“เขาอยู่ที่นี่!” เสียงตะโกนแหบพร่าดังขึ้นท่ามกลางความมืด สาดแสงไฟฉายวูบวาบไปทั่วบริเวณโกดังร้างริมแม่น้ำ สายตาของแดนไทเบิกกว้างราวกับเห็นผี เขาผลักเมษาให้หลบไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว นิ้วเรียวยาวแตะที่ด้ามปืนพกที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อแจ็คเก็ต รู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบของโลหะที่ปลุกสัญชาตญาณดิบให้ออกมาทำงาน “เมษา หลบให้ดีที่สุด” เขาเน้นเสียงต่ำ ลึก และเคร่งขรึม
เงาตะคุ่มหลายร่างปรากฏขึ้นจากมุมมืด ร่างกายกำยำของพวกมันชวนให้ขนลุก พวกเขาไม่ใช่พวกกระจอกงอกง่อย แต่คือมือปืนที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี แดนไทจำได้ดีถึงลักษณะการเคลื่อนไหวอันเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มนี้ มันคือกลุ่มเดียวกับที่เคยพยายามจะปลิดชีพนายเก่าของเขา เมื่อหลายปีก่อน เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะต้องกลับมาเผชิญหน้ากับมันอีกครั้ง โดยมี “เธอ” ผู้หญิงที่เขาพยายามปกป้องสุดหัวใจ อยู่ในอันตรายเสียเอง
“แกยังกล้ากลับมาอีกเหรอ แดนไท?” เสียงแหบห้าวของชายร่างใหญ่ผู้หนึ่งดังขึ้นมาจากเงา เขาเดินออกมาอย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยแผลเป็นอันน่ากลัว ดวงตาของเขาสะท้อนแสงไฟอย่างเย็นชา “ฉันคิดว่าแกตายไปพร้อมกับเจ้านายเก่าของแกแล้วเสียอีก”
แดนไทกัดฟันแน่น “ปล่อยเธอไปซะ แล้วแกจะไม่ได้เจ็บตัว” เขากล่าวอย่างเยือกเย็น แต่ภายในใจกลับเต้นระรัว นี่คือการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายที่เขาต้องทำ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
“ปล่อยเธอไป? ฮ่าฮ่าฮ่า!” ชายร่างใหญ่หัวเราะเสียงดังราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก “แกคิดว่าฉันจะปล่อยผู้หญิงที่กุมความลับของแกไปง่ายๆ งั้นเหรอ? ความลับที่เจ้านายเก่าของแกทิ้งไว้ให้…ความลับที่ทำให้ชีวิตของแกเปลี่ยนไปตลอดกาล”
คำพูดนั้นทำให้แดนไทชะงักไปนิดเดียว เมษามองหน้าแดนไทด้วยความสับสน ก่อนจะหันไปมองชายร่างใหญ่ “ความลับอะไร?” เธอถามเสียงสั่น
“หุบปาก!” ชายร่างใหญ่ตวาดกลับ “แกมันก็แค่เบี้ยในกระดานของพวกเราเท่านั้นแหละ!”
แสงไฟฉายสาดส่องไปที่เมษา ใบหน้าซีดเผือดของเธอสะท้อนความหวาดกลัว แต่ก็แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่แดนไทไม่เคยเห็นมาก่อน เขาตระหนักได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่การปะทะกันระหว่างอดีตบอดี้การ์ดกับแก๊งอาชญากร แต่มันคือการต่อสู้เพื่อความจริง เพื่อชีวิตของเมษา และเพื่อความลับที่อาจจะเปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล
“แกต้องการอะไร?” แดนไทถามเสียงแข็ง พยายามดึงความสนใจของศัตรูมาที่ตัวเองให้มากที่สุด
“แกก็รู้ดีว่าฉันต้องการอะไร” ชายร่างใหญ่กล่าว “ฉันต้องการสิ่งที่เจ้านายเก่าของแกซ่อนไว้…สิ่งที่ทำให้แกและฉันต้องมาเจอกันในวันนี้”
“ฉันไม่รู้ว่าแกกำลังพูดถึงอะไร” แดนไทโกหกอย่างแนบเนียน
“อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน!” ชายร่างใหญ่ตะคอก “แกมันก็เป็นแค่หมาเฝ้าสมบัติของเจ้านายเก่าของแกเท่านั้นแหละ!”
ทันใดนั้นเอง เสียงปืนดังขึ้น! กระสุนเจาะอากาศเฉียดไหล่ของแดนไทไปเพียงนิดเดียว เขาตอบโต้ทันที กระสุนนัดแรกพุ่งเข้าใส่ชายร่างใหญ่ แต่เขาก็หลบได้อย่างรวดเร็ว
“จัดการมัน!” ชายร่างใหญ่ตะโกนสั่ง
การต่อสู้ที่ดุเดือดก็เริ่มต้นขึ้น เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วโกดังร้าง แดนไทเคลื่อนไหวอย่างว่องไว หลบหลีกการโจมตีของเหล่ามือปืน เขาใช้ทุกอย่างที่มี ทั้งความแข็งแกร่ง ประสบการณ์ และสัญชาตญาณดิบ เพื่อปกป้องเมษาที่หลบซ่อนอยู่หลังลังไม้เก่าๆ
“เมษา!” แดนไทตะโกนเรียก เธอโผล่หน้าออกมามองด้วยความกังวล “อยู่ตรงนั้น ห้ามขยับ!”
กระสุนเจาะผ่านลังไม้ที่เมษาหลบอยู่ ทำให้เศษไม้กระจุยกระจาย เธอร้องเสียงหลง รีบหมอบลงให้ต่ำที่สุด
แดนไทเห็นท่าไม่ดี เขาต้องหาทางปิดเกมนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาพุ่งเข้าใส่กลุ่มมือปืนอย่างบ้าคลั่ง การต่อสู้ตัวต่อตัวเริ่มขึ้น แขนขาของเขาปะทะเข้ากับร่างของศัตรูอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้น เขาเตะต่อยได้อย่างแม่นยำและรุนแรง จนมือปืนคนหนึ่งกระเด็นล้มลงไป
แต่ศัตรูก็มีจำนวนมากกว่า ชายร่างใหญ่เห็นโอกาส เขาหยิบปืนลูกซองออกมาเล็งไปที่แดนไท
“แกคิดว่าแกแน่แค่ไหน!” เขาตะโกน
ก่อนที่แดนไทจะทันได้ตอบโต้ กระสุนลูกซองก็พุ่งเข้าใส่เขา!
รักคลั่งรักของบอดี้การ์ด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก