้ามาลี..." เมษาส่งเสียงเรียกอย่างอ่อนแรง
"ค่ะคุณเมษา... ดิฉันเห็นคุณเมษามาตั้งแต่เด็ก... คุณสุทธิ์ท่านรักคุณเมษามากนะคะ" ป้ามาลีพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"แต่... แต่เขาหลอกหนูค่ะป้า" เมษากลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ "เขาใช้หนู... เขาบังคับให้หนูแต่งงานกับพี่คิรากร... เพื่อผลประโยชน์ของเขาเอง"
ป้ามาลีมองเมษาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นใจ "คุณเมษามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ... เล่าให้ดิฉันฟังได้นะคะ"
เมษาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจของป้ามาลี เธอก็ตัดสินใจเล่าทุกอย่างที่พิมพ์ชนกได้บอกเธอไป ป้ามาลีตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ ใบหน้าของเธอค่อยๆ เปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงเรื่อยๆ
เมื่อเมษาเล่าจบ ป้ามาลีก็ถอนหายใจยาว "เรื่องที่พิมพ์ชนกพูด... มันมีส่วนจริงอยู่บ้างค่ะคุณเมษา... แต่... ไม่ใช่ทั้งหมด"
เมษาเงยหน้าขึ้นมองป้ามาลีด้วยความสงสัย "ป้าหมายความว่ายังไงคะ?"
"คุณสุทธิ์ท่าน... ไม่ได้บังคับให้คุณเมษาแต่งงานกับคุณคิรากรค่ะ" ป้ามาลีพูดเสียงเบา "แต่... เป็นคุณสุทธิ์ท่านเอง... ที่เป็นคนขอให้คุณคิรากรแต่งงานกับคุณเมษา"
"อะไรนะคะ!?" เมษาร้องอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อหู "เป็นไปไม่ได้! ถ้าอย่างนั้น... เรื่องหนี้... เรื่องทั้งหมด..."
"เรื่องหนี้... มันมีอยู่จริงค่ะคุณเมษา... แต่... มันไม่ใช่หนี้ของคุณสุทธิ์ท่าน... มันเป็นหนี้ของ... คุณป้าของคุณเมษาเองค่ะ" ป้ามาลีพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "คุณป้าของคุณเมษา... ท่านเล่นการพนันหนักมาก... จนเป็นหนี้ก้อนโต... และท่านก็เอาบริษัทของคุณสุทธิ์ท่าน... ไปจำนองไว้... เพื่อจะเอาเงินไปใช้หนี้"
เมษาอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี ภาพความทรงจำเกี่ยวกับป้าของเธอ... ผู้หญิงที่เธอไม่เคยสนิทด้วยมากนัก... แต่ก็ไม่เคยคิดว่าเธอจะทำเรื่องร้ายแรงขนาดนี้
"เมื่อคุณสุทธิ์ท่านทราบเรื่อง... ท่านเสียใจมากค่ะ... ท่านพยายามจะหาทางแก้ไข... แต่... คุณป้าของคุณเมษา... ท่านกลับเอาเรื่องนี้ไปบอกกับคุณสุทธิ์ท่าน... และเสนอทางออก... คือให้คุณคิรากรแต่งงานกับคุณเมษา... เพื่อที่จะได้บริษัทคืน... และเพื่อ... เพื่อให้คุณเมษา... ได้แต่งงานกับคนที่เธอรัก"
"แต่... แต่พิมพ์ชนกบอกว่า..." เมษายังคงสับสน
"พิมพ์ชนก... เธอเป็นคนฉลาดแกมโกงค่ะคุณเมษา... เธอรู้เรื่องทั้งหมด... และเธอใช้เรื่องนี้... มาบิดเบือนความจริง... เพื่อทำลายความสัมพันธ์ของคุณเมษากับคุณคิรากร... และเพื่อ... เพื่อผลประโยชน์ของเธอเอง" ป้ามาลีอธิบาย "พิมพ์ชนก... เธอคือลูกสาวของเจ้าหนี้ที่แท้จริง... ที่เป็นหนี้คุณสุทธิ์ท่าน... และเธอต้องการจะแก้แค้น... และฮุบทุกอย่างของตระกูลภัทรภิรมย์... ไปเป็นของเธอ"
เมษาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นอีกครั้ง ความจริงที่ป้ามาลีเล่า... มันช่างซับซ้อนและเจ็บปวดกว่าที่เธอคิดไว้มากนัก พ่อของเธอ... ไม่ได้ต้องการจะหลอกใช้เธอ... แต่กลับพยายามจะปกป้องเธอ... และพยายามจะมอบความสุขให้กับเธอ... ในขณะที่เธอ... กลับเข้าใจผิดมาตลอด... และเกลียดชังคนที่พยายามจะปกป้องเธอ...
"แล้ว... พี่คิรากร... เขารู้เรื่องนี้มากน้อยแค่ไหนคะ?" เมษาถามด้วยเสียงสั่นเครือ
"คุณคิรากร... ท่านทราบเรื่องหนี้ของคุณป้าของคุณเมษา... และท่านก็ทราบว่าคุณสุทธิ์ท่าน... เป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้" ป้ามาลีกล่าว "แต่... ท่านอาจจะไม่ทราบ... ถึงเบื้องหลังทั้งหมด... ของพิมพ์ชนก"
เมษารู้สึกเหมือนสมองกำลังจะระเบิด เธอไม่รู้ว่าต้องเชื่อใครอีกต่อไป ความจริงที่พิมพ์ชนกบอก... กับความจริงที่ป้ามาลีบอก... มันขัดแย้งกันราวฟ้ากับเหว
"ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะป้า" เมษาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง
"คุณเมษา... คุณต้องเข้มแข็งนะคะ" ป้ามาลีลูบหัวเมษาเบาๆ "พิมพ์ชนก... เธอเป็นคนอันตราย... และเธอจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ... คุณต้องระวังตัวให้มากๆ นะคะ"
ทันใดนั้น... โทรศัพท์ของป้ามาลีก็ดังขึ้น... เธอหยิบขึ้นมาดู... แล้วใบหน้าก็ซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว "ตายแล้ว... นี่มันเกิดอะไรขึ้น!"
"มีอะไรรึเปล่าคะป้า?" เมษาถามด้วยความเป็นห่วง
"คุณเมษา... คุณ... คุณป้าของคุณเมษา... ท่าน... ท่านถูกจับ... ในข้อหาฉ้อโกง... และ... และมีข่าวลือว่า... ท่านได้ให้ข้อมูลบางอย่าง... เกี่ยวกับคุณสุทธิ์ท่าน... กับทางเจ้าหน้าที่... ซึ่งอาจจะเป็นอันตรายต่อคุณเมษาได้" ป้ามาลีพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
เมษารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเย็นเฉียบแล่นผ่านกระดูกสันหลัง ข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของเธอ... ข้อมูลที่จะเป็นอันตรายต่อเธอ... นี่มันหมายความว่ายังไง!
"ป้า... หมายความว่าไงคะ!?" เมษาถามเสียงดัง
"ดิฉัน... ดิฉันก็ไม่แน่ใจค่ะคุณเมษา... แต่... ข่าวลือนี้... มันน่ากลัวมาก... และ... และดิฉันคิดว่า... คุณป้าของคุณเมษา... อาจจะถูกพิมพ์ชนก... บงการอยู่ก็ได้ค่ะ" ป้ามาลีพูดด้วยความกังวล
เมษารู้สึกเหมือนถูกบีบคอ ความจริงทั้งหมดมันเริ่มจะพันกันยุ่งเหยิงเกินกว่าจะแก้ไขได้ เธอไม่รู้ว่าใครคือมิตร ใครคือศัตรูอีกต่อไป
"ฉัน... ฉันต้องรีบไปหาพี่คิรากร" เมษาตัดสินใจได้ในที่สุด "เขาอาจจะรู้เรื่องนี้"
"คุณเมษา... ดิฉันเป็นห่วง... คุณรีบไปเถอะค่ะ... แต่... ระวังตัวให้ดีนะคะ... ดิฉันรู้สึกว่า... มีคนกำลังจับตาดูคุณอยู่" ป้ามาลีเตือน
เมษารีบวิ่งออกจากสุสาน ทิ้งให้ป้ามาลีมองตามไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง เธอไม่รู้เลยว่า... การตัดสินใจของเธอในครั้งนี้... จะนำพาเธอไปสู่หายนะที่ใหญ่หลวงยิ่งกว่า...
ฉันย้อนเวลากับรุ่นพี่
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก