"คุณจะไปไหน?" เสียงของภรรยาเข้มขึ้น เมื่อเห็นชายหนุ่มก้าวฉับๆ ออกจากบ้านราวกับจะตามใครไป
"ผม... ผมต้องไป" เขาตอบเสียงห้วน ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
"ไปหาใคร? ผู้หญิงคนนั้นอย่างนั้นเหรอ?" เธอถามเสียงดัง แววตาฉายชัดถึงความไม่พอใจ "คุณกำลังจะทิ้งฉันไปหาเธออย่างนั้นเหรอ?"
"คุณคิดมากไปแล้ว!" เขาตะคอกกลับ พลางรีบเปิดประตูรถและสตาร์ทเครื่องยนต์
"คุณกำลังโกหกฉัน!" เธอร้องตามหลังไป "ฉันเห็นสายตาของคุณ... ฉันเห็นทุกอย่าง!"
แต่เสียงของเธอก็ถูกกลบด้วยเสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่น เมื่อรถของเขาพุ่งทะยานออกไปจากบ้าน ทิ้งให้เธออยู่กับความโกรธ ความเสียใจ และความไม่ไว้วางใจที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
ชายหนุ่มขับรถไปตามถนนอย่างบ้าคลั่ง หัวใจของเขาเต้นระรัว เขาต้องตามหาเธอ... ต้องอธิบายให้เธอเข้าใจ
เขาเลี้ยวรถเข้าไปในซอยเล็กๆ ที่เขาพอจะจำได้ว่านางเอกมักจะพาแม่ของเธอไปหาหมอที่คลินิกแถวนี้ เขาจอดรถข้างทาง ก่อนจะรีบลงจากรถและเดินตรงไปยังคลินิก
เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาก็เห็นภาพที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น
นางเอกกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องรอของคลินิก ใบหน้าของเธอดูซีดเซียวและอ่อนเพลีย แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง คือ...
"คุณ... คุณกำลังมาทำอะไรที่นี่?" เขาถามเสียงตะกุกตะกัก
นางเอกเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกใจระคนไม่พอใจ "คุณ... คุณตามมาทำไม?"
"ผม... ผมเห็นคุณมีอาการไม่ดี..." เขาพยายามอธิบาย "ผมเป็นห่วง"
"คุณเป็นห่วง?" นางเอกหัวเราะเยาะในลำคอ "หรือคุณกำลังจะมาจับผิดฉัน?"
"เปล่า! ผมไม่ได้คิดแบบนั้น" ชายหนุ่มรีบปฏิเสธ "ผมแค่... ผมแค่เป็นห่วง"
"เป็นห่วง? หรือคุณกำลังจะหาหลักฐานไปให้เมียคุณ?" นางเอกย้อนถามเสียงแข็ง
"คุณ... คุณกำลังเข้าใจผิด" ชายหนุ่มพยายามอธิบาย "ผมไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ"
"แล้วคุณคิดแบบไหน?" นางเอกถามอย่างเดือดดาล "คุณคิดว่าฉันกำลังจะไปแย่งชิงคุณมาจากเมียของคุณอย่างนั้นเหรอ?"
"เปล่า! ไม่ใช่แบบนั้น!" ชายหนุ่มย้ำ "ผมแค่... ผมแค่เห็นคุณกับเด็กคนนั้น... แล้วผมก็..."
"คุณก็อะไร?" นางเอกถามเสียงสั่นเครือ "คุณก็เลยคิดว่าผมกำลังจะใช้ลูกของผมมาผูกมัดคุณอย่างนั้นเหรอ?"
"ผม... ผมไม่รู้!" ชายหนุ่มยอมรับอย่างอึดอัด "ผมสับสนไปหมด"
"สับสน?" นางเอกหัวเราะทั้งน้ำตา "คุณสับสน? แล้วฉันล่ะ? ฉันควรจะรู้สึกอย่างไร? ฉันควรจะรู้สึกอย่างไรเมื่อคนที่ฉันเคยรักที่สุด กลับมาทำร้ายฉันซ้ำอีกครั้งด้วยความเข้าใจผิดแบบนี้!"
เธอพูดไปก็สะอื้นไป ร่างกายสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด
"ผม... ผมขอโทษ" ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบา "ผม... ผมมันโง่เอง"
"ใช่! คุณมันโง่!" นางเอกตะคอกกลับ "คุณมันโง่ที่เชื่อคำพูดของคนอื่นโดยไม่ฟังฉันเลย! คุณมันโง่ที่ปล่อยให้ความเข้าใจผิดมาทำลายทุกอย่าง!"
เธอพูดพลางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว "ฉัน... ฉันไม่อยากคุยกับคุณอีกแล้ว"
"เดี๋ยวก่อน!" ชายหนุ่มรีบคว้าแขนเธอไว้
"ปล่อยฉันนะ!" นางเอกพยายามสะบัดแขนออก "ฉันไม่ต้องการให้คุณมายุ่งกับชีวิตฉันอีกแล้ว!"
"แต่... แต่ผม..." ชายหนุ่มอ้ำอึ้ง เขาอยากจะบอกความจริงกับเธอเหลือเกิน อยากจะบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะเข้าใจผิดแบบนี้ แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่ปลายลิ้น
"คุณ... คุณคิดว่าผมกำลังจะแย่งชิงคุณไปจากเมียของคุณอย่างนั้นเหรอ?" เขาถามเสียงเบา
"คุณคิดเองทั้งนั้นแหละ!" นางเอกตอบเสียงดัง "ฉันไม่เคยคิดจะแย่งชิงอะไรจากใครทั้งนั้น!"
เธอพูดจบก็สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของเขา และรีบเดินออกจากคลินิกไปอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มยืนนิ่งราวกับถูกสาป เขามองตามหลังนางเอกไปจนลับตา ความรู้สึกผิดและความเสียใจถาโถมเข้ามา เขาเพิ่งรู้ตัวว่า... เขาได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงอีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน ภรรยาของชายหนุ่ม ก็กำลังเดินตรงเข้ามาที่คลินิกด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เธอยังคงไม่หายโกรธที่สามีของเธอพุ่งออกไปจากบ้านเหมือนคนบ้า
เมื่อเธอเดินเข้ามาในคลินิก เธอก็เห็นภาพที่ทำให้เธอแทบจะยืนไม่ไหว
สามีของเธอกำลังยืนอยู่กับนางเอก... และดูเหมือนว่าทั้งคู่กำลังทะเลาะกันอย่างรุนแรง
"คุณ... คุณกำลังทำอะไรกันอยู่?" เธอถามเสียงสั่น
นางเอกหันมามองภรรยาของชายหนุ่ม ใบหน้าของเธอซีดเผือดไร้สีเลือด
"ฉัน... ฉันไม่ได้ทำอะไร" นางเอกตอบเสียงเบา "แต่คุณ... คุณกำลังกล่าวหาฉันผิดๆ"
"กล่าวหา? ฉันกล่าวหาคุณว่าอะไร?" ภรรยาของชายหนุ่มถาม
"คุณคิดว่าฉันกำลังจะแย่งชิงสามีของคุณไปใช่ไหม?" นางเอกถามกลับ ดวงตาของเธอฉายชัดถึงความเจ็บปวด
"ก็... ก็คุณทำตัวแบบนั้นจริงๆ นี่" ภรรยาของชายหนุ่มตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก
"ฉันไม่ได้ทำตัวแบบนั้น!" นางเอกตะคอกกลับ "ฉันแค่... ฉันแค่มาหาหมอ"
"มาหาหมอ?" ภรรยาของชายหนุ่มเลิกคิ้ว "แล้วทำไมสามีฉันถึงมาอยู่ที่นี่?"
"ก็... ก็เขาเป็นห่วงฉัน" นางเอกตอบเสียงแผ่ว
"เป็นห่วง?" ภรรยาของชายหนุ่มหัวเราะเยาะ "หรือเป็นห่วงว่าคุณจะไปแย่งชิงเขาไปจากฉัน?"
คำพูดนั้นทำให้นางเอกแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอไม่สามารถที่จะทนกับการถูกกล่าวหาแบบนี้ได้อีกแล้ว
"พอได้แล้ว!" นางเอกตะโกนเสียงดัง "ฉันไม่ต้องการให้คุณมายุ่งกับชีวิตฉันอีกต่อไป!"
เธอพูดจบก็รีบเดินออกจากคลินิกไป ทิ้งให้ชายหนุ่มกับภรรยาของเขายืนอยู่ด้วยกันอย่างเงียบงัน
ชายหนุ่มมองตามหลังนางเอกไปจนลับตา หัวใจของเขารู้สึกหนักอึ้ง เขาเพิ่งรู้ตัวว่า... ความเข้าใจผิดครั้งนี้ มันเลวร้ายกว่าที่เขาคิด
เขาได้ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างไปอีกครั้ง... เพียงเพราะความใจร้อนและความไม่เชื่อใจ
เขาหันไปมองภรรยาของเขา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและความเสียใจ
"คุณ... คุณอยากจะอธิบายอะไรให้ฉันฟังไหม?" เธอถามเสียงกระซิบ
ชายหนุ่มเงียบ เขาไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายอย่างไรดี เขาได้ทำลายความไว้วางใจของเธอไปเสียแล้ว... และบางที... มันอาจจะสายเกินไปเสียแล้วที่จะแก้ไขอะไร
รักลวงหนี้รักถูกหักหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก