"ฉัน… ฉันแค่มาเอาเอกสารที่ลืมไว้ค่ะ" แพรวาตอบวิน เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย พยายามรวบรวมสติให้กลับคืนมา
วินเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง ขณะที่สายตาของเขากวาดมองไปที่คิม ก่อนจะกลับมาหยุดที่แพรวา "เอกสาร? ทำไมต้องรอจนดึกขนาดนี้"
"ก็… มันเป็นเรื่องงานน่ะค่ะ" แพรวาพยายามอธิบายอย่างติดขัด
คิมยืนนิ่งอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาของเขากลับมองตรงมาที่แพรวา ราวกับจะสื่อสารอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น
"งานที่ทำให้คุณต้องมาอยู่ที่นี่กับผู้ชายคนนี้ตอนดึกๆ แบบนี้เหรอ?" วินถาม เสียงของเขาเริ่มดังขึ้น เขาไม่เคยเป็นคนที่จะแสดงอารมณ์โกรธออกมาอย่างชัดเจน แต่ครั้งนี้ แพรวารู้สึกได้ถึงคลื่นความไม่พอใจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา
แพรวาอึดอัดกับสถานการณ์ตรงหน้า เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรให้วินเข้าใจ หรือจะทำให้เขาสบายใจขึ้นได้อย่างไร "วินคะ มันไม่ใช่แบบนั้นค่ะ"
"แล้วมันเป็นแบบไหนแพรวา?" วินถามเสียงเข้ม
คิมก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย "คุณวินครับ ผมคิดว่าคุณเข้าใจผิด"
วินหันไปมองคิมอย่างเย็นชา "ผมเข้าใจผิดเรื่องอะไร? เรื่องที่อดีตแฟนเก่าของคุณกลับมาปรากฏตัว และตอนนี้คู่หมั้นของผมก็มาอยู่ที่นี่กับคุณสองต่อสองตอนดึกๆ แบบนี้เนี่ยนะ?"
"ผมกับคุณแพรวา เรากำลังทำงานร่วมกันครับ" คิมพูด น้ำเสียงยังคงสงบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น "และผมก็ไม่เคยคิดจะทำอะไรนอกเหนือจากขอบเขตของความเป็นมืออาชีพ"
"แต่คุณเคยทำมาก่อน" วินสวนกลับทันที คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก แพรวารู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าวินจะรู้จักเรื่องราวของเธอกับคิมมากขนาดนี้
คิมนิ่งไป เขาหันไปมองแพรวาอีกครั้ง ราวกับจะขอความเห็นจากเธอ แต่แพรวากลับไม่สามารถสบตาเขาได้ เธอรู้สึกผิดต่อวินเหลือเกิน
"พอแล้วค่ะ!" แพรวาพูดเสียงดัง "วินคะ คิมคะ เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ"
เธอคว้าแขนของวิน แล้วเดินนำออกมาจากห้องทำงานของคิม ปล่อยให้คิมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น โดยไม่หันกลับมามอง
ตลอดทางกลับบ้าน แพรวากับวินไม่ได้พูดอะไรกันเลย บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบที่อึดอัด วินขับรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนแพรวาก็นั่งเหม่อลอย มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อถึงบ้าน วินจอดรถสนิทแล้วหันมามองแพรวา "แพรวา เราต้องคุยกัน"
แพรวาพยักหน้าเบาๆ เธอรู้ดีว่าเธอหนีความจริงไปไม่พ้น
"คุณกับคิม… คุณยังรู้สึกอะไรกับเขาอยู่ใช่ไหม?" วินถามตรงๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
แพรวาอึ้งไป เธอไม่รู้จะตอบอย่างไร ความรู้สึกของเธอซับซ้อนเกินกว่าจะบอกว่า "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" ได้อย่างชัดเจน
"ฉัน… ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง วิน" เธอพูดเสียงแผ่ว
"คุณแพรวาครับ" วินถอนหายใจยาว "ผมรักคุณ ผมถึงได้ยอมให้คุณทำงานกับเขา แต่ผมก็อดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ"
"ฉันรู้ค่ะ วิน ขอบคุณนะคะ" แพรวากล่าว พร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอเบ้า
เช้าวันต่อมา แพรวาพยายามจะรวบรวมสติเพื่อทำงาน เธอเดินไปที่ห้องเก็บเอกสารเพื่อค้นหาข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์ แต่แล้ว เธอก็สะดุดตากับแฟ้มเอกสารสีดำที่วางอยู่บนชั้นอย่างไม่เป็นระเบียบ เมื่อลองหยิบมาดู เธอก็ต้องตกใจ
ภายในแฟ้มนั้นเต็มไปด้วยเอกสารทางการแพทย์ ใบเสร็จค่ารักษาพยาบาล และรายงานการตรวจบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน แพรวาค่อยๆ เปิดอ่านทีละหน้า หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพบว่าเอกสารทั้งหมดนั้นเกี่ยวข้องกับ "คิม"
มีทั้งผลการตรวจเลือดที่แสดงค่าผิดปกติบางอย่าง ใบรายงานการทำเคมีบำบัด และใบเสร็จค่าใช้จ่ายจำนวนมหาศาล แพรวาอ่านไปก็ตัวสั่นไป เธอไม่เคยรู้เลยว่าคิมกำลังป่วยอยู่
"นี่มัน… อะไรกัน" เธอพึมพำกับตัวเอง
เธอพลิกดูเอกสารไปเรื่อยๆ จนไปเจอจดหมายฉบับหนึ่งที่ถูกพับไว้อย่างดี เมื่อคลี่ออก แพรวาก็พบว่าเป็นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของคิม
“ถึง แพรวา ถ้าเธอได้อ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่า… ฉันอาจจะไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อบอกเธอด้วยตัวเองแล้ว ฉันรู้ว่าเธอคงจะโกรธที่ฉันไม่เคยบอกความจริงกับเธอเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ตอนนั้น… ฉันไม่รู้จะบอกเธออย่างไรดี ฉันกลัวเหลือเกิน กลัวว่าถ้าเธอรู้ความจริง เธอจะหนีไป และเมื่อฉันกำลังจะจากไป… ฉันก็ยิ่งไม่อยากให้เธอต้องแบกรับความทุกข์ไปกับฉัน ฉันเลือกที่จะหนีไป เพราะฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ… และสำหรับตัวฉันเอง ฉันอยากให้เธอมีความสุข มีอนาคตที่ดี โดยที่ไม่มีเงาของโรคนี้มาบดบัง ตอนนี้… ฉันรู้ว่าเธอเจอคนที่ดีแล้ว วิน… เขาดูเป็นคนที่ดีมากจริงๆ ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุขกับเขา ส่วนเรื่องงาน… ฉันหวังว่าเราจะยังสามารถร่วมงานกันได้โดยไม่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัด ฉันขอโทษที่ทำให้เธอต้องเสียใจอีกครั้ง… คิม”
แพรวาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ น้ำตาไหลอาบแก้มไม่หยุด เธออ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมา ภาพของคิมที่เคยทิ้งเธอไปอย่างไร้เยื่อใย บัดนี้กลับกลายเป็นภาพของชายผู้กำลังต่อสู้กับโรคร้ายอย่างเงียบๆ
ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาใส่เธอ เธอโกรธคิมที่ปิดบังความจริง แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็เข้าใจความกลัวและความเจ็บปวดของเขา
ทำไมเขาถึงไม่เคยบอกเธอ? ทำไมเขาถึงเลือกที่จะเผชิญหน้ากับมันเพียงลำพัง?
และความลับนี้… จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเธอและวินไปตลอดกาลได้อย่างไร?
หัวใจของแพรวาเต็มไปด้วยคำถามและความสับสน เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป เธอควรจะเผชิญหน้ากับคิมเรื่องนี้หรือไม่? เธอควรจะบอกวินเรื่องนี้หรือไม่?
ความลับของคิมเปรียบเสมือนพายุลูกใหญ่ที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจของเธอ มันกำลังจะพัดพาเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอสร้างมาไปจนหมดสิ้น
CEOย้อนเวลา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก