"ลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านม่านบางเบาเข้ามา ปลุกให้ 'พิมพ์' ลืมตาขึ้นจากภวังค์แห่งความฝันที่ดูเหมือนจะโหดร้ายกว่าความเป็นจริง เธอกระพริบตาปริบๆ พยายามปรับสายตาให้ชินกับความมืดที่ปกคลุมห้องนอนหรูหราแต่กลับไร้ซึ่งไออุ่นแห่งความรัก คณิน... ชื่อนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวของเธอ ราวกับเสียงสะท้อนจากหลุมดำที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่งที่มีค่า พิมพ์ลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบๆ ห้องที่เคยคิดว่าจะเป็นสถานที่แห่งความสุข แต่กลับกลายเป็นกรงทองที่กักขังเธอไว้ พร้อมกับความคาดหวังอันเลือนรางที่พ่อของเธอเคยฝากฝังไว้"
ค่ำคืนนี้ก็เช่นเคย คณินไม่ได้กลับมานอนที่ห้องนี้ เขามักจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ปล่อยให้พิมพ์เผชิญหน้ากับความเหงาและความสงสัยเพียงลำพัง เธอรู้ดีว่าเขากลับไปหา 'อร' เพื่อนรักของเธอ และนั่นเป็นความเจ็บปวดที่แท้จริงที่กัดกินหัวใจเธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เป็นข้อตกลงที่โหดร้ายระหว่างพ่อกับคณิน เพื่อรักษาธุรกิจที่กำลังจะล้มละลายของครอบครัวเธอ พิมพ์ยอมแลกทุกอย่าง แม้แต่ศักดิ์ศรีและความรู้สึกของตัวเอง เพียงเพื่อพ่อของเธอจะได้ไม่ต้องผิดหวัง
เธอเดินลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบ ย่องไปที่ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ หยิบชุดนอนผ้าไหมสีขาวบางเบามาสวม ก่อนจะเปิดประตูห้องออกไปอย่างแผ่วเบา เธอต้องการพื้นที่ส่วนตัว ต้องการเวลาที่จะอยู่กับตัวเอง หายใจลึกๆ เพื่อสงบจิตใจที่กำลังสั่นคลอน เธอเดินเรื่อยเปื่อยไปตามโถงทางเดินอันกว้างขวางของคฤหาสน์หลังงาม แสงจันทร์ส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เผยให้เห็นเงาของเฟอร์นิเจอร์โบราณที่ดูสง่างามแต่ก็แฝงไปด้วยความเยือกเย็น
เธอเดินผ่านมาถึงห้องทำงานของคณิน ประตูแง้มอยู่เล็กน้อย เธอมองเข้าไป เห็นเพียงความมืดและความเงียบ แต่แล้วสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นแสงไฟริบหรี่จากมุมหนึ่งของห้อง ความสงสัยทำให้เธอค่อยๆ ผลักประตูเข้าไปอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะปลุกใครบางคนให้ตื่นขึ้นมา
ภายในห้องทำงานของคณิน เต็มไปด้วยเอกสาร กองหนังสือ และภาพถ่ายมากมาย พิมพ์เดินเข้าไปใกล้กองเอกสารที่อยู่บนโต๊ะทำงานของเขา เขาคงจะลืมเก็บเข้าที่ หรืออาจจะตั้งใจทิ้งไว้ก็ได้ ใครจะรู้? เธอเหลือบไปเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่วางอยู่บนสุด ดูเหมือนจะมีความสำคัญมากเป็นพิเศษ มันถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา แต่ที่ทำให้พิมพ์ขนลุก คือชื่อของเธอที่ถูกเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของคณินกำกับไว้ว่า "สำหรับพิมพ์... ถ้าจำเป็น"
'ถ้าจำเป็น' ประโยคนี้ทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นแรงผิดปกติ เธอค่อยๆ หยิบซองเอกสารนั้นขึ้นมา มือที่สั่นเทาพยายามแกะตราประทับที่ทำจากขี้ผึ้งสีแดงเข้มออก เธอกลืมหายใจไปชั่วขณะ เมื่อซองถูกเปิดออก เอกสารแผ่นหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาบนพื้น
มันเป็นสัญญา ที่ไม่ใช่สัญญาแต่งงาน แต่เป็นสัญญาการลงทุนที่ซับซ้อน เอกสารมีรายละเอียดเกี่ยวกับบริษัทของเธอ หนี้สินที่ท่วมท้น และแผนการที่คณินจะเข้ามา "ช่วยเหลือ" ครอบครัวของเธอ แต่สิ่งที่ทำให้พิมพ์ต้องยืนแข็งทื่อ ราวกับถูกสาป คือส่วนหนึ่งของเอกสารที่ระบุถึง "การโอนกรรมสิทธิ์" อย่างละเอียด ซึ่งหมายความว่าหลังจากที่ครอบครัวของเธอไม่สามารถชำระหนี้ได้ ทรัพย์สินทั้งหมด รวมถึงคฤหาสน์หลังนี้ และที่สำคัญที่สุด คือ "หุ้นส่วนใหญ่" ของบริษัทจะตกเป็นของคณินอย่างเบ็ดเสร็จ
ไม่ใช่แค่การกอบกู้ธุรกิจ แต่มันคือการยึดครอง!
พิมพ์ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานของคณิน ราวกับว่าขาของเธอไร้เรี่ยวแรง เอกสารในมือสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ เธออ่านข้อความเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับจะหาข้อผิดพลาด หรือไม่ก็หาทางที่จะเข้าใจมันได้ แต่ยิ่งอ่าน เธอก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนหายใจไม่ออก
"เป็นไปไม่ได้..." เธอพึมพำกับตัวเอง "พ่อไม่เคยบอกเรื่องนี้... คณิน... นายทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?"
เธอเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ ห้องทำงานที่เคยดูน่าเกรงขาม บัดนี้กลับกลายเป็นภาพลวงตา ที่เต็มไปด้วยกลอุบายและความโหดร้าย ภาพถ่ายของเธอกับคณินที่เคยติดอยู่บนผนัง ดูเหมือนจะหัวเราะเยาะเธออยู่ ภาพถ่ายของเธอกับอรที่เคยเป็นเพื่อนรักที่สนิทที่สุด กลับดูเหมือนเหยื่อที่กำลังถูกหลอกลวง
ความรู้สึกที่เคยสับสนระหว่างความรัก ความแค้น และความผิดหวัง บัดนี้กลับรวมตัวกันเป็นก้อนใหญ่ในอกของเธอ มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกถูกหักหลัง แต่คือความรู้สึกที่ถูกเหยียบย่ำ ถูกหลอกลวง ตั้งแต่ต้นจนจบ
แล้วสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นอีกสิ่งหนึ่ง ที่ซ่อนอยู่ใต้กองเอกสารเหล่านั้น มันเป็นสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ที่ปกเป็นหนังสีดำ พิมพ์ค่อยๆ หยิบมันขึ้นมา เปิดเข้าไปข้างใน
หน้าแรกสุด คือวันที่ พิมพ์จำได้ว่าวันนี้คือวันที่เธอแต่งงานกับคณิน วันที่เธอคิดว่ากำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่
แต่สิ่งที่เขียนอยู่ในนั้น กลับไม่ใช่เรื่องราวความสุข มันเป็นบันทึกที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ความแค้น และแผนการอันชั่วร้าย
"ถึงเวลาแล้ว... ที่จะเริ่มเกม"
"ครอบครัวของพิมพ์... จะต้องชดใช้ทุกอย่างที่ทำไว้กับตระกูลของฉัน"
"อร... เธอจะได้รับสิ่งที่เธอต้องการ... แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอคิด"
"และพิมพ์... เธอจะเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดของฉัน... เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน"
พิมพ์ตัวสั่นสะท้านไปทั้งตัว คำพูดแต่ละคำที่เขียนลงในบันทึกนั้น แหลมคมราวกับมีดกรีดลงบนหัวใจของเธอ มันไม่ใช่แค่ความลับที่ถูกซ่อนไว้ แต่มันคือแผนการที่ถูกวางไว้อย่างแยบยล โดยมีเธอเป็นตัวหมากสำคัญ
เธอปิดสมุดบันทึกนั้นลงอย่างแรง เผยให้เห็นใบหน้าซีดเผือดที่เต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลรินไม่หยุด เธอเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเพียงความมืดมิดของค่ำคืน ที่สะท้อนความมืดมิดในจิตใจของเธอ
"ฉันจะไม่มีวันยอมให้นายทำแบบนี้!" เธอตะโกนเสียงสั่นเครือ ราวกับจะปลดปล่อยความคับแค้นที่อัดอั้นมานาน "ฉันจะกลับมา... และฉันจะทวงคืนทุกสิ่ง... ที่นายพรากไปจากฉัน!"
พิมพ์ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เธอจะไม่มีวันปล่อยให้คณินทำลายชีวิตของเธอ และครอบครัวของเธอไปมากกว่านี้ เธอจะค้นหาความจริงทั้งหมด และเธอจะใช้ความเจ็บปวดนี้ เป็นพลังในการต่อสู้
แต่ก่อนที่เธอจะทันได้วางแผนการใดๆ ต่อไป เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาจากอีกฝั่งของห้อง ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว
เสียงโทรศัพท์ดังมาจากโทรศัพท์ตั้งโต๊ะของคณินที่วางอยู่บนมุมห้อง เผยให้เห็นแสงไฟกะพริบเป็นจังหวะ พิมพ์มองไปที่โทรศัพท์ด้วยความสงสัย ใครกันที่โทรเข้ามาในเวลาดึกดื่นเช่นนี้? เป็นไปได้ไหมว่าคณินรู้ว่าเธอเข้ามาในห้องทำงานของเขา? หรือว่า...
เธอเดินเข้าไปใกล้โทรศัพท์ ชะโงกหน้าเข้าไปมองที่หน้าจอ
ชื่อที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น
"คุณพ่อ..."
กลับมาแก้แค้นหนี้รักเพื่อนสนิท
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก