ตอนที่ 19 — แผนการที่ซับซ้อน

“ถ้าสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริง… ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนทำเรื่องบ้าๆ นั่นจริงๆ… เธอจะให้โอกาสฉันแก้ตัวไหม พิมพ์?” เสียงทุ้มต่ำของเตชินเอ่ยถามออกมา ราวกับยกภูเขาออกจากอกที่ทับถมมานานหลายปี ความหวังริบหรี่ฉายชัดในแววตาคมกริบที่จ้องมองมา ‌พิมพ์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป แผ่นหลังที่เคยเชิดตรงค่อยๆ โน้มลงอย่างอ่อนแรง คำถามนั้นเหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในบ่อน้ำลึกที่เธอพยายามกลบฝังมาตลอด เธอเคยคิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้ยินคำถามนี้จากปากเขาอีกแล้ว

“คุณ… คุณอยากได้อะไรจากฉันกันแน่ เตชิน” พิมพ์ถามเสียงสั่นเครือ ​ปากแห้งผาก ความรู้สึกมากมายตีรวนในอก ทั้งความโกรธ ความเจ็บปวด และ… ความหวังที่แอบซ่อนอยู่ลึกๆ ข้างในที่เธอพยายามกักขังเอาไว้

“ฉันอยากได้ความจริง… อยากได้คำอธิบาย… ‍และอยากได้โอกาสที่จะพิสูจน์ตัวเอง” เตชินก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด มือหนากำแน่นจนข้อขาวผ่อง “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดไปมาก… ในวันนั้น… ในหลายๆ เรื่อง… แต่เรื่องนี้… ‌เรื่องที่เธอว่าฉันทำ… มันไม่ใช่ฉัน พิมพ์ ฉันไม่ได้ทำ”

ภาพวันวานที่ถูกฉายซ้ำในหัวของพิมพ์ มันชัดเจนจนเธอแทบจะสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของอากาศในวันนั้น เสียงกรีดร้อง เสียงแตกสลาย และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังของเธอเอง ‍“คุณทำ… คุณทำมันจริงๆ เตชิน คุณจำไม่ได้เหรอ?” น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ เธอไม่อยากเชื่อ แม้สักเสี้ยววินาทีเดียว ว่าเขาจะไม่รู้สึกผิด ​หรืออย่างน้อยก็จำไม่ได้

“ฉัน… ฉันจำได้แค่บางส่วน… มันมืดมัว… ฉันจำได้ว่าฉันทะเลาะกับใครบางคน… ฉันจำได้ว่ามีเรื่องเข้าใจผิด… แต่ฉันจำไม่ได้ว่าฉันทำร้ายใคร… หรือทำลายอะไร… ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ… ​ฉันขอโทษ… ขอโทษจริงๆ” เตชินมองเข้าไปในดวงตาของพิมพ์อย่างอ้อนวอน “แต่ฉันเชื่อมั่นในตัวเอง… ว่าฉันไม่ได้เป็นคนเลวร้ายขนาดนั้น… ฉันอยากรู้ว่าใคร… ใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้… ใครที่ทำให้เราต้องแตกหักกันแบบนี้”

พิมพ์ส่ายหน้าช้าๆ ​“มันสายเกินไปแล้ว เตชิน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไปแล้ว… มันไม่มีทางย้อนกลับได้”

“ไม่มีอะไรที่สายเกินไปสำหรับความจริง พิมพ์” เตชินยืนยันเสียงหนักแน่น “ฉันพร้อมจะทำทุกอย่าง… เพื่อให้ความจริงปรากฏ… และเพื่อแก้ไขสิ่งที่ฉันทำผิดไป… ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน… อย่างน้อยก็ให้โอกาสฉันได้สืบหาความจริงด้วยตัวเอง… ให้ฉันได้มีโอกาสพิสูจน์ว่า… ฉันไม่ได้เป็นคนเดียวที่ต้องแบกรับความผิดนี้”

พิมพ์หลับตาลง พยายามสะกดกั้นอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าเตชินเป็นคนฉลาดและหัวแข็งขนาดไหน ถ้าเขาตั้งใจจะทำอะไรแล้วละก็ เขาจะทำจนถึงที่สุด และถ้าเขาเริ่มขุดคุ้ยเรื่องในอดีตจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเธอ… มันอาจจะนำพาอันตรายมาสู่เธอและคนที่เธอรักได้

“คุณจะทำอะไร?” เสียงของพิมพ์แผ่วเบาลง ราวกับยอมแพ้

“ฉันจะหาหลักฐาน… ฉันจะหาคนที่ทำให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น… ฉันจะไม่ยอมให้ความเข้าใจผิดนี้… มาทำลายชีวิตเราไปมากกว่านี้” เตชินเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ยิ้มมุมปากอย่างมีความหวัง “ฉันจะใช้ทุกวิถีทาง… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม… ฉันจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง… และฉันจะทำให้ความลับทั้งหมด… ที่ซ่อนอยู่… ถูกเปิดเผยออกมา”

แผนการของเตชินนั้นซับซ้อนยิ่งกว่าที่พิมพ์จะคาดคิด เขาเริ่มจากการกลับไปที่ที่เกิดเหตุในคืนนั้นอีกครั้ง ค้นหาเบาะแสที่อาจจะหลงเหลืออยู่ แม้เวลาจะล่วงเลยมานานหลายปี แต่ความทรงจำของเขาเริ่มกลับมาทีละน้อย เขาจำได้ว่าคืนนั้นเขาดื่มหนักไป และมีปากเสียงกับใครบางคน แต่ไม่ใช่กับพิมพ์ ไม่ใช่ในลักษณะที่เธอเล่า

เขาเริ่มสืบหาข้อมูลของบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์คืนนั้นอย่างเงียบๆ เขาติดต่อเพื่อนเก่าบางคนที่เคยไปสังสรรค์ด้วยกันในคืนนั้น และพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว เขาพบว่าในคืนนั้น มีบุคคลอื่นอีกหลายคนที่อยู่ในสถานที่เดียวกัน และมีบางคนที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน

“ฉันจำไม่ได้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น… แต่ฉันจำได้ว่าวันนั้นฉันรู้สึกเมามาก… และมีคนพาฉันกลับบ้าน” เตชินพยายามรื้อฟื้นความทรงจำ “ใครกันที่พาฉันกลับบ้าน?”

เขาเริ่มไล่เรียงจากรายชื่อผู้ที่อยู่ในงานวันนั้นทีละคน และค่อยๆ ตัดออกไปเรื่อยๆ เขาได้ข้อมูลจากเพื่อนคนหนึ่งว่า คืนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน มาทำความรู้จักกับเขา และดูเหมือนจะพยายามเข้ามาตีสนิท

“เธอชื่อ… เอมี่” เพื่อนของเตชินบอก “เธอเข้ามาคุยกับนายอยู่พักใหญ่เลยนะ… จำไม่ได้เหรอ?”

เอมี่? ชื่อนี้ไม่คุ้นหูเลยแม้แต่น้อย เตชินพยายามนึกภาพ แต่ก็ไม่สามารถจำใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นได้เลย เขาเริ่มสงสัยว่า ผู้หญิงคนนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการคลี่คลายคดีนี้

เตชินเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับ “เอมี่” คนนี้ เขาสืบเสาะจากแหล่งข่าวต่างๆ จนได้ข้อมูลมาว่า เอมี่เป็นหญิงสาวที่ทำงานอยู่ในแวดวงสังคมชั้นสูง และมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับบุคคลที่มีอิทธิพลหลายคน

“เธอเป็นคนที่อันตรายมากนะ เตชิน” แหล่งข่าวคนหนึ่งเตือนเขา “เธอชอบเล่นเกม… และไม่เคยยอมเสียเปรียบใคร”

เมื่อได้ข้อมูลเบื้องต้นมาแล้ว เตชินก็เริ่มวางแผนที่จะเข้าหาเอมี่โดยตรง แต่เขาต้องทำอย่างรอบคอบ เขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้ทันที เพราะกลัวว่าเธอจะไหวตัวทัน

เขาใช้ชื่อปลอม และสร้างเรื่องราวขึ้นมาเพื่อเข้าถึงตัวเอมี่ เขาแสร้งทำเป็นว่าสนใจในธุรกิจของเธอ และพยายามสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจ

“ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณเอมี่มานานแล้วครับ” เตชินในคราบนักธุรกิจหนุ่ม กล่าวทักทายเอมี่ด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร “ผมสนใจในโปรเจกต์ที่คุณกำลังทำอยู่… ผมอยากจะขอคำปรึกษาหน่อยครับ”

เอมี่มองเตชินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสนใจ “คุณ… คุณมาจากไหนคะ?”

“ผม… เป็นนักลงทุนจากต่างประเทศครับ… เพิ่งกลับมาช่วงนี้” เตชินตอบอย่างราบรื่น

การพบปะครั้งแรกเป็นไปด้วยดี เอมี่ดูเหมือนจะเปิดใจรับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เธอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโปรเจกต์ของเธอ และความทะเยอทะยานของเธอให้เขาฟัง เตชินพยายามดึงข้อมูลเกี่ยวกับอดีตของเธอออกมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับบุคคลที่มีอำนาจ

“คุณเอมี่… ผมได้ยินมาว่าคุณรู้จักกับคนเยอะ… โดยเฉพาะคนที่มีอิทธิพลในวงการ” เตชินแกล้งถามอย่างเนียนๆ “ผมเองก็อยากจะสร้างคอนเนคชั่นในวงการนี้เหมือนกัน… ไม่ทราบว่าคุณพอจะแนะนำใครได้บ้างไหมครับ?”

เอมี่หัวเราะเบาๆ “คุณก็อยากจะได้ประโยชน์จากฉันเหมือนกันสินะคะ”

“แน่นอนครับ… แต่ผมก็พร้อมจะตอบแทน… ด้วยผลประโยชน์ที่มากกว่า” เตชินยิ้ม

ในการสนทนาครั้งต่อๆ ไป เตชินเริ่มเจาะลึกเข้าไปในเรื่องที่เขาต้องการรู้ เขาพยายามถามถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นอย่างอ้อมๆ โดยไม่ให้เอมี่สงสัย

“ผมเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับอุบัติเหตุในงานเลี้ยงเมื่อหลายปีก่อน… งานที่จัดโดย… คุณ… (เตชินแสร้งทำเป็นนึกชื่อเจ้าภาพไม่ออก)” เตชินแกล้งถาม

เอมี่ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเธอฉายแววระแวดระวัง “อุบัติเหตุอะไรคะ… ฉันจำไม่ได้”

“อ๋อ… อาจจะเป็นข่าวลือก็ได้ครับ… ผมได้ยินมาว่ามีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น… และมีคนบาดเจ็บ… อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์สุรา… หรืออะไรทำนองนั้น” เตชินพยายามกดดันเธออย่างนุ่มนวล

ใบหน้าของเอมี่เริ่มซีดลงเล็กน้อย เธอพยายามซ่อนความรู้สึก “ฉันไม่ทราบเรื่องจริงๆ ค่ะ… ฉันไม่เคยไปงานแบบนั้น”

แต่เตชินจับสังเกตได้ถึงความผิดปกติในน้ำเสียงและท่าทีของเธอ เขารู้ว่าเขาเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ เขาเริ่มสงสัยว่าเอมี่อาจจะเป็นคนเดียวกับที่ทำให้เขาและพิมพ์ต้องแตกหักกัน

“ผมแน่ใจว่าผมเคยเห็นคุณในงานนั้นนะครับ” เตชินพูดเสียงเรียบ “ผมจำได้ว่าคุณคุยกับใครบางคน… คนที่ดูเหมือนจะมีปัญหากัน”

เอมี่ถอนหายใจยาว “บางทีคุณอาจจะจำผิดคนนะคะ… ฉัน… ฉันต้องขอตัวก่อน”

เอมี่ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว และเดินจากไป ทิ้งให้เตชินนั่งอยู่คนเดียวพร้อมกับความสงสัยที่มากขึ้น เขารู้ว่าเอมี่กำลังปิดบังอะไรบางอย่าง และเขาจะไม่ยอมหยุดแค่นี้

“เธอต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแน่ๆ” เตชินพึมพำกับตัวเอง “เธอต้องเป็นคนที่ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้”

เขาตัดสินใจว่าจะต้องหาทางเปิดโปงความจริงจากเอมี่ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เขาจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง และจะนำพาความลับที่ถูกซ่อนเร้นมานานให้ปรากฏสู่สายตาของทุกคน

แต่ในขณะที่เตชินกำลังเดินหน้าตามแผนการของเขา พิมพ์กำลังเผชิญหน้ากับความสับสนและความกลัวที่คุกคามเข้ามา เธอรู้ดีว่าการที่เตชินกลับมาและเริ่มสืบหาความจริงนั้น มันอาจจะนำพาอันตรายมาสู่เธอและ… ลูกชายของเธอ…