ตอนที่ 9 — เกมอันตราย

เสียงร้องของผู้หญิงดังแว่วมาแต่ไกล ปลุกให้ภาคย์ลืมตาขึ้นจากภวังค์ ดวงตาของเขากวาดมองไปทั่วห้องนอนหรูหราที่ตกแต่งอย่างหรูหราแต่กลับดูเย็นชา ราวกับจะสะท้อนถึงความรู้สึกของเขาที่มีต่อภรรยาที่เขาถูกบังคับให้แต่งงานด้วย

"ฟ้าใส..." เขาพึมพำชื่อนั้นออกมาเบาๆ ภาพเหตุการณ์เมื่อวานยังคงติดตา รินดา...อดีตคนรักของเขาปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับความแค้นที่ฝังลึก และเปิดเผยความลับดำมืดที่พัวพันถึงครอบครัวของเขาและของฟ้าใส

การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความเกลียดชังและการแก้แค้น ‌บัดนี้กลับมีเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่าที่เขาเคยคิด เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี ความรู้สึกสับสนปะปนไปกับความโกรธที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

เขาหันไปมองที่เตียงว่างเปล่าข้างกาย ฟ้าใส...เธอหายไปไหน? เมื่อคืนหลังจากการทะเลาะวิวาทระหว่างเขากับรินดา เธอได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

"อรุณรัศมี!" ภาคย์ตะโกนเรียกแม่บ้านคนสนิท

"ค่ะ ​คุณภาคย์" อรุณรัศมีรีบเดินเข้ามา "มีอะไรให้รับใช้คะ"

"คุณเห็นคุณฟ้าใสเมื่อคืนบ้างไหม" ภาคย์ถามเสียงห้วน

"คุณฟ้าใส...หลังจากที่คุณรินดามา เธอก็ดูเสียใจมากค่ะ แล้วเธอก็...ก็เดินออกจากบ้านไปค่ะ" อรุณรัศมีตอบอย่างลังเล

"ไปไหน!" ภาคย์ถามเสียงดัง

"ฉัน...ฉันไม่ทราบค่ะ" ‍อรุณรัศมีก้มหน้า "เธอไม่ได้บอกอะไรเลยค่ะ"

ภาคย์สบถออกมาอย่างหัวเสีย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมฟ้าใสถึงต้องหนีไป เขาเพิ่งจะเริ่มสงสัยในตัวเธอ และเธอก็หายไปเสียแล้ว

ขณะที่เขากำลังจะออกตามหาฟ้าใส เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย ภาคย์รับสายด้วยความระแวง

"ฮัลโหล"

"ภาคย์...ฉันเอง" ‌เป็นเสียงของฟ้าใส "ฉัน...ฉันอยากจะบอกคุณว่า...ฉันจะไปจากที่นี่"

"เธอจะไปไหน!" ภาคย์ถามเสียงดัง

"ฉัน...ฉันไปจากชีวิตของคุณ" ฟ้าใสพูดเสียงสั่นเครือ "ฉันไม่ต้องการให้คุณต้องมาเดือดร้อนเพราะฉันอีกต่อไป"

"เธอคิดว่าเธอจะหนีฉันพ้นเหรอฟ้าใส!" ภาคย์ตะคอก "เธอจะไปไหน ฉันจะตามไปให้ถึงที่!"

"ไม่ค่ะ" ‍ฟ้าใสพูดเสียงเบา "คุณ...คุณอย่าตามฉันมาเลยค่ะ"

"แล้วเรื่องเด็กในท้องล่ะ!" ภาคย์ถามเสียงเข้ม "เธอจะทำยังไงกับเด็กคนนั้น!"

ฟ้าใสเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ฉัน...ฉันจะดูแลเขาเองค่ะ"

"เธอคิดว่าเธอจะดูแลใครได้!" ภาคย์หัวเราะอย่างเย้ยหยัน "เธอเองยังเอาตัวไม่รอดเลย!"

"คุณภาคย์คะ" ​ฟ้าใสพูดเสียงอ่อนลง "ฉัน...ฉันขอให้คุณอย่ามาตามหาฉันเลยค่ะ"

"เธอคิดว่าเธอสั่งฉันได้เหรอฟ้าใส!"

"ฉันขอร้องค่ะ"

แล้วสายโทรศัพท์ก็ถูกตัดไป ภาคย์กำมือถือแน่นด้วยความโกรธและความหงุดหงิด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมฟ้าใสถึงทำตัวแบบนี้

"เธอคิดว่าเธอจะหนีฉันไปได้งั้นเหรอ" ภาคย์พึมพำกับตัวเอง "ฉันจะไม่ยอมให้เธอหนีไปง่ายๆ หรอก"

ภาคย์เดินไปหยิบเสื้อคลุม ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ​เขาต้องตามหาฟ้าใสให้เจอ และต้องไขความลับทั้งหมดที่เกิดขึ้น

ขณะที่ภาคย์กำลังจะก้าวออกจากคฤหาสน์ เขาก็เห็นรินดายืนรออยู่หน้าประตู ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์

"จะไปไหนคะ ภาคย์" รินดาถาม

"ฉันจะไปตามหาฟ้าใส" ภาคย์ตอบเสียงแข็ง

"ไปตามหาเหรอคะ" รินดาหัวเราะ ​"เธอคงไปหาคนที่เธอรักแล้วล่ะค่ะ"

"หมายความว่ายังไง" ภาคย์ขมวดคิ้ว

"ก็หมายความว่า...เธอไม่ได้รักคุณหรอก ภาคย์" รินดาพูดพลางเดินเข้ามาใกล้ "เธอแต่งงานกับคุณเพราะเรื่องในอดีตเท่านั้นเอง"

"ฉันรู้" ภาคย์ตอบ

"อ๋อ...ถ้างั้นก็ดี" รินดาพูดพลางยิ้ม "เพราะฉันจะได้จัดการกับเธอได้ง่ายขึ้น"

"เธอจะทำอะไร" ภาคย์ถามเสียงเข้ม

"ก็...อาจจะเปิดเผยความลับของเธอให้ทุกคนรู้" รินดาพูดพลางมองภาคย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย "หรืออาจจะ...ทำให้เธอต้องเสียใจกับการตัดสินใจของเธอ"

"เธออย่ามายุ่งกับเรื่องของฉัน!" ภาคย์ตะคอก

"แล้วถ้าฉันอยากจะยุ่งล่ะ" รินดาถาม "เธอจะทำอะไรฉันได้"

ภาคย์มองหน้ารินดาด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาไม่แน่ใจว่ารินดาจะทำอะไรต่อไป แต่เขารู้ว่าเธอเป็นอันตราย

"ฉันจะไม่ยอมให้เธอทำร้ายฟ้าใส" ภาคย์พูดเสียงหนักแน่น

"โอ้...ดูเหมือนคุณจะเริ่มหวั่นไหวกับเธอแล้วนะ" รินดาหัวเราะ "แต่คุณรู้ไหม ภาคย์...ความลับของเธอ...มันน่าสนใจกว่านั้นเยอะ"

"ความลับอะไร" ภาคย์ถาม

"ก็...ความลับที่ทำให้เธอต้องโกหกคุณเรื่องเด็กในท้องไงล่ะ" รินดาพูดพลางยิ้มมุมปาก "คุณแน่ใจเหรอว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของคุณ"

คำพูดนั้นทำให้ภาคย์ชะงักไปอีกครั้ง เขากลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

"เธอจะพูดอะไรก็ได้" ภาคย์ตอบเสียงเย็นชา "ฉันไม่เชื่อเธอ"

"จริงเหรอ" รินดาหัวเราะ "งั้น...ลองดูก็ได้"

รินดาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดเบอร์บางเบอร์ "ฮัลโหล...ใช่ค่ะ ฉันรินดา...มีข่าวใหญ่มาบอกค่ะ...เกี่ยวกับฟ้าใส..."

ภาคย์มองรินดาด้วยความไม่ไว้วางใจ เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในเกมอันตรายที่ฟ้าใสเป็นคนเริ่มต้น และตอนนี้รินดาก็เข้ามามีบทบาทในเกมนี้ด้วย

"เธอจะทำอะไร" ภาคย์ถาม

"ก็...แค่ทำให้ความจริงปรากฏไงล่ะ" รินดาตอบยิ้มๆ "คุณจะได้รู้ว่า...ใครกันแน่ที่กำลังหลอกลวงคุณ"

ภาคย์รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่คืบคลานเข้ามาในหัวใจ เขาไม่รู้ว่าฟ้าใสจะทำอย่างไรต่อไป และเขาจะเชื่อคำพูดของรินดาได้มากแค่ไหน

"เธอ...เธอจะพูดอะไรก็ได้" ภาคย์พูดเสียงแข็ง "แต่ฉัน...จะไม่ยอมให้เธอทำร้ายใคร"

"แล้วถ้าฟ้าใส...ทำร้ายคุณล่ะ" รินดาถามพลางยิ้มเยาะ "คุณจะทำยังไง"

ภาคย์เงียบไป เขารู้สึกสับสน เขาไม่รู้ว่าฟ้าใสจะทำอะไรกับเขาจริงๆ

"ฉันจะหาคำตอบให้ได้" ภาคย์พูดเสียงหนักแน่น "ไม่ว่ามันจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"

รินดาหัวเราะเบาๆ "งั้น...ขอให้โชคดีนะ ภาคย์"

หลังจากนั้น รินดาก็เดินจากไป ปล่อยให้ภาคย์ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป ความลับของฟ้าใส...และความลับของรินดา...กำลังจะนำพาเขาไปสู่เส้นทางที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้

เขาตัดสินใจที่จะตามหาฟ้าใส และเผชิญหน้ากับความจริงทั้งหมด แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า...แท้จริงแล้วฟ้าใส...กำลังปั่นหัวเขาอยู่หรือเปล่า? ความลับที่เธอสร้างขึ้น...กำลังจะพาเขาไปสู่หายนะครั้งใหญ่...