ตอนที่ 14 — ความลับที่รอวันเปิดเผย — คิมรู้ว่าแพรวากำลังจะแต่งงานกับวิน เขาตัดสินใจที่จะไม่ยอมแพ้ และจะเปิดเผยความจริงที่เขาปิดบังไว้

"วิน... ขอบคุณนะ" เสียงหวานที่สั่นเครือหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของแพรวา ขณะที่เธอกำลังซบหน้าลงบนอกอุ่นๆ ของวิน ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ แสดงถึงความสงบและมั่นคงที่เธอโหยหามาตลอดหลายปีที่ผ่านมา สองแขนแข็งแรงโอบกระชับเธอไว้แน่น ‌ราวกับจะกลัวว่าเธอจะเลือนหายไปอีกครั้ง แพรวารู้สึกถึงจังหวะหัวใจของวินที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอใต้ใบหู มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย เป็นเสียงที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยที่สุดในโลก แต่ในขณะเดียวกัน เสียงนั้นก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินหัวใจของเธอ

วินยกมือขึ้นลูบผมแพรวาเบาๆ "ไม่เป็นไรนะแพรวา ผมรู้ว่าเธอเจอเรื่องหนักมา ​ผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ" คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความจริงใจ และนั่นยิ่งทำให้แพรวารู้สึกเจ็บปวด การกลับมาหาเขาครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะเธอตัดสินใจเลือกเขาอย่างแท้จริง แต่เป็นเพราะเธอทนแบกรับความจริงของคิมต่อไปไม่ไหว และวินคือที่พึ่งเดียวที่เธอคิดว่าสามารถมอบความสงบสุขให้เธอได้ในตอนนี้

"ฉัน... ฉันขอโทษที่หายไป" ‍แพรวาพึมพำ เสียงของเธอแทบจะกลืนไปกับเสียงลมหายใจของวิน เธอสูดกลิ่นกายอ่อนๆ ของเขาเข้าปอด กลิ่นที่คุ้นเคย กลิ่นที่เคยทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจ แต่ตอนนี้ มันกลับมีความขมขื่นปนเปื้อนอยู่ด้วย

วินผละเธอออกเล็กน้อย ‌สบตาเธอด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ "ไม่เป็นไรจริงๆ นะแพรวา สิ่งสำคัญคือตอนนี้เธออยู่ตรงนี้แล้ว" เขาเชยคางของเธอขึ้นเล็กน้อย บังคับให้เธอสบตาเขา "เราจะได้แต่งงานกันแล้วนะแพรวา ใกล้ถึงวันสำคัญของเราแล้ว"

คำว่า ‍'แต่งงาน' ช่างบาดลึกเข้าไปในใจของแพรวา ราวกับมีดที่กรีดกรีดลงไปซ้ำๆ เธอพยายามยิ้มตอบวิน แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูฝืดเคือง "ใช่ค่ะ ใกล้แล้ว" เธอตอบเสียงแผ่ว

วินเห็นความลังเลในแววตาของเธอ ​แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดอะไร เขารู้ดีว่าแพรวาผ่านอะไรมาบ้าง ความสัมพันธ์ที่จบลงไปอย่างไม่สวยงาม การงานที่ต้องต่อสู้ดิ้นรน และการกลับมาของคิม ซึ่งเขาเองก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจของแพรวาเมื่อพูดถึงเรื่องนั้น แต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรมากไปกว่านี้ เขาไม่อยากกดดันเธอ

"เธอดูเหนื่อยนะแพรวา ​คืนนี้เราพักผ่อนกันเยอะๆ พรุ่งนี้เราจะได้ไปเตรียมงานแต่งกันต่อ" วินเอ่ย พลางประคองแพรวาให้ลุกขึ้นยืน "ผมจะให้คนไปส่งเธอที่บ้านนะ"

แพรวาพยักหน้า "ค่ะ" เธอเดินตามวินออกมาจากห้องทำงานของเขา ก้าวแต่ละก้าวนั้นหนักอึ้งราวกับแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า ​เธอหันกลับไปมองห้องทำงานของวิน แสงไฟสลัวๆ สะท้อนให้เห็นภาพของความสุขที่เธอควรจะได้รับ แต่กลับรู้สึกว่ามันช่างห่างไกลเหลือเกิน

ระหว่างทางกลับบ้าน แพรวานั่งมองวิวทิวทัศน์ข้างทางที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภาพของคิมปรากฏขึ้นในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อครั้งที่เธอเผชิญหน้ากับเขาเมื่อวันก่อน แววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและคำพูดที่เขาพยายามจะบอกเธอ แต่เธอไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดเลย

'ทำไมถึงทิ้งฉันไปแบบนั้นคิม?' ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัวของเธอ แต่คำตอบที่เธอได้รับกลับมามีเพียงความเงียบงัน

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์ข้อความหาคิมอย่างรวดเร็ว 'ฉันกลับมาหาครอบครัวแล้ว คิม. อย่ามาหาฉันอีก' เธอส่งข้อความไปแล้วก็นั่งรอด้วยใจที่เต้นระรัว เพียงไม่กี่อึดใจ ข้อความก็ถูกอ่าน แต่ไม่มีการตอบกลับใดๆ

แพรวาถอนหายใจยาว เธอรู้ดีว่าการตัดขาดกับคิมไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อความจริงบางอย่างยังคงค้างคาอยู่ระหว่างพวกเขา แต่เธอต้องทำ เพื่อวิน เพื่ออนาคตที่เธอวาดฝันไว้

เช้าวันรุ่งขึ้น แพรวาลุกขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งกว่าเดิม เธอมองกระจกเงา เห็นภาพสะท้อนของตัวเองที่ดูซีดเซียวและเหนื่อยอ่อน แต่งานแต่งงานของเธอกับวินกำลังจะมาถึง เธอต้องเข้มแข็ง

"แพรวา! มาแล้วเหรอ" เสียงสดใสของอรุณี แม่ของวิน ดังขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น "แม่เตรียมชุดเจ้าสาวไว้ให้แล้วนะ ไปลองกันเลย"

แพรวาฝืนยิ้ม "ค่ะแม่" เธอเดินตามอรุณีไปยังห้องแต่งตัวที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แขวนอยู่บนหุ่นโชว์ แพรวาเดินเข้าไปใกล้ๆ สัมผัสเนื้อผ้าที่นุ่มลื่น เธอคิดถึงภาพของตัวเองในชุดนี้ ภาพของเจ้าสาวที่กำลังจะเข้าสู่ชีวิตใหม่กับคนที่เธอรัก

แต่ในใจของเธอกลับมีความรู้สึกที่ตรงกันข้าม ความรู้สึกผิดต่อวิน ความรู้สึกสับสนต่อคิม และความลับที่เธอกำลังแบกรับไว้ มันทำให้ภาพของชุดเจ้าสาวที่ควรจะสวยงาม กลับดูหม่นหมองไปเสียหมด

ขณะที่เธอกำลังลองชุดเจ้าสาวอยู่นั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ มีข้อความใหม่เข้ามา เธอหยิบมันขึ้นมาดู ด้วยใจที่หวังว่าจะเป็นข้อความจากคิม แต่เมื่อเห็นชื่อผู้ส่ง เธอก็แทบจะทรุดลงกับพื้น

'แพรวา... พี่มีเรื่องสำคัญจะบอกเธอ' ข้อความจากคิม

หัวใจของแพรวาบีบรัดอย่างแรง เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมเลยสักนิด แต่เธอก็อดที่จะเปิดอ่านข้อความต่อไปไม่ได้

'พรุ่งนี้... พี่จะไปหาเธอที่งานแต่งงาน'

คำว่า 'งานแต่งงาน' ทำให้แพรวาตัวสั่น เธอรีบปิดโทรศัพท์ลงอย่างรวดเร็ว พยายามรวบรวมสติ แต่ภาพใบหน้าของคิมที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นก็ปรากฏขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

'เขาจะไม่ยอมแพ้จริงๆ เหรอ?' แพรวาถามตัวเองในใจ

เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมดิ่งลงไปในความสับสนวุ่นวายอีกครั้ง การกลับมาของวินมอบความหวังให้กับเธอ แต่การกลับมาของคิม กลับนำพาพายุลูกใหม่เข้ามาสู่ชีวิตเธอ

คิมมองดูข้อความที่เขาเพิ่งส่งออกไปอย่างเงียบงัน มือของเขาสั่นเล็กน้อย เขาไม่ใช่คนที่จะทำอะไรหุนหันพลันแล่น แต่สถานการณ์บีบบังคับเขา การแต่งงานของแพรวากับวินใกล้เข้ามาทุกที เขาไม่อาจปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไปได้โดยที่แพรวาไม่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมด

เจ็ดปีที่ผ่านมา เขาแบกรับความผิดและคำโกหกไว้เพียงลำพัง เขาเห็นแพรวาเจ็บปวด เห็นเธอทุกข์ทรมาน แต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ เขาถูกตีกรอบด้วยสถานการณ์ที่เขาเองก็ไม่สามารถควบคุมได้

'แพรวา... พี่ขอโทษ' เขาพึมพำกับตัวเอง ภาพของใบหน้าของเธอในวันนั้นที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและน้ำตา ยังคงตามหลอกหลอนเขาอยู่เสมอ

คิมตัดสินใจ เขาจะไปที่งานแต่งงานของแพรวา เขาจะนำเอาหลักฐานทั้งหมดที่เขาเตรียมไว้มาเปิดเผย เขาจะไม่ยอมให้ความลับนี้ทำลายชีวิตของแพรวาไปมากกว่านี้อีกแล้ว เขาต้องทำให้เธอรู้ความจริง แม้ว่ามันจะแลกมาด้วยการทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาก็ตาม

เขาเดินไปที่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน เปิดออกอย่างช้าๆ ภายในนั้น มีแฟ้มเอกสารบางอย่างซ่อนอยู่ เขาหยิบมันออกมาอย่างระมัดระวัง แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้ม บ่งบอกถึงความลับที่ถูกเก็บงำไว้นานปี

ข้างในนั้นคือภาพถ่าย เอกสารทางการแพทย์ และบันทึกส่วนตัวที่พิสูจน์ความจริงทั้งหมด ที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมดที่เขาปิดบังไว้

'พี่ต้องทำ' คิมพึมพำอีกครั้ง ดวงตาของเขามุ่งมั่น แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เขาเคยคิดว่าการหลีกหนีคือทางออกที่ดีที่สุด การหายไปจากชีวิตของแพรวา จะทำให้เธอสามารถเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนได้โดยไม่มีอุปสรรค แต่ความคิดนั้นกลับผิดพลาดอย่างมหันต์ การจากไปของเขา กลับสร้างบาดแผลที่ลึกกว่าเดิม

และตอนนี้ เมื่อเขารู้ว่าแพรวากำลังจะแต่งงานกับวิน เขาก็รู้ว่าเวลาของเขาเหลือน้อยเต็มที เขาต้องรีบก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกไปยังเบอร์ที่คุ้นเคย

"ฮัลโหล" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากปลายสาย

"ผมเองครับ" คิมตอบเสียงเรียบ

"คิม! แกหายไปไหนมา ฉันคิดว่าแกคงไม่ติดต่อมาอีกแล้ว" เสียงนั้นเต็มไปด้วยความแปลกใจ

"ผมมีเรื่องต้องขอความช่วยเหลือจากคุณครับ" คิมกล่าว "เรื่องแพรวา"

ผู้ที่ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ "แกจะทำอะไรอีกคิม"

"ผมจะไปที่งานแต่งงานของเธอ พรุ่งนี้" คิมบอก

"บ้าไปแล้ว! แกจะไปทำอะไรที่นั่น"

"ผมจะเปิดเผยความจริงทั้งหมด" คิมกล่าวอย่างหนักแน่น "ผมจะให้เธอรู้ว่าทำไมผมถึงต้องทำแบบนั้น"

"แกแน่ใจเหรอคิม? เรื่องนี้มันอันตรายมากนะ"

"ผมรู้ครับ" คิมตอบ "แต่ผมไม่สามารถปล่อยให้เธอแต่งงานโดยที่ไม่รู้อะไรเลย"

การสนทนาจบลงด้วยความตึงเครียด คิมวางโทรศัพท์ลง เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นมีความเสี่ยงสูง แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

เขาเปิดแฟ้มเอกสารอีกครั้ง มองดูภาพถ่ายของตัวเองกับแพรวาเมื่อเจ็ดปีก่อน ใบหน้าของทั้งคู่ยังคงเต็มไปด้วยความสดใสและมีความสุขในตอนนั้น เขาจำได้ดีถึงคำสัญญาที่ให้ไว้

'เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะแพรวา'

คำสัญญานั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพลวงตา คำสัญญาที่เขาไม่สามารถรักษาไว้ได้

คิมหลับตาลง สูดลมหายใจลึกๆ เขาต้องเข้มแข็ง เขาต้องเผชิญหน้ากับความจริงทั้งหมด และพาแพรวาออกจากวังวนแห่งความเจ็บปวดนี้ให้ได้

เขาจะไปที่งานแต่งงานของเธอ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เขาพร้อมที่จะรับมัน