"แพรวา... คุณพร้อมไหม" เสียงทุ้มแหบพร่าของวินดังขึ้นข้างหู สัมผัสอุ่นจากมือใหญ่ที่ประคองใบหน้าของเธอทำให้แพรวารู้สึกสงบและมั่นคง ช่างแตกต่างจากความรู้สึกวูบโหวงที่กำลังถาโถมเข้ามาในอก
"พร้อมค่ะ" เธอพยายามยิ้มตอบ แม้ว่ารอยยิ้มนั้นจะดูฝืนและไม่เป็นธรรมชาติสักเท่าไหร่ แพรวากำลังยืนอยู่หน้างานเลี้ยงฉลองที่จะนำพาเธอไปสู่อีกบทบาทหนึ่งของชีวิต บทบาทของ 'คุณนายวิน' หญิงสาวผู้เพียบพร้อมที่กำลังจะเข้าพิธีหมั้นหมายกับนักธุรกิจหนุ่มดาวรุ่งแห่งวงการอสังหาริมทรัพย์ แพรวา สุจริตวงศ์ CEO สาววัย 30 ปี ผู้สร้างอาณาจักรธุรกิจเครื่องประดับจากสองมือของตัวเอง ความสำเร็จของเธอเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของทุกคน แต่เบื้องหลังความสำเร็จนั้น มีแผลเป็นที่เธอพยายามกลบฝังมานาน
งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราในสวนกว้างของคฤหาสน์วิน ท่ามกลางแสงดาวระยิบระยับและเสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ แขกเหรื่อผู้มีเกียรติมาร่วมแสดงความยินดีอย่างเนืองแน่น ใบหน้าเปื้อนยิ้มของแพรวาฉายแววแห่งความสุขตามมารยาท เธอจับมือวินไว้อย่างมั่นคง ราวกับจะยืนยันคำมั่นสัญญาที่มีต่อกัน
"ไม่ต้องกังวลนะ ที่รัก" วินกระชับมือของเธอ "ทุกอย่างกำลังจะดีที่สุด"
ดีที่สุดงั้นหรือ? ในหัวของแพรวากลับมีแต่ภาพของอดีตที่พยายามจะวิ่งหนีมาตลอด ภาพของใครคนหนึ่งที่เคยทำให้หัวใจของเธอแตกสลายจนยากจะเยียวยา
"คุณวินคะ..." แพรวาเอ่ยเสียงแผ่ว พยายามจะหาทางอธิบายความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ภายใน แต่แล้วเสียงก้องกังวานของพิธีกรก็ดังขึ้น ทำลายบทสนทนาของเธอ
"ขอเสียงปรบมือต้อนรับคู่หมั้นสุดหวานของเรา คุณแพรวา สุจริตวงศ์ และคุณวิน วัฒนากุล ครับ!"
เสียงปรบมือดังกึกก้อง แพรวาฝืนยิ้มอีกครั้ง เธอหันไปมองวิน ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความรักและความภูมิใจที่มอบให้เธอ มันเป็นความรู้สึกที่เธอปรารถนามาตลอด ความมั่นคง ความอบอุ่น และการยอมรับ
แต่ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นเวทีเพื่อกล่าวขอบคุณ เธอก็เห็นเงาหนึ่งที่กำลังเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา... เงาที่คุ้นเคย... เงาที่เธอคิดว่าไม่มีวันจะได้พบเจออีกแล้ว
ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มที่ดูภูมิฐาน แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา ใบหน้าคมเข้มที่เคยประทับอยู่ในความทรงจำทุกค่ำคืน ดวงตาสีดำขลับที่เคยสื่อถึงความรัก ความห่วงใย บัดนี้กลับฉายแววบางอย่างที่แพรวาอ่านไม่ออก
"คิม..." ชื่อนั้นหลุดออกจากริมฝีปากของแพรวาอย่างแผ่วเบา จนแทบจะไม่ได้ยิน
วินที่ยืนอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นสีหน้าของเธอ "มีอะไรหรือครับ ที่รัก?"
แพรวาพยายามตั้งสติ เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับวินอีกครั้ง "เปล่าค่ะ... แค่เห็นคนรู้จักค่ะ" เธอโกหก เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย
คิมเดินตรงมาทางเวทีช้าๆ แต่ละก้าวดูหนักแน่น ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อที่เริ่มจับจ้องมาที่เขา แพรวาใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมานอกอก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่? หลังจากที่เขาหายไปจากชีวิตเธออย่างไร้ร่องรอยเมื่อห้าปีก่อน
เขาเคยเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ เป็นรักแรก เป็นความฝัน เป็นคนที่เธอตั้งใจจะใช้ชีวิตด้วย แต่แล้วเขาก็จากไป ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและหัวใจที่แหลกสลาย
"คุณแพรวา..." เสียงของคิมดังขึ้น เมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้พอที่จะได้ยิน เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะคาดเดา
แพรวากลืนน้ำลายลงคอ เธอจ้องมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา "คุณ... มาทำอะไรที่นี่?" เธอถามเสียงแข็ง พยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วน
คิมยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่เธอเคยหลงรัก แต่ตอนนี้กลับทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้าน "มาแสดงความยินดีกับคุณไง แพรวา" เขาตอบ ดวงตาของเขากวาดมองไปที่วินที่ยืนอยู่ข้างๆ แววตาของเขามีประกายบางอย่างที่ทำให้แพรวารู้สึกไม่สบายใจ
วินหันไปมองคิมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย "ผมขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าคุณคือ...?"
"ผมคิมครับ เพื่อนเก่าของแพรวา" คิมแนะนำตัวอย่างสุภาพ แต่แววตาของเขากลับสื่อถึงบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ แพรวา"
แพรวาถอยหลังไปเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เธอรู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ ร่างกายของเธอแข็งทื่อไปหมด ภาพงานหมั้นที่ควรจะอบอุ่นและสมบูรณ์แบบ บัดนี้กำลังถูกคุกคามด้วยการปรากฏตัวของชายในอดีต
"ยินดีด้วยนะ แพรวา" คิมพูดอีกครั้ง คราวนี้เขายื่นมือออกไป ราวกับจะเชิญชวนให้เธอจับมือเขา "ชีวิตใหม่ของคุณ... ดูจะสดใสจริงๆ"
แต่แพรวาไม่ขยับ เธอไม่กล้าที่จะเอื้อมมือไปรับสัมผัสนั้น ความรู้สึกที่เคยหลับใหลไปนาน กำลังจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับความเจ็บปวดที่เธอพยายามจะลืม
"ขอบคุณค่ะ" เธอตอบเสียงเรียบ พยายามรวบรวมสติ "แต่ตอนนี้ดิฉันต้องขึ้นเวทีแล้วค่ะ"
เธอหันกลับไปจับมือวินอีกครั้ง พยายามซ่อนความสั่นเทาในมือของเธอ "ขอโทษนะคะคุณคิม" เธอพูดทิ้งท้าย ก่อนจะหันหลังให้กับเขาและเดินขึ้นเวทีไปพร้อมกับวิน
แต่ขณะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นบันได เธอก็ได้ยินเสียงของคิมดังขึ้นอีกครั้ง เสียงนั้นแผ่วเบา แต่คมกริบ ราวกับจะกรีดลงบนหัวใจของเธอ
"ผมมีบางอย่างที่ต้องบอกคุณ... เรื่องสำคัญมาก"
คำพูดนั้นตามหลอกหลอนแพรวาไปตลอดพิธีหมั้น แสงไฟที่สว่างไสว ดูเหมือนจะมืดมัวลงไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงของเขา โลกทั้งใบของเธอที่กำลังจะก้าวเข้าสู่ความสุข กำลังถูกสั่นคลอนด้วยสัญญาณเตือนจากอดีตที่เธอไม่อยากจะเผชิญหน้าอีกต่อไป
CEOย้อนเวลา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก