ตอนที่ 19 — แผนการร้ายที่ซ่อนเร้น

เงาแห่งอันตรายคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ราวกับงูพิษที่เตรียมพร้อมจะฉกเหยื่อ น้ำชาไม่เคยคาดคิดว่าชีวิตที่กำลังจะเริ่มสงบสุขหลังจากการแต่งงานกับคุณหมอเมธ จะกลับต้องเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอมัวแต่กังวลเรื่องการปรับตัวให้เข้ากับบทบาทใหม่ในฐานะภรรยาของคุณหมอผู้เย็นชา และการดูแล 'ต้นกล้า' ลูกชายตัวน้อยให้มีความสุขที่สุดในบ้านหลังใหม่ ‌แต่แล้ว… ความสงบสุขนั้นก็ถูกสั่นคลอนโดยหญิงสาวปริศนาที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอราวกับจะมาทวงคืนสิ่งที่เธอเชื่อว่าถูกพรากไป

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นในวันหนึ่งที่อากาศแจ่มใส น้ำชาพาต้นกล้าไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน เป็นที่ประจำที่ทั้งสองแม่ลูกมักจะมาปลดปล่อยความสุขกัน ‘ต้นกล้า’ วิ่งเล่นอย่างสนุกสนานตามประสาเด็กน้อย เสียงหัวเราะใสๆ ของเขาดังก้องไปทั่วบริเวณ ​น้ำชามองดูลูกชายด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก เธอมีความสุขเหลือเกินที่ได้เห็นต้นกล้ายิ้มได้ หัวใจของเธออิ่มเอมไปด้วยความรักที่ยากจะบรรยาย

แต่แล้ว ความสุขนั้นก็ถูกบดบังด้วยสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมาอย่างเย็นชา หญิงสาวผู้มาพร้อมกับผมยาวสีดำขลับ ใบหน้าสวยคมที่ดูเหมือนจะประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ แต่กลับแฝงไปด้วยความอาฆาตแค้น ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาที่ต้นกล้าอย่างไม่ลดละ ‍น้ำชาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เธอค่อยๆ ดึงต้นกล้าเข้ามาใกล้ตัว

“ต้นกล้าคะ มาหาแม่เร็วลูก” น้ำชาเรียกเสียงเบา พยายามซ่อนความกังวล

หญิงสาวปริศนาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เธอหยุดยืนห่างจากน้ำชาและต้นกล้าไม่กี่ก้าว “เด็กคนนี้น่ารักจังเลยนะคะ” ‌เสียงของเธอหวาน แต่กลับแฝงไปด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง

“ขอบคุณค่ะ” น้ำชาตอบสั้นๆ พยายามประเมินสถานการณ์

“เห็นแล้วก็อดคิดถึง… บางคนไม่ได้เลยค่ะ” หญิงสาวพูดพลางเหลือบมองต้นกล้าอีกครั้ง สายตาของเธอเต็มไปด้วยความหมายบางอย่างที่น้ำชาไม่เข้าใจ

ทันใดนั้นเอง หญิงสาวก็เอื้อมมือออกมาเหมือนจะคว้าต้นกล้า ‍แต่น้ำชาไวกว่า เธอรีบคว้าแขนลูกชายไว้แน่น “คุณเป็นใครคะ!” น้ำชาตะโกนถามอย่างตกใจ

“ฉัน… จะเป็นคนที่ทำให้คุณรู้ว่า การแย่งชิงสิ่งที่เป็นของคนอื่นมันเป็นยังไง” หญิงสาวแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ก่อนจะคว้ากระเป๋าจากไหล่ของเธอออกมา ​แล้วโยนบางสิ่งบางอย่างไปทางต้นกล้า

“ระวัง!” น้ำชาผลักต้นกล้าออกไปอย่างแรง จนเขากระเด็นไปชนกับต้นไม้ใกล้ๆ น้ำชาใจหายวาบเมื่อเห็นต้นกล้าล้มลงไปกองกับพื้น

สิ่งที่หญิงสาวโยนมาคือขวดแก้วเล็กๆ ที่มีของเหลวสีแดงขุ่นอยู่ข้างใน มันแตกกระจายบนพื้นใกล้ๆ กับที่ต้นกล้าล้ม กลิ่นฉุนแสบจมูกลอยมาแตะจมูก ​น้ำชาเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว นี่มันอะไรกัน!

“คุณทำอะไร!” น้ำชาตะโกนเสียงดัง พยายามลุกขึ้นไปหาลูกชาย แต่หญิงสาวก็เข้ามาขวางไว้

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันไม่ได้จะทำร้ายเด็กน้อยหรอก แค่… ทำให้คุณได้รู้ว่า ​ความเจ็บปวดมันเป็นยังไง” หญิงสาวพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน

ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากด้านหลัง หญิงสาวปริศนาหันไปมองด้วยความตกใจ เมื่อเห็นร่างสูงสง่าของคุณหมอเมธยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

“ปล่อยเธอ” เสียงของเมธเย็นยะเยือก แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม

หญิงสาวปริศนาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะคลายมือที่ขวางน้ำชาออก “คุณหมอเมธ… ฉันก็นึกว่าใคร” เสียงของเธออ่อนลง แต่แววตาฉายแววไม่ยอมแพ้

“ออกไปจากที่นี่” เมธพูดเสียงแข็ง เดินตรงเข้าไปหาน้ำชาและต้นกล้า

หญิงสาวปริศนาหันมามองน้ำชาอีกครั้ง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความแค้น “คอยดูนะ… นี่แค่เริ่มต้น” เธอกล่าวจบก็หันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นฉุนแสบจมูก และความหวาดผวาในใจของน้ำชา

เมธรีบตรงเข้าไปประคองต้นกล้าขึ้นมา เขาตรวจดูอาการของลูกชายอย่างละเอียด “ต้นกล้า เป็นอะไรไหมครับลูก?”

“พ่อ… หนูเจ็บ” ต้นกล้าเบือนหน้าซบไหล่พ่อ พลางชี้ไปที่รอยแดงเล็กๆ บนแขนของเขา

เมธเห็นรอยแดงเล็กๆ ที่แขนของต้นกล้า เขาค่อยๆ ดึงแขนลูกชายออกมาดู “ไม่เป็นไรนะลูก เดี๋ยวพ่อจะพาไปหาหมอ” เขาหันไปมองน้ำชาที่ยืนหน้าซีดเผือด “คุณ… เป็นอะไรหรือเปล่า?”

น้ำชาส่ายหน้าเบาๆ “ต้นกล้า… ลูกแม่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เธอรีบเข้าไปดูต้นกล้าอย่างเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรครับ แค่ตกใจนิดหน่อย” เมธปลอบ ก่อนจะอุ้มต้นกล้าขึ้นมา “ไปครับ เรากลับบ้านกัน”

ตลอดทางกลับบ้าน น้ำชาเงียบไป เธอพยายามประมวลภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หญิงสาวคนนั้นคือใคร? ทำไมเธอถึงอาฆาตแค้นขนาดนี้? แล้วอะไรคือความลับที่เธอพูดถึง? ความคิดต่างๆ ตีวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ

เมื่อกลับถึงบ้าน เมธรีบพาต้นกล้าไปล้างตัวและทายาที่แขน เขาหันมามองน้ำชา “คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร?”

“ฉัน… ไม่เป็นไรค่ะ แต่ฉันเป็นห่วงต้นกล้า” น้ำชาตอบเสียงสั่น

“หมอจะดูแลต้นกล้าเอง คุณไม่ต้องห่วง” เมธพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงความห่างเหิน

“แล้ว… ผู้หญิงคนนั้นคือใครคะ?” น้ำชาถามออกไปอย่างอดรนทนไม่ไหว

เมธชะงักไปเล็กน้อย “ผม… ไม่รู้จัก” เขาโกหก ทั้งๆ ที่ในใจของเขารู้ดีว่าหญิงสาวคนนั้นคือใคร แววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตของเธอสะท้อนภาพของอดีตที่เขาพยายามจะลืมเลือน

“คุณแน่ใจนะคะ?” น้ำชาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเมธ เธอสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง

“ผมแน่ใจ” เมธตอบเสียงหนักแน่น ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้น้ำชายืนอยู่เพียงลำพังกับคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ

ค่ำคืนนั้น น้ำชานอนไม่หลับ เธอคิดถึงใบหน้าของหญิงสาวคนนั้น และคำพูดของเธอที่ว่า “นี่แค่เริ่มต้น” น้ำชารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เธอต้องปกป้องต้นกล้าให้ได้ ไม่ว่าอันตรายนั้นจะมาจากใครก็ตาม

ขณะเดียวกัน ในห้องทำงานอันหรูหรา หญิงสาวปริศนา หรือ ‘รินดา’ กำลังนั่งจิบไวน์แดงอย่างใจเย็น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

“คุณหมอเมธ… ฉันจะทำให้คุณรู้ว่า ของที่ฉันต้องการ ฉันไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนมาแย่งไปได้” เธอพึมพำกับตัวเอง สายตาของเธอทอดยาวออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังมองเห็นภาพอนาคตที่เธอวาดฝันไว้

รินดากำลังเดินแผนการร้ายอย่างเงียบเชียบ เธอจะใช้ต้นกล้าเป็นเครื่องมือในการทำลายชีวิตของน้ำชา และบีบให้เมธกลับมาหาเธออีกครั้ง เธอไม่มีวันยอมให้เมธไปมีความสุขกับผู้หญิงคนอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้หญิงที่เธอเชื่อว่าเข้ามาแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเธอ

แผนการของรินดายังคงดำเนินต่อไปอย่างแนบเนียน และน้ำชาเองก็ยังคงไม่รู้ตัวว่า เธอได้ก้าวเข้าสู่สนามรบที่เต็มไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น และศัตรูที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อทำลายเธอและลูกชาย…